स्यामहं चामरैश्चैष वरो मम हृदिस्थितः । एतन्मे देहि देवेश नान्यं वै रोचये वरम्
syāmahaṃ cāmaraiścaiṣa varo mama hṛdisthitaḥ | etanme dehi deveśa nānyaṃ vai rocaye varam
«សូមឲ្យខ្ញុំដូច្នេះ មិនអាចត្រូវសម្លាប់បាន សូម្បីតែដោយពួកទេវតា—ពរនេះបានដាក់ជាប់ក្នុងបេះដូងខ្ញុំ។ សូមប្រទានវា ដល់ខ្ញុំ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា; ខ្ញុំមិនប្រាថ្នាពរផ្សេងទៀតឡើយ»។
Tāraka
Listener: Ṛṣis (frame)
Scene: The daitya, unwavering, presses for a single boon—invulnerability even against gods—addressing the lord of gods with intense insistence.
Single-minded desire for power, when detached from righteousness, becomes bondage; Purāṇic stories show how such boons invite their own remedy.
No sacred geography appears in this verse.
None; it is a direct petition for a boon.