Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 86
त्वत्स्पृष्टमेव सकलं शुचितां लभेत त्वत्त्यक्तमेव सकलं त्वशुचीह लक्ष्मि । त्वन्नाम यत्र च सुमंगलमेव तत्र श्रीविष्णुपत्नि कमले कमलालयेऽपि
tvatspṛṣṭameva sakalaṃ śucitāṃ labheta tvattyaktameva sakalaṃ tvaśucīha lakṣmi | tvannāma yatra ca sumaṃgalameva tatra śrīviṣṇupatni kamale kamalālaye'pi
ឱ ព្រះលក្ខ្មី! អ្វីដែលព្រះអង្គប៉ះពាល់ នោះក្លាយជាបរិសុទ្ធទាំងស្រុង; អ្វីដែលព្រះអង្គបោះបង់ នោះក្លាយជាមិនបរិសុទ្ធនៅទីនេះ។ កន្លែងណាមានព្រះនាមរបស់ព្រះអង្គ កន្លែងនោះមានមង្គលពិត—ឱ កមលា ព្រះភរិយានៃព្រះវិෂ್ಣុ និងអ្នកស្ថិតនៅក្នុងផ្កាឈូក។
Agastya (stuti, contextually in Kāśīkhaṇḍa narrative)
Tirtha: Kāśīkṣetra
Type: kshetra
Scene: A radiant Mahālakṣmī seated on a lotus, haloed, with lotuses and golden vessels; the atmosphere suggests that her touch purifies and her name makes the place auspicious, with Kāśī’s ghāṭs faintly suggested in the background.
FAQs
Purity and auspiciousness are sanctified by divine presence; remembering the Goddess’s name is itself a purifier.
The verse is part of the Kāśīkhaṇḍa narrative centered on Kāśī, presenting the city as a potent field for nāma and devotion.
Nāma-smaraṇa/japa is implied: where Lakṣmī’s name is uttered, there is sumaṅgala (auspiciousness).