Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 16
मीढुष्टमायोत्तरमीढुषे नमो नमो गणानां पतये गणाय । नमोस्तु ते जन्मजरातिगाय नमो विशाखाय सुशक्तिपाणये
mīḍhuṣṭamāyottaramīḍhuṣe namo namo gaṇānāṃ pataye gaṇāya | namostu te janmajarātigāya namo viśākhāya suśaktipāṇaye
សូមក្រាបនមស្ការដល់ព្រះអង្គ អ្នកប្រទានដ៏សម្បូរបែប និងប្រទានដ៏លើសលប់។ នមស្ការ នមស្ការដល់ព្រះអម្ចាស់នៃពួកគណៈ (gaṇa) ដែលព្រះអង្គឯងជារូបនៃគណៈទេវៈ។ សូមក្រាបដល់ព្រះអង្គដែលលើសពីកំណើត និងជរា; សូមក្រាបដល់វិសាខៈ អ្នកកាន់សក្តិ—លំពែងដ៏ខ្លាំង—ក្នុងព្រះហស្ត។
Agastya
Scene: Skanda is hailed as the lord of divine hosts, supremely bountiful, ageless; he stands poised with the mighty spear, surrounded by gaṇas as a luminous commander.
FAQs
The Lord is both compassionate and victorious, and remembrance of His immortal nature lifts devotees beyond fear of decay.
The Kāśī-khaṇḍa setting frames the hymn; the focus is on Skanda’s cosmic authority rather than a named tirtha.
No explicit ritual; the repeated “namo namo” indicates devotional repetition akin to japa.