Adhyaya 76

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र पारेश्वरमनुत्तमम् । पराशरो महात्मा वै नर्मदायास्तटे शुभे

ព្រះមារកណ្ឌេយៈមានព្រះវាចនៈថា៖ «បន្ទាប់មក ឱ ព្រះរាជាអធិរាជ គួរទៅកាន់បារេស្វរៈដ៏អស្ចារ្យឥតប្រៀប។ នៅទីនោះ លើឆ្នេរដ៏មង្គលនៃទន្លេនរមទា ព្រះឥសីបារាសរៈអ្នកមានចិត្តធំ បានប្រព្រឹត្តកិច្ចធម៌បរិសុទ្ធ»។

Verse 2

तपश्चचार विपुलं पुत्रार्थं पाण्डुनन्दन । हिमवद्दुहिता तेन गौरी नारायणी नृप

ឱ កូនប្រុសនៃបណ្ឌុ ដើម្បីសុំបានកូនប្រុស គាត់បានបំពេញតបស្យាដ៏ធំធេង។ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ដោយតបស្យានោះ ព្រះគោរី នារាយណី ព្រះធិតានៃហិមវត បានពេញព្រះហឫទ័យ/ត្រូវបានអញ្ជើញមក។

Verse 3

तोषिता परया भक्त्या नर्मदोत्तरके तटे । तस्य तुष्टा महादेवी शङ्करार्धाङ्गधारिणी

នៅលើច្រាំងខាងជើងនៃទន្លេនរមទា នាងបានពេញព្រះហឫទ័យដោយភក្តិដ៏អធិករបស់គាត់; ហើយមហាទេវី—អ្នកកាន់កាយពាក់កណ្តាលរបស់ព្រះសង្គរ—ក៏បានសព្វព្រះហឫទ័យចំពោះគាត់។

Verse 4

भोभो ऋषिवर श्रेष्ठ तुष्टाहं तव भक्तितः । वरं याचय मे विप्र पराशर महामते

ព្រះទេវីមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ឥសីវរអ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមឥសីទាំងឡាយ! ខ្ញុំសព្វព្រះហឫទ័យដោយភក្តិរបស់អ្នក។ ឱ វិប្រ ឱ បារាសរ មហាមតិ! ចូរសុំពរពីខ្ញុំ»។

Verse 5

पराशर उवाच । परितुष्टासि मे देवि यदि देयो वरो मम । देहि पुत्रं भगवति सत्यशौचगुणान्वितम्

បារាសរបានទូលថា៖ «ឱ ទេវី ប្រសិនបើព្រះនាងសព្វព្រះហឫទ័យចំពោះខ្ញុំ ហើយពរនោះអាចប្រទានដល់ខ្ញុំបាន នោះឱ ភគវតី សូមប្រទានកូនប្រុសម្នាក់ដល់ខ្ញុំ ដែលមានគុណធម៌នៃសច្ចៈ និងភាពបរិសុទ្ធ»។

Verse 6

वेदाभ्यसनशीलं हि सर्वशास्त्रविशारदम् । तीर्थे चात्र भवेद्देवि सन्निधानवरेण तु

«ពិតប្រាកដ (សូមប្រទានកូនប្រុស) ដែលខិតខំសិក្សាវេទៈ ជំនាញក្នុងសាស្ត្រទាំងអស់; ហើយឱ ទេវី ដោយពរនៃស្និទ្ធានដ៏សក្ការៈរបស់ព្រះនាង សូមឲ្យនៅទីរថៈនេះមានការបង្ហាញវត្តមានអចិន្ត្រៃយ៍របស់ព្រះនាងផង»។

Verse 7

लोकोपकारहेतोश्च स्थीयतां गिरिनन्दिनि । पराशराभिधानेन नर्मदादक्षिणे तटे

«ដើម្បីប្រយោជន៍សុខសាន្តរបស់លោក ឱ កិរិនន្ទិនី កូនស្រីនៃភ្នំ សូមព្រះនាងស្ថិតនៅទីនេះលើច្រាំងខាងត្បូងនៃនរមទា ដោយនាម ‘បារាសរា’ ដែលភ្ជាប់នឹងបារាសរ»។

Verse 8

श्रीदेव्युवाच । एवं भवतु ते विप्र तत्रैवान्तरधीयत । पराशरो महात्मा वै स्थापयामास पार्वतीम्

ព្រះនាងទេវីមានព្រះបន្ទូលថា «ដូច្នេះសូមឲ្យកើតមានទៅ ឱ ព្រាហ្មណ៍; ខ្ញុំនឹងអន្តរធាននៅទីនេះឯង»។ បន្ទាប់មក មហាត្មា បរាសរ បានស្ថាបនា ព្រះបារវតី នៅទីនោះ។

Verse 9

शङ्करं स्थापयामास सुरासुरनमस्कृतम् । अच्छेद्यमप्रतर्क्यं च देवानां तु दुरासदम्

គាត់បានស្ថាបនា ព្រះសង្ករ ដែលទាំងទេវ និងអសុរ នមស្ការ—មិនអាចកាត់បំបែកបាន មិនអាចវែកញែកដល់បាន ហើយសូម្បីទេវតាក៏ពិបាកចូលជិតក្នុងព្រះមហិមា។

Verse 10

पराशरो महात्मा वै कृतार्थो ह्यभवन्नृप

ឱ ព្រះរាជា មហាត្មា បរាសរ ពិតប្រាកដបានក្លាយជាក្រឹតារថៈ គឺសម្រេចបំណងរបស់ខ្លួន។

Verse 11

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या शुचिः प्रयतमानसः । स्त्र्यथवा पुरुषो वापि कामक्रोधविवर्जितः

នៅទីរមណីយដ្ឋានបរិសុទ្ធ (ទីរថ) នោះ អ្នកណាដែលទៅដោយភក្តី—ស្អាតបរិសុទ្ធ មានចិត្តសង្រួម—មិនថាស្ត្រីឬបុរស ហើយឆ្ងាយពីកាម និងកោធ,

Verse 12

माघे चैत्रेऽथ वैशाखे श्रावणे नृपनन्दन । मासि मार्गशिरे चैव शुक्लपक्षे तु सर्वदा

ឱ ព្រះរាជបុត្រា ក្នុងខែមាឃ ចៃត្រ វៃសាខ និងស្រាវណៈ ហើយទាំងខែមារគសីរសៈផង—ជានិច្ច ជាពិសេសក្នុងសុក្លបក្ស (ពាក់កណ្តាលភ្លឺ),

Verse 13

तत्र गत्वा शुभे स्थाने नर्मदादक्षिणे तटे

លុះទៅដល់ទីនោះ នៅកន្លែងមង្គលល្អលើច្រាំងខាងត្បូងនៃទន្លេនរមទា។

Verse 14

उपोष्य परया भक्त्या व्रतमेतत्समाचरेत् । रात्रौ जागरणं कृत्वा दीपदानं स्वशक्तितः

ដោយភក្តីដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ចូរអត់អាហារ ហើយអនុវត្តវ្រតនេះ; ពេលរាត្រីធ្វើជាគារវៈភ្ញាក់យាម ហើយបរិច្ចាគទានប្រទីបតាមសមត្ថភាព។

Verse 15

गीतं नृत्यं तथा वाद्यं कामक्रोधविवर्जितः । प्रभाते विमले प्राप्ते द्विजाः पूज्याः स्वशक्तितः

ដោយឆ្លងផុតពីកាម និងកំហឹង មានការច្រៀង ការរាំ និងតន្ត្រី; ពេលព្រឹកដ៏បរិសុទ្ធមកដល់ ចូរបូជាទ្វិជៈ (ព្រាហ្មណ៍) តាមសមត្ថភាព។

Verse 16

सम्पूज्य ब्राह्मणान् पार्थ धनदानहिरण्यतः । वस्त्रेण छत्रदानेन शय्याताम्बूलभोजनैः

ឱ បារថៈ ក្រោយពេលបូជាព្រាហ្មណ៍ដោយគួរគាប់ហើយ ចូរបរិច្ចាគទានជាទ្រព្យ និងមាស; ទាំងសម្លៀកបំពាក់ ការថ្វាយឆត្រ គ្រែ ប៉ាន់ (តាំបូល) និងអាហារ។

Verse 17

प्रीणयेन्नर्मदातीरे ब्राह्मणाञ्छंसितव्रतान् । श्राद्धं कार्यं नृपश्रेष्ठ आमैः पक्वैर्जलेन च

នៅច្រាំងទន្លេនរមទា ឱ ព្រះរាជាដ៏ប្រសើរ ចូរធ្វើឲ្យព្រាហ្មណ៍អ្នកកាន់វ្រតដ៏គួរសរសើរពេញចិត្ត; ហើយធ្វើស្រាទ្ធៈដោយគ្រឿងបូជាឆៅ និងឆ្អិន ព្រមទាំងទឹកផង។

Verse 18

स्त्रीणां चैव तु शूद्राणामामश्राद्धं प्रशस्यते । आमं चतुर्गुणं देयं ब्राह्मणानां युधिष्ठिर

សម្រាប់ស្ត្រី និងពួកសូទ្រ ការថ្វាយស្រាទ្ធៈដោយអាហារមិនទាន់ចម្អិន ត្រូវបានសរសើរជាពិសេស។ តែសម្រាប់ព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ ឱ យុធិស្ឋិរ គួរថ្វាយអាហារមិនទាន់ចម្អិននេះឲ្យបានបួនដង។

Verse 19

वेदोक्तेन विधानेन द्विजाः पूज्याः प्रयत्नतः । हस्तमात्रैः कुशैश्चैव तिलैश्चैवाक्षतैर्नृप

តាមវិធានដែលវេទបានបង្រៀន គួរគោរពបូជាពួកទ្វិជៈដោយការខិតខំប្រឹងប្រែង ឱ ព្រះរាជា—ទោះបីមានតែស្មៅគុសៈមួយក្តាប់ គ្រាប់ល្ង និងអក្សតៈ (អង្ករមិនបែក) ក៏ដោយ។

Verse 20

विप्रा उदङ्मुखाः कार्याः स्वयं वै दक्षिणामुखः । दर्भेषु निक्षिपेदन्नमित्युच्चार्य द्विजाग्रतः

គួរឲ្យព្រាហ្មណ៍អង្គុយបែរមុខទៅទិសជើង ហើយអ្នកប្រតិបត្តិពិធីខ្លួនឯងបែរមុខទៅទិសត្បូង។ នៅមុខពួកទ្វិជៈ គាត់ដាក់អាហារលើស្មៅដರ್ಭៈ ហើយអានថា «ខ្ញុំដាក់អាហារ»។

Verse 21

प्रेता यान्तु परे लोके तीर्थस्यास्य प्रभावतः । पापं मे प्रशमं यातु एतु वृद्धिं शुभं सदा

«ដោយអานุភាពនៃទីរថៈបរិសុទ្ធនេះ សូមឲ្យព្រលឹងអ្នកលាចាកទៅដល់លោកខ្ពស់។ សូមឲ្យបាបរបស់ខ្ញុំស្ងប់ស្ងាត់ ហើយសូមឲ្យសេចក្តីសុភមង្គល និងសម្បត្តិលូតលាស់ជានិច្ច»។

Verse 22

वृद्धिं यातु सदा वंशो ज्ञातिवर्गो द्विजोत्तम । एवमुच्चार्य विप्राय दानं देयं स्वशक्तितः

«ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ សូមឲ្យវង្សត្រកូល និងក្រុមញាតិរបស់យើងរីកចម្រើនជានិច្ច»។ បន្ទាប់ពីអានដូច្នេះហើយ គួរផ្តល់ទានដល់ព្រាហ្មណ៍តាមសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន។

Verse 23

गोभूतिसहिरण्यादि चान्नं वस्त्रं स्वशक्तितः । दातव्यं पाण्डवश्रेष्ठ पारेश्वरवराश्रमे

ឱ ពណ្ឌវៈដ៏ប្រសើរ! នៅអាស្រមដ៏ឧត្តមរបស់បារេស្វរ គួរធ្វើទានតាមសមត្ថភាព ដោយប្រគេនគោ ដីធ្លី មាស និងអ្វីៗផ្សេងទៀត ព្រមទាំងអាហារ និងសម្លៀកបំពាក់។

Verse 24

ये शृण्वन्ति परं भक्त्या मुच्यन्ते सर्वपातकैः

អ្នកណាដែលស្តាប់ព្រះវចនៈនេះដោយភក្តិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ នោះនឹងរួចផុតពីបាបទាំងអស់។

Verse 76

। अध्याय

អធ្យាយ (សញ្ញាចំណងជើងជំពូក)។