Adhyaya 43

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र विमलेश्वरमुत्तमम् । तत्र देवशिला रम्या स्वयं देवैर्विनिर्मिता

ព្រះមារកណ្ឌេយៈមានព្រះវាចា៖ «បន្ទាប់មក ឱ ព្រះរាជាធិរាជ គួរទៅកាន់ស្ថានដ៏ឧត្តមនៃ វិមលេស្វរៈ។ នៅទីនោះមាន ‘ទេវ-សិលា’ ដ៏រីករាយ ដែលទេវតាបានបង្កើតដោយខ្លួនឯង»។

Verse 2

तत्र स्नात्वा तु यो भक्त्या ब्राह्मणान्पूजयेन्नृप । स्वल्पेनापि हि दानेन तस्य चान्तो न विद्यते

ឱ ព្រះរាជា! អ្នកណាដែលងូតទឹកនៅទីនោះដោយភក្តី និងគោរពបូជាព្រះព្រាហ្មណ៍—ទោះជាទានតិចតួចក៏ដោយ—បុណ្យរបស់គាត់ក្លាយជាអនន្ត; រកចុងបញ្ចប់មិនឃើញ។

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । कानि दानानि विप्रेन्द्र शस्तानि धरणीतले । यानि दत्त्वा नरो भक्त्या मुच्यते सर्वपातकैः

យុធិស្ឋិរៈមានព្រះវាចា៖ «ឱ វិប្រេន្រ្ទ្រ! ទានអ្វីខ្លះដែលគេសរសើរនៅលើផែនដី ដែលមនុស្សឲ្យដោយភក្តីហើយ នឹងរួចផុតពីបាបទាំងអស់?»

Verse 4

श्रीमार्कण्डेय उवाच । सुवर्णं रजतं ताम्रं मणिमौक्तिकमेव च । भूमिदानं च गोदानं मोचयत्पशुभान्नरम्

ព្រះមារកណ្ឌេយៈមានព្រះវាចា៖ ការបរិច្ចាគមាស ប្រាក់ ទង់ដែង ត្បូង និងមុត្ដា ព្រមទាំងទានដី និងទានគោ—ទានទាំងនេះបញ្ចេញមនុស្សពីចំណងសង្សារ។

Verse 5

तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्कुरुते प्राणसंक्षयम् । रुद्रलोके वसेत्तावद्यावदा भूतसम्प्लवम्

អ្នកណាម្នាក់ដែលនៅទីរត្ដៈនោះបញ្ចប់ជីវិត (បោះបង់ព្រលឹង) គេនឹងស្នាក់នៅក្នុងលោករុទ្រៈ ដរាបណាមហាប្រាល័យនៃសត្វលោកមិនទាន់កើតឡើង។

Verse 6

ततः पुष्करिणीं गच्छेत्सर्वपापक्षयंकरीम् । तत्र स्नात्वार्चयेद्देवं तेजोराशिं दिवाकरम्

បន្ទាប់មក គួរទៅកាន់ពុស្ករិណី ស្រះបុណ្យដែលបំផ្លាញបាបទាំងអស់។ ងូតទឹកនៅទីនោះហើយ គួរធ្វើអរចនា ព្រះទិវាករៈ ព្រះអាទិត្យ អ្នកជាកំណាត់ពន្លឺដ៏រុងរឿង។

Verse 7

ऋचमेकां जपेत्साम्नः सामवेदफलं लभेत् । यजुर्वेदस्य जपनादृग्वेदस्य तथैव च

បើសូត្រតែឫចា​មួយ បែបសាមន៍ ក៏ទទួលបានផលនៃសាមវេទ; ហើយដោយជបមន្ត្រយជុរវេទ ក៏ទទួលបានផលនៃឫគវេទដូចគ្នា។

Verse 8

अक्षरं वा जपेन्मन्त्रं ध्यायमानो दिवाकरम् । आदित्यहृदयं जप्त्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

ឬក៏ ខណៈធ្វើសមាធិលើព្រះទិវាករៈ អាចជបមន្ត្រត្រឹមតែអក្សរមួយក៏បាន។ ដោយជបអាទិត្យហ្រឹទយៈ គេរួចផុតពីមលិន និងបាបទាំងអស់។

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा विधिना जपेद्द्विजान् । तस्य कोटिगुणं पुण्यं जायते नात्र संशयः

នៅទីធម៌សក្ការៈ (ទីរថ) នោះ អ្នកណាដែលងូតទឹកតាមវិធីព្រះវេដា ហើយធ្វើជបៈដោយត្រឹមត្រូវ ដោយពរ/សក្ខីភាពរបស់ទ្វិជៈ នោះបុណ្យកុសលកើនឡើងជាគោដិគុណ; គ្មានសង្ស័យឡើយ។

Verse 10

अनाशकेनाग्निगत्या जले वा देहपातनात् । तस्मिंस्तीर्थे मृतो यस्तु स याति परमां गतिम्

មិនថា ដោយអនាសនៈ (អត់អាហាររហូតដល់ស្លាប់) ដោយចូលទៅក្នុងភ្លើង ឬដោយបោះបង់រាងកាយក្នុងទឹក—អ្នកណាស្លាប់នៅទីរថនោះ នឹងទៅដល់គតិដ៏ប្រសើរបំផុត។

Verse 11

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रो वा नृपसत्तम । विहितं कर्म कुर्वाणः स गच्छेत्परमां गतिम्

ឱ ព្រះរាជាអធិរាជដ៏ប្រសើរ! មិនថាជាព្រាហ្មណ៍ ក្សត្រីយៈ វៃស្យៈ ឬសូទ្រៈ—អ្នកណាធ្វើកិច្ចការដែលបានកំណត់តាមធម៌សម្រាប់ខ្លួន នោះអាចទៅដល់គតិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់។

Verse 12

युधिष्ठिर उवाच । व्याधिं सत्त्वक्षयं मोहं ज्ञात्वा वर्णा द्विजोत्तम । पापेभ्यो विप्रमुच्यन्ते केन तत्साधनं वद

យុធិષ્ઠិរ បានពោលថា៖ ឱ ទ្វិជោត្តម! ពេលមនុស្សក្នុងវណ្ណៈនានា ដឹងច្បាស់អំពីជំងឺ ការស្រកថយនៃសត្តវៈ (កម្លាំងខាងក្នុង) និងមោហៈ តើដោយមធ្យោបាយអ្វីពួកគេរួចផុតពីបាប? សូមប្រាប់វិធីសាស្ត្រនោះ។

Verse 13

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तिलोदकी तिलस्नायी कामक्रोधविवर्जितः । ब्राह्मणोऽनशनैः प्राणांस्त्यजल्लभति सद्गतिम्

ព្រះមារកណ្ឌេយ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ព្រាហ្មណ៍ដែលរស់ដោយទឹកល្ង (tilodaka) ងូតដោយល្ង (tilasnāyī) ហើយឆ្ងាយពីកាម និងក្រិធ—ពេលបោះបង់ជីវិតដោយអនាសនៈ នឹងទទួលបានសទ្គតិ (គតិល្អ)។

Verse 14

सङ्ग्रामे सद्गतिं तात क्षत्रियो निधने लभेत् । तदभावान्महाप्राज्ञ सेवमानो लभेदिति

ឱកូនជាទីស្រឡាញ់ ក្សត្រីយៈទទួលបានសុគតិដ៏ប្រសើរ ដោយស្លាប់ក្នុងសមរភូមិ។ បើមិនអាចធ្វើបានទេ ឱអ្នកប្រាជ្ញធំ ក៏អាចទទួលបានដោយការបម្រើដោយភក្តីភាព។

Verse 15

व्याधिग्रहगृहीतो वा वृद्धो वा विकलेन्द्रियः । आत्मानं दाहयित्वाग्नौ विधिना सद्गतिं लभेत्

អ្នកដែលត្រូវជំងឺ ឬគ្រោះអាក្រក់ចាប់កាន់ ឬជរា ឬអង្គអារម្មណ៍ខ្សោយ—បើអនុវត្តតាមវិធីត្រឹមត្រូវ ដោយអនុញ្ញាតឲ្យរាងកាយចូលទៅក្នុងភ្លើង នឹងទទួលបានសុគតិ។

Verse 16

वैश्योऽपि हि त्यजन्प्राणानेवं वै शुभभाग्भवेत् । जले वा शुद्धभावेन त्यक्त्वा प्राणाञ्छिवो भवेत्

សូម្បីតែវៃស្យៈ បើបោះបង់ជីវិតតាមរបៀបនេះ ក៏ក្លាយជាអ្នកមានភាគរួមនៃសុភមង្គល។ ឬបើបោះបង់ជីវិតក្នុងទឹកដោយចិត្តបរិសុទ្ធ គេនឹងបានពរ និងឈានដល់ស្ថានភាពមង្គលរបស់ព្រះសិវៈ។

Verse 17

शूद्रोऽपि द्विजशुश्रूषुस्तोषयित्वा महेश्वरम् । विमुच्य नान्यथा पापः पतते नरके ध्रुवम्

សូម្បីតែសូទ្រ បើឧស្សាហ៍បម្រើទ្វិជ និងធ្វើឲ្យព្រះមហេស្វរ ពេញព្រះហឫទ័យ នឹងរួចផុតពីបាប។ បើមិនដូច្នោះទេ បាបមិនរលាយ ហើយនឹងធ្លាក់នរកជាក់ជាមិនខាន។

Verse 18

अथवा प्रणवाशक्तो द्विजेभ्यो गुरवे तथा । पञ्चाग्नौ शोषयेद्देहमापृच्छ्य द्विजसत्तमान्

ឬក៏ អ្នកដែលភ្ជាប់ចិត្តនឹងប្រណវ (អោម) ហើយមានភក្តីចំពោះទ្វិជ និងគ្រូរបស់ខ្លួន—ក្រោយសុំលាពីព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ គួរធ្វើតបស្យា ដោយឲ្យរាងកាយស្ងួតស្រកនៅកណ្ដាលភ្លើងទាំងប្រាំ។

Verse 19

शान्तदान्तजितक्रोधाञ्छास्त्रयुक्तान् विचक्षणान् । तेषां चैवोपदेशेन करीषाग्निं प्रसाधयेत्

គាត់គួរចូលទៅរកអ្នកមានសន្តិភាព សម្របសម្រួលខ្លួន ឈ្នះកំហឹង ជាប់ជានិច្ចនឹងសាស្ត្រ និងមានវិចារណញ្ញាណ; ហើយតាមអនុសាសន៍របស់ពួកគេ គាត់គួររៀបចំភ្លើងលាមកគោ (karīṣāgni) ឲ្យត្រឹមត្រូវសម្រាប់ពិធី។

Verse 20

एवं वर्णा यथात्वेन मूढाहङ्कारमोहिताः । पतन्ति नरके घोरे यथान्धो गिरिगह्वरे

ដូច្នេះ មនុស្សក្នុងវណ្ណៈទាំងឡាយ ដែលត្រូវមោហៈនៃអហង្គារ​ដ៏ល្ងង់ខ្លៅបោកបញ្ឆោត និងជាប់ចិត្តតែស្ថានៈប៉ុណ្ណោះ នឹងធ្លាក់ចូលនរកដ៏សាហាវ—ដូចមនុស្សខ្វាក់ធ្លាក់ចូលជ្រោះភ្នំ។

Verse 21

ये शास्त्रविधिमुत्सृज्य वर्तन्ते कामचारतः । कृमियोनिं प्रपद्यन्ते तेषां पिण्डो न च क्रिया

អ្នកណាដែលបោះបង់វិធាននៃសាស្ត្រ ហើយប្រព្រឹត្តតាមចិត្តចង់ និងតណ្ហា នោះនឹងទៅកើតក្នុងយោនីសត្វដង្កូវ; សម្រាប់ពួកគេ មិនមានទាំងការបូជាពិណ្ឌ (piṇḍa) និងមិនមានទាំងពិធីកិច្ចសព (kriyā) ទេ។

Verse 22

श्रुतिस्मृत्युदितं धर्मं त्यक्त्वा यथेच्छाचारसेविनः । अष्टाविंशतिर्वै कोट्यो नरकाणां युधिष्ठिर

ឱ យុធិស្ឋិរ អ្នកណាដែលបោះបង់ធម៌ដែលបានប្រកាសក្នុង ស្រុតិ និង ស្ម្រឹតិ ហើយបម្រើអាកប្បកិរិយាតាមចិត្តចង់ផ្ទាល់ខ្លួន នោះនឹងធ្លាក់ចូលទៅក្នុងនរកទាំងម្ភៃប្រាំបីកោដិ។

Verse 23

प्रत्येकं वा पतन्त्येते मग्ना नरकसागरे । दुर्लभं मानुषं जन्म बहुधर्मार्जितं नृप

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ម្នាក់ៗក្នុងចំណោមពួកគេធ្លាក់ចុះ ដោយលិចក្នុងសមុទ្រនរក។ កំណើតជាមនុស្សគឺកម្រ​ណាស់ បានមកតែដោយការសន្សំធម៌ជាច្រើន។

Verse 24

तल्लब्ध्वा मदमात्सर्यं यो वै त्यजति मानवः । संनियम्य सदात्मानं ज्ञानचक्षुर्नरो हि सः

ក្រោយបានទទួល (កំណើតជាមនុស្សដ៏កម្រនោះ) អ្នកណាដែលបោះបង់អំនួត និងការច嫉ឈ្នានដោយស្មោះ តែងតែសង្កត់សង្កិនខ្លួន និងរស់នៅដោយវិន័យខាងក្នុង—អ្នកនោះហើយជាមនុស្សមាន “ភ្នែកនៃប្រាជ្ញា”។

Verse 25

अज्ञानतिमिरान्धस्य ज्ञानांजनशलाकया

សម្រាប់អ្នកដែលត្រូវភាពងងឹតនៃអវិជ្ជាធ្វើឲ្យខ្វាក់—ដោយដំបងលាប “អញ្ចនៈនៃចំណេះដឹង” ភាពងងឹតនោះត្រូវបានបំបាត់។

Verse 26

यस्य नोन्मीलितं चक्षुर्ज्ञेयो जात्यन्ध एव सः । एतत्ते कथितं सर्वं यत्पृष्टं नृपसत्तम

អ្នកណាដែលភ្នែកមិនទាន់បានបើកឡើង គួរត្រូវដឹងថាជាខ្វាក់តាំងពីកំណើត។ ឱ ព្រះរាជាអ្នកប្រសើរបំផុត អ្វីៗទាំងអស់ដែលព្រះองค์បានសួរ ខ្ញុំបានប្រាប់រួចហើយ។

Verse 27

तथानिष्टतराणां हि रुद्रस्य वचनं यथा । नर्मदा सरितां श्रेष्ठा रुद्रदेहाद्विनिःसृता

ដូច្នេះដែរ ព្រះវចនៈរបស់រុទ្រៈមិនខានសោះ ទោះចំពោះអ្នកមានចិត្តអាក្រក់បំផុតក៏ដោយ។ នរមទា ជាស្ទឹងល្អឯកក្នុងចំណោមទន្លេទាំងឡាយ បានហូរចេញពីព្រះកាយរបស់រុទ្រៈផ្ទាល់។

Verse 28

तारयेत्सर्वभूतानि स्थावराणि चराणि च । सर्वदेवाधिदेवेन ईश्वरेण महात्मना

នាង (នរមទា) សង្គ្រោះសត្វលោកទាំងអស់—ទាំងអចល និងចល—ព្រោះនាងបានទទួលអานุភាពពីព្រះឥศ្វរ មហាត្មា ជាអធិទេវលើសទេវទាំងឡាយ។

Verse 29

लोकानां च हितार्थाय महापुण्यावतारिता । मानसं वाचिकं पापं स्नानान्नश्यति कर्मजम्

ដើម្បីប្រយោជន៍សុខសាន្តនៃសកលលោក នាងបានអវតារចុះមកដោយមហាបុណ្យ។ ការងូតទឹកក្នុងនាង បាបកើតពីកម្មទាំងក្នុងចិត្ត និងក្នុងពាក្យសម្តី នឹងរលាយបាត់។

Verse 30

रुद्रदेहाद्विनिष्क्रान्ता तेन पुण्यतमा हि सा । प्रातरुत्थाय यो नित्यं भूमिमाक्रम्य भक्तितः

ដោយបានចេញពីព្រះកាយរបស់ព្រះរុទ្រ នាងហេតុនេះហើយជាពិសុទ្ធបំផុត។ អ្នកណាដែលរៀងរាល់ព្រឹកភ្ញាក់ឡើង ហើយដាក់ជើងលើដីដោយភក្តី…

Verse 31

एतन्मन्त्रं जपेत्तात स्नानस्य लभते फलम् । नमः पुण्यजले देवि नमः सागरगामिनि

ឱកូនជាទីស្រឡាញ់ អ្នកណាដែលសូត្រមន្ត្រនេះ នឹងទទួលផលដូចការងូតទឹកបូជា។ សូមនមស្ការ ព្រះនាងជាទឹកបុណ្យ; សូមនមស្ការ ព្រះនាងដែលហូរទៅសមុទ្រ។

Verse 32

नमोऽस्तु पापनिर्मोचे नमो देवि वरानने

សូមនមស្ការ ព្រះនាងអ្នកដោះស្រាយបាប; សូមនមស្ការ ព្រះនាងទេវីមានព្រះមុខស្រស់ស្អាត។

Verse 33

नमोऽस्तु ते ऋषिवरसङ्घसेविते नमोऽस्तु ते त्रिनयनदेहनिःसृते । नमोऽस्तु ते सुकृतवतां सदा वरे नमोऽस्तु ते सततपवित्रपावनि

សូមនមស្ការ ព្រះនាងដែលត្រូវបានបម្រើដោយក្រុមឥសីដ៏ប្រសើរ។ សូមនមស្ការ ព្រះនាងដែលហូរចេញពីព្រះកាយនៃព្រះអម្ចាស់មានបីភ្នែក។ សូមនមស្ការ ព្រះនាងដែលជាពរ​ជានិច្ចសម្រាប់អ្នកមានសុគតិ។ សូមនមស្ការ ព្រះនាងអ្នកបរិសុទ្ធជានិច្ច អ្នកបរិសុទ្ធក៏បរិសុទ្ធ។

Verse 43

। अध्याय

॥ ជំពូក ॥ (សញ្ញាសម្គាល់/កូឡូហ្វុនជំពូក)