Ramayana — Ayodhya Kanda, Sarga 99, Shloka 40
चित्रकूटप्राप्तिः
Bharata Reaches Chitrakuta and Beholds Rama
शत्रुघ्नश्चापि रामस्य ववन्दे चरणौ रुदन्।तावुभौ स समालिङ्ग्य रामश्चाश्रूण्यवर्तयत्।।2.99.40।।
śatrughnaś cāpi rāmasya vavande caraṇau rudan |
tāv ubhau sa samāliṅgya rāmaś cāśrūṇy avartayat || 2.99.40 ||
ព្រះសត្រុឃ្នក៏ដូចគ្នា ទាំងយំទាំងក្រាបបង្គំព្រះបាទព្រះរាម; ព្រះរាមបានអោបក្រសោបព្រះអង្គទាំងពីរ ហើយព្រះអង្គក៏បានស្រក់ព្រះអស្សុដែរ។
He also beheld large heaps of dried cakes of dung of buffaloes and deer for use against cold in the forest.
FAQs
Dharma of reverence and familial devotion: Śatrughna honors Rama as elder and rightful exemplar; Rama responds with compassionate acceptance.
In the forest meeting, Śatrughna bows at Rama’s feet; Rama embraces the brothers and weeps.
Humility and love—prostration signifies respect; Rama’s tears show empathy and deep fraternal bond.