Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 152
The Exposition of the Maheśa Mantra
Mahēśa-mantra-prakāśana
हरद्वयं वह्निजाया हृदयं परिकीर्तितम् । कपर्द्दिने पदयुगं शिरोमंत्र उदाहृतः ॥ १५२ ॥
haradvayaṃ vahnijāyā hṛdayaṃ parikīrtitam | kaparddine padayugaṃ śiromaṃtra udāhṛtaḥ || 152 ||
ពាក្យ “ហរ ទ្វយ” (Hara-dvaya) ត្រូវបានប្រកាសថា ជា “ហ្រឹទយ” (hṛdaya) នៃព្រះនាងជាគូស្រឡាញ់នៃភ្លើង។ ពាក្យ “កបរទិន” (Kapardin) ត្រូវបានបង្រៀនថា ជាគូជើង; ហើយ “សិរោមន្ត្រ” (Śiromantra) ត្រូវបាននិយាយថា ជាមន្ត្រក្បាល។
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It encodes a technical mapping of specific mantra-words to bodily “limbs” (aṅgas) used in nyāsa, showing how mantra is internalized as sacred embodiment rather than recited only verbally.
By prescribing nyāsa-style placement of divine names, it supports devotional concentration (smaraṇa) and reverent ritual alignment—turning remembrance of the deity into a disciplined, body-centered practice.
It reflects applied ritual science—mantra-aṅga assignment and nyāsa procedure—closely related to Śikṣā (correct recitation) and Kalpa (ritual method) in practical worship.