Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 62
Yakṣiṇī-Mantra-Sādhana Nirūpaṇa
Lakṣmī-avatāra-vidyāḥ: Bālā, Annapūrṇā, Bagalā
बकः खङ्गी समारूढः सनेत्रोऽग्निश्च धीमहि । तत्र क्लिन्ने प्रचोदांते यादित्येषा प्रकीर्तिता ॥ ६२ ॥
bakaḥ khaṅgī samārūḍhaḥ sanetro'gniśca dhīmahi | tatra klinne pracodāṃte yādityeṣā prakīrtitā || 62 ||
«យើងសមាធិលើបកា (សត្វក្រពើ/ក្រពើស) លើអ្នកកាន់ដាវដែលឡើងជិះ (សមារូឍ) និងលើភ្លើងដែលមានភ្នែក។ នៅក្នុងការអនុវត្តមន្ត្រនោះ—ពេលវាត្រូវបាន ‘ធ្វើឲ្យទន់/សើម’—កម្លាំងជំរុញឲ្យប្រព្រឹត្តកើតឡើង; នេះត្រូវបានប្រកាសថា ជាសម្បត្តិនៃអាទិត្យ (គោលការណ៍ព្រះអាទិត្យ)»។
Narada (teaching in a Vedanga/technical-mantra context; traditionally within Narada–Sanatkumara dialogue framework)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It frames a technical meditation (dhīmahi) using symbolic forms—bird (baka), weapon-bearing figure, and one-eyed Agni—linking the mantra’s energizing force to Āditya, i.e., the solar, activating principle.
Indirectly: even in technical sections, the act of dhyāna/meditation and invoking divine powers (Agni–Āditya) models disciplined reverence—devotion expressed through correct contemplative and ritual focus.
Mantra-prayoga style instruction: precise ritual/technical wording (e.g., dhīmahi, clinical application like klinna) and deity-association (Āditya) typical of Vedanga-oriented, procedure-conscious passages.