Adhyaya 91
Cosmic CyclesAgesDharma51 Shlokas

Adhyaya 91: The Gods’ Hymn to Kātyāyanī and the Goddess’ Prophecy of Future Manifestations

देवीस्तुतिः तथा अवतार-भविष्यवाणी (Devī-stutiḥ tathā avatāra-bhaviṣyavāṇī)

Cosmic Recapitulation

ក្នុងអធ្យាយនេះ ព្រះទេវតាទាំងឡាយសរសើរ និងថ្វាយបទស្តូត្រដល់ ព្រះនាង កាត្យាយនី ដោយសេចក្តីគោរពជ្រាលជ្រៅ។ ព្រះនាងទទួលស្តូត្រ ហើយប្រកាសព្យាករណ៍អំពីការបង្ហាញអវតារនានានៅអនាគត ដើម្បីការពារធម៌ បំបាត់អសុរ និងអភ័យទានដល់អ្នកស្មោះបូជា។

Divine Beings

Kātyāyanī (Devī)Nārāyaṇī (epithet of Devī)Indra (Śakra)Agni (Vahni)BrahmāṇīMāheśvarīKaumārīVaiṣṇavīVārāhīNṛsiṃhīAindrīŚivadūtīCāmuṇḍāBhadrakālīLakṣmīSarasvatī

Celestial Realms

SvargaTrailokya (three worlds)Sāvarṇika Manvantara (narrative frame)

Key Content Points

Deva-stuti as theological synthesis: the Goddess is praised as jagad-ādhāra (cosmic support), āpaḥ-svarūpa (nourishing waters), and paramā māyā—simultaneously the cause of bondage and the condition for liberation.Sapta/Mātṛkā-style integration: she is invoked through multiple functional forms (Brahmāṇī, Māheśvarī, Kaumārī, Vaiṣṇavī, Vārāhī, Nṛsiṃhī, Aindrī) alongside fierce protectress forms (Śivadūtī, Cāmuṇḍā), establishing a unified Śākta ontology.Protective liturgy and apotropaic requests: specific weapons and emblems (triśūla, ghaṇṭā, khaḍga) are petitioned as safeguards against fear, sin, disease, and calamities.Boons and ethical-political aim: the devas request universal pacification of troubles and the destruction of hostile forces, framing divine intervention as restoration of dharmic order.Prophecy of recurring descents: the Devī outlines future manifestations across cosmic time (yuga/Manvantara horizon), promising to reappear whenever dānavic oppression arises, with explicit epithets and avatāra-names.

Focus Keywords

Markandeya Purana Adhyaya 91Devi Mahatmyam Chapter 91Katyayani stutiNarayanī namo 'stu te hymnSavarṇika Manvantara Devi MahatmyaShumbha Nishumbha prophecyRaktadantika Shatakshi Shakambhari BhramariShakta theology in Markandeya Purana

Shlokas in Adhyaya 91

Verse 1

जज्वलुश्चाग्नयः शान्ताः शान्ता दिग्जनितस्वनाः । इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे देवीमाहात्म्ये शुम्भवधोनाम नवतितमोऽध्यायः । एकनवतितमोऽध्यायः- ९१ । ऋषिरुवाच देव्याऽ हते तत्र महासुरेन्द्रे सेन्द्राः सुरा वन्हिपुरोगमास्ताम् । कात्यायनीं तुष्टुवुरिष्टलाभाद् विकाशिवक्त्राब्जविकाशिताशाः ॥

ភ្លើងដែលបានស្ងប់ស្ងាត់ហើយ ឆេះយ៉ាងថេរមាំ; សំឡេងដែលកើតឡើងពីទិសទាំងឡាយក៏ស្ងប់។ (នៅទីនេះបញ្ចប់ ក្នុង «ស្រី មារកណ្ឌេយ បុរាណ» ក្នុងសាវរណិក មន្វន្តរ ក្នុង «ទេវី មាហាត្ម្យ» ជំពូកទី៩០ ហៅថា «ការសម្លាប់ សុម្ភ»។) ជំពូកទី៩១ ចាប់ផ្តើម។ ឥសីបាននិយាយថា៖ ពេលព្រះនាងទេវីបានសម្លាប់អធិរាជដ៏ធំនៃអសុរ នោះព្រះទាំងឡាយ—ជាមួយឥន្ទ្រ និងអគ្គិនៅមុខ—បានសរសើរ កាត្យាយនី ដោយមុខរីករាយ ហើយក្តីសង្ឃឹមបានបំពេញ ដោយសម្រេចគោលបំណងដែលប្រាថ្នា។

Verse 2

देवा ऊचुः देवि प्रपन्नार्तिहरे प्रसीद प्रसीद मातर्जगतोऽखिलस्य । प्रसीद विश्वेश्वरि पाहि विश्वं त्वमीश्वरी देवि चराचरस्य ॥

ព្រះទេវតាទាំងឡាយបានទូលថា៖ ឱ ព្រះនាងទេវី អ្នកដកបំបាត់ទុក្ខវេទនារបស់អ្នកដែលសុំជ្រកកោន សូមប្រទានព្រះគុណ—សូមប្រទានព្រះគុណ ឱ មាតានៃសកលលោកទាំងមូល។ សូមប្រទានព្រះគុណ ឱ ព្រះអធិរាជនៃចក្រវាល; សូមការពារពិភពលោក។ ឱ ព្រះនាងទេវី អ្នកជាអធិបតីលើអ្វីៗទាំងអស់ដែលចលនា និងអចលនា។

Verse 3

आधारभूता जगतस्त्वमेकामहीस्वरूपेण यतः स्थितासि । अपां स्वरूपस्थितया त्वयैतदाप्याय्यते कृत्स्नमलङ्घ्यवीर्ये ॥

អ្នកតែមួយគត់ជាមូលដ្ឋាននៃលោកនេះ ព្រោះអ្នកស្ថិតនៅក្នុងរូបនៃផែនដី។ ហើយដោយអ្នក ដែលស្ថិតជារូបនៃទឹក សកលលោកទាំងមូលនេះត្រូវបានចិញ្ចឹមបំប៉ន—ឱ អ្នកមានអានុភាពលើសគេ។

Verse 4

त्वं वैष्णवी शक्तिरनन्तवीर्या विश्वस्य बीजं परमासि माया । सम्मोहितं देवि समस्तमेतत्तवैव वै प्रसन्ना भुवि मुक्तिहेतुः ॥

អ្នកជាពលៈវៃષ્ણវី មានវីរភាពឥតទីបញ្ចប់; អ្នកជាគ្រាប់ពូជនៃចក្រវាល; អ្នកជាមាយាខ្ពស់បំផុត។ ឱ ព្រះនាងទេវី សកលលោកទាំងនេះត្រូវបានបំភាន់ដោយអ្នក; ប៉ុន្តែអ្នកតែមួយគត់ នៅពេលប្រទានព្រះគុណក្នុងលោក ក្លាយជាមូលហេតុនៃមោក្សៈ (ការរំដោះ)។

Verse 5

विद्याः समास्तास्तव देवि भेदाः स्त्रियः समास्ताः सकला जगत्सु । त्वयैकया पूरितमम्बयैतत्का ते स्तुतिः स्तव्यपरा परोक्तिः ॥

សាខាទាំងអស់នៃវិជ្ជា ជារូបរបស់អ្នក ឱ ព្រះនាងទេវី; ហើយស្ត្រីទាំងអស់ក្នុងលោកទាំងអស់ ក៏ជារូបរបស់អ្នកដែរ។ ដោយអ្នកតែមួយគត់ ឱ មាតា សកលលោកទាំងមូលនេះត្រូវបានពេញលេញគ្របដណ្តប់។ តើមានការសរសើរអ្វីអាចមានចំពោះអ្នក—តើពាក្យណាអាចសរសើរបានគ្រប់គ្រាន់ចំពោះអង្គដែលសមនឹងការសរសើរ?

Verse 6

सर्वभूता यदा देवी स्वर्गमुक्तिप्रदायिनी । त्वं स्तुता स्तुतये का वा भवन्तु परमोक्तयः ॥

នៅពេលព្រះនាងទេវីមានស្ថិតជាសត្វមានជីវិតទាំងអស់ ហើយជាអ្នកប្រទានសួគ៌ និងមោក្សៈ (ការរំដោះ) ពេលដែលអ្នកត្រូវបានសរសើរហើយ—តើការសរសើរណាអាចគ្រប់គ្រាន់ទៀត? តើមាន ‘ពាក្យខ្ពស់បំផុត’ អ្វីអាចមាន?

Verse 7

सर्वस्य बुद्धिरूपेण जनस्य हृदि संस्थिते । स्वर्गापवर्गदे देवि नारायणि नमोऽस्तु ते ॥

ឱ ព្រះនាងទេវី—អ្នកប្រទានសួគ៌ និងមោក្សៈ—ដែលស្ថិតនៅក្នុងបេះដូងមនុស្សទាំងអស់ ក្នុងរូបនៃប្រាជ្ញា (buddhi) ឱ នារាយណី សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះនាង។

Verse 8

कलाकाष्ठादिरूपेण परिणामप्रदायिनी । विश्वस्योपरतौ शक्ते नारायणि नमोऽस्तु ते ॥

ក្នុងរូបនៃ កលា (kalā) កាស្ឋា (kāṣṭhā) និងវាស់វែងពេលវេលាដទៃទៀត ព្រះនាងប្រទានការប្រែប្រួល។ ឱ អំណាចនៅពេលលោកសព្វសាយ (pralaya) ឱ នារាយណី សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះនាង។

Verse 9

सर्वमङ्गलमाङ्गल्ये शिवे सर्वार्थसाधिके । शरण्ये त्र्यम्बके गौरि नारायणि नमोऽस्तु ते ॥

ឱ សុភមង្គលនៃអ្វីៗដែលសុភមង្គល; ឱ សិវា (Śivā); អ្នកបំពេញគោលបំណងទាំងអស់; ឱ ជាទីពឹងផ្អែក; ឱ ត្រ្យមបកា (Tryambakā); ឱ គោរី (Gaurī)—ឱ នារាយណី សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះនាង។

Verse 10

सृष्टिस्थितिविनाशानां शक्तिभूते सनातनि । गुणाश्रये गुणमये नारायणि नमोऽस्तु ते ॥

ឱ អនន្ត (Eternal One) ដែលជាអំណាចពិតនៃការបង្កើត ការរក្សា និងការបំផ្លាញ; ជាទ្រទ្រង់នៃគុណៈ (guṇa) និងមានសភាពជាគុណៈ—ឱ នារាយណី សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះនាង។

Verse 11

शरणागतदीनार्तपरित्राणपरायणे । सर्वस्यार्तिहरे देवि नारायणि नमोऽस्तु ते ॥

ឱ ព្រះនាងទេវី ដែលឧស្សាហ៍ការពារអ្នកបានសុំជ្រកកោន—អ្នកក្រីក្រ និងអ្នកទុក្ខលំបាក; អ្នកដកចេញទុក្ខវេទនារបស់មនុស្សទាំងអស់—ឱ នារាយណី សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះនាង។

Verse 12

हंसयुक्तविमानस्थे ब्रह्माणी रूपधारिणि । कौशाम्भः क्षरिके देवि नारायणी नमोऽस्तु ते ॥

សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះនារយណី—ព្រះមាតាទេវី​ដែលជិះលើរថអាកាសអូសដោយហង្សា ដែលទទួលរូបជាព្រះព្រហ្មាណី ហើយបញ្ចេញពន្លឺរលោងដូចសរសៃកប្បាសសូត្រ។

Verse 13

त्रिशूलचन्द्राहिधरे महावृषभवाहिनि । माहेश्वरीस्वरूपेण नारायणी नमोऽस्तु ते ॥

សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះនារយណី—អ្នកកាន់ត្រីសូល ព្រះចន្ទ និងពស់; ជិះលើគោធំ; ដែលបង្ហាញខ្លួនជារូបមហេស្វរី។

Verse 14

मयूरकुक्कुटवृते महाशक्तिधरेऽमघे । कौमारीरूपसंस्थाने नारायणी नमोऽस्तु ते ॥

សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះនារយណី—មានក្ងោក និងមាន់ជាអ្នកបម្រើ; អ្នកកាន់លំពែងធំ (śakti); ឱ ព្រះនាងគ្មានបាប; ស្ថិតនៅក្នុងរូបកೌមារី។

Verse 15

शङ्खचक्रगदाशार्ङ्गगृहीतपरमायुधे । प्रसीद वैष्णवीरूपे नारायणी नमोऽस्तु ते ॥

សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះនារយណី—អ្នកកាន់អាវុធអធិឧត្តម៖ ស័ង្ខ ចក្រ គដា និងធ្នូសារង្គ។ សូមប្រទានព្រះគុណ ឱ ព្រះនាងក្នុងរូបវៃಷ್ಣវី។

Verse 16

गृहीतोग्रमहाचक्रे दंष्ट्रोद्धृतवसुन्धरे । वराहरूपिणि शिवे नारायणी नमोऽस्तु ते ॥

សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះនារយណី—អ្នកកាន់ចក្រ​ដ៏សាហាវ និងធំ; អ្នកលើកផែនដីឡើងលើដងធ្មេញរបស់ខ្លួន; ឱ ព្រះនាងមង្គល, បង្ហាញខ្លួនជារូបវរាហា។

Verse 17

नृसिंहरूपेणोग्रेण हन्तुं दैत्यान् कृतोद्यमे । त्रैलोक्यत्राणसहिते नारायणी नमोऽस्तु ते ॥

សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះនារាយណី—អ្នកដែលក្នុងរូបដ៏កាចសាហាវនៃ នೃសિંហៈ ត្រៀមសម្លាប់ពួកដៃត្យៈ ហើយរួមជាមួយការសង្គ្រោះលោកទាំងបី។

Verse 18

किरीटिनि महावज्रे सहस्रनयनोज्ज्वले । वृत्रप्राणहरे चैन्द्रि नारायणी नमोऽस्तु ते ॥

សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះនារាយណី—អ្នកមានមកុដ កាន់វជ្រៈដ៏មហិមា ភ្លឺរលោងដោយពន្លឺនៃអ្នកមានភ្នែកពាន់ (ឥន្ទ្រ)។ ឱ អៃន្ទ្រី អ្នកកាត់ផ្តាច់ព្រលឹងជីវិតរបស់ វ្រឹត្រ។

Verse 19

शिवदूतीस्वरूपेण हतदैत्यमहाबले । घोररूपे महारावे नारायणी नमोऽस्तु ते ॥

សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះនារាយណី—អ្នកដែលក្នុងរូបនៃ សិវទូតី មានកម្លាំងដ៏មហិមា បានសម្លាប់ពួកដៃត្យៈ; អ្នកមានរូបដ៏គួរភ័យ និងសំឡេងគំហុកដ៏ខ្លាំង។

Verse 20

दंष्ट्राकरालवदने शिरोमालाविभूषणे । चामुण्डे मुण्डमथने नारायणी नमोऽस्तु ते ॥

សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះនារាយណី—ឱ ចាមុណ្ឌា មានធ្មេញចង្អៀតដ៏គួរភ័យ និងមុខដ៏សាហាវ តុបតែងដោយខ្សែពួងក្បាល; ឱ អ្នកបំផ្លាញ មុណ្ឌៈ។

Verse 21

लक्ष्मि लज्जे महाविद्ये श्रद्धे पुष्टे स्वधे ध्रुवे । महारात्रे महामाये नारायणी नमोऽस्तु ते ॥

សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះនារាយណី—ឱ លក្ខ្មី ឱ លជ្ជា (ភាពអៀនខ្មាស់) ឱ មហាវិទ្យា (ចំណេះដឹងដ៏ធំ) ឱ ស្រទ្ធា (សេចក្តីជំនឿ) ឱ ពុស្តិ (ការចិញ្ចឹមបំប៉ន) ឱ ស្វធា (បូជាដល់បុព្វបុរស) ឱ ធ្រុវា (អ្នកមាំមួន)؛ ឱ មហារាត្រី (រាត្រីដ៏ធំ) ឱ មហាមាយា (អំណាចមាយាដ៏ធំ)។

Verse 22

मेधे सरस्वति वरे भूतिबाब्रवि तामसि । नियते त्वं प्रसीदेऽशे नारायणि नमोऽस्तु ते ॥

ឱ បញ្ញា ឱ សរស្វតី ឱ អ្នកប្រសើរ; ឱ សម្បត្តិ; ឱ បាប្រាវី; ឱ តាមសី; ឱ និយតិ (ការគ្រប់គ្រង/វិន័យ)—ឱ ព្រះនាងអធិបតី សូមមេត្តា។ ឱ នារាយណី សូមគោរពបូជាចំពោះព្រះនាង។

Verse 23

सर्वतः पाणिपादान्ते सर्वतोऽक्षिशिरोमुखे । सर्वतः श्रवणघ्राणे नारायणि नमोऽस्तु ते ॥

នៅគ្រប់ទិសមានដៃ និងជើងរបស់ព្រះនាង; នៅគ្រប់ទិសមានភ្នែក ក្បាល និងមុខរបស់ព្រះនាង; នៅគ្រប់ទិសមានត្រចៀក និងច្រមុះរបស់ព្រះនាង។ ឱ នារាយណី សូមគោរពបូជាចំពោះព្រះនាង។

Verse 24

सर्वस्वरूपे सर्वेशे सर्वशक्तिसमन्विते । भयेभ्यस्त्राहि नो देवि दुर्गे देवि नमोऽस्तु ते ॥

ឱ ព្រះនាងដែលមានរូបទ្រង់ជាសកល, ឱ អធិបតីនៃសកល, ប្រកបដោយអំណាចទាំងអស់—សូមសង្គ្រោះយើងពីភ័យទាំងឡាយ ឱ ទេវី ទុរគា។ ឱ ទេវី សូមគោរពបូជាចំពោះព្រះនាង។

Verse 25

एतत्ते वदनं सौम्यं लोचनत्रयभूषितम् । पातु नः सर्वभीतिभ्यः कात्यायनि नमोऽस्तु ते ॥

សូមឲ្យមុខដ៏សុភាពរបស់ព្រះនាង ដែលតុបតែងដោយភ្នែកបី ការពារយើងពីភ័យទាំងអស់។ ឱ កាត្យាយនី សូមគោរពបូជាចំពោះព្រះនាង។

Verse 26

ज्वालाकरालमत्युग्रमशेषासुरशूदनम् । त्रिशूलं पातु नो भीतेर्भद्रकाली नमोऽस्तु ते ॥

សូមឲ្យត្រីសូលរបស់ព្រះនាង—ភ្លើងដ៏គួរភ័យ សាហាវខ្លាំងបំផុត ជាអ្នកសម្លាប់អសុរាទាំងអស់—ការពារយើងពីភ័យ។ ឱ ភទ្រកាលី សូមគោរពបូជាចំពោះព្រះនាង។

Verse 27

हिनस्ति दैत्यतेजांसि स्वनेनापूर्य या जगत् । सा घण्टा पातु नो देवि पापेभ्यो नः सुतानिव ॥

សូរសំឡេងកណ្ដឹងនោះ ដែលបំពេញពិភពលោកដោយសំឡេង ហើយបំបែកពន្លឺរុងរឿងរបស់អសុរា—សូមឲ្យវាការពារយើងពីបាបទាំងឡាយ ឱ ទេវី ដូចម្តាយការពារកូនៗ។

Verse 28

असुरासृग्वसापङ्कचर्चितस्ते करोज्ज्वलः । शुभाय खड्गो भवतु चण्डिके त्वां नता वयम् ॥

ដៃដែលកាន់ដាវរបស់ព្រះអង្គ រុងរឿងភ្លឺថ្លា ត្រូវលាបដោយកខ្វក់នៃឈាម និងខ្លាញ់អសុរា—សូមឲ្យដាវនោះក្លាយជាសុភមង្គល ការពារសេចក្តីសុខរបស់យើង។ ឱ ចណ្ឌិកា យើងខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គ។

Verse 29

रोगानशेषानपहंसि तुष्टा रुष्टा तु कामान्सकलानभीष्टान् । त्वामाश्रितानां न विपन्नराणां त्वामाश्रिता ह्याश्रयतां प्रयान्ति ॥

ពេលព្រះអង្គពេញព្រះទ័យ ព្រះអង្គដកហូតជំងឺទាំងអស់; ពេលព្រះអង្គខឹង ព្រះអង្គបំផ្លាញគោលបំណងដែលគេចង់បានទាំងអស់។ អ្នកដែលសុំជ្រកកោនក្នុងព្រះអង្គ មិនធ្លាក់ចូលវិនាសឡើយ; មែនទែន អ្នកដែលបានជ្រកកោនក្នុងព្រះអង្គ ក្លាយជាជម្រកសម្រាប់អ្នកដទៃ។

Verse 30

एतत्कृतं यत्कदनं त्वयाद्य धर्मद्विषां देवि महासुराणाम् । रूपैरनेकैर्बहुधाऽऽत्ममूर्ति कृत्वाम्बिके तत्प्रकरोति काऽन्या ॥

ការបំផ្លាញយ៉ាងសង្កត់សង្កិននៃអសុរាធំៗ ដែលស្អប់ធម៌ នេះបានកើតឡើងថ្ងៃនេះដោយព្រះអង្គ ឱ ទេវី។ ព្រះអង្គបានធ្វើឲ្យរូបសម្បត្តិរបស់ព្រះអង្គក្លាយជាច្រើនបែប ច្រើនទម្រង់ ឱ អំបិកា—តើអ្នកណាផ្សេងទៀតអាចសម្រេចកិច្ចការដូចនេះបាន?

Verse 31

विद्यासु शास्त्रेषु विवेकदीपेष्वाद्येषु वाक्येषु च का त्वदन्या । ममत्वगर्तेऽतिमहान्धकारे विभ्रामयत्येतदतीव विश्वम् ॥

ក្នុងចំណេះដឹង ក្នុងគម្ពីរ ក្នុងចង្កៀងនៃការប្រាជ្ញាវិភាគ និងក្នុងពាក្យដើមបុរាណ—តើមានអ្នកណាផ្សេងក្រៅពីព្រះអង្គដែលដំណើរការនៅទីនោះ? ទោះយ៉ាងណា ពិភពលោកទាំងមូលនេះត្រូវបានបំភាន់យ៉ាងខ្លាំង ដើរវង្វេងក្នុងភាពងងឹតជ្រៅនៃរណ្តៅ «របស់ខ្ញុំ» (អហង្គារៈនៃការកាន់កាប់)។

Verse 32

रक्षांसि यत्रोग्रविषाश्च नागा यत्रारयो दस्युबलानि यत्र । दावानलो यत्र तथाब्धिमध्ये तत्र स्थिता त्वं परिपासि विश्वम् ॥

នៅទីដែលមានរាក្សសា នៅទីដែលមានពស់ពុលដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច នៅទីដែលមានសត្រូវ និងក្រុមចោរ; នៅទីដែលមានអគ្គីភ័យព្រៃ និងសូម្បីតែកណ្ដាលមហាសមុទ្រ—នៅទីនោះ ព្រះនាងស្ថិតគ្រប់ទីកន្លែង ការពារសកលលោក។

Verse 33

विश्वेश्वरि त्वं परिपासि विश्वं विश्वात्मिका धारयसिति विश्वम् । विश्वेशवन्द्या भवती भवन्ति विश्वाश्रया ये त्वयि भक्तिनम्राः ॥

ឱ ព្រះនាងម្ចាស់នៃសកលលោក ព្រះនាងការពារសកលលោក; ដោយជាព្រះអាត្មានៃសត្វទាំងអស់ ព្រះនាងគាំទ្រសកលលោក។ សូម្បីតែព្រះអម្ចាស់នៃសកលលោកក៏គោរពបូជាព្រះនាង; អ្នកដែលកោតស្រឡាញ់ក្បាលចុះចំពោះព្រះនាង ក្លាយជាជម្រកសម្រាប់ពិភពលោក។

Verse 34

देवि प्रसीद परिपालय नोऽपरिभीतेर्नित्यं यथासुरवधादधुनैव सद्यः । पापानि सर्वजगतां प्रशमं नयाशु उत्पातपाकजनितांश्च महोपसर्गान् ॥

ឱ ព្រះនាង សូមមេត្តាករុណា; សូមការពារយើងជានិច្ចពីភ័យខ្លាច ដូចដែលព្រះនាងបានធ្វើដោយសម្លាប់អសុរា—ឥឡូវនេះភ្លាមៗ។ សូមធ្វើឲ្យអំពើបាបនៃលោកទាំងអស់ស្ងប់ស្ងាត់យ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយទាំងមហាវិបត្តិដែលកើតពីការទុំទាលនៃសញ្ញាអាក្រក់ផងដែរ។

Verse 35

प्रणतानां प्रसीद त्वं देवि विश्वार्तिहारिणी । त्रैलोक्यवासिनामीड्ये लोकानां वरदा भव ॥

ឱ ព្រះនាង អ្នកដកចេញនូវទុក្ខវេទនានៃលោក សូមមេត្តាចំពោះអ្នកដែលក្បាលចុះ។ ឱ ព្រះនាងដែលត្រូវបានសរសើរដោយសត្វនៅក្នុងលោកទាំងបី សូមក្លាយជាអ្នកប្រទានពរ​ដល់លោកទាំងឡាយ។

Verse 36

श्रीदेव्युवाच वरदाहं सुरगण वरं यन्मनसेच्छथ । तं वृणुध्वं प्रयच्छामि जगतामुपकारकम् ॥

ព្រះនាងដ៏មានពរ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ឱ ក្រុមទេវតាទាំងឡាយ យើងជាអ្នកប្រទានពរ។ ពរណាដែលអ្នកប្រាថ្នានៅក្នុងចិត្ត—ចូរជ្រើសរើសពរនោះ; យើងនឹងប្រទានវា ជាពរដែលមានប្រយោជន៍ដល់លោកទាំងឡាយ។

Verse 37

देवा ऊचुः सर्वबाधाप्रशमनं त्रैलोक्यस्याखिलेश्वरि । एवमेव त्वया कार्यमस्मद्वैरिविनाशनम् ॥

ព្រះទេវតាទាំងឡាយបានទូលថា៖ ឱ ព្រះមហាក្សត្រនៃសកលលោក សូមបន្ធូរបំបាត់ទុក្ខវេទនាទាំងអស់នៃលោកទាំងបី។ ហើយសូមអនុគ្រោះបំពេញការបំផ្លាញសត្រូវរបស់យើងផង។

Verse 38

श्रीदेव्युवाच वैवस्वतेऽन्तरे प्राप्ते अष्टाविंशतिमे युगे । शुम्भो निशुम्भश्चैवाऽन्यावुत्पत्स्येते महासुरौ ॥

ព្រះមាតាទេវីដ៏ព្រះពរ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ នៅពេលវៃវស្វត មន្វន្តរ មកដល់ ក្នុងយុគវដ្តទី២៨ នឹងមានអសុរាធំ២កើតឡើង គឺ សុម្ប្ហ និង និសុម្ប្ហ។

Verse 39

नन्दगोपगृहे जाता यशोदागर्भसम्भवा । ततस्तौ नाशयिष्यामि विन्ध्याचलनिवासिनी ॥

កើតក្នុងគ្រួសារនន្ទា អ្នកគោល្វក និងកើតចេញពីផ្ទៃយសោដា—បន្ទាប់មក ខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅភ្នំវិន្ធ្យ ហើយបំផ្លាញអសុរាទាំងពីរនោះ (សុម្ប្ហ និង និសុម្ប្ហ)។

Verse 40

पुनरप्यतिरौद्रेण रूपेण पृथिवीतले । अवतीर्य हनिष्यामि वैप्रचित्तांस्तु दानवान् ॥

ម្តងទៀត ខ្ញុំនឹងចុះមកលើផ្ទៃផែនដី ក្នុងរូបរាងដ៏សាហាវខ្លាំងបំផុត ហើយនឹងសម្លាប់ដានវៈ នៃវង្សវៃប្រចិត្ត។

Verse 41

भक्षयन्त्याश्च तानुग्रान् वैप्रचित्तान् सुदानवान् । रक्ता दन्ता भविष्यन्ति दाडिमी कुसुमोपमाः ॥

ហើយនៅពេលខ្ញុំលេបស៊ីដានវៈវៃប្រចិត្តដ៏សាហាវទាំងនោះ ធ្មេញរបស់ខ្ញុំនឹងក្រហម ដូចផ្កាទទឹម។

Verse 42

ततो मां देवताः स्वर्गे मर्त्यलोके च मानवाः । स्तुवन्तो व्याहरिष्यन्ति सततं रक्तदन्तिकाम् ॥

បន្ទាប់មក ព្រះទេវតានៅស្ថានសួគ៌ និងមនុស្សនៅលោកមរណៈ នឹងសរសើរខ្ញុំ ហើយប្រកាសខ្ញុំជានិច្ចថា «រಕ್ತদন্তិកា» (នាងមានធ្មេញ/ចង្កូមពណ៌ក្រហម)។

Verse 43

भूयश्च शतवार्षिक्यामनावृष्ट्यामनम्भसि । मुनिभिः संस्तुता भूमौ संभविश्याम्ययोनिजा ॥

ម្តងទៀត នៅពេលមានគ្រោះរាំងស្ងួតរយឆ្នាំ—ពេលគ្មានភ្លៀង និងគ្មានទឹក—ខ្ញុំ ដែលត្រូវព្រះឥសីសរសើរ នឹងបង្ហាញខ្លួនលើផែនដី ជាអយោនិជា (មិនកើតពីស្បូន)។

Verse 44

ततः शतेन नेत्राणां निरीक्षिष्यामि यन्मुनीन् । कीर्तयिष्यन्ति मनुजाः शताक्षीमिति मां ततः ॥

នៅពេលនោះ ខ្ញុំនឹងមើលទៅកាន់ព្រះឥសីទាំងនោះដោយភ្នែករយ; បន្ទាប់មក ប្រជាជននឹងអបអរសាទរខ្ញុំថា «សតាក្សី» (នាងមានភ្នែករយ)។

Verse 45

ततोऽहमखिलं लोकमात्मदेहसमुद्भवैः । भरिष्यामि सुराः शाकैरावृष्टेः प्राणधारकैः ॥

បន្ទាប់មក ខ្ញុំនឹងចិញ្ចឹមថែរក្សាពិភពលោកទាំងមូល—រួមទាំងព្រះទេវតា—ដោយបន្លែដែលកើតពីរាងកាយខ្ញុំផ្ទាល់ ដែលគាំទ្រជីវិតនៅពេលគ្មានភ្លៀង។

Verse 46

शाकम्भरीति विख्यातिं तदा यास्याम्यहं भुवि । तत्रैव च वधिष्यामि दुर्गमाख्यं महासुरम् । दुर्गा देवीति विख्यातं तन्मे नाम भविष्यति ॥

នៅលើផែនដីនោះ ខ្ញុំនឹងទទួលកេរ្តិ៍ឈ្មោះថា «សាកម្ភរី»។ នៅទីនោះផង ខ្ញុំនឹងសម្លាប់អសុរាធំឈ្មោះ ទុរគម; ហើយ «ទុរគា ទេវី» នឹងល្បីល្បាញជានាមរបស់ខ្ញុំ។

Verse 47

पुनश्चाहं यदा भीमं रूप कृत्वा हिमाचले । रक्षांसि भक्षयिष्यामि पुनीनां त्राणकारणात् ॥

ហើយម្តងទៀត នៅពេលខ្ញុំទទួលយករូបរាងដ៏គួរភ័យខ្លាចលើភ្នំហិមាល័យ ខ្ញុំនឹងលេបបំផ្លាញរាក្សស ដើម្បីការពារព្រះឥសីទាំងឡាយ។

Verse 48

तदा मां मुनयः सर्वे स्तोष्यन्त्यानम्रमूर्तयः । भीमा देवीति विख्यातं तन्मे नाम भविष्यति ॥

បន្ទាប់មក ព្រះឥសីទាំងអស់ នឹងកោតគោរពដោយកាយកោង ហើយនឹងសរសើរខ្ញុំ; ហើយនាម «ភីមា ទេវី» នឹងល្បីល្បាញជានាមរបស់ខ្ញុំ។

Verse 49

यदारुणाख्यस्त्रैलोक्ये महाबाधां करिष्यति । तदाहं भ्रातरं रूपं कृत्वासंख्येयषट्पदम् ॥

នៅពេលដែលអ្នកមាននាម អរុណ បង្កទុក្ខវេទនាដ៏ធំក្នុងលោកទាំងបី នោះខ្ញុំនឹងទទួលយករូបរាង «ភ្រាមរី» ដោយក្លាយជាឃ្មុំរាប់មិនអស់។

Verse 50

त्रैलोक्यस्य हितार्थाय वधिष्यामि महासुरम् । भ्रामरीति च मां चोका स्तदा स्तोष्यन्ति सर्वतः ॥

ដើម្បីសុខសាន្តនៃលោកទាំងបី ខ្ញុំនឹងសម្លាប់អសុរាធំមួយនោះ; ហើយបន្ទាប់មក មនុស្សគ្រប់ទីកន្លែង នឹងសរសើរខ្ញុំថា «ភ្រាមរី»។

Verse 51

इत्थं यदा यदा बाधा दानवोत्था भविष्यति । तदा तदावतार्याहं करिष्याम्यरिसंक्षयम् ॥

ដូច្នេះ រាល់ពេលដែលមានទុក្ខវេទនាដែលកើតពីទានវៈ ខ្ញុំនឹងចុះមកម្តងហើយម្តងទៀត ហើយនាំឲ្យសត្រូវទាំងឡាយវិនាស។

Frequently Asked Questions

The chapter addresses how ultimate divine power is to be understood after the restoration of order: the devas articulate a non-reductive theology in which the Goddess is both immanent (as support, nourishment, and intelligence) and transcendent (as māyā and the liberating ground), thereby framing ethical governance of the worlds as dependent on her protective sovereignty.

While embedded in the Sāvarṇika Manvantara setting, the chapter extends the Manvantara logic by presenting a cyclical model of intervention: whenever dānavic oppression arises across yugas and world-periods, the Devī descends in appropriate forms to restore equilibrium in Trailokya.

It functions as a climactic stuti-plus-prophecy unit: the repeated ‘Nārāyaṇī namo ’stu te’ hymn consolidates multiple goddess-forms into a single Śākta absolute, and the Devī’s future avatāra declarations (Raktadantikā, Śatākṣī, Śākambharī, Durgā, Bhīmā, Bhrāmarī) ground later devotional traditions in an explicit Purāṇic authorization.