Shloka 5
Adhyaya 91 — The Gods’ Hymn to Kātyāyanī and the Goddess’ Prophecy of Future Manifestations
विद्याः समास्तास्तव देवि भेदाः स्त्रियः समास्ताः सकला जगत्सु ।
त्वयैकया पूरितमम्बयैतत्का ते स्तुतिः स्तव्यपरा परोक्तिः ॥
vidyāḥ samastās tava devi bhedāḥ striyaḥ samastāḥ sakalā jagatsu | tvayaikayā pūritam ambayaitat kā te stutiḥ stavyaparā paroktiḥ ||
សាខាទាំងអស់នៃវិជ្ជា ជារូបរបស់អ្នក ឱ ព្រះនាងទេវី; ហើយស្ត្រីទាំងអស់ក្នុងលោកទាំងអស់ ក៏ជារូបរបស់អ្នកដែរ។ ដោយអ្នកតែមួយគត់ ឱ មាតា សកលលោកទាំងមូលនេះត្រូវបានពេញលេញគ្របដណ្តប់។ តើមានការសរសើរអ្វីអាចមានចំពោះអ្នក—តើពាក្យណាអាចសរសើរបានគ្រប់គ្រាន់ចំពោះអង្គដែលសមនឹងការសរសើរ?
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Knowledge is sacred and should be pursued and used responsibly; additionally, the identification of all women with Devī implies an ethical mandate of dignity, protection, and non-exploitation.
Not a genealogical/manvantara passage; it is stuti. Conceptually it supports the purāṇic aim of dharma by grounding social ethics (respect) in theology (Devī’s immanence).
Vidyā is Devī’s revealing power: she both manifests as knowledge and remains beyond complete capture by speech—hence the confession that praise cannot fully contain her.