Shloka 2
Adhyaya 33 — Madālasa on the Fruit of Śrāddha Performed on Lunar Days and Nakṣatras
श्रियां प्राप्रोति पञ्चम्यां षष्ठ्यां पूज्यो भवेन्नरः । गणाधिपत्यं सप्तम्यामष्टम्यां वृद्धिमुत्तमाम् ॥
śriyāṃ prāpnoti pañcamyāṃ ṣaṣṭhyāṃ pūjyo bhavennaraḥ / gaṇādhipatyaṃ saptamyām aṣṭamyāṃ vṛddhim uttamām
នៅថ្ងៃបញ្ចមី មនុស្សទទួលបានសម្បត្តិរុងរឿង; នៅថ្ងៃសष្ឋី បុរសក្លាយជាអ្នកសមគួរទទួលកិត្តិយស។ នៅថ្ងៃសប្តមី គាត់ទទួលបានភាពជាមេដឹកនាំលើក្រុម/បរិវារ ហើយនៅថ្ងៃអष्टមី គាត់ទទួលបានការលូតលាស់ និងការរីកចម្រើនដ៏ល្អឥតខ្ចោះ។
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Social standing and leadership are framed as dharmically conditioned—earned through reverent acts rather than mere power, suggesting authority should rest on gratitude and ritual responsibility.
It functions as dharma-upadeśa within the Purāṇa, not as sarga/pratisarga/manvantara/vaṃśa/vaṃśānucarita.
Honor (pūjya) and leadership (gaṇādhipatya) reflect an inner ordering: when one aligns with ancestral and cosmic order, one’s outer relations and capacities ‘organize’ naturally.