Adhyaya 28

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे सप्तविशो ऽध्याय व्यास उवाच एवं वनाश्रमे स्थित्वा तृतीयं भागमायुषः / चतुर्थमायुषो भागं संन्यासेन नयेत् क्रमात्

វ្យាសៈបាននិយាយថា៖ ដូច្នេះ ក្នុងស្រីកូರ್ಮបុរាណ សំហិតា៦ពាន់ នៅផ្នែកខាងលើ ជំពូកទី២៧។ ដោយបានស្នាក់នៅក្នុងវិន័យវានប្រស្ថ (អ្នករស់ព្រៃ) សម្រាប់ភាគទីបីនៃអាយុជីវិត រួចតាមលំដាប់ គួរនាំភាគទីបួននៃអាយុជីវិតឲ្យកន្លងទៅដោយសន្យាស (ការលះបង់)។

Verse 2

अग्नीनात्मनी संस्थाप्य द्विजः प्रव्रजितो भवेत् / योगाभ्यासरतः शान्तो ब्रह्मविद्यापरायणः

ដោយដាក់តាំងអគ្គីបរិសុទ្ធទាំងឡាយនៅក្នុងអាត្មានរបស់ខ្លួន ឲ្យជាភ្លើងខាងក្នុង ទ្វិជៈគួរចេញទៅជាព្រាវ្រាជិត (អ្នកលះបង់) មានចិត្តស្រឡះ ស្ងប់ស្ងាត់ ឧស្សាហ៍ក្នុងអភ្យាសយោគៈ និងឧទ្ទិសទាំងស្រុងចំពោះព្រហ្មវិទ្យា។

Verse 3

यदा मनसि संजातं वैतृष्ण्यं सर्ववस्तुषु / तदा संन्यासमिच्छेच्च पतितः स्याद् विपर्यये

នៅពេលដែលក្នុងចិត្តបានកើតឡើងនូវការមិនចង់បានទាំងស្រុងចំពោះវត្ថុទាំងអស់ដោយពិតប្រាកដ នោះគួរប្រាថ្នាចូលសំញាស (saṃnyāsa)។ បើផ្ទុយទៅវិញ—ស្វែងរកសំញាសដោយគ្មានការផ្តាច់ចិត្តខាងក្នុង—នោះនឹងក្លាយជាអ្នកធ្លាក់ចុះ។

Verse 4

प्राजापत्यां निरूप्येष्टिमाग्नेयीमथवा पुनः / दान्तः पक्वकषायो ऽसौ ब्रह्माश्रममुपाश्रयेत्

បន្ទាប់ពីរៀបចំពិធីយជ្ញៈប្រជាបត្យ (Prajāpatya) ឲ្យបានត្រឹមត្រូវ ឬម្តងទៀតពិធីអគ្នេយ (Agneya) នោះបុគ្គលដែលបានគ្រប់គ្រងខ្លួន មានកល្មសត្រូវបាន “ចម្អិន” ហើយក្តីក្តៅគគុកបានទុំទៅជាការអត់ធ្មត់ គួរចូលជ្រកក្នុងព្រះព្រហ្មអាស្រាម (brahmacarya)។

Verse 5

ज्ञानसंन्यासिनः केचिद् वेदसंन्यासिनः परे / कर्मसंन्यासिनस्त्वन्ये त्रिविधाः परिकीर्तिताः

អ្នកសំញាសខ្លះជាអ្នកឧទ្ទិសដល់ជ្ញាន (ចំណេះដឹងដ៏បរិសុទ្ធ) ខ្លះទៀតជាអ្នកសំញាសពីពិធីវេដៈ ហើយខ្លះទៀតជាអ្នកសំញាសពីកម្ម (ទាំងពិធី និងការងារលោកិយ)។ ដូច្នេះ សំញាសត្រូវបានប្រកាសថាមានបីប្រភេទ។

Verse 6

यः सर्वसङ्गनिर्मुक्तो निर्द्वन्द्वश्चैव निर्भयः / प्रोच्यते ज्ञानसंन्यासी स्वात्मन्येव व्यवस्थितः

អ្នកណាដែលរួចផុតពីការចងភ្ជាប់ទាំងអស់ លើសពីគូផ្ទុយទាំងឡាយ ហើយគ្មានភ័យដោយពិតប្រាកដ—បុគ្គលនោះត្រូវបានហៅថា ជាអ្នកសំញាសដោយជ្ញាន (jñāna-saṃnyāsin) ដែលឈរមាំនៅក្នុងអាត្មា តែប៉ុណ្ណោះ។

Verse 7

वेदमेवाभ्यसेन्नित्यं निराशी निष्परिग्रहः / प्रोच्यते वेदसंन्यासी मुमुक्षुर्विजितेन्द्रियः

គួរសិក្សាវេដៈតែប៉ុណ្ណោះជានិច្ច ដោយគ្មានក្តីប្រាថ្នា និងគ្មានការកាន់កាប់។ អ្នកស្វែងរកមុក្ខ (mokṣa) ដែលបានឈ្នះអារម្មណ៍ទាំងឡាយ នោះត្រូវបានហៅថា ជា “វេដសំញាសី” (veda-saṃnyāsī)។

Verse 8

यस्त्वग्नीनात्मसात्कृत्वा ब्रह्मार्पणपरो द्विजः / ज्ञेयः स कर्मसंन्यासी महायज्ञपरायणः

ទ្វិជៈណាដែលបញ្ចូលភ្លើងបូជាទាំងឡាយចូលក្នុងអាត្មា ហើយឧទ្ទិសអ្វីៗទាំងអស់ជាប្រគេនដល់ ព្រហ្មន៍—ចូរដឹងថា គាត់ជាអ្នកសន្យាសកម្ម (karmasaṃnyāsin) មានចិត្តផ្តោតលើ មហាយជ្ញ (mahāyajña)។

Verse 9

त्रयाणामपि चैतेषां ज्ञानी त्वभ्यधिको मतः / न तस्य विद्यते कार्यं न लिङ्गं वा विपश्चितः

ក្នុងចំណោមបីប្រភេទទាំងនេះផងដែរ អ្នកដឹងសច្ចៈ (jñānin) ត្រូវបានចាត់ទុកថា លើសគេ។ សម្រាប់អ្នកប្រាជ្ញនោះ មិនមានកិច្ចការចាំបាច់ត្រូវធ្វើទៀតទេ ហើយក៏មិនមានសញ្ញាខាងក្រៅណាមួយដែលត្រូវកំណត់អត្តសញ្ញាណដែរ។

Verse 10

निर्ममो निर्भयः शान्तो निर्द्वन्द्वः पर्णभोजनः / जीर्णकौपीनवासाः स्यान्नग्नो वा ध्यानतत्परः

គ្មានការចងចាំជាម្ចាស់ (និರ್ಮម) គ្មានភ័យ (និર્ભય) ស្ងប់ស្ងាត់ (ಶान्त) លើសពីគូប្រឆាំងទាំងឡាយ (និર્દ્વન્દ્વ) គាត់គួររស់ដោយអាហារពីស្លឹកឈើ; ពាក់កៅពីនចាស់ៗ—ឬសូម្បីតែអាក្រាត—គាត់គួរតែឧស្សាហ៍ឧទ្ទិសខ្លួនទាំងស្រុងដល់សមាធិ។

Verse 11

ब्रह्मचारी मिताहारो ग्रामादन्नं समाहरेत् / अध्यात्ममतिरासीत निरपेक्षो निरामिषः

ជាព្រហ្មចារី (brahmacārin) មានអាហារមធ្យម គាត់គួរទៅប្រមូលអាហារពីភូមិ។ សូមឲ្យគាត់មានចិត្តផ្តោតលើអាត្មាខាងក្នុង—មិនរំពឹងអ្វី និងគ្មានសាច់ ឬការលួងលោមអារម្មណ៍។

Verse 12

आत्मनैव सहायेन सुखार्थं विचरेदिह / नाभिनन्देत मरणं नाभिनन्देत जीवितम्

នៅក្នុងលោកនេះ គាត់គួរដើររស់ស្វែងរកសុខពិត ដោយអាត្មាខ្លួនឯងជាជំនួយតែមួយ។ គាត់មិនគួររីករាយចំពោះមរណៈ ហើយក៏មិនគួររីករាយចំពោះជីវិតដែរ។

Verse 13

कालमेव प्रतीक्षेत निदेशं भृतको यथा / नाध्येतव्यं न वक्तव्यं श्रोतव्यं न कदाचन / एवं ज्ञात्वा परो योगी ब्रह्मभूयाय कल्पते

សូមឲ្យគាត់រង់ចាំតែពេលវេលាសមរម្យ ដូចជាកម្មករជួលរង់ចាំបញ្ជា។ គាត់មិនគួរសិក្សា មិនគួរនិយាយ ហើយមិនគួរស្តាប់—មិនថាពេលណាទេ។ ដឹងដូច្នេះ យោគីដ៏ឧត្តម ក៏សមស្របចំពោះភាពជាព្រះព្រហ្ម (លាយចូលក្នុងព្រហ្ម)។

Verse 14

एकवासाथवा विद्वान् कौपीनाच्छादनस्तथा / मुण्डी शिखी वाथ भवेत् त्रिदण्डी निष्परिग्रहः / काषायवासाः सततं ध्यानयोगपरायणः

អ្នកបួសមានប្រាជ្ញា អាចស្លៀកតែសម្លៀកបំពាក់មួយ ឬគ្រាន់តែគ្របដោយកោពីន (ខោចង្កេះ)។ គាត់អាចកោសក់ ឬទុកសក់ជាចុងក្បាល; អាចកាន់ទណ្ឌបី; ត្រូវឥតមានទ្រព្យសម្បត្តិ។ ស្លៀកពណ៌កាសាយៈជានិច្ច ហើយឧទ្ទិសខ្លួនជានិច្ចចំពោះយោគៈនៃសមាធិ។

Verse 15

ग्रामान्ते वृक्षमूले वा वसेद् देवालये ऽपि वा / समः शत्रौ च मित्रे च तथा मानापमानयोः / भैक्ष्येण वर्तयेन्नित्यं नैकान्नादी भवेत् क्वचित्

គាត់គួរស្នាក់នៅជាយភូមិ ក្រោមឫសឈើ ឬសូម្បីតែនៅក្នុងទេវាល័យ។ គាត់ត្រូវស្មើចិត្តចំពោះសត្រូវ និងមិត្ត ដូចគ្នាចំពោះកិត្តិយស និងអពកិត្តិយស។ រស់ដោយបិណ្ឌបាតជានិច្ច ហើយមិនគួរជាអ្នកញ៉ាំអាហារច្រើនមុខ—មិនថាពេលណាទេ។

Verse 16

यस्तु मोहेन वालस्यादेकान्नादी भवेद् यतिः / न तस्य निष्कृतिः काचिद् धर्मशास्त्रेषु कथ्यते

ប៉ុន្តែបើដោយមោហៈ យតិ (អ្នកបួស) ក្លាយជាក្មេងៗ និងខ្ជិលច្រអូស—ជាអ្នកញ៉ាំតែមួយពេលតែតាមឈ្មោះប៉ុណ្ណោះ—នោះក្នុងធម្មសាស្ត្រ មិនមានការប្រាយស្ដាយ (ការលោះបាប) ណាមួយសម្រាប់គាត់ឡើយ។

Verse 17

रागद्वेषविमुक्तात्मा समलोष्टाश्मकाञ्चनः / प्राणिहंसानिवृत्तश्च मौनी स्यात् सर्वनिस्पृहः

មានចិត្តរួចផុតពីរាគៈ និងទ្វេសៈ មើលដុំដី ថ្ម និងមាស ស្មើគ្នា; ឈប់ពីការបង្កអន្តរាយដល់សត្វមានជីវិត; ស្ថិតក្នុងមោនៈ (ការរក្សាពាក្យ) និងឥតមានបំណងប្រាថ្នាទាំងអស់—មនុស្សបែបនេះ ក្លាយជាអ្នកឥតតណ្ហាសព្វគ្រប់។

Verse 18

दृष्टिपूतं न्यसेत् पादं वस्त्रपूतं जलं पिबेत् / सत्यपूतां वदेद् वाणीं मनः पूतं समाचरेत्

ចូរដាក់ជើងក្រោយពេលបរិសុទ្ធដោយការមើលយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន; ចូរផឹកទឹកដែលបានចម្រោះដោយក្រណាត់; ចូរនិយាយពាក្យដែលបរិសុទ្ធដោយសច្ចៈ; ហើយចូរប្រព្រឹត្តដោយចិត្តដែលបានបរិសុទ្ធ។

Verse 19

नैकत्र निवसेद् देशे वर्षाभ्यो ऽन्यत्र भिक्षुकः / स्नानशौचरतो नित्यं कमण्डलुकरः शुचिः

ភិក្ខុមិនគួររស់នៅទីកន្លែងតែមួយឡើយ លើកលែងតែរដូវវស្សា; ក្រៅពីនោះគួរទៅរស់នៅទីផ្សេង។ គួរតែឧស្សាហ៍ងូតទឹក និងរក្សាអនាម័យជានិច្ច កាន់កមណ្ឌលុ ហើយស្ថិតក្នុងភាពបរិសុទ្ធ។

Verse 20

ब्रह्मचर्यरतो नित्यं वनवासरतो भवेत् / मोक्षशास्त्रेषु निरतो ब्रह्मसूत्री जितेन्द्रियः

គួរតែឧស្សាហ៍ស្ថិតក្នុងព្រហ្មចរិយា និងមានចិត្តចូលចិត្តរស់នៅព្រៃ; គួរតែជ្រាបជ្រួលក្នុងសាស្ត្រនៃមោក្សៈ ពាក់ខ្សែព្រហ្មសូត្រ ហើយឈ្នះអារម្មណ៍ទាំងឡាយ។

Verse 21

दम्भाहङ्कारनिर्मुक्तो निन्दापैशुन्यवर्जितः / आत्मज्ञानगुणोपेतो यतिर्मोक्षमवाप्नुयात्

យតិដែលរួចផុតពីការធ្វើពុត និងអហង្គារ មិនប្រកាន់ការរិះគន់ និងពាក្យបង្កាច់បង្ខូច ហើយមានគុណធម៌នៃអាត្មជ្ញាន—មនុស្សនោះឈានដល់មោក្សៈ។

Verse 22

अभ्यसेत् सततं वेदं प्रणवाख्यं सनातनम् / स्नात्वाचम्य विधानेन शुचिर्देवालयादिषु

គួរតែអនុវត្តវេទដ៏សនាតន ដែលហៅថា ប្រṇវ (អោម) ជានិច្ច។ បន្ទាប់ពីងូតទឹក និងធ្វើអាចមនតាមវិធាន គួររក្សាភាពបរិសុទ្ធ ជាពិសេសនៅវិហារព្រះ និងទីសក្ការៈផ្សេងៗ។

Verse 23

यज्ञोपवीती शान्तात्मा कुशपाणिः समाहितः / धौतकाषायवसनो भस्मच्छन्नतनूरहः

ពាក់ខ្សែយញ្ញោបវីត្រ មានចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ កាន់ស្មៅគុសៈក្នុងដៃ ហើយសមាធិមាំមួន; ស្លៀកពាក់ក្រណាត់កាសាយលាងស្អាត ដោយរាងកាយ និងសក់គ្របដោយភស្មៈបរិសុទ្ធ។

Verse 24

अधियज्ञं ब्रह्म जपेदाधिदैविकमेव च / आध्यात्मिकं च सततं वेदान्ताभिहितं च यत्

គួរតែជបៈជានិច្ចនូវ ព្រះព្រហ្មន៍—ជាព្រះអម្ចាស់ស្ថិតក្នុងយញ្ញៈ (អធិយញ្ញ) ជាគោលការណ៍ទេវៈគ្រប់គ្រងអាទិទេវ (អធិदैវ) និងជាអាត្មាខាងក្នុង (អធ្យាត្ម) គឺសច្ចៈដែលវេដាន្តបង្រៀន។

Verse 25

पुत्रेषु वाथ निवसन् ब्रह्मचारी यतिर्मुनिः / वेदमेवाभ्यसेन्नित्यं स याति परमां गतिम्

ទោះរស់នៅជាមួយកូនៗ (ជាគ្រហស្ថ) ឬរស់ជាព្រហ្មចារី ជាយតិ (អ្នកបោះបង់) ឬជាមុនី—គួរតែសិក្សាវេដតែប៉ុណ្ណោះជានិច្ច; ដោយហេតុនោះ គាត់ទៅដល់គតិសុព្រេម។

Verse 26

अहिंसा सत्यमस्तेयं ब्रह्मचर्यं तपः परम् / क्षमा दया च सतोषो व्रतान्यस्य विशेषतः

អហിംសា សច្ចៈ អស្តេយ្យ ព្រហ្មចរិយៈ និងតបៈដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់; ក្ដីអត់ធ្មត់ ករុណា និងសន្តោស—ទាំងនេះ ជាពិសេស ត្រូវបានប្រកាសថាជាវ្រតៈសក្ការៈសំខាន់របស់គាត់។

Verse 27

वेदान्तज्ञाननिष्ठो वा पञ्च यज्ञान् समाहितः / कुर्यादहरहः स्नात्वा भिक्षान्नेनैव तेन हि

ឬក៏ ដោយតាំងចិត្តមាំមួនក្នុងចំណេះដឹងវេដាន្ត និងមានចិត្តប្រមូលផ្តុំ គាត់គួរធ្វើយញ្ញៈប្រាំប្រចាំថ្ងៃ; ហើយក្រោយងូតទឹករាល់ថ្ងៃ គាត់គួរធ្វើវាដោយប្រើតែអាហារដែលបានពីបិណ្ឌបាតប៉ុណ្ណោះ។

Verse 28

होममन्त्राञ्जपेन्नित्यं काले काले समाहितः / स्वाध्यायं चान्वहं कुर्यात् सावित्रीं संध्ययोर्जपेत्

នៅពេលសមរម្យៗ ដោយចិត្តស្ងប់ និងប្រុងប្រយ័ត្ន គួរច្រៀងជាប្រចាំមន្ត្រាហោម (homa) រៀងរាល់ថ្ងៃ។ គួរធ្វើស្វាធ្យាយៈ (សិក្សាព្រះគម្ពីរ) ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ហើយជបសាវិត្រី (គាយត្រី) នៅសន្ធ្យាទាំងពីរ ព្រឹក និងល្ងាច។

Verse 29

ध्यायीत सततं देवमेकान्ते परमेश्वरम् / एकान्नं वर्जयेन्नित्यं कामं क्रोधं परिग्रहम्

គួរធ្វើសមាធិជានិច្ច លើព្រះដ៏អធិបតីខ្ពស់បំផុត (បរមេស្វរ) នៅទីស្ងប់ឯកោ។ ហើយគួរជៀសវាងជានិច្ច ការញ៉ាំអាហារប្រភេទតែមួយ និងបោះបង់កាមៈ ក្រិធៈ និងការកាន់កាប់ (បរិគ្រះ)។

Verse 30

एकवासा द्विवासा वा शिखी यज्ञोपवीतवान् / कमण्डलुकरो विद्वान् त्रिदण्डी याति तत्परम्

ពាក់សម្លៀកបំពាក់មួយ ឬពីរ រក្សាចុងសក់ (សិខា) និងពាក់ខ្សែព្រះ (យជ្ញោបវីត) កាន់កមណ្ឌលុ (ប៉ាន់ទឹក) នៅដៃ—ជាអ្នកប្រាជ្ញ កាន់ទណ្ឌបី (ត្រីទណ្ឌ) ហើយដើរទៅដោយចិត្តតែមួយ ទៅរកគោលដៅខ្ពស់បំផុតនោះ។