Adhyaya 30

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वंविभागे एकोनत्रिशो ऽध्यायः सूत उवाच स शिष्यैः संवृतो धीमान् गुरुर्द्वैपायनो मुनिः / जगाम विपुलं लिङ्गमोङ्कारं मुक्तिदायकम्

ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីកូರ್ಮបុរាណ» សំហិតា៦ពាន់ស្លោក ក្នុងភាគបុរ្វ—ចាប់ផ្តើមជំពូកទី៣០។ សូត្រាបាននិយាយថា៖ មុនីទ្វៃបាយនៈ (វិយាសៈ) គ្រូដ៏ប្រាជ្ញា ដែលមានសិស្សព័ទ្ធជុំវិញ បានទៅកាន់លិង្គអោង្គារ​ដ៏ធំទូលាយ—រូបនៃ «អូម»—ដែលប្រទានមោក្ខ។

Verse 2

तत्राभ्यर्च्य महादेवं शिष्यैः सह महामुनिः / प्रोवाच तस्य माहात्म्यं मुनीनां भावितात्मनाम्

នៅទីនោះ មហាមុនីបានបូជាមហាទេវ ជាមួយសិស្សទាំងឡាយ ហើយបានប្រកាសព្រះមហិមារបស់ព្រះអង្គ ដល់មុនីទាំងនោះដែលចិត្តបានបរិសុទ្ធ និងបានបណ្តុះខ្លួនខាងក្នុង។

Verse 3

इदं तद् विमलं लिङ्गमोङ्कारं नाम शोभनम् / अस्य स्मरणमात्रेण मुच्यते सर्वपातकैः

នេះហើយជាលិង្គដ៏បរិសុទ្ធឥតមល—អោង្គារ​ដ៏រុងរឿង និងមង្គល។ ដោយគ្រាន់តែរលឹកដល់វា បុគ្គលត្រូវបានដោះលែងពីបាប និងការធ្លាក់ចុះទាំងអស់។

Verse 4

एतत् परतरं ज्ञानं पञ्चयतनमुत्तमम् / सेवितं सूरिभिर्नित्यं वाराणस्यां विमोक्षदम्

នេះជាចំណេះដឹងខ្ពស់លើសគេ ដ៏លើកលែង—បញ្ចាយតនៈអធិម។ តែងតែអនុវត្តដោយអ្នកប្រាជ្ញ ហើយប្រទានមោក្ខនៅវារាណសី។

Verse 5

अत्र साक्षान्महादेवः पञ्चायतनविग्रहः / रमते भगवान् रुद्रो जन्तूनामपवर्गदः

នៅទីនេះពិតប្រាកដ មហាទេវៈផ្ទាល់ បង្ហាញជារូបបញ្ចាយតនៈ។ នៅទីនេះ ព្រះរុទ្រាដ៏គួរគោរព សប្បាយរីករាយ ជាអ្នកប្រទានអបវರ್ಗៈ (ការលែងចុងក្រោយ) ដល់សត្វលោក។

Verse 6

यत् तत् पाशुपतं ज्ञानं पञ्चार्थमिति शब्द्यते / तदेतद् विमलं लिङ्गमोङ्कारे समवस्थितम्

ចំណេះដឹងបាសុបតៈ ដែលហៅថា «អត្ថន័យប្រាំ»—នោះហើយជាលិង្គដ៏បរិសុទ្ធឥតមល ស្ថិតនៅក្នុងអក្សរ «អោម» (អង្គការ)។

Verse 7

शान्त्यतीता तथा शान्तिर्विद्या चैव परा कला / प्रतिष्ठा च निवृत्तिश्च पञ्चार्थं लिङ्गमैश्वरम्

លើសពីសន្តិភាព ហើយសន្តិភាពផងដែរ; ចំណេះដឹង និងកលាដ៏លើសគេ (អំណាចបង្ហាញ); ការតាំងមូលដ្ឋាន (នៅក្នុងអាត្មា) និងការនិវೃತ್ತិ (ដកខ្លួនពីពិភព)—ទាំងប្រាំនេះជាលិង្គដ៏ទេវីយៈរបស់ឥશ્વរ។

Verse 8

पञ्चानामपि देवानां ब्रह्मादीनां सदाश्रयम् / ओङ्कारबोधकं लिङ्गं पञ्चायतनमुच्यते

លិង្គនោះ ដែលជាជម្រកអចិន្ត្រៃយ៍របស់ទេវតាប្រាំ—ចាប់ពីព្រះព្រហ្មា—ហើយបង្ហាញន័យនៃអក្សរ «អោម» ត្រូវហៅថា បញ្ចាយតនៈ (ស្ថានបូជាប្រាំ)។

Verse 9

संस्मरेदैश्वरं लिङ्गं पञ्चायतनमव्ययम् / देहान्ते तत्परं ज्योतिरानन्दं विशते बुधः

សូមអ្នកប្រាជ្ញរំលឹកជានិច្ចលិង្គរបស់ព្រះអីશ્વរៈ—បញ្ចាយតនៈអមតៈមិនរលាយ។ នៅចុងជីវិត ដោយចិត្តឧទ្ទិសទាំងស្រុងចំពោះព្រះនោះ គាត់ចូលទៅក្នុងពន្លឺភ្លឺរលោង ដែលជាអានន្ទៈ។

Verse 10

अत्र देवर्षयः पूर्वं सिद्धा ब्रह्मर्षयस्तथा / उपास्य देवमीशानं प्राप्तवन्तः परं पदम्

នៅទីនេះ កាលបុរាណ ព្រះឥសីទេវៈ ព្រមទាំងសិទ្ធៈ និងឥសីព្រហ្មដ៏មហិមា បានបូជាព្រះអីសានៈ ហើយបានឈានដល់ស្ថានភាពខ្ពស់បំផុត។

Verse 11

मत्स्योदर्यास्तटे पुण्यं स्थानं गुह्यतमं शुभम् / गोचर्ममात्रं विप्रेन्द्रा ओङ्कारेश्वरमुत्तमम्

នៅលើច្រាំងទន្លេមត្ស្យោដរី មានទីសក្ការៈមានបុណ្យ កំបាំងបំផុត និងមង្គលយ៉ាងខ្លាំង។ ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ ទោះមានទំហំត្រឹមស្បែកគោមួយ ក៏ជាស្ថានបូជាអង្គការិស្វរៈដ៏ឧត្តម។

Verse 12

कृत्तिवासेश्वरं लिङ्गः मध्यमेश्वरमुत्तमम् / विश्वेश्वरं तथोङ्कारं कपर्देश्वरमेव च

លិង្គសិវៈដ៏សក្ការៈមាន៖ ក្រឹត្តិវាសេស្វរៈ មធ្យមេស្វរៈដ៏ឧត្តម វិស្វេស្វរៈ ដូចគ្នានឹង អង្គការ (អោង្គការ) និង កបរទេស្វរៈផងដែរ។

Verse 13

एतानि गुह्यलिङ्गानि वाराणस्यां द्विजोत्तमाः / न कश्चिदिह जानाति विना शंभोरनुग्रहात्

ឱ ព្រះទ្វិជៈដ៏ឧត្តម ទាំងនេះជាលិង្គកំបាំងនៅវារាណសី; គ្មាននរណាម្នាក់នៅទីនេះអាចដឹងពិតប្រាកដបាន លើកលែងតែដោយព្រះគុណរបស់សម្ភូ (សិវៈ)។

Verse 14

एवमुक्त्वा ययौ कृष्णः पाराशर्यो महामुनिः / कृत्तिवासेश्वरं लिङ्गं द्रष्टुं देवस्य शूलिनः

ព្រះមហាមុនី ក្រឹෂ್ಣ ទ្វೈបាយនៈ ព្រះបុត្រា បារាសរៈ បានមានព្រះវាចាដូច្នេះហើយ ក៏ចាកចេញទៅ ដើម្បីទស្សនា លិង្គ ក្រឹត្តិវាសេស្វរៈ នៃព្រះអម្ចាស់កាន់ត្រីសូល (ព្រះសិវៈ)។

Verse 15

समभ्यर्च्य तथा शिष्यैर्माहात्म्यं कृत्तिवाससः / कथयामास शिष्येभ्यो भगवान् ब्रह्मवित्तमः

ព្រះអង្គបានបូជាដោយគោរព រួមជាមួយសិស្សទាំងឡាយ ហើយព្រះបរមបណ្ឌិត អ្នកដឹងព្រះព្រហ្មដ៏អតិបរិមា បានពោលប្រាប់សិស្សអំពីមហិមា​ដ៏បរិសុទ្ធ នៃក្រឹត្តិវាស (ព្រះសិវៈ)។

Verse 16

अस्मिन् स्थाने पुरा दैत्यो हस्ती भूत्वा भवान्तिकम् / ब्राह्मणान् हन्तुमायातो ये ऽत्र नित्यमुपासते

នៅកន្លែងនេះឯង កាលពីបុរាណ មានអសុរ​មួយ ប្រែរូបជាដំរី បានមកជិត ដោយបំណងសម្លាប់ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ ដែលនៅទីនេះបូជាព្រះអម្ចាស់ជានិច្ច។

Verse 17

तेषां लिङ्गान्महादेवः प्रादुरासीत् त्रिलोचनः / रक्षणार्थं द्विजश्रेष्ठा भक्तानां भक्तवत्सलः

ពីលិង្គរបស់ពួកគេ ព្រះមហាទេវៈ ព្រះអម្ចាស់មានភ្នែកបី បានបង្ហាញព្រះអង្គឡើង—ឱ ព្រះទ្វិជជ្រេឋ—ដើម្បីការពារ ព្រោះព្រះអង្គស្រឡាញ់អ្នកភក្តិ និងអាណិតស្រឡាញ់អ្នកបូជាព្រះអង្គជានិច្ច។

Verse 18

हत्वा गजाकृतिं दैत्यं शूलेनावज्ञया हरः / वसस्तस्याकरोत् कृत्तिं कृत्तिवासेश्वरस्ततः

ព្រះហរៈ បានសម្លាប់អសុរ ដែលប្រែរូបជាដំរី ដោយត្រីសូល ដោយការមើលងាយសត្រូវនោះ ហើយយកស្បែកវា​ធ្វើជាអាវសម្រាប់ព្រះអង្គ; ដូច្នេះហើយ ព្រះអម្ចាស់ត្រូវបានហៅថា ក្រឹត្តិវាសេស្វរៈ—អ្នកស្លៀកស្បែក។

Verse 19

अत्र सिद्धिं परां प्राप्ता मुनयो मुनिपुङ्गवाः / तेनैव च शरीरेण प्राप्तास्तत् परमं पदम्

នៅទីនេះ ព្រះមុនីទាំងឡាយ—ជាអ្នកឃើញដ៏ប្រសើរ—បានទទួលសិទ្ធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់; ហើយដោយរាងកាយដដែលនោះ ពួកគេបានទៅដល់ស្ថានដ៏អធិឋានបំផុត។

Verse 20

विद्या विद्येश्वरा रुद्राः शिवाये च प्रकीर्तिताः / कृत्तिवासेश्वरं लिङ्गं नित्यमावृत्य संस्थिताः

វិទ្យាទេវីទាំងឡាយ វិទ្យេឝ្វរ រុទ្រា និងពួកទេវៈដែលគេប្រកាសថាជារបស់ព្រះសិវៈ—ស្ថិតនៅទីនោះជានិច្ច ដោយព័ទ្ធជុំវិញលិង្គនៃក្រឹត្តិវាសេឝ្វរ ជានិរន្តរ៍។

Verse 21

ज्ञात्वा कलियुगं घोरमधर्मबहुलं जनाः / कृत्तिवासं न मुञ्चन्ति कृतार्थास्ते न संशयः

ដោយដឹងថាយុគកលីគួរឱ្យភ័យខ្លាច និងពោរពេញដោយអធម្ម មនុស្សទាំងឡាយមិនបោះបង់ក្រឹត្តិវាសទេ; អ្នកដែលធ្វើដូច្នោះ គឺបានសម្រេចគោលបំណង—មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 22

जन्मान्तरसहस्त्रेण मोक्षो ऽन्यत्राप्यते न वा / एकेन जन्मना मोक्षः कृत्तिवासे तु लभ्यते

នៅទីផ្សេងៗ ការមោក្សអាចទទួលបានក្រោយជីវិតរាប់ពាន់—ឬក៏មិនបានសោះ; តែក្នុងក្រឹត្តិវាស មោក្សទទួលបានក្នុងជីវិតតែមួយ។

Verse 23

आलयः सर्वसिद्धानामेतत् स्थानं वदन्ति हि / गोपितं देवदेवेन महादेवेन शंभुना

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេហៅទីនេះថាជាអាល័យនៃសិទ្ធទាំងអស់; វាត្រូវបានលាក់បាំង និងការពារដោយទេវទេវ—មហាទេវ សម្ភូ។

Verse 24

युगे युगे ह्यत्र दान्ता ब्राह्मणा वेदपारागाः / उपासते महादेवं जपन्ति शतरुद्रियम्

ក្នុងគ្រប់យុគសម័យ នៅទីដ៏បរិសុទ្ធនេះ ព្រះព្រាហ្មណ៍អ្នកសម្របសម្រួលខ្លួន ដែលឆ្លងដល់ឆ្នេរឆ្ងាយនៃវេដា គោរពបូជាព្រះមហាទេវ ហើយសូត្រស្តូត្រ «សតរុទ្រីយ»។

Verse 25

स्तुवन्ति सततं देवं त्र्यम्बकं कृत्तिवाससम् / ध्यायन्ति हृदये देवं स्थाणुं सर्वान्तरं शिवम्

ពួកគេតែងសរសើរព្រះជានិច្ច—ត្រ្យម្បក ព្រះអ្នកពាក់ស្បែក—ហើយធ្វើសមាធិនៅក្នុងបេះដូងលើព្រះស្ថាណុ៖ ព្រះសិវៈ អ្នកស្ថិតជាអន្តរវត្តមានក្នុងសត្វលោកទាំងអស់។

Verse 26

गायन्ति सिद्धाः किल गीतकानि ये वाराणस्यां निवसन्ति विप्राः / तेषामथैकेन भवेन मुक्तिर् ये कृत्तिवासं शरणं प्रपन्नाः

ពិតប្រាកដណាស់ ព្រះសិទ្ធៈទាំងឡាយច្រៀងបទគម្ពីរអំពីព្រះព្រាហ្មណ៍ដែលស្នាក់នៅវារាណាសី។ សម្រាប់ពួកគេ ការមុក្ខសៈកើតឡើងក្នុងជីវិតតែមួយ—អ្នកដែលបានយកក្រឹត្តិវាស (ព្រះសិវៈ) ជាជម្រក។

Verse 27

संप्राप्य लोके जगतामभीष्टं सुदुर्लभं विप्रकुलेषु जन्म / ध्याने समाधाय जपन्ति रुद्रं ध्यायन्ति चित्ते यतयो महेशम्

បានទទួលក្នុងលោកនេះនូវអ្វីដែលសត្វលោកប្រាថ្នា—កំណើតក្នុងវង្សព្រាហ្មណ៍ដ៏កម្រខ្លាំង—អ្នកយតីទាំងឡាយដាក់ចិត្តក្នុងធ្យាន និងសមាធិ សូត្រឈ្មោះរុទ្រ ហើយគិតគូរព្រះមហេសៈនៅក្នុងចិត្ត។

Verse 28

आराधयन्ति प्रभुमीशितारं वाराणसीमध्यगता मुनिन्द्राः / यजन्ति यज्ञैरभिसंधिहीनाः स्तुवन्ति रुद्रं प्रणमन्ति शंभुम्

ស្ថិតនៅកណ្ដាលវារាណាសី ព្រះមុនីឧត្តមទាំងឡាយបូជាព្រះអម្ចាស់ អ្នកគ្រប់គ្រងអធិបតី។ ដោយគ្មានបំណងលាក់លៀម ពួកគេធ្វើយជ្ញៈ សរសើររុទ្រ ហើយកោតក្រាបព្រះសម្ភុ។

Verse 29

नमो भवायामलयोगधाम्ने स्थाणुं प्रपद्ये गिरिशं पुराणम् / स्मरामि रुद्रं हृदये निविष्टं जाने महादेवमनेकरूपम्

សូមនមស្ការ​ដល់ ភវៈ ព្រះអម្ចាស់ ជាទីស្ថានយោគៈដ៏បរិសុទ្ធឥតមល; ខ្ញុំសូមជ្រកកោនស្ថាណុ ព្រះគិរីសៈបុរាណ។ ខ្ញុំរំលឹករុទ្រៈដែលស្ថិតក្នុងបេះដូង; ខ្ញុំទទួលស្គាល់មហាទេវៈ ជាព្រះតែមួយមានរូបរាងរាប់មិនអស់។