Adhyaya 202: Description of Infernal Punishments and the Ripening of Karmic Consequences

Verse 1

अथ नारकिदण्डनकर्मविपाकवर्णनम् ॥ ऋषिरुवाच ॥ विस्मयस्तु मया दृष्टस्तस्मिन्नद्भुतदर्शनः ॥ चित्रगुप्तस्य सन्देशो धर्मराजेन धीमताḥ ॥

ここに、奈落（ナラカ）における刑罰と、業の果が熟するさまの叙述が続く。聖仙（リシ）は言った。「私はそこで、驚嘆すべき、まことに奇瑞の光景を見た。賢きダルマラージャ（閻魔王）より、チトラグプタへの指令が下されたのである。」

Verse 2

प्राप्नुवन्ति फलं ते वै ये च क्षिप्ताः पुरा जनाः ॥ अग्निना वै प्रतप्तास्ते बद्धा बन्धैः सुदारुणैः ॥

かつてそこへ投げ込まれた人々は、まさにその報いを受ける。火に焼かれ、きわめて苛烈な縄で縛り上げられる。

Verse 3

सन्तप्ताः बहवो ये ते तैस्तैः कर्मभिरुल्बणैः ॥ श्यामाश्च दशनाभिर्ये त्विमं शीघ्रं प्रमापय ॥

彼らの多くは、それぞれの苛烈な業によって焼き苦しめられる。さらに、黒き女の使者たちよ、その歯をもって——この者を速やかに滅ぼせ。

Verse 4

दुराचारं पापरतं निर्घृणं पापचेतसम् ॥ श्वानस्तु हिंसका ये च भक्षयन्तु दुरात्मकम् ॥

乱暴な犬どもよ、その悪しき者を食らえ。悪行に耽り、罪に執し、憐れみなく、罪の心を抱く者を。

Verse 5

पितृघ्नो मातृगोह्नस्तु सर्वदोषसमन्वितः ॥ आरोप्य शाल्मलीं घोरां कण्टकैस्तैर्विपाटय ॥

しかし、父殺し・母殺し・牛殺しの者——あらゆる罪過を具えた者——を、恐るべきシャールマリー（śālmalī）の樹に登らせ、その棘で引き裂け。

Verse 6

एनं पाचय तैलस्य घृतक्षौद्रस्य वा पुनः ॥ तप्तद्रोण्यां ततो मुञ्च ताम्रतप्तखले पुनः ॥ नराधममिमं क्षिप्त्वा प्रदीप्ते हव्यवाहने ॥ ततो मनुष्यतां प्राप्य ऋणैस्तत्र प्रदीप्यते ॥

“Cook this wretched man in oil—or again in ghee and honey. Then cast him into a heated trough, and again upon a copper plate made hot. Having hurled this basest of men into the blazing fire, he later attains human birth again, and there he is tormented by debts.”

Verse 7

शयनासनहर्त्तारमग्निदायी च यो नरः ॥ वैतरण्यामयं चैव क्षिप्यतामचिरं पुनः ॥

“The man who steals beds and seats, and the one who gives (i.e., sets) fire—let him be swiftly cast again into the Vaitaraṇī-related torment.”

Verse 8

पापकर्मायमत्यर्थं सर्वतीर्थविनाशकः ॥ तस्य प्रदीप्तः कीलोऽयं वह्नितप्तोऽतिदुःस्पृशः ॥

“This man is exceedingly devoted to sinful acts, a destroyer (in effect) of all tīrthas. For him there is this blazing stake, fire-heated and exceedingly painful to touch.”

Verse 9

ग्रामयाजनकं विप्रमध्रुवं दाम्भिकं शठम् ॥ बद्ध्वा तु बन्धने घोरे दीयतां तु न किञ्चन ॥

“As for the brāhmaṇa who performs sacrifices for villages (improperly), who is unsteady, hypocritical, and deceitful—having bound him in a dreadful bondage, let nothing at all be given (to him).”

Verse 10

जिह्वा अस्य छिद्यतां शीघ्रं वाचा दुष्टस्य पापिनः ॥ गम्यागम्यं पुरा येन विज्ञातं न दुरात्मना ॥

“Let his tongue be cut off swiftly—this sinner whose speech is wicked—by whom formerly what should and should not be approached was not recognized, that evil-minded one.”

Verse 11

कृतं लोभाभिभूतेन कामसम्मोहितेन च ॥ तस्य छित्वा ततो लिङ्गं क्षारमग्निं च दीपय ॥

“(This was) done by one overcome by greed and deluded by desire. Therefore, having cut off his organ, then kindle caustic alkali and fire (against him).”

Verse 12

इमं तु खलकं कृत्वा दुरात्मा पापकाणिम् ॥ दायादा बहवो येन स्वार्थहेतोर्विनाशिताः ॥

“But having made this person a scoundrel—evil-minded and doing evil—by whom many heirs were ruined for the sake of his own self-interest.”

Verse 13

इमं वार्धुषिकं विप्रं सर्वत्राङ्गेषु भेदय ॥ तथायं यातनां यातु पापं बहु समाचरन् ॥

“This brāhmaṇa who lives by usury—pierce him in all his limbs. Thus let him undergo torment, having practiced much wrongdoing.”

Verse 14

सुवर्णस्तेयिनं पापं कृतघ्नं च तथा नरम् ॥ क्रूरं पितृहणं चैनं ब्रह्मघ्नेषु समीकरु ॥

“This sinner who steals gold, and likewise the ungrateful man—cruel, and a slayer of his father—place him among the brahma-killers (i.e., in the category of the gravest offenders).”

Verse 15

अस्थि छित्वा ततः क्षिप्रं क्षारमग्निं च दापय ॥ इमं तु विप्रं खादन्तु तीक्ष्णदंष्ट्राः सुदारुणाः ॥

“Having then swiftly cut his bones, apply caustic alkali and fire. And let the exceedingly dreadful ones with sharp fangs devour this brāhmaṇa.”

Verse 16

पिशुनं हि महाव्याघ्राः पञ्च घोराः सुदारुणाः ॥ इमं पचत पाकेषु बहुधा मर्मभेदिनम्

まことに中傷する者を――恐ろしく甚だ残酷なる五つの「大虎」が、諸々の煮炊きの地獄において種々に煮えたぎらせ、急所を貫く苦痛として責め立てよ。

Verse 17

येनाग्निरुज्झितः पूर्वं गृहीत्वा च न पूजितः ॥ इमं पापसमाचारं वीरघ्नमतिपापिनम्

かつて聖なる火を退け――受け取りながらも礼拝せず――罪の行いに染まり、貴き者を殺す、極めて罪深き者は…

Verse 18

सर्वेषां तु पशूनां यो नित्यं धारयते जलम् ॥ न त्राता न च दाता च पापस्यास्य दुरात्मनः

しかし、あらゆる生き物から常に水を差し控える者には――この罪深く邪なる心の者に、守護者も施与者もない。

Verse 19

अदानव्रतिनो विप्रा वेदविक्रयिणस्तथा ॥ सर्वकर्माणि कुर्युर्हि दीयते न च किञ्चन

布施せぬ誓いを立てたバラモン、またヴェーダを売る者も同様である――たとえ一切の儀礼を行っても、真に与えるものは何一つない。

Verse 20

तोयभाजनहर्तारं भोजनं योऽनिवारयत् ॥ हन्यतां सुदृढैर्दण्डैर्यमदूतैर्महाबलैः

水の器を盗む者、また食の施しを妨げる者は――大いなる力をもつ閻魔の使者らにより、きわめて堅い杖で打たれよ。

Verse 21

वेणुदण्डकशाभिश्च लोहदण्डैस्तथैव च ॥ जलमस्मै न दातव्यं भोजनं च कथञ्चन

“With bamboo-staff whips, and likewise with iron rods—water is not to be given to him, nor food in any way.”

Verse 22

तस्मा अन्नं च पानं च न दातव्यं कदाचन ॥ हतविश्वास्य हन्तारं वह्नौ शीघ्रं प्रपाचय

“Therefore, neither food nor drink is ever to be given. The killer of one whose trust has been violated—cook him quickly in fire.”

Verse 23

ब्रह्मदेयं हृतं येन तं वै शीघ्रं विपाचय ॥ बहुवर्षसहस्राणि पातये कर्म विस्तरे

“He by whom a brahmadeya endowment has been taken away—cook him quickly indeed; for many thousands of years make him fall (there), with the karmic process extended.”

Verse 24

समुत्तीर्णं ततः पश्चात्तिर्यग्योनौ प्रपातये ॥ सूक्ष्मदेहविपाकेषु कीटपक्षिविजातिषु

“After he has come through that (state), thereafter cast him into an animal womb—into ripenings in subtle bodies, among various kinds of insects and birds.”

Verse 25

क्लिष्टो जातिसहस्रैस्तु जायते मानुषस्ततः ॥ तत्र जातो दुरात्मा च कुलेषु विविधेषु च

“Afflicted through thousands of births, he is then born as a human; and, born there, that wicked-minded one (arises) in various families as well.”

Verse 26

हिंसारूपेण घोरेण ब्रह्मवध्यां प्रदापयेत् ॥ राज्ञस्तु मारकं घोरं ब्रह्मघ्नं दुष्कृतं तथा

おぞましい暴力の形によって、人は「ブラフマヴァディヤー（Brahmavadhyā）」と呼ばれる地獄の刑罰を受けさせられる。さらに、王を殺すという重罪は、ブラフマン殺し（brahma-hatyā）に等しいものとして、恐るべき罪業と数えられる。

Verse 27

गोग्हातको ह्ययं पापः कूटशाल्मलिमारुहेत् ॥ कृष्यते विविधैर्घोरै राक्षसैर्घोरदर्शनैः

この罪人、すなわち牛殺しは、鋭い棘のシャールマリ樹（śālmali）に登らされ、ついで恐ろしい姿のさまざまな羅刹（rākṣasa）によって引きずり回される。

Verse 28

पूतिपाकेषु पच्येत जन्तुभिः संप्रयोजितः ॥ ब्रह्मवध्याच्चतुर्भागैर्मृगत्‍वं पशुतां गतः

彼は（地獄）プーティパーカ（Pūtipāka）で煮られ、諸々の生き物に襲いかからせられる。さらにブラフマヴァディヤー（Brahmavadhyā）の四分を受けて、野獣の境涯に至り、畜生の状態へと堕する。

Verse 29

उद्विग्नवासं पतितं यत्र यत्रोपपद्यते ॥ पापकर्मसमुद्विग्नो जातो जातः पुनःपुनः

彼はどこに生まれ変わろうとも、不安に満ちた住まいと生を得てしまう。悪業に心を乱され、彼は生まれては生まれ、幾度も幾度も動揺のうちに再生する。

Verse 30

अयं तिष्ठति किं पापः पितृघाती दुरात्मवान् ॥ ते तु वर्षशतं साग्रं भक्षयन्तु विचेतसः

なぜこの罪人、父殺しの悪しき者はここに留まっているのか。分別なき者どもよ、百年を満たし、なおそれ以上にわたって彼を喰らえ。

Verse 31

ततः पाकेषु घोरेषु पच्यतां च नराधमः ॥ ततो मानुषतां प्राप्य गर्भस्थो प्रियतां पुनः

それゆえ、最も卑しき者は恐るべき地獄にて煮られよ。さらに再び人としての身を得たのちも、また胎内にとどまり、幾度も懐胎を受けよ。

Verse 32

व्यापन्नो दशगर्भेषु ततः पश्चाद्विमुच्यताम् ॥ तत्रापि लब्ध्वा मानुष्यं क्लेशभागी च जायताम्

十の胎において滅びよ。そののち、その状態から解き放たれよ。しかれども人として生を得ても、苦悩の分け前を負う者として生まれよ。

Verse 33

बुभुक्षारुग्विकारैश्च सततं तत्र पीड्यताम् ॥ पापाचारमिमं घोरं मित्रविश्वासघातकम्

そこにおいて、飢え・病・諸々の障りにより常に苦しめられよ。これは悪行をなす恐るべき者、友の信を踏みにじる者である。

Verse 34

यन्त्रेण पीड्यतां क्षिप्रं ततः पश्चाद्विमुच्यताम् ॥ दीप्यतां ज्वलने घोरे वर्षाणां च शतद्वयम्

ただちに刑具によって責め苦を受けよ。そののち解き放たれよ。さらに恐るべき火中にて二百年のあいだ燃やされよ。

Verse 35

जायतां च ततः पश्चाच्छूनां योनौ दुरात्मवान् ॥ भ्रष्टोऽपि जायतां तस्मान्मानुषः क्लेशभाजनः

さらにそののち、悪しき者は犬の胎に生まれよ。かくして堕した後も、その状態より再び人として生まれよ、されど苦しみを受ける器として。

Verse 36

वर्षाणां तु शतं पञ्च तत्र क्लिष्टो दुरात्मवान् ॥ कृमिको जायते पश्चाद्विष्ठायां कृमिकोऽपरः ॥

そこで悪しき心の者は百五年のあいだ責め苦を受け、その後に虫として生まれ、さらに糞中の別の虫として再び生まれる。

Verse 37

शकुन्तो जायते घोरस्तत्र पश्चाद्वृको भवेत् ॥ इममग्निप्रदं घोरं काष्ठाग्नौ सम्प्रतापय ॥

そこで彼は恐ろしい鳥として生まれ、のちに狼となる。火を与えるというこの恐るべき者は、薪の火によって灼かれる。

Verse 38

स्वकर्मसु विहीनेषु पश्चाल्लब्धगतिस्तथा ॥ ततश्चाथ मृगो वापि ततो मानुषतां व्रजेत् ॥

自らの業の果が尽きると、その後さらに別の生存の道を得る。ついで鹿（または他の野獣）となり、そののち人間の位へ進み得る。

Verse 39

तत्रापि दारुणं दुःखमुपभुङ्क्ते दुरात्मवान् ॥ सर्वदुष्कृतकार्येषु सह सङ्घातचिन्तकैः ॥

その場においても悪しき心の者は苛烈な苦しみを受ける――あらゆる悪業において徒党を組み、共に企てる者たちとともに。

Verse 40

एवं कर्मसमायुक्तास्ते भवन्तु सहस्रशः ॥ परद्रव्यापहाराश्च रौरवे पतितास्तथा ॥

このように業の報いに結ばれて、彼らは幾千にもそのような者となる。さらに他人の財を奪う者もまた、ラウラヴァ（Raurava）に堕ちる。

Verse 41

कुम्भीपाकेषु निर्दग्धः पश्चाद्गर्दभतां गतः ॥ ततो जातस्त्वसौ पापः शूकरो मलभुक् तथा ॥

クンビー・パーカ（Kumbhīpāka）の地獄で焼かれたのち、彼はやがて驢馬の身となる。さらにその罪人は豚として生まれ、同じく汚物を食らう者となる。

Verse 42

प्राप्नोतु विविधांस्तापान्यथा हृतधनश्च सन् ॥ क्षुधातृष्णापराक्रान्तो गर्दभो दशजन्मसु ॥

財を奪った者のごとく、彼がさまざまな苦熱を受けますように。飢えと渇きに圧され、十の生にわたり驢馬となる。

Verse 43

मानुष्यं समनुप्राप्य चौरः भवति पापकृत् ॥ परोपघाती निर्लज्जः सर्वदोषसमन्वितः ॥

再び人として生を得ると、その悪業の者は盗人となる。他を害し、恥を知らず、あらゆる過失を具える。

Verse 44

वृक्षशाखावलम्बोऽत्र ह्यधःशीर्षः प्रजायते ॥ अग्निना पच्यतां पश्चाल्लुब्धो वै पुरुषाधमः ॥

ここでは木の枝にぶら下がり、頭を下にして生まれる。のちに、その貪欲なる卑しき男は火によって煮られるべきである。

Verse 45

पूर्वैश्च सूकरो भूत्वा नकुलो जायते पुनः ॥ विमुक्तश्च ततः पश्चान्मानुष्यं लभते चिरात् ॥

また、以前に豚となったのち、再びマングースとして生まれる。そしてその後、解き放たれて、久しい時を経て人としての生を得る。

Verse 46

धिक्कृतः सर्वलोकेन कूटसाक्ष्यनृतव्रतः ॥ न शर्म लभते क्वापि कर्मणा स्वेन गर्हितः

あらゆる人々に非難され、虚偽を誓いとして偽証する者は、自らの行為によって咎められ、いずこにも安らぎを得ない。

Verse 47

इमं ह्यानृतितकं दुष्टं क्षेत्रहारकमेव च ॥ स्वकर्म दुष्कृतं यावत्तावद्दुःखं भुनक्त्वसौ

まことに、この悪しき偽りの者、また土地を奪う者も同様に、自らの悪業が存するかぎり、その間ずっと苦しみを受ける。

Verse 48

कर्मण्येकैकशश्चायं स तु तिष्ठत्वयं पुनः ॥ वर्षलक्षं न सन्देहस्ततस्तिष्ठत्वयं पुनः

行為ごとに一つ一つ、彼を再びそこに留めよ。十万年のあいだ—疑いなく—その後もまた留めよ。

Verse 49

ततो जातिः स्मरेत्सर्वास्तिर्यग्योनिं समाश्रितः ॥ जायतां मानुषः पश्चात्क्षुधया परिपीडितः

その後、畜生の胎に入るとき、彼は自らのあらゆる生を想起する。やがて人として生まれるが、飢えに苦しめられる。

Verse 50

सर्वकामविमुक्तस्तु सर्वदोषसमन्वितः ॥ क्वचिज्जात्यां भवेदन्धः क्वचिद्बधिर एव च

あらゆる望みの成就を奪われ、諸々の過失を伴い、ある生では盲となり、また別の生ではまことに聾ともなる。

Verse 51

क्वचिन्मूकश्च काणश्च क्वचिद्व्याधिसमन्वितः ॥ एवं हि प्राप्नुयाद्दुःखं न च सौख्यमवाप्नुयात्

あるときは口がきけず片目となり、またあるときは病に悩まされる。かくしてまことに苦を得て、楽を得ることはない。

Verse 52

तीव्रैरन्तर्गतैर्दुःखैर्भूमिहर्त्ता नराधमः ॥ इमं बन्धैर्दृढैर्बद्ध्वा विपाचय तथाचिरम्

激しい内なる苦しみによって、土地を奪う者—人のうち最も卑しき者—を堅き縄で縛り、久しく責め苦に処せ。

Verse 53

तीव्रक्षुधापरिक्लिष्टो बद्धो बन्धनयन्त्रितः ॥ दुःखान्यनुभवंस्तत्र पापकर्मा नराधमः

激しい飢えに苦しめられ、縛られ、足枷により拘束されて、そこで諸々の苦を味わう—悪業の者、人のうち最も卑しき者。

Verse 54

सप्तधा सप्त चैकां च जातिं गत्वा स पच्यते ॥ इमं शाकुनिकं पापं श्वभिर्गृध्रैश्च घातय

七重—七とさらに一—の生の境涯を経て、彼は責め苦を受ける。この罪深き鳥捕りは、犬と禿鷲に殺させよ。

Verse 55

ततः कुक्कुटतां यातु विड्भक्षश्च दुरात्मवान् ॥ दंशश्च मशकश्चैव ततः पश्चाद्भवेत् तु सः

それより後、邪心の者は鶏（おんどり）の身となり、糞穢を食らう。さらに虻となり蚊となり、その後まことにそのように生ずる。

Verse 56

जातिकर्म सहस्रं तु ततो मानुषतां व्रजेत् ॥ इमं सौकरिकं पापं महिषा घातयन्तु तम् ॥

生に結びつく業の千たびの巡りののち、彼はついに人の身を得る。だがこの罪深き豚飼いは、水牛らに打ち倒されよ。

Verse 57

वर्षाणां च सहस्रं तु धावमानं ततस्ततः ॥ विभिन्नं च प्रभिन्नं च शृङ्गाभ्यां पद्भिरेव च ॥

そして千年のあいだ、あちらこちらへ走り回り—裂かれ、角で突かれ、角に貫かれ、さらに蹄で踏みつけられる。

Verse 58

तस्माद्देशात्ततो मुक्तस्ततः सूकरतां व्रजेत् ॥ महिषः कुक्कुटश्चैव शशो जम्बूक एव च ॥

その地から解き放たれたのち、彼は豚の身に堕ちる。さらに（水牛）、鶏、また兎と山犬（ジャッカル）ともなる。

Verse 59

यां यां याति पुनर्जातिं तत्र भक्ष्यो भवेत् तु सः ॥ कर्मक्षयोऽन्यथा नास्ति मया पूर्वं विनिर्मितम् ॥

いかなる再生の生を得ようとも、その身では（他者の）餌食となる。業の尽きる道は他にない—それはかつて我が定めたところである。

Verse 60

प्राप्य मानुषतां पश्चात् पुनर्व्याधो भविष्यति ॥ अन्यथा निष्कृतिर्नास्ति जातिजन्मशतैरपि ॥

人の身を得たのち、彼は再び狩人となる。さもなくば贖いはない—幾百の生と再生を経てもなお。

Verse 61

उच्छिष्टान्नप्रदातारं पापाचारमधार्मिकम् ॥ अङ्गारैः पचतां चैनं त्रीणि वर्षशतानि च ॥

食べ残しを施す者――罪深き行いと不義の習いをなす者――は、燃える熾火にて煮られ、三百年のあいだ苦しむべし。

Verse 62

ततः शुनी भवेत् पश्चात् सूकरी च ततः परम् ॥ कर्मक्षये ततः पश्चान्मानुषी दुःखिता भवेत् ॥

そののち彼女は雌犬となり、さらにその後は雌豚となる。業が尽きると、のちに人間の女として生まれるが、苦しみに悩まされる。

Verse 63

न च सौख्यमवाप्नोति तेन दुःखेन दुःखिता ॥ अनेन भृत्या बहवः श्रान्ताः शान्ताः प्रवाहिताः ॥

そして彼女はその苦しみに苦しめられ、安楽を得ない。この召使いのために、多くの者が疲れ果て、抑え込まれ、追い立てられた。

Verse 64

भक्ष्यं भोज्यं च पानं च न तेषामुपपादितम् ॥ अनुमोदे प्रजा दृष्ट्वा लिप्समानो दुरात्मवान् ॥

彼らには食物も調理された食事も飲み物も与えられなかった。人々を見て、その邪なる心の者は、利益を得たい欲によりただ同意した。

Verse 65

एवं कुरुत भद्रं वो मम पार्श्वे तु दुर्मतिः ॥ रौरवे नरके घोरे सर्वदोषसमन्विते ॥

「そのようにせよ――汝らに吉祥あれ」；しかしその邪曲の者は我が傍らにあり、あらゆる過失を具えた恐るべきラウラヴァ地獄へと定められている。

Verse 66

सर्वकर्माणि कुर्वाणं क्षपयध्वं दुरासदम् ॥ वर्षाणां तु सहस्राणि तैस्तैः कर्मभिरावृतम्

あらゆる行為をなす者よ、この打ち破り難き束縛を摩滅し尽くせ。幾千年ものあいだ、衆生はまさにその業によって覆われ続ける。

Verse 67

प्रक्षिप्यतामयं पश्चाद्दस्युजातौ दुरात्मवान् ॥ जायतामुरगः पश्चात्ततः कर्म समाश्रयेत्

そののち、この邪心の者を盗賊の生に投じよ。さらに後には蛇として生まれよ。かくしてその境遇において、業の相応の果を受ける。

Verse 68

ततः पश्चाद्भवेत्पापश्चेतरः सर्वपापकृत् ॥ सूकरस्तु भवेत्पश्चान्मेषः संजायते पुनः

それより後、彼は罪人となり、卑しき「異類」としてあらゆる悪をなす。次いで猪となり、さらに再び牡羊として生まれる。

Verse 69

हस्त्यश्वश्च शृगालश्च सूकरो बक एव च ॥ ततो जातस्तु सर्वेषु संसारेशु पुनः पुनः

（彼は）象となり馬となり、山犬（ジャッカル）となり、猪となり、また鶴ともなる。かくして一切の輪廻の道において、再び再び生まれる。

Verse 70

वर्षाणामयुतं साग्रं ततो मानुषतां व्रजेत् ॥ पञ्चगर्भेषु सापत्सु पञ्च जातो म्रियेत सः

さらに一万年余を経て、人としての身分を得る。しかし危難の胎にあって、五度生まれては、そのたびに死する。

Verse 71

पापस्य सुकृतस्याथ प्रजानां विनिपातने ॥ भूतानां चाप्यसम्मानं दुष्प्रहारश्च सर्वशः

かくして、衆生の没落においては、罪と功徳（福徳）の（交じり合った）果が現れ、また諸存在への不敬と、あらゆる面での苛烈な傷害がある。

Verse 72

अतः स्वयम्भुवा पूर्वं कर्मपाको यथार्थवत्

それゆえ、昔、自生者スヴァヤンブー（梵天）は、カルマの成熟をありのままに説き示した。

Verse 73

जात्यन्तरसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ॥ शान्तिं न लभते चैव भूमे क्षेत्रहरो नरः

幾千もの別の生、幾万、さらにはクロール（億）に及ぶ生を経ても、土地を奪う者は、ああ大地よ、決して安らぎを得ない。

Verse 74

आदेश्य चोभयोरस्य कर्णयोः कूटसाक्षिकः ॥ यो नरः पिशुनः कूटसाक्षी चालिकजल्पकः

偽証の者はその両耳に印を付けられるべきである。そもそも人を中傷し、偽証し、欺きの言を弄する者は——

Verse 75

कर्कटस्य तु घोरस्य नित्यक्रुद्धस्य मोचय ॥ इमं घोरे ह्रदे क्षिप्तं सर्वयाजनयाजकम्

常に憤怒する恐るべき蟹に（彼を）委ねよ。この恐ろしい池に、この祭祀の執行者にして祭祀の司祭たる者を投げ入れよ、

Verse 76

सुवर्णस्तेयिनं चैव सुरापं चैव कारयेत् ॥ अनुभूय ततः काले ततो यक्ष्म प्रयोजयेत्

彼は金を盗む者、また酒などの酩酊物を飲む者に、その業の果報を受けさせる。しかる後、時を経てそれを味わい尽くしたのち、さらに痨病（yakṣmā）を課す。

Verse 77

प्राप्तवान्विविधान्रोगान्संसारे चैव दारुणान् ॥ ब्रह्मस्वहारी पापोऽयं नरो लवणतस्करः

彼は輪廻の世において、さまざまな恐るべき病を招いた。この罪深き者はバラモンの財を盗む者、まことに塩を盗む盗人である。

Verse 78

ततो वर्षशते पूर्णे मुच्यते स पुनः पुनः ॥ अजितात्मा तथा पापः पिशुनश्च दुरात्मवान्

そして百年が満ちると、彼は幾度も解き放たれる。（しかし）自らを制し得ず、罪深く、讒言する者で、邪な心をもつ。

Verse 79

प्रबद्धः सुचिरं कालं मम लोकं गतो नरः ॥ जायतां स चिरं पापो मार्जारस्तेन कर्मणा

久しく縛られたのち、その人はわが世界へ赴く。かの罪人はその業によって、長きにわたり猫として生まれよ。

Verse 80

भिन्नचारित्रदुःशीला भर्त्तुर्व्यलीककारिणी ॥ आयसान्पुरुषान्सप्त ह्यालिङ्गतु समन्ततः

行い乱れ、性根も悪く、夫を欺く女は、四方より七人の鉄の男を抱きしめよ。

Verse 81

अपौगण्डो म्रियेत्पञ्च कर्मशेषक्षये तु सः ॥ ततो मानुषतां याति चैष कर्माविनिर्णयः

思春期に至る前に、彼は五度死ぬであろう。だが残余のカルマが尽きるとき、再び人間の身分を得る。これがカルマについての決定である。