Adhyaya 166: The Greatness of the Sacred Pond Called Asikuṇḍa

Verse 1

धरण्युवाच ॥ श्रुतानि तु महादेव तीर्थानि विविधानि तु ॥ असिकुण्डेति संज्ञेयं तन्मे त्वं कथय प्रभो

大地は言った。「おおマハーデーヴァよ、さまざまなティールタ（聖地）について聞きました。主よ、『アシクンダ（Asikuṇḍa）』と呼ばれるそれを、どうか私にお語りください。」

Verse 2

श्रीवराह उवाच ॥ सुमतिर्नाम राजासीद्धार्मिको लोकविश्रुतः ॥ तीर्थयात्रानिमित्तेन स्वर्गलोकं गतः पुरा ॥

聖なるヴァラーハは言った。「かつてスーマティという名の王がいた。正法にかなった義なる王で、人々に広く知られていた。昔、ティールタ（聖なる渡し場）への巡礼を縁として、彼は天界へ赴いた。」

Verse 3

गते स्वर्गं तु नृपतौ पुत्रो राज्यं चकार ह ॥ विमतिर्नाम नाम्ना च राज्ये पैतामहे स्थितः ॥

「王が天界へ赴いたのち、その子が王国を治めた。名はヴィマティといい、祖先より伝わる王権の位に確立していた。」

Verse 4

राज्यं च कुर्वतस्तस्य आगतो नारदस्तदा ॥ विष्टरं पाद्यमर्घ्यं च तस्मै दत्तं यथोचितम् ॥

「彼が国を治めていると、その時ナーラダが来訪した。作法に従い、座、足を洗う水、そして敬意の供物（アルギャ）が捧げられた。」

Verse 5

प्रतिगृह्य च तत्सर्वं तमुवाच स नारदः ॥ पितुर्ह्यनृणतां गत्वा स पुत्रो धर्मभाग्भवेत् ॥

「それら一切を受け取って、ナーラダは彼に言った。『父に対する負い（恩債）を果たして無債となってこそ、子はダルマに正しく与る者となる。』」

Verse 6

इत्युक्त्वा नारदस्तत्र तत्रैवान्तरधीयत ॥ नारदे तु गते राजा पप्रच्छ स्वात्ममन्त्रिणः ॥

「そう言い終えると、ナーラダはその場で姿を消した。ナーラダが去った後、王は自らの大臣たちに問いかけた。」

Verse 7

तदा किमुक्तमृषिणा नारदेन पितुः कृते ॥ आनृण्यमिति यद्वाक्यं मया बुद्धं न किञ्चन ॥

「それでは、聖仙ナーラダは父について何と言われたのですか。『アーンリニャ（負債・義務からの解放）』という言葉については、私は何も理解できませんでした。」

Verse 8

मन्त्रिणश्च ततो ज्ञात्वा पितुर्मरणमेव च ॥ तीर्थयात्रानिमित्तं च तस्मै राज्ञे न्यवेदयन् ॥

その後、家臣たちは父の死と、巡礼の趣旨とを知り、それを王に奏上した。

Verse 9

अतएवोक्तमानृण्यं नारदेन पितुस्तव ॥ श्रुत्वा वाक्यं तदा राजा तीर्थयात्रां चकार ह ॥

「それゆえにこそ、ナーラダはあなたの父について『アーンリニャ』を説かれたのです。」その言葉を聞いて、王はティールタへの巡礼に出た。

Verse 10

सर्वाणि तत्र तीर्थानि तिष्ठन्ति विविधानि च ॥ आगते तु नृपे तत्र तीर्थान्यूचुः परस्परम् ॥

そこにはさまざまなティールタがすべて集っていた。王が到着すると、ティールタたちは互いに語り合った。

Verse 11

युद्धं विमतिना सार्द्धं स्वयं कर्त्तुं न शक्नुमः ॥ कल्पग्रामं तु गच्छामो वराहो यत्र तिष्ठति ॥

「我らだけでは、ヴィマティと戦を交えることはできない。カルパグラーマへ行こう。そこにはヴァラーハがまします。」

Verse 12

यावन्निरीक्षयाम्यग्रं तावत्तिष्ठन्ति सन्निधौ ॥ तीर्थान्यूचुः ॥ जय विष्णो जयाचिन्त्य जय देव जयाच्युत ।

「わたしが最上の顕現を見つめているかぎり、彼らは近くに現前してとどまる。」ティールタ（聖なる渡処）は言った。「ヴィシュヌに勝利あれ。不可思議なる御方に勝利あれ。神よ、勝利あれ。アチュタ（Acyuta）—不滅不敗の御方—に勝利あれ。」

Verse 13

जय विश्वेश कर्त्तेश जय देव नमोऽस्तु ते ॥ श्रीवराह उवाच ॥ तीर्थैः स्तुतोऽहं वसुधे वचनं चेदमब्रुवम् ।

「宇宙の主、行為の主に勝利あれ。神よ、勝利あれ—あなたに礼拝を捧げます。」シュリー・ヴァラーハは言った。「ティールタにこのように讃えられ、ヴァスダー（大地）よ、わたしは次の言葉を告げた。」

Verse 14

वरं वृणुत भद्रं वो यद्वो मनसि वर्त्तते ॥ तीर्थान्यूचुः ॥ वराह यदि देवेश अभयं दातुमर्हसि ।

「願いの賜物を選べ。汝らに吉祥あれ。心に宿るものをそのまま求めよ。」ティールタは言った。「ヴァラーハよ、神々の主よ、もし無畏（守護）を授けることがふさわしいとお認めなら……。」

Verse 15

सुपापिना विमतिना कृतस्त्रासः सुदारुणः ॥ तं नियच्छस्व पापिष्ठं यदि पश्यसि नः सुखम् ।

「大罪人にして邪なる知性の者が、きわめて凄惨な恐怖を引き起こしました。われらの安寧を望まれるなら、その最悪の者を制止してください。」

Verse 16

श्रीवराह उवाच ॥ हिताय सर्वतीर्थानां हनिष्यामि महारिपुम् ॥ तत्र तीर्थनियोगेन आगतो मथुरां पुरीम् ।

シュリー・ヴァラーハは言った。「すべてのティールタの利益のため、わたしは大敵を討ち滅ぼそう。そこで、ティールタの委任により、わたしはマトゥラー（Mathurā）の都へ来た。」

Verse 17

तत्रागते तु वसुधे युद्धं कृत्वा तु तेन वै ॥ तदासिना तु दिव्येन स राजा बलदर्पितः ॥ सूदितो हि मया देवि अस्यग्रं निहितं भुवि ।

わたしがそこに到り、ヴァスダーよ、彼と戦ったとき、力の驕りに酔うその王は、わたしによってその神聖なる剣で討たれた。女神よ、彼の最も重要な部分（首）は大地に置かれた。

Verse 18

तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि मनःकर्णसुखावहम् ॥ पश्यन्ति मनुजाः सिद्धाः सर्वपापविवर्जिताः ।

そこで、心と耳を喜ばせる不思議を語ろう。あらゆる罪を離れた成就者（シッダ）たる人々が、その果を見届ける。

Verse 19

द्वादश्यां च चतुर्दश्यां श्रद्धधानाः जितेन्द्रियाः ॥ फलानि तस्य पश्यन्ति लभन्ते न सुनिश्चिताः ।

月の第十二日と第十四日に、信心深く自制する者たちはその果報を見、そしてそれを必ずや確実に得る。

Verse 20

तस्मिन्काले ह्यहं देवि मथुरायां समागतः ॥ तत्र तिष्ठाम्यहं भद्रे पश्चिमां दिशमाश्रितः ।

その時、女神よ、わたしはマトゥラーに来た。そこで、めでたき御方よ、わたしは西方を住処として留まっている。

Verse 21

तत्र कृत्वा च हैरण्याः मूर्त्तयश्च चतुर्विधाः ॥ तीर्थे वराहसंज्ञे तु मथुरायां व्यवस्थिताः ।

そこで、四種の黄金の御像が造られ、マトゥラーにある「ヴァラーハ」と名づけられた聖なる渡し場（ティールタ）に安置された。

Verse 22

सुदृढाः सुदृशः सुभ्रू यः पश्यति स मुच्यते ॥ एका वराहसंज्ञा च तथा नारायणस्य च ॥

美しき眉の者よ、この堅固にして吉祥なる御姿を拝する者は解脱する。ひとつは「ヴァラーハ」と名づけられ、またひとつはナーラーヤナの御像である。

Verse 23

वामनस्य तृतीया वै चतुर्थी राघवस्य च ॥ एताश्चतस्रो यः पश्येत्स्नात्वा कुण्डेऽसिसंज्ञिते ॥

第三はまことにヴァーマナの御像、第四はラ―ガヴァの御像である。「アシ」と名づけられた池に沐浴して後、これら四つ（の御姿）を拝する者は……

Verse 24

चतुःसागरपर्यन्ता क्रान्ता तेन धरा ध्रुवम् ॥ तीर्थानां माठुराणां च सर्वेषां फलमश्नुते ॥

まことにその行いによって、四海に囲まれた大地を遍歴したに等しく、またマトゥラーのあらゆるティールタの果報を得る。

Verse 25

तत्र सर्वेषु तीर्थेषु असिकुण्डं महत्तरम् ॥ या संख्या कथिता पूर्वं तीर्थानां दक्षिणोत्तरे ॥

それらすべての聖地の中で、アシクンダは最も偉大である。先に説かれた、南と北にあるティールタの列挙は……

Verse 26

असिकुण्डं समारभ्य तीर्थानुक्रमणिका वरा ॥ सुप्तोत्थितोऽपि द्वादश्यामसिकुण्डाप्लुतो नरः ॥

アシクンダを起点として、ティールタの優れた順次目録が説かれる。たとえ眠りから起きたばかりの者であっても、月の第十二日（ドヴァーダシー）にアシクンダに身を浸すなら……

Verse 27

गतानि तत्र तीर्थानि कल्पग्रामं वसुन्धरे ॥ तत्र वाराहरूपेण स्थितोऽहं च यदृच्छया ॥

おおヴァスンダラーよ、そこにあったティールタ（聖地）はカルパグラーマへ移った。そしてそこで、たまたま我もまたヴァラーハ（猪神）の姿で留まり在した。

Verse 28

विमतेर्बुद्धिरुत्पन्ना गच्छामो मथुरां पुरीम् ॥ चतुरो वार्षिकान्मासान्मथुरायां वसामहे ॥

ヴィマティに決意が起こった。「マトゥラーの都へ行こう。雨季の四か月、マトゥラーに住まおう。」

Verse 29

असेरग्रेण तूद्धृत्य मृत्तिकां वरवर्णिनि ॥ तत्र कुण्डं महद्दिव्यं देवर्षिविधिनिर्मितम् ॥ असिकुण्डेति संज्ञा च प्राप्ता तेन वसुन्धरे ॥

麗しき肌の者よ、剣の先で土を掘り上げると、そこにデーヴァリシ（天の聖仙）の規定に従って大いなる霊妙な池が造られた。ゆえにそれは「アシクンダ（Asikuṇḍa）」と名づけられた、ヴァスンダラーよ。

Verse 30

मूर्त्तीः पश्यति यस्तास्तु ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ नास्तीह पुनरावृत्तिर्भवेत्कालविपर्यये ॥

しかしそれらの御像を拝する者は、梵の境地（ブラフマブーヤ）にふさわしくなる。ここでは再び戻ること（再生）はなく、たとえ時が逆転しても同じである。