Adhyaya 129: Initiation for the Four Social Orders, Sandhyā Mantra Procedure, and the Merit of Offering Water in a Copper Vessel

Verse 1

अथ चतुर्वर्णदीक्षा ॥ श्रीवराह उवाच ॥ भूषितालङ्कृतं कृत्वा मम कर्मपरायणः ॥ शुक्लं यज्ञोपवीतं च देयं नवगुणं तथा ॥

次に、四ヴァルナのためのディークシャ（灌頂・入門）。シュリー・ヴァラーハは言った。「身を飾り荘厳し、我が定めた行法に専心する者には、白きヤジュニョーパヴィータ（聖紐）をも授けよ。九本の糸より成るものを。」

Verse 2

शिरसा चाञ्जलिं कृत्वा वसुधा पुनरब्रवीत् ॥ धरण्युवाच ॥ एतन्मां परमं गुह्यं तद्भक्तां वक्तुमर्हसि ॥ सन्ध्यां वै केन मन्त्रेण तव कर्मपरायणाम् ॥ वद भागवतीं शुद्धां तव कर्मविनिश्चिताम् ॥ ततॊ भूमिवचः श्रुत्वा भूतानां प्रभवोऽव्ययः ॥ वराहरूपो भगवान् प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ माधवि तत्त्वेन यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ कथयिष्यामि ते भद्रे प्रवरं गुह्यमुत्तमम् ॥ यथावद्विदितं भूपैः पुण्या भागवताः शुभाः ॥ कृत्वा तु मम कर्माणि शुचिसंसारमोक्षणीम् ॥ कुर्वीतैव परां सन्ध्यां यथावदिति निश्चितम् ॥ जलाञ्जलिं ततो गृह्य मम भक्त्या व्यवस्थितः ॥ मुहूर्तध्यानमास्थाय इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥ मन्त्रः— भवोद्भवमादिव्यक्तरूपमात्रं सर्वे देवा ब्रह्मा रुद्रस्त्वादृक्सममासीद्ध्यानयोगस्थिताः ते सन्ध्यासंस्था वासुदेवं नमति वयं देवमादिव्यक्तरूपमात्मसप्तदिवसं तथापि संसारार्थं कर्म तत्करणमेव सन्ध्यासंस्था वासुदेव नमोऽस्तु ते ॥ मन्त्राणां परमो मन्त्रस्तपतां परमं तपः ॥ आचारं कुरुते ह्येवं मम लोकं स गच्छति ॥ गुह्यानां परमं गुह्यं रहस्यं परमुत्तमम् ॥ य एवं पठते नित्यं न स पापेन लिप्यते ॥ नादीक्षिताय दातव्यं नोपवीते कथंचन ॥ दीक्षितायैव दातव्यमुपपन्ने तथैव च ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि देवि तत्त्वेन मे शृणु ॥ न दीपमपि गृह्णाति दत्तं भागवतैः शुभैः ॥ कृत्वा तु मम कर्माणि गृह्य दीपकमुत्तमम् ॥ जानुसंस्थां ततः कृत्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत ॥ मन्त्रः— ॐ नमो भगवतेऽनुग्रह तेजसे विष्णो सर्वदेवास्त्वाग्निसंस्थाः प्रविष्टा एवं चाग्निस्तव तेजसा भविष्यति स्वतेजसा मामाशु मन्त्रस्य तेजसा संसारार्थं देव गृह्यं दीपकं मन्त्रं मूर्त्तिमन्त्रं श्वो भूत्वा इमं कर्म निष्फलम् ॥ तत्करोति यथान्याय्यं दीपकं ददते नरः ॥ तारिताः पितरस्तेन निष्कलाश्च पितामहाः ॥ गन्धेन तिलकं दद्याल्ललाटे मम सुन्दरी ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि कर्म लोकसुखावहम्

合掌して頭を垂れ、大地は再び語った。「これは至上の秘事。あなたはご自身の帰依者にこれを説くべきです。あなたの行法に専心するサンディヤー（sandhyā）の修習は、いかなる真言によって行うべきでしょうか。あなたが定めたとおり、清浄なるバ―ガヴァタの法句をお示しください。」大地の言葉を聞いて、衆生の不滅の根源たる主は、ヴァラーハの御姿にて答えられた。「マーダヴィよ、真実に基づいて問うゆえ、最勝にして最高の秘奥を汝に語ろう。諸王が正しく知る、吉祥で功徳ある教えである。世の束縛を浄め解き放つ我が行法を修したのち、規定どおり至上のサンディヤーを必ず行うべし。次いで合掌に水を掬い、我への信愛に安住し、しばしの禅観に入りて、この真言を誦すべし……。」さらに本文は、これが真言中の最上であり至上の苦行であると述べ、日々誦する者は罪に染まらぬと説く。また、これは灌頂を受けた者（ディークシタ）にのみ授けるべきだと戒める。続いて、ヴィシュヌに捧げる第二の真言による灯明供養を示し、灯明を神聖なる光明と結び、最後に芳香あるティラカを額に施すことを命じ、さらに世間の安寧をもたらすとされる諸作法へと続く。

Verse 3

येन मन्त्रेण दातव्यं ललाटे तिलकं मम ।

「我がティラカを額に施すには、いかなる真言によるべきか。」

Verse 4

मन्त्रः— मुखमण्डनं चिन्तय वासुदेव त्वया प्रयुक्तं च मयोपनीतम् ॥ एतेन चित्रं कुरु वासुदेव मम चैवं कुरु संसारमोक्षम् ॥

真言：「面の荘厳を観想せよ、ヴァースデーヴァよ。これは汝により施され、我に授けられたもの。これによって吉祥にして麗しく成さしめよ、ヴァースデーヴァよ。かくして我に輪廻の束縛からの解脱を与えたまえ。」

Verse 5

एतेन मन्त्रेण चित्रकं मे दद्याल्ललाटे तिलकं धरित्री ॥ ततः सुमनसो गृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

この真言によって、大地よ、我がために額へ装飾の印、すなわちティラカを施すべし。次いで花を取り、この真言を唱える。

Verse 6

मन्त्रः— इमाः सुमनसः सौमनस्याय भगवन् सर्वं सुमनसं कुरु त्वयैते सौमनस्याय निर्मिता गृहीताः स्वाहा ।

真言：「これらの花は善き心（サウマナスヤ）のためなり、世尊よ。すべてを善き心と成したまえ。汝により善き心のために造られ、今ここに取り上げて供える—スヴァーハー。」

Verse 7

एवं सुमनसो दत्त्वा धूपं चैव निवेदयेत् ॥ ततो गृहीत्वा धूपं तु सुगन्धं सुमनोहरम् ॥

このように花を供えたのち、香もまた捧げるべきである。次いで、芳しく心を喜ばせる香を取り、供養を進める。

Verse 8

नमो नारायणेत्युक्त्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥ मन्त्रः— सुगन्धानि तवाङ्गानि स्वभावेनैव केशव ॥

「ナモー・ナーラーヤナ」と唱えてから、この真言を誦すべきである。「おおケーシャヴァよ、あなたの御身は本性として香り高い。」

Verse 9

अमुना चैव धूपेन धूपितानि तवाऽनघ ॥ तवाङ्गानां सुगन्धेन सर्वं सौगन्धिकं कुरु ॥

「この香によって、咎なき御方よ、あなたの御身は薫じられました。あなたの御身の香りによって、すべてをことごとく芳香ならしめたまえ。」

Verse 10

यथावृत्तं तु गृह्णामि मम भक्तैः सुखावहम् ॥ कृत्वा तु मम कर्माणि गृह्य दीपमनुत्तमम् ॥

（語り手は言う。）「我が信徒らによって安楽をもたらす、そのとおりに行われた供養を我は受け取る。我がための作法を成し終えたなら、無上の灯明を取れ。」

Verse 11

जानुसंस्थं ततः कृत्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥

次いで、それを膝の高さに置き、この真言を誦すべきである。

Verse 12

मन्त्रः— नमो भगवते तेजते विष्णो सर्वे देवास्त्वग्निसंस्थाः प्रतिष्ठा ॥ एवं चाग्निस्तव तेजसा प्रतिष्ठितो तेजश्चात्मा स्वयमेव ॥

真言：「光輝なる吉祥のヴィシュヌに帰敬する。すべての神々はアグニ（火神）に拠り所として安立する。ゆえにアグニは汝の光明によって安立し、光明そのものが自我（アートマン）であり、まさに自性としてそうである。」

Verse 13

मन्त्रश्च— तेजः संसारान्मोचयितुं देव गृह्णीष्व दीपं द्युतिमन्तश्च ॥ मूर्तिश्च भूत्वा इदं कर्म निष्कलम् ॥

また（この）真言：「神よ、輪廻（サンサーラ）から（衆生を）解き放つため、光明に満ちた灯明をお受け取りください。さらに形をもって顕現し、この儀礼を欠けるところなく成就せしめたまえ。」

Verse 14

मां करोति यथान्यायं दीपकं ददते नरः ॥ तारिताः पितरस्तेन निष्कलाश्च पितामहाः ॥

人が法にかなって私に灯明を捧げるなら——その行為によって彼の祖先は（安寧へと）渡らされ、さらにその先祖たちもまた欠けや悩みから解き放たれる。

Verse 15

नारायणवचः श्रुत्वा विस्मिता च वसुन्धरा ॥ वराहरूपिणं देवं प्रत्युवाच वसुन्धरा ॥

ナーラーヤナの言葉を聞いて、ヴァスンダラー（大地）は驚嘆した。そしてヴァスンダラーは、猪の姿をとる神ヴァラーハに答えた。

Verse 16

श्रुता मया भागवतास्तव कर्मपरायणाः ॥ शेषसंश्रवणार्थाय मनो धावति सत्पथे ॥

（ヴァスンダラー曰く）「私は、あなたの儀礼に専心する帰依者——バ―ガヴァタたち——のことを聞きました。残りの教えを聴くために、私の心は正しき道を駆けてゆきます。」

Verse 17

तव प्रापणकं कृत्यं केषु पात्रेषु कारयेत् ॥ एतदाचक्ष्व तत्त्वेन येन तुष्यति माधवः ॥

お告げください。いかなる器において、あなたへの供献の儀を行うべきでしょうか。真実のままに説き明かし、マーダヴァ（Mādhava）を満足させてください。

Verse 18

ततो भूमेर्वचः श्रुत्वा लोकनाथोऽब्रवीदिदम् ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि यानि पात्राणि रोचते ॥

そのとき、大地の言葉を聞いた世の主はこう告げた。「真実のままに聞きなさい、デーヴィーよ——これらが我に受け入れられる器である。」

Verse 19

सर्वाणि तानि त्यक्त्वेह ताम्रं च मम रोचते ॥ एतन्नारायणाच्छ्रुत्वा धर्मकामा वसुन्धरा ॥

「ここではそれら（他の器）をすべて退け、我に好ましいのは銅のみである。」これをナーラーヤナ（Nārāyaṇa）より聞いた、ダルマを希求するヴァスンダラー（Vasundharā）は続けた。

Verse 20

उवाच मधुरं वाक्यं लोकनाथं जनार्द्दनम् ॥ एतन्मे परमं गुह्यं ताम्रं ते रोचते कथम् ॥

彼女は世の主ジャナールダナ（Janārdana）に甘美な言葉で申し上げた。「これは私にとって至上の秘事です。なぜ銅があなたに受け入れられるのですか。」

Verse 21

ततो भूमेर्वचः श्रुत्वा अनादिरपराजितः ॥ लोकानां प्रवरः श्रेष्ठः प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥

そのとき、大地の言葉を聞いた無始にして不敗なる御方、衆生のうち最勝にして第一なる御方は、ヴァスンダラー（Vasundharā）に答えた。

Verse 22

शृणु तत्त्वेन मे भूमे कथ्यमानं मयाऽनघे ॥ एकाग्रं चित्तमाधाय येन ताम्रं मम प्रियम् ॥

真実のままに聞け、地母ブーミよ、汚れなき者よ、我が説くところを。心を一点に定めよ、我が銅を愛する所以を語ろう。

Verse 23

सप्तयुगसहस्राणि आदिकालेऽथ माधवि ॥ यथा ताम्रं समुत्पन्नं यथैव प्रियदर्शनम् ॥

マーダヴィよ、太初の時—七千のユガにわたり—銅がいかに生じ、いかにして悦ばしい見目として尊ばれるに至ったかを説こう。

Verse 24

पूर्वं कमलपत्राक्षि गुडाकेशो महासुरः ॥ ताम्ररूपं समादाय ममैवाराधने रतः ॥

かつて、蓮華の花弁のごとき眼をもつ者よ、大アスラのグダーケーシャは銅の姿を取り、ただ我のみを礼拝していた。

Verse 25

तत आराधितस्तेन वर्षाणां तु चतुर्दश ॥ सहस्राणि विशालाक्षि धर्मकामेन निश्चलम् ॥

それより彼は一万四千年のあいだ我を礼拝した、広き眼の者よ。法（ダルマ）にかなう願いを抱き、揺るがず堅固に。

Verse 26

अहं तु तपसा तुष्टस्तीव्रेण कृतनिश्चयात् ॥ ततस्ताम्रमये रम्ये यत्र ताम्रसमुद्भवः ॥

我は彼の激しい苦行と堅固な決意に満足した。そこで、銅より成る麗しき境域が現れ、そこに銅の起源が見いだされる。

Verse 27

दृष्ट्वाश्रमं महादेवि किञ्चिदेव सुभाषितम् ॥ ततो जानुस्थितो भूत्वा मम एष विचिन्तयेत् ॥

庵（あん）を見、偉大なる女神よ、いくばくかの善き言葉を聞いたなら、そののち膝をつき、我を念じて省察せよ。

Verse 28

गुडाकेश महाभाग ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ तुषितोऽस्म्यनया भक्त्या दुराराध्योऽपि सुव्रत ॥

グダ―ケーシャよ、幸いある高貴なる者よ、告げよ、汝のために何をなすべきか。われはこの汝の信愛に満足した。われは供養し難き者なれど、誓戒に堅き者よ。

Verse 29

यत्त्वया चिन्तितं सौम्य कर्मणा मनसा गिरा ॥ वरं ब्रूहि महाभाग तुभ्यं यद्रोचतेऽनघ ॥

汝が思い定めたことは何であれ、温和なる者よ、行いにより、心により、言葉によりて—願いの賜物を告げよ、高貴なる者よ。汝の望むところを、咎なき者よ、われは汝に授ける。

Verse 30

एवं मम वचः श्रुत्वा गुडाकेशोऽब्रवीदिदम् ॥ कराभ्यामञ्जलिं कृत्वा विशुद्धेनान्तरात्मना ॥

かくして我が言葉を聞き、グダ―ケーシャは次のように語った。両手を合掌（アンジャリ）し、内なる自己を清めて。

Verse 31

यदि तुष्टोऽसि मे देव समस्तेनान्तरात्मना ॥ जन्मनां तु सहस्राणि त्वयि भक्तिर्दृढा अस्तु मे ॥

もし汝が我に満足したまうなら、神よ、全き内なる御心をもって。されば幾千の生にわたり、汝への我が信愛が堅固でありますように。

Verse 32

चक्रेण वधमिच्छामि त्वया मुक्तेन केशव ॥

おおケーシャヴァよ、汝が放つ円盤（チャクラ）による死を私は願う。

Verse 33

चक्रेण पातितस्यैतद्वसामांसानि किं चन ॥ ताम्रं नाम भवेदेव पवित्रीकरणं शुभम् ॥

チャクラにより打ち倒された者の脂と肉は、いかなるものであれ「銅」と名づけられ、まことに吉祥なる浄化となる。

Verse 34

तेन पात्रं ततः कृत्वा शुभधर्मविनिश्चितः ॥ तस्मिन् प्रापणकं कृत्वा शुद्धे वै ताम्रभाजने ॥

それより器を作り、吉祥なるダルマに確定して、清められた銅の器の中に供物の容器を整えた。

Verse 35

निवेदिते परा प्रीतिर्भवत्‍वेतन्मनोगतम् ॥ प्रसन्नो यदि मे देव ह्येष मे दीयतां वरः ॥

供え終えたなら、至上の満悦があらんことを—これが我が心の願いである。もし我に御満足なら、神よ、この恩寵を授け給え。

Verse 36

यच्चिन्तितोऽसि देवेश उग्रे तपति तिष्ठता ॥ बाढमित्येव सोऽप्युक्तो यावल्लोकस्थितिर्मया ॥

汝が望むとおり、神々の主よ—汝が激しい苦行に立ち続ける間—我は彼にも「然り、しかるべし」と告げた、世界が存する限り。

Verse 37

तत्ताम्रभाजने मह्यं दीयते यत्सुपुष्कलम् ॥ अतुला तेन मे प्रीतिर्भूमे जानीहि सुव्रते ॥

銅の器にて豊かな供物がわたしに捧げられるゆえ、わたしの満悦は比類ない。おおブーミよ、貞淑なる者よ、これを知れ。

Verse 38

माङ्गल्यं च पवित्रं च ताम्रं तेन प्रियं मम ॥ त्वं च द्रक्ष्यसि तच्चक्रं मध्यसंस्थे दिवाकरे ॥

銅は吉祥にして清浄をもたらす。ゆえにそれはわたしに愛される。さらに、太陽が中天にあるとき、汝はその円盤（チャクラ）を見るであろう。

Verse 39

वैशाखस्य तु मासस्य शुक्लपक्षे तु द्वादशी ॥ मम तेजोमयं चक्रं त्वां वधिष्यत्यसंशयम् ॥

ヴァイシャーカ月の白分（明半）の十二日、光輝より成るわたしのチャクラは、疑いなく汝を打ち倒すであろう。

Verse 40

एष्यसे मम लोकाय एवमेतन्न संशयः ॥ एवमुक्त्वा गुडाकेशं तत्रैवान्तरहितोऽभवम् ॥

「汝はわが世界に来るであろう。まことにそのとおり、疑いはない。」そうグダーケーシャに告げて、わたしはその場で姿を消した。

Verse 41

चक्राद्वधमभीप्सन्वै सोऽपि मत्कर्मणि स्थितः ॥ दिने दिने विशिष्टं तु शुभं कुर्वंस्तपस्यति ॥

チャクラによる死を願い、彼もまたわが行法に専心して留まった。日ごとに殊勝なる吉祥の行いをなし、苦行を修する。

Verse 42

विष्णुसंस्थो भविष्यामि कदाहमिति चिन्तयन् ॥ एवं स्थितस्य तस्याथ वैशाखस्य तु द्वादशी ॥

Thinking, “When shall I become established in Viṣṇu?”, while he remained in that state, then the twelfth day of Vaiśākha arrived.

Verse 43

शुक्लपक्षस्य सम्प्राप्ता तस्यां धर्मविनिश्चितः ॥ विष्णुपूजां ततः कृत्वा प्रार्थयामास मां प्रतिम् ॥

When that (day) in the bright fortnight arrived, resolved in dharma, he then performed worship of Viṣṇu and petitioned me, facing (my) image.

Verse 44

मुञ्च मुञ्च प्रभो चक्रमपि वह्निसमप्रभम् ॥ आत्मा मे नीयतां शीघ्रं निकृत्त्याङ्गानि सर्वशः ॥

“Release, release, O Lord, the discus—radiant like fire. Let my self be taken swiftly, cutting off the limbs entirely.”

Verse 45

तदैव चक्रेण विपाटितोऽसौ प्राप्तोऽपि मां भागवतप्रधानः ॥ ताम्रं तु तन्मांसमसृक् सुवर्णमस्थीनि रूप्यं बहुधातवश्च ॥ रङ्गं च सीसं त्रपुधातुसंस्थं कांस्यं च रीतिश्च मलस्तु तेषाम् ॥

At that very moment, struck and torn apart by the discus, that foremost devotee reached me. His flesh became copper; his blood became gold; his bones became silver; and various other minerals as well. Tin and lead arose, established among the metals; and bronze and brass—while impurities are (also) among them.

Verse 46

एतद्भागवतैः कार्यं मम प्रियकरैः सदा ॥ एवं ताम्रं समुत्पन्नमिति मे रोचते हि तत् ॥

This is to be done by devotees—those who are always dear to me. Thus, (the account that) copper arose in this manner is what I accept as fitting.

Verse 47

दीक्षितैर्वै भागवतैः पाद्यार्घ्यादौ च दीयते ॥ एवं दीक्षाविधिः प्रोक्त एवं ताम्रसमुद्भवः ॥

まことに、灌頂（ディークシャー）を受けたバ―ガヴァタの帰依者たちは、足を洗う水とアルギャ（arghya）に始まる供物を捧げるべきである。かくして灌頂の規定が説かれ、また銅の器（tāmra-samudbhava）に関わる作法も同様に示された。

Verse 48

देवि तत्त्वेन कथितः किमन्यत् परिपृच्छसि ॥ भूमिरुवाच ॥ देवदेव कथं सन्ध्यां दीक्षितः कुरुते वद ॥

「女神よ、タットヴァ（真理の原理）に即して説き明かした。ほかに何を問うのか。」大地は言った。「神々の神よ、告げよ。灌頂を受けた者は、いかにしてサンディヤー（sandhyā）の儀礼を行うのか。」

Verse 49

केन मन्त्रेण वा भक्तस्तव कर्मपरायणः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु माधवि तत्त्वेन सन्ध्यामन्त्रमनुत्तमम् ॥

「あるいは、儀礼の実行に専心するあなたの帰依者は、いかなるマントラによってそれを行うのか。」シュリー・ヴァラーハは言った。「聞け、マーダヴィーよ。タットヴァに即して、無上のサンディヤー・マントラを。」

Verse 50

यथा वदन्ति वै सूर्यं सन्ध्यां पूर्वां परां तथा ॥ जलाञ्जलिं गृहीत्वा तु मम भक्त्या व्यवस्थितः ॥

前のサンディヤーと後のサンディヤー（暁と黄昏）に関して太陽が語られるように、修行者もまた、水を掌に掬って供え、わたしへの帰依に安住して立つ。

Verse 51

मुहूर्त्तं ध्यानमास्थाय इमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥ सिक्थानि तत्र यावन्ति ताम्रप्रापणके धरे ॥

一ムフールタのあいだ瞑想に入り、そののちこのマントラを唱えるべきである。その果報は、銅の水器（tāmra-prāpaṇaka）の置かれた場所の地面にある滴や微粒の数ほどに大いなるものとなる。

Verse 52

तावद्वर्षसहस्राणि मम लोके स मोदते ॥

それほど幾千年ものあいだ、彼はわが世界において歓喜する。

Verse 53

मन्त्रः — भवोद्भवमादिव्यक्तरूपमादित्यं सर्वे देवा ब्रह्मरुद्रेन्द्रास्त्वां च ॥ कृष्णे यथासीद्ध्यानयोगस्थितास्ते सन्ध्यासंस्था वासुदेवं नमन्ति ॥

真言：「汝は生成の根源、初めに顕れた姿—太陽。すべての神々は、ブラフマー、ルドラ、インドラとともに、そして汝もまたそこに在す。彼らがクリシュナにおいて禅定のヨーガに安住したように、サンディヤーの行に住する者らはヴァースデーヴァに礼拝する。」

Verse 54

वयं देवमादिमव्यक्तरूपं कृत्वा चात्मनि देव संस्थास्तथापि ॥ संसारार्थं कर्म तत्करणमेव सन्ध्यासंस्था वासुदेव नमो नमः ॥

「われらは、未顕現の姿なる原初の神を己が内に安立した、ああ神よ—それでもサンサーラのために行為はなされ、その手段もまた用いられる。サンディヤーの行に住する者らは唱える。『ヴァースデーヴァよ、礼拝、礼拝。』」

Verse 55

गृहाणेमं च मे धूपं सर्वसंसारमोक्षणम् ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि यथा दीपं निवेदयेत् ॥

「この我が香の供養を受け給え。これは一切のサンサーラからの解脱の手段である。さらに、灯明（ディーパ）をいかに供えるべきかを説き示そう。」

Verse 56

तानि ते कथयिष्यामि त्वया मे पूर्वपृच्छितम् ॥ सौवर्णं राजतं कांस्यं येषु दद्यात्प्रपाणकम् ॥

それらの事柄—汝が以前に我に問うたこと—を語ろう。すなわち金・銀・青銅であり、それらにおいてプラパーナカ（施水の器、または給水の設え）を備えるべきである。

Verse 57

चतुर्बाहुं च मां दृष्ट्वा मम कर्मपरायणः ॥ प्रणतः प्राञ्जलिः प्राह शिरो भूमौ निधाप्य सः ॥ तं च दृष्ट्वा मया प्रोक्तं प्रसन्नेनान्तरात्मना ॥

四臂の我を見て、彼は我が儀礼の実践に専心し、ひれ伏して合掌（アンジャリ）し、頭を地に置いて語った。彼のその姿を見て、我は内奥の心を静めて告げた。

Verse 58

तावत्ताम्रस्थितो भूत्वा मम संस्थो भविष्यसि ॥ ततः प्रभृति ताम्रात्मा गुडाकेशो व्यवस्थितः ॥

「その期間、汝は銅に安住し（すなわち銅と結びつき）、我が戒行にとどまるであろう。以来、グダ―ケーシャは『銅の性質／銅に結ばれた性質』をもつ者として堅固に定まった。」

Verse 59

ताम्रपात्रेण वै भूमे प्रापणं यत्प्रदीयते ॥ सिक्थे सिक्थे फलं तस्य शृणुष्व गदतो मम ॥

「おおブーミよ、銅の器によって捧げられるいかなる供物についても—我が語るその果報を聞け。蜂蜜蝋の一つ一つの量に応じて、相応の果が積まれる。」

Verse 60

अनेनैव हि मन्त्रेण सन्ध्यां कुर्यात्तु दीक्षितः ॥

まさにこの同じマントラによって、灌頂を受けた者（ディークシタ）はサンディヤー（sandhyā）の儀礼を行うべきである。