Adhyaya 37

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । नागह्रदं ततो गच्छेत्तीर्थं पापप्रणाशनम् । यत्र नागैस्तपस्तप्तं रम्ये पर्वतरोधसि

プラスタヤは言った。「それから、罪を滅するティールタであるナーガフラダへ赴くがよい。そこは美しい山の斜面で、ナーガたちが苦行（タパス）を修した所である。」

Verse 2

कद्रूशापं पुरा श्रुत्वा नागाः सर्वे भयातुराः । पप्रच्छुर्नागराजानं शेषं प्रणतकन्धराः

かつてカドゥルーの呪いを聞き、ナーガたちは皆、恐れに打たれた。彼らは首を垂れて帰伏し、蛇王シェーシャに問いかけた。

Verse 3

मातृशापेन संतप्ता वयं पन्नगसत्तम । किं कुर्मः क्व च गच्छामः शापमोक्षो भवेत्कथम्

母の呪いに苦しめられております、ああ蛇族の最勝者よ。われらは何をなし、どこへ赴くべきでしょうか。いかにして呪いの解脱を得られましょうか。

Verse 4

शेष उवाच । प्रसादिता मया माता शापमुक्तिकृते पुरा । तयोक्तं ये तपोयुक्ता धर्मात्मानः सुसंयताः

シェーシャは言った。「かつて呪いの解放のため、私は母を敬い、御心を和らげた。すると母は、タパスを具え、ダルマに正しく、よく自制する者がその解脱を得る、と告げた。」

Verse 5

न दहिष्यति तान्वह्निर्यज्ञे पारिक्षितस्य हि । तस्माद्गत्वार्बुदंनाम पर्वतं धरणीतले

まことに、パリークシット王のヤジュニャにおける祭火は、彼らを焼き尽くすことはない。ゆえに、地上にあるアルブダと名づく山へ行け。

Verse 6

तत्र यूयं तपोयुक्ता भवध्वं सुसमाहिताः । यत्रास्ते सा स्वयं देवी चंडिका कामरूपिणी

その地において汝らは苦行（タパス）に励み、心をよく統一して住せよ。そこには女神みずから—意のままに姿を現すカーマルーピニー、チャンディカー—がまします。

Verse 7

यस्याः संकीर्त्तनेनापि नश्यंति विपदो ध्रुवम् । आराधयध्वमनिशं तां देवीं मम वाक्यतः

その御名を称えるだけでも災厄は必ず滅する。ゆえに我が言葉に従い、その女神を絶えず礼拝し奉れ。

Verse 8

तस्याः प्रसादतः सर्वे भविष्यथ गतज्वराः । एतमेवात्र पश्यामि उपायं नागसत्तमाः । दैवो वा मानुषो वाऽपि नान्यो वो मुक्तिकारकः

その御加護により、汝らは皆、苦悩の熱より解き放たれよう。ここにおいて我が見る手立てはただこれのみ、ああ最勝のナーガたちよ。天の力であれ人の力であれ、汝らに解脱（呪いからの解放）を与える他の因はない。

Verse 9

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्तास्ततो नागा नागराजेन पार्थिव । प्रणम्य तं ततो जग्मुरर्बुदं पर्वतं प्रति

プラスタヤは言った。「王よ、蛇王にそのように告げられると、ナーガたちは彼に礼拝してから、アルブダ山へと赴いた。」

Verse 10

ते भित्त्वा धरणीपृष्ठं पर्वते तदनन्तरम् । निजग्मुर्बिलमार्गेण कृत्वा श्वभ्रे सुविस्तरम्

彼らはその山にて地の表を裂き、ついで地下の通路を通って進み、きわめて広い洞穴の口を穿って入った。

Verse 11

ततो धृतव्रताः सर्वे देवी भक्तिपरायणाः । वसंति भक्तिसंयुक्ताश्चण्डिकाराधनाय ते

そののち、誓戒を堅く保ち、女神への帰依に専心する者たちは、信愛（バクティ）に満ちてそこに住し、チャンディカー（Caṇḍikā）を礼拝した。

Verse 12

तस्थुस्तत्र सदा होमं कुर्वन्तो जाप्यमुत्तमम् । एकाहारा निराहारा वायुभक्षास्तथा परे

彼らはそこに留まり、常にホーマ（火供）を修し、最上のジャパ（真言念誦）を行った。ある者は一日一食、ある者は断食し、またある者は風のみを糧として生きた。

Verse 13

दन्तोलूखलिनः केचिदश्मकुट्टास्तथा परे । पञ्चाग्निसाधकाश्चान्ये सद्यः प्रक्षालकास्तथा

ある者は歯を臼のごとくして磨りつぶす苦行を修し、またある者は石を搗いた。ある者はパンチャーグニ（五火）の行をなし、またある者はただちに浄めの沐浴を行った—かくして彼らは峻厳なるタパスに励んだ。

Verse 14

गीतं वाद्यं तथा चक्रुरन्ये देवाः पुरस्तदा । अनन्यश्रदयोपेतांस्तान्दृष्ट्वा पन्नगोत्तमान्

そのとき彼らの前で、ほかの神々が歌をうたい、楽器を奏でた。一心の信を具えた最勝のナーガたちを見て、神々は歓喜し、彼らを讃えて祝った。

Verse 15

ततो देवी सुसन्तुष्टा वाक्यमेतदुवाच ह

そこで女神は、ことのほか満ち足りて、次の言葉を告げられた。

Verse 16

देव्युवाच । परितुष्टास्मि वो वत्साः किमर्थं तप्यते तपः । वरयध्वं वरं मत्तो यः स्थितो भवतां हृदि

女神は仰せになった。「愛しき子らよ、汝らを嘉しとする。この苦行は何のために行うのか。汝らの心に宿る願いのままに、我より恩寵の賜物を選べ。」

Verse 17

नागा ऊचुः । मातृशापेन संतप्ता वयं देवि निराश्रयाः । नागराजसमादेशाच्छरणं त्वां समागताः

ナーガたちは申し上げた。「おお女神よ、母の呪いに灼かれて、我らは拠り所を失いました。ナーガ王の命により、御身のもとへ庇護を求めて参りました。」

Verse 18

सा त्वं रक्ष भयात्तस्माच्छापवह्निसमुद्भवात् । वयं मात्रा पुरा शप्ताः कस्मिंश्चित्कारणान्तरे । पारिक्षितस्य यज्ञे वः पावको भक्षयिष्यति

「ゆえに、その呪いの火より生ずる恐怖から我らをお守りください。昔、ある因縁により母は我らを呪いました。『パリクシット王の祭祀において、火が汝ら蛇族を喰らい尽くす』と。」

Verse 19

देव्युवाच । यावत्तस्य भवेद्यज्ञ स्तावद्यूयं ममान्तिके । संतिष्ठत विना भीत्या भोगान्भुङ्ध्वं सुपुष्कलान्

女神は仰せになった。「その祭祀が続くかぎり、我が傍らに留まれ。恐れなく安住し、豊かな安楽を味わうがよい。」

Verse 20

समाप्ते च क्रतौ भूयो गंतारः स्वं निकेतनम् । युष्माभिर्भेदितं यस्मादेतत्पर्वतकन्दरम्

「そして祭儀が成就すれば、汝らは再び己が住処へ帰るであろう。汝らがこの山の洞窟を切り開き、通れるようにしたゆえに。」

Verse 21

नागह्रदं तु तत्तीर्थमेतद्भावि धरातले । अत्र यः श्रावणे मासि पञ्चम्यां भक्तितत्परः

この場所こそ、地上において「ナーガフラダ（Nāgahrada）」と呼ばれる聖なるティールタ（聖なる渡し場）となる。シュラーヴァナ月の第五日（パーンチャミー）に、信とバクティをもってここに来る者は……

Verse 22

करिष्यति नरः स्नानं तस्य नाहिकृतं भयम् । भविष्यति पुनः श्राद्धात्पितॄन्संतारयिष्यति

ここで人が沐浴すれば、蛇によって起こる恐れはもはやない。さらにシュラーダ（śrāddha）を修すれば、祖霊を救い、安穏へと渡らせるであろう。

Verse 23

ये भोगा भूतले ख्याता ये दिव्या ये च मानुषाः । नरो नित्यं लभिष्यति न संशयः

地上に名高いあらゆる享楽——天上のものも人間のものも——その人は常に得るであろう。疑いはない。

Verse 24

पुलस्त्य उवाच । ततो हृष्टा बभूवुस्ते मुक्त्वा तद्दारुणं भयम् । देव्याः शरणमापन्नास्तस्थुस्तत्र नगोत्तमे

プラスタヤは言った。かくして彼らは、あの恐るべき恐怖を捨て去り、歓喜に満たされた。女神（デーヴィー）に帰依し、最勝のその山にとどまった。

Verse 25

ततः कालेन महता सत्रे पारिक्षितस्य च । निर्वृत्ते ते तदा जग्मुः सुनिर्वृत्ता रसातलम्

やがて長い時が過ぎ、パリークシット王のサトラ（祭会）が終わると、彼らは深く満ち足りて、その時ラサータラ（Rasātala）へと赴いた。

Verse 26

देव्या चैवाभ्यनुज्ञाताः प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः । कृच्छ्रात्पार्थिवशार्दूल तद्भक्त्या निश्चलीकृताः

女神に許しを賜り、彼らは幾度もひれ伏して礼拝した。おお王中の虎よ、苦難ののち、その信愛（バクティ）によって彼らの心は揺るがず鎮まった。

Verse 27

अद्यापि कृष्णपंचम्यां श्रावणे मासि पार्थिव । सान्निध्यं तत्र कुर्वंति देवीदर्शनलालसाः

今なお、王よ、シュラーヴァナ月の黒分（クリシュナ・パクシャ）五日には、女神のダルシャナを渇望する者たちが、そこで聖なる臨在を保ちつつ夜を徹して守る。

Verse 28

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन श्राद्धं तत्र समाचरेत् । स्नानं च पार्थिवश्रेष्ठ य इच्छेच्छ्रेय आत्मनः

ゆえに、自らの最上の善を願う者は、あらゆる努力をもって彼の地でシュラーダ（śrāddha）を修し、また沐浴をも行うべきである。おお諸王の最勝者よ。

Verse 37

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे नागोद्भवतीर्थमाहात्म्य वर्णनंनाम सप्तत्रिंशोऽध्यायः

かくして、尊き『スカンダ・マハープラーナ』八万一千頌のサンヒターにおける、第七巻プラバーサ・カーンダ、アルブダ・カーンダ中、「ナーゴードバヴァ・ティールタのマーハートミャ（霊験）の叙述」と名づけられた第三十七章は終わる。