Adhyaya 143

Verse 1

सूत उवाच । तथान्योऽपि च तत्रास्ति देवश्चित्रेश्वरो द्विजाः । चित्रपीठस्य मध्यस्थश्चित्रसौख्यप्रदो नृणाम्

スータは言った。「またそこには、二度生まれの者たちよ、別の神もおられる。主チトレーシュヴァラである。聖なるチトラピータの中央に立ち、人々に妙なる歓喜を授け給う。」

Verse 2

यं दृष्ट्वा पूजयित्वा च स्नापयित्वाथवा नरः । मुच्यते परदारोत्थैः पातकैश्चोपपातकैः

彼を拝見し、供養し、さらに（リンガ／聖像）を沐浴させる者は、他人の妻との不義より生ずる罪および随罪から解き放たれる。

Verse 3

धर्षयित्वा गुरोः पत्नीं कन्यां वा निजवंशजाम् । नीचां वा व्रतयुक्तां वा कामासक्तेन चेतसा

師の妻、自らの血筋の乙女、卑しき身分の女、あるいは誓いを立てた女を、欲情に囚われた心で犯したとしても、

Verse 4

चैत्रशुक्लचतुर्दश्यां यस्तं पूजयते नरः । स तत्पापं निहत्याशु स्वर्गलोकं ततो व्रजेत्

チャイトラ月の白分第十四日に彼を崇拝する者は、速やかにその罪を滅ぼし、その後、天界へと至るであろう。

Verse 5

तथा चित्रांगदस्तत्र जाबालिसहितो नृपः । कुमार्या सहितः सार्द्धं नग्नया तत्समुत्थया । सन्तिष्ठते तदग्रे तु शप्तो जाबालिना पुरा

同様に、チトラーンガダ王もジャーバーリと共にそこにいる。その状況から生まれた裸の乙女と共に、彼は神の御前に留まっている。かつてジャーバーリによって呪われたからである。

Verse 6

त्रयाणामपि यस्तेषां तस्मिन्नहनि निर्वपेत् । स इष्टां लभते नारीं सिद्धिं च मनसि स्थिताम्

その日にこれら三者に供物を捧げる者は、望みの女性を得、また心に抱いていた成就を得るであろう。

Verse 7

ऋषय ऊचुः । कस्माज्जाबालिना शप्तः पूर्वं चित्रांगदो युवा । सा च तत्तनया कस्मात्कुमारी वस्त्रवर्जिता

賢者たちは言った。「なぜ若きチトラーンガダは、かつてジャーバーリに呪われたのですか？そして、なぜその乙女、彼の娘は衣服を纏っていないのですか？」

Verse 8

अद्यापि तिष्ठते तत्र विरुद्धं रूपमाश्रिता । जनहास्य करं नित्यं तस्मात्सूत वदस्व नः

今なお彼女はそこにとどまり、調和を欠く姿をまとって、常に人々の笑いの種となっている。ゆえに、スータよ、その理由を我らに語ってください。

Verse 9

सूत उवाच । आर्सोत्पूर्वं मुनिर्नाम्ना जाबालिरिति विश्रुतः । कौमारब्रह्मचर्येण येन चीर्णं तपः सदा

スータは語った。昔、ジャーバリ（Jābāli）と名高い牟尼がいて、幼少より梵行（ブラフマチャリヤ）を守り、常に苦行のタパスを修していた。

Verse 10

हाटकेश्वरजं क्षेत्रं समासाद्य स सद्द्विजाः । बाल्येऽपि वयसि प्राप्ते समारेभे महत्तपः

ハータケーシュヴァラ（Hāṭakeśvara）の聖域に到り、その正しきバラモンは、なお若年でありながら、偉大で苛烈な苦行を開始した。

Verse 11

कृच्छ्रचांद्रायणादीनि पाराकाणि शनैःशनैः । कुर्वता तेन ते देवाः संनीता भयगोचरम्

彼がクリッチャ（Kṛcchra）やチャンドラーやナ（Cāndrāyaṇa）などの厳しい誓戒、さらに他の難行を徐々に修するにつれ、神々は恐れの境に追い込まれた。

Verse 12

ततः शक्रादयो देवाः संत्रस्ता मेरुमूर्धनि । मिलित्वा चक्रिरे मंत्रं तस्य विघ्नकृते मिथः

そのとき、シャクラ（Śakra、すなわちインドラ）をはじめとする神々は、メール山の頂で恐れおののき、集い合って、彼の苦行を妨げる策を互いに相談した。

Verse 13

यद्यस्य तपसो वृद्धिरेवं यास्यति नित्यशः । च्यावयिष्यति तन्नूनं स्वर्गराज्याच्छतक्रतुम्

もし彼の苦行の増大がこのように日々続くなら、必ずやシャタクラトゥ（インドラ）を天界の王権から引きずり下ろすであろう。

Verse 14

तस्माद्गच्छतु रंभाख्या तत्पार्श्वे ऽप्सरसां वरा । ब्रह्मचर्यविघाताय तस्यर्षेर्भावितात्मनः

ゆえに、アプサラスの中でも最勝のランバーよ、彼の傍らへ赴き、心を堅く調御したその仙人の梵行（ブラフマチャリヤ）を乱すのだ。

Verse 15

ब्रह्मचर्यं तपोमूलं यतः संकीर्तितं द्विजैः । तस्याभावात्परिक्लेशः केवलं न फलं व्रते

梵行（ブラフマチャリヤ）は、学識ある二度生まれ（ドヴィジャ）たちにより苦行の根本と称えられる。これを欠けば、誓戒はただ苦しみを生むのみで、真の果を結ばない。

Verse 16

एवं ते निश्चयं कृत्वा समाहूय ततः परम् । रंभामूचुर्महेंद्रेण सर्वे देवास्तदादरात्

かくして彼らは決意を定め、次いでランバーを召した。すると大インドラと共に、すべての神々が切迫した思いで彼女に語りかけた。

Verse 17

गच्छ शीघ्रं महाभागे जाबालिर्यत्र तिष्ठति । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे तपोविघ्नाय तस्य वै

急ぎ行け、幸いなる者よ。ジャーバーリが留まる所、すなわちハータケーシュヴァラの聖域へ赴き、まさに彼の苦行を妨げよ。

Verse 18

ते ते भावाः प्रयोक्तव्याः कथास्तास्ता मनोहराः । वर्धयंती तथा चित्ते तस्य कामं निरर्गलम्

それらの身振りと情趣、そして心を奪う語らいを用いて、彼の心に欲望を増し、何ものにも妨げられぬようにせよ。

Verse 19

रंभोवाच । स मुनिर्न विजानाति कामधर्मं सुरेश्वर । अरसज्ञं कथं देव करिष्यामि स्मरान्वितम्

ランバーは言った。「おお神々の主よ、あの牟尼は欲愛の法を知りません。おお神よ、世の味を知らぬ者を、いかにして恋（スマラ）に染め、心を揺り動かせましょうか。」

Verse 20

इन्द्र उवाच । एष यास्यति मद्वाक्याद्वसंतस्तस्य सन्निधौ । अस्य संदर्शनादेव भविष्यति स सस्मरः

インドラは言った。「我が命により、春（ヴァサンタ）は彼のもとへ赴く。春をひと目見るだけで、彼は欲愛に揺り動かされるであろう。」

Verse 21

तस्माद्गच्छ द्रुतं तत्र सहानेन वरानने । संसिद्धिर्जायते येन देवकृत्यं भवेद्द्रुतम्

ゆえに、急ぎそこへ行け、美しき顔の者よ、彼と共に。これにより成就が生じ、神々の務めも速やかに果たされよう。

Verse 22

अथ सा तं प्रणम्योच्चैः प्रस्थिता धरणीतलम् । वसंतेन समायुक्ता जाबालिर्यत्र तिष्ठति

その後、彼に高く礼拝してから、彼女は地上へと旅立った。春（ヴァサンタ）を伴い、ジャーバーリの住まう所へ向かった。

Verse 23

अथाकस्मादशोकस्य संजातः पुष्पसंचयः । तिलकस्य च चूतस्य मंजर्यः समुपस्थिताः

たちまち、アショーカ樹には花房が生じ、ティラカ樹とマンゴーの花芽もまた現れ出た。

Verse 24

शिशिरे च सरोजानि विकासं प्रापुरेव हि । ववौ च सुरभिर्वायुर्दाक्षिणात्यः सुकामदः

寒の季節でさえ蓮は花開き、芳しい南風が吹いて、諸感官を喜ばせ、恋慕の思いを呼び覚ました。

Verse 25

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ता रंभा तत्र वराप्सराः । सलिलाशयतीरस्थो जाबालिर्यत्र तिष्ठति

その折、優れたアプサラスのランバーがそこへ到来した――水の貯えの岸辺にジャーバリが住まう、そのまさに場所へ。

Verse 26

अक्षमालाधृतकरो जपन्मंत्रमनेकधा । अभीष्टं श्रद्धया युक्तो विधाय पितृतर्पणम्

彼は手に数珠（アクシャマーラー）を取り、さまざまに真言を誦していた。信（シュラッダー）に満ち、祖霊へのタर्पナを捧げたうえで、望む儀礼を成就した。

Verse 27

स्नानार्थं तज्जलं साऽथ प्रविवेश वराप्सराः

それから、その優れたアプサラスは沐浴のためにその水へと入った。

Verse 28

विवस्त्रां तां समालोक्य सोऽपि यौवनशालिनीम् । याम्यानिलेन च स्पृष्टः कामस्य वशगो ऽभवत्

彼は、衣をまとわぬ若く輝く彼女を見て、南風に触れられるや、欲望（カーマ）の支配下に落ちた。

Verse 29

ततस्तस्याभवत्कंपस्तत्क्षणादेव सन्मुने । अक्षमाला कराग्राच्च पपात धरणीतले

するとその瞬間、ああ尊き聖仙よ、彼は震えはじめ、数珠（アクシャマーラー）が指先から地に落ちた。

Verse 30

पुलकः सर्वगात्रेषु संजज्ञेऽतीव दारुणः । अश्रुपाताः पतंति स्म कोष्णाः प्लावितभूतलाः

激しい戦慄が全身に起こり、温かな涙が絶えず落ちて、大地を濡らした。

Verse 31

अथ तं क्षुभितं ज्ञात्वा चित्तज्ञा सा वराप्सराः । निर्गत्य सलिलात्तस्माच्चक्रे वस्त्रपरिग्रहम्

そのとき、心を見抜く術に長けた高貴なアプサラーは、彼が内に動揺したと知り、水から上がって衣を手に取り身にまとった。

Verse 32

ततस्तस्यांतिके गत्वा प्रणिपत्य कृतादरा । प्रोवाच मधुरं वाक्यं वर्द्धंती तस्य तन्मतम्

それから彼の近くへ進み、敬意をもって礼拝し、甘美な言葉を語って、彼に生じた思いをそっと強めた。

Verse 33

आश्रमे सकलं ब्रह्मन्कच्चित्ते कुशलं मुने । स्वाध्याये तपसि प्राज्ञ शिष्येषु मृगपक्षिषु

「おおバラモンの聖仙よ、あなたのアーシュラマでは万事つつがなくありますか。おおムニよ、御心は安らいでいますか。賢者よ――スヴァーディヤーヤ（聖典誦習）とタパス（苦行）は栄え、弟子たちも、鹿や鳥たちも、皆つつがないでしょうか。」

Verse 34

कुशलं मे वरारोहे सर्वत्रैवाधुना स्थितम् । विशेषेणात्र संप्राप्ता सर्वलक्षणलक्षिता

聖仙は言った。「美しき腰の女よ、我には万事安らかである。今この時、いずこにあっても我が安泰は揺るがぬ。しかも何より、そなたがここへ来た――あらゆる吉祥の相を具えて。」

Verse 35

का त्वं वद महाभागे मम मन्मथवर्धनी । किं देवी वासुरी वा किं पन्नगी किं तु मानुषी

「そなたは誰か。告げよ、幸いなる女よ――我が内にマーンマタ（愛欲）の昂ぶりを増す者よ。そなたはデーヴィーか、アスラの女か、ナーギー（蛇族の乙女）か、それとも人の女か。」

Verse 36

निवेदय शरीरे मे किं न पश्यसि वेपथुम् । निरर्गलश्च रोमांचो बाष्पपूरश्च नेत्रजः

「告げておく。わが身の震えが見えぬのか。抑えがたく鳥肌が立ち、両の眼には涙が満ちあふれている。」

Verse 37

रंभोवाच । किं ते गात्रस्वभावोऽयम् किं वान्यो व्याधिसंभवः । कच्चिदेव न ते स्वास्थ्यं प्रपश्यामि शरीरजम्

ランバーは言った。「この様子はあなたの身体の本性なのですか、それとも別の病から起こるものですか。確かに、あなたに身の健やかさが見えません。」

Verse 38

मुनिरुवाच । न मे गात्रस्वभावो न व्याधिभिश्च सुलोचने । शृणुष्व कारणं कृत्स्नं येनेदृक्संस्थितं वपुः

仙人は言った。「おお、美しい眼の君よ。これは我が身の本来のありさまではなく、病によるものでもない。いかなる因縁によってこの身がかくもなったのか、その全てを聞きなさい。」

Verse 40

तदहं मन्मथाविष्टो दर्शनात्तव शोभने । ब्रह्मचर्यपरोपीत्थं महाव्रतधरोऽपि च

「それゆえ、輝ける君よ。君をひと目見たその瞬間、私はマन्मഥ（欲望の神）に捉えられてしまった。たとえ梵行に励み、大誓戒を担う身であっても。」

Verse 41

रंभोवाच यद्येवं ब्राह्मणश्रेष्ठ मां भजस्व यथासुखम् । नात्र कश्चिद्भवेद्दोषः पण्यनारी यतोऽस्म्यहम्

ランバーは言った。「もしそうなら、婆羅門の中の最勝者よ、心のままに私を享受なさい。ここには何の咎もありません。私は本性として遊女（娼婦）なのです。」

Verse 42

साधारणा वयं विप्र यतः सृष्टाः स्वयंभुवा । सर्वेषामेव लोकानां विशेषेण द्विजन्मनाम्

「婆羅門よ、私たちは万人に共通のもの。自生者スヴァヤンブー（梵天）が、あらゆる世界の享楽のため—とりわけ二度生まれし者（ドヴィジャ）のため—私たちを創ったのです。」

Verse 43

अहं चापि समालोक्य त्वां मुने मन्मथोपमम् । हता कामशरैस्तीक्ष्णैर्न च गंतुं समुत्सहे

「そして私もまた、聖仙よ。マन्मഥのごとく麗しいあなたを見て、鋭い欲の矢に射抜かれ、もはや立ち去る力がありません。」

Verse 44

मया दृष्टाः सुराः पूर्वं यक्षा विद्याधरास्तथा । सिद्धाश्च किंनरा नागा गुह्यकाः किमु मानुषाः

かつて我は、神々、ヤクシャ、ヴィディヤーダラを見た。さらにシッダ、キンナラ、ナーガ、グヒヤカも—まして人間については言うまでもない。

Verse 45

नेदृग्रूपं वपुस्तेषामेकस्यापि विलोकितम् । मध्ये ब्राह्मणशार्दूल तस्माद्भक्तां भजस्व माम्

彼らの中に、かかる美と姿を、ただ一人として見たことはない。ゆえに、婆羅門の中の虎よ、汝に帰依する我を受け入れ、我とともに歓楽せよ。

Verse 46

यो नारीं कामसंतप्तां स्वयं प्राप्तां परित्यजेत् । स मूर्खः पच्यते घोरे नरके शाश्वतीः समाः

欲に灼かれ、自ら来たる女を退ける者は、愚か者なり。彼は恐るべき地獄にて、尽きぬ歳月、煮えたぎらされる。

Verse 47

एवमुक्त्वा तया सोऽथ परिष्वक्तो महामुनिः । अनिच्छन्नपि वाक्येन हृदयेन च सस्पृहः

かく語り終えるや、彼女は大聖者を抱きしめた。言葉では拒みつつも、心にはなお憧れが芽生えた。

Verse 48

ततो लतानि कुंजे तं समानीय मुनीश्वरम् । कामशास्त्रोदितैर्भावै रराम कृत्रिमैर्मुनिम्

それから彼女は、蔓に覆われた小亭へと聖仙の主を導き、欲の論書（カーマ・シャーストラ）に説かれる作りの情態をまとって、牟尼と戯れた。

Verse 49

एवं तया समं तत्र स्थितो यावद्दिनक्षयम् । कामधर्मसमासक्तः संत्यक्ताशेषकर्मकः

かくして彼は彼女とともにその場に留まり、日が尽きるまで—欲情の「ダルマ」に没し、他の一切の務めと行いを捨て去っていた。

Verse 50

ततो निष्कामतां प्राप्तो लज्जया परिवारितः । विससर्ज च तां रंभां शौचं चक्रे ततः परम्

その後、彼は無欲の境地を取り戻し、羞恥に包まれた。ランバーを退け、さらにそののち浄めの行を行った。

Verse 51

सापि तेन विनिर्मुक्ता कृतकृत्या विलासिनी । प्रहृष्टा प्रययौ तत्र यत्र देवाः सवासवाः

彼に解き放たれたその優美な天女は—目的を果たして—歓喜して、インドラとともに神々が集う場所へと去って行った。

Verse 143

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये जाबालिक्षोभणोनाम त्रिचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ここに、『シュリー・スカンダ・マハープラーナ』—八万一千頌の集成—第六部ナーガラカンダ、ハータケーシュヴァラ聖域讃（マーハートミャ）における「ジャーバーリの攪乱」と題する第143章は、かくして終わる。