Adhyaya 47

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । गीर्वाणाश्च ततः सर्वे ब्रह्माणं शरणं गताः । गजैर्गिरिवराकारैर्हयैश्चैव गजोपमैः

シュリー・マールカンデーヤは言った。「その時、すべての神々はブラフマー神に助けを求めて赴いた。彼らは巨大な山のような象や、象に匹敵するほどの馬に乗って到着した。」

Verse 2

स्यन्दनैर्नगराकारैः सिंहशार्दूलयोजितैः । कच्छपैर्महिषैश्चान्यैर्मकरैश्च तथापरे

彼らは都市のような形をした戦車に乗り、ライオンや虎に引かせてやって来た。他の者たちは亀や水牛に引かれ、またある者たちは強力なマカラに引かれて到着した。

Verse 3

ब्रह्मलोकमनुप्राप्ता देवाः शक्रपुरोगमाः । दृष्ट्वा पद्मोद्भवं देवं साष्टाङ्गं प्रणताः सुराः

インドラに率いられた神々はブラフマローカに到達した。そして、蓮から生まれた主（ブラフマー）を見ると、デーヴァたちは五体投地してひれ伏した。

Verse 4

देवा ऊचुः । जय देव जगद्वन्द्य जय संसृतिकारक । पद्मयोने सुरश्रेष्ठ त्वामेव शरणं गताः

神々は言った。「勝利はあなたにありますように、おお神よ、世界に崇められし者よ！勝利はあなたにありますように、具象的存在の定め手よ！おお蓮より生まれし者よ、神々の中で最も優れた者よ、私たちはあなただけに助けを求めて参りました。」

Verse 5

सोद्वेगं भाषितं श्रुत्वा देवानां भावितात्मनाम् । मेघगम्भीरया वाचा देवराजमुवाच ह

心を修めた高徳の神々の動揺した言葉を聞き、梵天は雷雲のごとく深い声で、神々の王に語りかけた。

Verse 6

किमत्रागमनं देवाः सर्वेषां वै विवर्णता । केनापमानिताः सर्वे शीघ्रं मे कथ्यतां स्वयम्

梵天は言った。「なぜここへ来たのか、神々よ。なぜ皆その顔色が青いのか。誰に辱められたのか。今すぐ自ら語れ。」

Verse 7

देवा ऊचुः । अन्धकाख्यो महादैत्यो बलवान् पद्मसम्भव । तेन देवगणाः सर्वे धनरत्नैर्वियोजिताः

神々は言った。「蓮華より生まれし御方よ、アンダカと名づく強大なる大アスラがいます。彼によって神々の群れは皆、財宝と宝玉を奪われました。」

Verse 8

हत्वा देवगणांस्तावदसिचक्रपरद्द्विश्वधैः । गृहीत्वा शक्रभार्यां स दानवोऽपि गतो बलात्

剣・円盤・斧、そして両刃の武器で神々の軍勢を討ち滅ぼし、そのダーナヴァはさらにインドラの妃をも奪い、力ずくで去っていった。

Verse 9

देवानां वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः । चिन्तयामास राजेन्द्र वधार्थं दानवस्य ह

神々の言葉を聞くと、世界の祖父たる梵天は、王よ、そのダーナヴァをいかに討つべきかと思案し始めた。

Verse 10

अवध्यो दानवः पापः सर्वेषां वो दिवौकसाम् । स त्राता सर्वजगतां नान्यो विद्येत कुत्रचित्

（ブラフマー曰く）「その罪深き阿修羅は、汝ら天界の住人すべてにとって不死身である。唯一、彼こそが諸世界の守護者であり、他はどこにも見いだされぬ。」

Verse 11

एवमुक्ताः सुराः सर्वे ब्रह्मणा तदनन्तरम् । ब्रह्माणं ते पुरस्कृत्य गता यत्र स केशवः । तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैर्ब्रह्माद्याश्चक्रपाणिनम्

このようにブラフマーに告げられると、すべての神々はブラフマーを先頭に立て、ケーシャヴァのもとへ赴いた。そこでブラフマーらは、種々の讃歌をもって円盤を持つ主を讃嘆した。

Verse 12

देवा ऊचुः । जय त्वं देवदेवेश लक्ष्म्या वक्षःस्थलाश्रितः । असुरक्षय देवेश वयं ते शरणं गताः

神々は言った。「勝利あれ、神々の主の主よ。御胸にはシュリー（ラクシュミー）が宿り給う。阿修羅を滅する主よ、われらは汝を避難処として帰依する。」

Verse 13

स्तूयमानः सुरैः सर्वैर्ब्रह्माद्यैश्च जनार्दनः । सम्प्रहृष्टमना भूत्वा सुरसङ्घमुवाच ह

ブラフマーらすべての神々に讃えられたジャナールダナは、心より歓喜し、デーヴァたちの集会に向かって語った。

Verse 14

श्रीवासुदेव उवाच । स्वागतं देवविप्राणां सुप्रभाताद्य शर्वरी । किं कार्यं प्रोच्यतां क्षिप्रं कस्य रुष्टा दिवौकसः

シュリー・ヴァースデーヴァは言った。「ようこそ来られた、神聖なる賢者たちよ。夜は過ぎ、いま朝となった。急いで告げよ――いかなる務めが起こり、天界の住人は誰に怒りを向けているのか。」

Verse 15

किं दुःखं कश्च संतापः कुतो वा भयमागतम् । कथयन्तु महाभागाः कारणं यन्मनोगतम्

「これはいかなる悲しみ、いかなる苦悩か――そして恐れはどこから来たのか。幸いなる者たちよ、胸に重く宿るその因を語りなさい。」

Verse 16

पराभवः कृतो येन सोऽद्य यातु यमालयम् । एवमुक्तास्तु कृष्णेन कथयामासुरस्य तत्

「汝らを辱めた者よ、今日ただちにヤマの住処へ赴け！」とクリシュナが告げると、彼らはその阿修羅に関わる一件を語り始めた。

Verse 17

दर्शयन्तः स्वकान्देहान् लज्जमाना ह्यधोमुखाः । हृतराज्या ह्यन्धकेन कृता निस्तेजसः प्रभो

恥じてうつむき、彼らは傷痕の残る自らの身を示した。「主よ、アンダカが我らの王権を奪い、我らを光なき者としました。」

Verse 18

पितेव पुत्रं परिरक्ष देव जहीन्द्रशत्रुं सह पुत्रपौत्रैः । तथेति चोक्तः कमलासनेन सुरासुरैर्वन्दितपादपद्मः

「父が子を守るように、神よ、我らをお護りください。インドラの敵を、その子ら孫らとともに討ち滅ぼしてください。」蓮華座のブラフマーにこう請われ、天と阿修羅のいずれにも蓮華の御足を礼拝される彼は、「然り」と答えた。

Verse 19

शङ्खं चक्रं गदां चापं संगृह्य परमेश्वरः । उत्थितो भोगपर्यङ्काद्देवानां पुरतस्तदा

至上主は法螺貝と円盤と棍棒と弓を取り、神々の御前にて、蛇の寝台よりその身を起こされた。

Verse 20

श्रीवासुदेव उवाच । पाताले यदि वा मर्त्ये नाके वा यदि तिष्ठति । तं हनिष्याम्यहं पापं येन संतापिताः सुराः

聖ヴァースデーヴァは言った。「彼がパーターラ（地下界）にいようと、人間界にいようと、あるいは天界に立とうと、神々を苦しめたその罪深き者を、わたしは必ず討ち滅ぼす。」

Verse 21

स्वं स्थानं यान्तु गीर्वाणाः संतुष्टा भावितौजसः । विष्णोस्तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्माद्यास्ते सवासवाः

「神々はそれぞれの住処へ帰るがよい。満ち足り、力を増して。」ヴィシュヌのこの言葉を聞いて、ブラフマーらはインドラとともに帰還した。

Verse 22

स्वयानैस्तु हरिं नत्वा हृदि तुष्टा दिवं ययुः

彼らはそれぞれの天の乗り物に乗り、ハリに礼拝して、心より満ち足りたまま天界へと赴いた。

Verse 47

। अध्याय

「章。」（章の区切りを示す書写者のコロフォン記号。）