पार्वत्याः पितृगृहगमनं तथा मङ्गलस्वागतम् | Pārvatī’s Return to Her Father’s House and the Auspicious Welcome

Verse 1

नारद उवाच । विधे तात महाभाग धन्यस्त्वं परमार्थदृक् । अद्भुतेयं कथाश्रावि त्वदनुग्रहतो मया

ナーラダは言った。「おおヴィデー（梵天）よ、敬愛する父よ、幸いに満ちた御方よ—汝は至上の真理を見通すがゆえにまことに祝福されている。汝の恩寵により、私はこの驚くべき聖なる物語を拝聴した。」

Verse 2

गते हरे स्वशैले हि पार्वती सर्वमंगला । किं चकार गता कुत्र तन्मे वद महामते

ハリが自らの山の住処へ去ったのち、ことごとく吉祥なるパールヴァティーは何をなし、いずこへ赴いたのか。おお大いなる心の者よ、それを我に告げよ。

Verse 3

श्रुत्वा सुगीतं तद्दृष्ट्वा सुनृत्यं च मनोहरम् । सहसा मुमुहुस्सर्वे मेनापि च तदा मुने

おお牟尼よ、その妙なる歌を聞き、心奪う優美な舞を見て、皆はたちまち恍惚として気を失った。その時メーナーもまた同じであった。

Verse 4

पार्वत्यपि सखीयुक्ता रूपं कृत्वा तु सार्थकम् । जगाम स्वपितुर्गेहं महादेवेति वादिनी

パールヴァティーもまた侍女たちを伴い、ふさわしく意義ある姿に身を整え、つねに「マハーデーヴァ」と唱えつつ父の家へと赴いた。

Verse 5

पार्वत्यागमनं श्रुत्वा मेना च स हिमाचलः । दिव्यं यानं समारुह्य प्रययौ हर्षविह्वलः

パールヴァティーの来訪を聞くや、メーナーと山々の主ヒマーチャラは歓喜に打ち震え、天の乗り物に乗ってただちに出立した。

Verse 6

पुरोहितश्च पौराश्च सख्यश्चैवाप्यनेकशः । सम्वन्धिनस्तथान्ये च सर्वे ते च समाययुः

一族の祭司たち、町の人々、多くの友、さらに親族や他の者たちも—まことに皆がそこに集い来た。

Verse 7

भ्रातरः सकला जग्मुर्मैनाकप्रमुखास्तदा । जयशब्दं प्रब्रुवन्तो महाहर्षसमन्विताः

そのとき、マイナーカを先頭に、兄弟たちは皆そろって出立し、「勝利あれ！」と叫びつつ大いなる歓喜に満ちていた。

Verse 8

संस्थाप्य मंगलघटं राजवर्त्मनि राजिते । चन्दनागरुकस्तूरीफलशाखासमन्विते

華やかに飾られた王の道に吉祥の壺（マṅガラ・ガタ）を据え、白檀・アガル（沈香）・麝香、そして実を結ぶ枝を添えて、儀礼が聖なる瑞相に輝くよう整えた。

Verse 9

सपुरोधोब्राह्मणैश्च मुनिभिर्ब्रह्मवादिभिः । नारीभिर्नर्तकीभिश्च गजेन्द्राद्रिसुशोभितैः

一族の祭司に加え、ブラーフマナ、ムニ、そしてブラフマンを説く者たちが集い、さらに女たちと舞姫もいた。全体の光景は、巨象の威と山のごとき荘厳さに飾られたかのように輝いていた。

Verse 10

परितः परितो रंभास्तम्भवृन्दसमन्विते । पतिपुत्रवतीयोषित्समूहैर्दीपहस्तकैः

あたり一面は芭蕉の柱の群れで飾られ、夫と息子に恵まれた既婚の女たちが、手に灯明を捧げ持って周囲を取り巻いていた。

Verse 11

द्विजवृन्दैश्च संयुक्ते कुर्वद्भिर्मङ्गलध्वनिम् । नानाप्रकारवाद्यैश्च शंखध्वनिभिरन्विते

そこは二度生まれのバラモンたちの群れで満ち、吉祥の音を高らかに響かせていた。さまざまな楽器の音が鳴り渡り、聖なる法螺貝（シャンク）の響きがあたりを満たしていた。

Verse 12

एतस्मिन्नन्तरे दुर्गा जगाम स्वपुरान्तिकम् । विशंती नगरं देवी ददर्श पितरौ पुनः

その間にドゥルガーは自らの都の近くへと赴いた。女神が町へ入ると、ふたたび両親の姿を目にした。

Verse 13

सुप्रसन्नौ प्रधावन्तौ हर्षविह्वलमानसौ । दृष्ट्वा काली सुप्रहृष्टा स्वालिभिः प्रणनाम तौ

二人は歓喜に輝きながら駆け寄り、心は喜びに打ち震えていた。彼らを見たカーリーもまた大いに嬉しくなり、侍女たちとともに二人に礼拝してひれ伏した。

Verse 14

तौ सम्पूर्णाशिषं दत्त्वा चक्रतुस्तौ स्ववक्षसि । हे वत्से त्वेवमुच्चार्य रुदन्तौ प्रेमविह्वलौ

二人は満ち足りた祝福を授け、彼女を胸に抱き寄せた。「ああ、わが子よ、そのとおりだ」と言いながら、愛に圧倒されて涙を流した。

Verse 15

ततस्स्वकीया अप्यस्या अन्या नार्यापि संमुदा । भ्रातृस्त्रियोपि सुप्रीत्या दृढालिंगनमादधुः

それから彼女の身内の女たちも、ほかの女たちも喜びに満ち、兄弟たちの妻でさえ深い愛情をもって彼女を固く抱きしめた。

Verse 16

साधितं हि त्वया सम्यक्सुकार्यं कुलतारणम् । त्वत्सदाचरणेनापि पाविताः स्माखिला वयम्

まことに汝は、家門を救い渡すという尊き務めを見事に成し遂げた。汝の正しき行いによって、我らすべてもまた清められた。

Verse 17

इति सर्वे सुप्रशंस्य प्रणेमुस्तां प्रहर्षिताः । चन्दनैः सुप्रसूनैश्च समानर्चुश्शिवां मुदा

かくして一同は彼女を大いに讃え、歓喜して吉祥なる女神シヴァ（パールヴァティー）に礼拝し、白檀の香泥と妙なる花々をもって、喜びのうちに共に供養した。

Verse 18

तस्मिन्नवसरे देवा विमानस्था मुदाम्बरे । पुष्पवृष्टिं शुभां चक्रुर्नत्वा तां तुष्टुवुः स्तवैः

まさにその時、歓喜の天空にて天の車（ヴィマーナ）に坐す神々は、吉祥の花雨を降らせた。彼女に礼拝してのち、讃歌をもって称えた。

Verse 19

तदा तां च रथे स्थाप्य सर्वे शोभान्विते वरे । पुरं प्रवेशयामासुस्सर्वे विप्रादयो मुदा

それから彼らは、光輝に飾られた最上の車に彼女をお乗せし、婆羅門らを先頭として、一同歓喜して彼女を都へと導き入れた。

Verse 20

अथ विप्राः पुरोधाश्च सख्योन्याश्च स्त्रियः शिवाम् । गृहं प्रवेशयामासुर्बहुमानपुरस्सरम्

ついで婆羅門たち、家の祭司（プローヒタ）たち、そして彼女の友なる女たちは、深い敬意を先立てて、シヴァ（パールヴァティー）を家の中へと導き入れた。

Verse 21

स्त्रियो निर्मच्छनं चक्रुर्विप्रा युयुजुराशिषः । हिमवान्मेनका माता मुमोदाति मुनीश्वर

聖仙の主よ、女たちは吉祥なる浄めの儀を行い、バラモンたちは祝福の言葉を授けた。ヒマヴァーン、メーナカー、そして母（花嫁の母）は大いに歓喜した。

Verse 22

ततस्स हिमवान् तात सुप्रहृष्टाः प्रसन्नधीः । सम्मान्य सकलान्प्रीत्या स्नातुं गंगां जगाम ह

それから、愛しき者よ、ヒマヴァーンは—大いに喜び、澄み静まった理解をたたえて—慈しみをもって皆を敬い、沐浴のためガンガーへと赴いた。

Verse 23

ब्राह्मणेभ्यश्च बंदिभ्यः पर्वतेन्द्रो धनं ददौ । मङ्गलं पाठयामास स द्विजेभ्यो महोत्सवम्

山々の主ヒマーラヤは、バラモンと讃歌をうたう詩人たちに財を布施した。ついで二度生まれの者たちに吉祥の祝祷を誦させ、この機会を大祭として寿いだ。

Verse 24

एवं स्वकन्यया हृष्टौ पितरौ भ्रातरस्तथा । जामयश्च महाप्रीत्या समूषुः प्रांगणे मुने

かくして、聖仙よ、わが娘ゆえに喜びに満ちた父母と兄弟たち、そして義姉たちは、前庭に集い、大いなる歓喜のうちに共に座した。

Verse 26

एतस्मिन्नंतरे शंभुस्सुलीलो भक्तवत्सलः । सुनर्तकनटो भूत्वा मेनकासंनिधिं ययौ

その折、シャンブ（Śambhu）は――神聖なるリーラーに戯れ、帰依者に慈愛深き御方――卓越した舞踊役者の姿をとり、メーナカーのもとへ赴いた。

Verse 27

शृंगं वामे करे धृत्वा दक्षिणे डमरु तथा । पृष्ठे कंथां रक्तवासा नृत्यगानविशारदः

左手に角笛を、右手にダマル（ḍamaru）を携え、背には外套を掛け、赤き衣をまとい、舞と歌にことのほか通じていた。

Verse 28

ततस्सुनटरूपोसौ मेनकाया गणे मुदा । चक्रे सुनृत्यं विविधं गानं चातिमनोहरम्

その後、彼は舞人の姿となり、メーナカーの侍女たちの群れの中で歓喜して多様で妙なる舞を舞い、さらに心を奪うほど魅惑的に歌をうたった。

Verse 29

शृंगं च डमरुं तत्र वादयामास सुध्वनिम् । महतीं विविधां तत्र स चकार मनोहराम्

そこで彼は角笛とダマル（ḍamaru）を奏で、甘く響きわたる音を鳴らし始めた。さらにその場において、壮大で多彩にして心を魅する音楽を創り出した。

Verse 30

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखंडे पार्वतीप्रत्यागमनमहोत्सववर्णनं नाम त्रिंशोऽध्यायः

かくして、栄光ある『シヴァ・マハープラーナ』第二部「ルドラ・サンヒター」の第三篇「パールヴァティー・カンダ」における、「パールヴァティー帰還の大祭の描写」と題する第三十章はここに終わる。

Verse 32

मूर्च्छां संप्राप्य सा दुर्गा सुदृष्ट्वा हृदि शंकरम् । त्रिशूलादिकचिह्नानि बिभ्रतं चातिसुन्दरम्

気を失った女神ドゥルガーは、自らの心の内にシャンカラを観じた――この上なく麗しく、トリシューラ（三叉戟）などの印と聖なる標章を携えて。

Verse 33

विभूतिविभूषितं रम्यमस्थिमालासमन्वितम् । त्रिलोचनोज्ज्वलद्वक्त्रं नागायज्ञोपवीतकम्

ヴィブーティ（聖灰）に飾られ、麗しく輝き、骨の鬘をまとい、三つの眼を備えた光明の御顔、そして蛇をヤジュニョーパヴィータ（聖紐）として帯びる――かくして吉祥なる主シヴァの顕現の御姿が語られた。

Verse 34

वरं वृण्वित्युक्तवन्तं गौरवर्णं महेश्वरम् । दीनबन्धु दयासिन्धुं सर्वथा सुमनोहरम्

彼らは、「願いの恩寵を選べ」と告げた、白く輝く大自在天マヘーシュヴァラ（マハーデーヴァ）を拝した。苦しむ者の友、慈悲の大海、あらゆる面で心をこの上なく魅了する御方であった。

Verse 35

हृदयस्थं हरं दृष्ट्वेदृशं सा प्रणनाम तम् । वरं वव्रे मानसं हि पतिर्मे त्वं भवेति च

そのようにハラ（シヴァ）が自らの心中に宿しているのを見て、彼女は御前にひれ伏して礼拝した。ついで心のうちに願いを選び取った――「どうか、あなたこそが私の夫となってください」。

Verse 36

वरं दत्त्वा शिवं चाथ तादृशं प्रीतितो हृदा । अन्तर्धाय पुनस्तत्र सुननर्त्त स भिक्षुकः

シヴァ神にそのような恩恵を授けた後、その修行者は歓喜に満ちた心で姿を消しました。そして再び、その場所で、彼は見事な舞を披露しました。

Verse 37

ततो मेना सुरत्नानि स्वर्णपात्रस्थितानि च । तस्मै दातुं ययौ प्रीत्या तद्भूति प्रीतमानसः

その後、メーナーはその幸運に心を躍らせ、黄金の器に盛られた見事な宝石を彼に捧げるために、喜び勇んで向かいました。

Verse 38

तानि न स्वीचकारासौ भिक्षां याचे शिवां च ताम् । पुनस्सुनृत्यं गानश्च कौतुकात्कर्तुमुद्यतः

彼はそれらの捧げ物を受け取りませんでした。代わりに、その吉祥なる女神（シヴァー、パールヴァティー）に施しを乞いました。そして、遊び心のある好奇心から、彼は再び歌い踊り始めました。

Verse 39

मेना तद्वचनं श्रुत्वा चुकोपाति सुविस्मिता । भिक्षुकं भर्त्सयामास बहिष्कर्तुमियेष सा

その言葉を聞いたメナーは、ひどく驚き、激しく憤った。彼女はその托鉢の修行者を叱責し、外へ追い出そうと決意した。

Verse 40

एतस्मिन्नन्तरे तत्र गंगातो गिरिराययौ । ददर्श पुरतो भिक्षुं प्रांगणस्थं नराकृतिम्

その時そこへ、山々の主（ヒマーラヤ）がガンガーより来た。彼の前には、人の姿をした托鉢の修行者が中庭に立っているのが見えた。

Verse 41

श्रुत्वा मेनामुखाद्वृत्तं तत्सर्वं सुचुकोप सः । आज्ञां चकारानुचरान्बहिष्कर्तुञ्च तं नटम्

メーナの口から起こったことの一切を聞くや、彼は激しく憤った。そこで従者たちに命じ、その「役者」を会座の外へ追い出させようとした。

Verse 42

महाग्निमिव दुःस्पर्शं प्रज्वलन्तं सुतेजसम् । न शशाक बहिष्कर्तुं कोपि तं मुनिसत्तम

おお最勝の聖仙よ、誰ひとり彼を追い出すことはできなかった。彼は大火のごとく触れ難く、自らの光輝で燃え盛っていた。

Verse 43

ततस्स भिक्षुकस्तात नानालीलाविशारदः । दर्शयामास शैलाय स्वप्रभावमनन्तकम्

その後、その托鉢者は、愛しき者よ、さまざまな神聖なるリーラーに通じ、山（ヒマーラヤ）に自らの無量の本然の威光を示した。

Verse 44

शैलो ददर्श तं तत्र विष्णुरूपधरं द्रुतम् । किरीटिनं कुण्डलिनं पीतवस्त्रं चतुर्भुजम्

その場で、シァイラ（ヒマラヤ）は、ヴィシュヌの姿をとって速やかに現れた彼を見た――冠を戴き、耳飾りを着け、黄の衣をまとい、四臂を具えていた。

Verse 45

यद्यत्पुष्पादिकं दत्तं पूजाकाले गदाभृते । गात्रे शिरसि तत्सर्वं भिक्षुकस्य ददर्श ह

礼拝の時、棍棒を携える主に捧げられた花々や諸供物は、ことごとくその托鉢の修行者の身と頭上に載っているのを、彼は見た。

Verse 46

ततो ददर्श जगतां स्रष्टारं स चतुर्मुखम् । रक्तवर्णं पठन्तञ्च श्रुतिसूक्तं गिरीश्वरः

ついで山の主ギリーシュヴァラ（シヴァ）は、世界の創造主たる四面のブラフマーが、赤き光を帯び、シュルティ（ヴェーダ）に由来する讃歌を誦しているのを見た。

Verse 47

ततस्सूर्य्यस्वरूपञ्च जगच्चक्षुस्स्वरूपकम् । ददर्श गिरिराजस्स क्षणं कौतुककारिणाम्

さらにギリラージャ（ヒマーラヤ）は一瞬、太陽そのものの姿、すなわち「宇宙の眼」としての驚異の顕現を見て、目撃する者すべてに驚嘆を起こさせた。

Verse 48

ततो ददर्श तं तात रुद्ररूपं महाद्भुतम् । पार्वती सहितं रम्यं विहसन्तं सुतेजसम्

それから、愛しき者よ、彼はこの上なく不思議なルドラの御姿を拝した。麗しく、無上の光輝に満ち、やさしく微笑み、パールヴァティーを伴っておられた。

Verse 49

ततस्तेजस्स्वरूपञ्च निराकारं निरंजनम् । निरुपाधिं निरीहञ्च महाद्भुतमरूपकम्

そのとき、純粋な光輝を自性とする実在が顕れた――無相にして無垢、限定する付帯（ウパーディ）を離れ、個人的な作為なく、量り知れぬほど奇瑞でありながら、いかなる物質的形態も持たない。シャイヴァの理解では、これは主（パティ）としてのシヴァ、顕現に先立つ本質的にニルグナなる超越の光を示す。

Verse 50

एवं बहूनि रूपाणि तस्य तत्र ददर्श सः । सुविस्मितो बभूवाशु परमानन्दसंयुतः

かくしてその場で、彼はその主の多くの御姿を拝した。たちまち驚嘆に打たれ、至上の歓喜に満たされ、シヴァの多様なる顕現という吉祥の聖観に圧倒された。

Verse 51

अथासौ भिक्षुवर्य्यो हि तस्मात्तस्याश्च सूतिकृत् । भिक्षां ययाचे दुर्गान्तां नान्यज्जग्राह किञ्चन

その後、彼女のために出産の儀礼を執り行った最勝の托鉢者は、女神ドゥルガーご自身に施しを乞い、ほかのいかなるものも一切受け取らなかった。

Verse 52

न स्वीचकार शैलैन्द्रो मोहितश्शिवमायया । भिक्षुः किंचिन्न जग्राह तत्रैवान्तर्दधे ततः

シヴァのマーヤーに惑わされ、山々の主は同意しなかった。托鉢の行者は何一つ受け取らず、その場でただちに姿を消した。

Verse 53

तदा बभूव सुज्ञानं मेनाशैलेशयोरिति । आवां शिवो वञ्चयित्वा स्वस्थानं गतवान्प्रभुः

そのときメナーと山の主に明らかな悟りが起こった。「主シヴァは戯れとして我らを欺き、いまご自身の住処へ帰られたのだ。」

Verse 54

तयोर्विचिन्त्य तत्रैव शिवे भक्तिरभूत्परा । महामोक्षकरी दिव्या सर्वानन्दप्रदायिनी

その二者を思惟するや、まさにその場において、シヴァへの比類なき至上の帰依が生じた――神聖なる性をもち、大いなる解脱を授け、あらゆる歓喜（アーナンダ）の充満を与える。