गिरिजाया तपोऽनुज्ञा (Permission for Girijā’s Austerities)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । त्वयि देवमुने याते पार्वती हृष्टमानसा । तपस्साध्यं हरं मेने तपोर्थं मन आदधे

ブラフマーは語った。「汝、神なる聖仙よ、汝が去ったのち、パールヴァティーは歓喜に満ち、ハラ（シヴァ）をタパス（苦行）によって得られると見定めた。ゆえに彼女はその目的のため、心に苦行を決意したのである。」

Verse 2

ततः सख्यौ समादाय जयां च विजयां तथा । मातरं पितरं चैव सखीभ्यां पर्यपृच्छत

それから彼女は二人の侍女、ジャヤとヴィジャヤを伴い、その友を通して母と父にも問い尋ねた。

Verse 3

प्रथमं पितरं गत्वा हिमवन्तं नगेश्वरम् । पर्यपृच्छत्सुप्रणम्य विनयेन समन्विता

まず彼女は山々の主たる父ヒマヴァーンのもとへ赴き、しかるべく礼拝してから、謙虚な礼節をもって恭しく問いかけた。

Verse 4

सख्यावूचतुः । हिमवञ्च्छ्रूयतां पुत्री वचनं कथ्यतेऽधुना । सा स्वयं चैव देहस्य रूपस्यापि तथा पुनः

侍女たちは言った。「おおヒマヴァーンよ、お聞きください。いま私たちは、あなたの娘の言葉をお伝えいたします――彼女がみずから、己の身体とその姿形について、幾度も繰り返し語ったことを。」

Verse 5

भवतो हि कुलस्यास्य साफल्यं कर्तुमिच्छति । तपसा साधनीयोऽसौ नान्यथा दृश्यतां व्रजेत्

まことに彼は、汝らの家系を真に実りあるものとせんと欲している。彼はただ tapas（苦行・精進）によってのみ得られ、他のいかなる道でも現れて到達することはできない。

Verse 6

तस्माच्च पर्वतश्रेष्ठ देह्याज्ञां भवताधुना । तपः करोतु गिरिजा वनं गत्वेति सादरम्

それゆえ、山々の中の最勝者よ、今こそ許しをお与えください。ギリジャーが森へ赴き、tapas（苦行）を修めますように——彼らは敬虔にこのように申し上げた。

Verse 7

ब्रह्मोवाच । इत्येवं च तदा पृष्टस्सखीभ्यां मुनिसत्तम । पार्वत्या सुविचार्याथ गिरिराजोऽब्रवीदिदम्

ブラフマーは言った。「このように、賢者の中の最勝者よ、その時、二人の侍女がパールヴァティーのことを問うたので、山の王はよく思案したのち、次の言葉を語った。」

Verse 8

हिमालय उवाच । मह्यं च रोचतेऽत्यर्थं मेनायै रुच्यतां पुनः । यथेदं भवितव्यं च किमतः परमुत्तमम्

ヒマーラヤは言った。「この申し出は、わたしにとってこの上なく喜ばしい。メナーもまた改めて承認してくれるように。まさにこのとおりに成就せよ——これ以上に至上の吉祥が、いったい何であろうか。」

Verse 9

साफल्यं तु मदीयस्य कुलस्य च न संशयः । मात्रे तु रुच्यते चेद्वै ततः शुभतरं नु किम्

「わが一族が成就と祝福された成功を得ることに、疑いはない。さらに母が真に許すなら、それ以上の吉祥がどこにあろうか。」

Verse 10

ब्रह्मोवाच । इत्येवं वचनं पित्रा प्रोक्तं श्रुत्वा तु ते तदा । जग्मतुर्मातरं सख्यौ तदाज्ञप्ते तया सह

ブラフマーは言った。「その時、父がこのように語った言葉を聞くと、二人の友は母のもとへ赴き、彼女の指示を受けて、ともにそのとおりに進めた。」

Verse 11

गत्वा तु मातरं तस्याः पार्वत्यास्ते च नारद । सुप्रणम्य करो बध्वोचतुर्वचनमादरात्

それからナーラダはパールヴァティーの母のもとへ赴いた。深い敬意をもって礼拝し、合掌して、うやうやしい言葉で彼女に申し述べた。

Verse 12

सख्यावूचतुः । मातस्त्वं वचनं पुत्र्याः शृणु देवि नमोऽस्तु ते । सुप्रसन्नतया तद्वै श्रुत्वा कर्तुमिहार्हसि

侍女たちは言いました。「母上よ、女神よ、あなたに礼拝いたします。あなたの娘の言葉を聞いてください。慈しみと喜びに満ちた心でそれを聞き、ここでなされるべきことを果たしてください。」

Verse 13

तप्तुकामा तु ते पुत्री शिवार्थं परमं तपः । प्राप्तानुज्ञा पितुश्चैव तुभ्यं च परिपृच्छति

あなたの娘は、シヴァ神を得るために苦行を行うことを望み、最高のタパスを修めようとしています。父上の許しを得て、今、あなたの承諾をも得るために参りました。

Verse 14

इयं स्वरूपसाफल्यं कर्तुकामा पतिव्रते । त्वदाज्ञया यदि जायेत तप्यते च तथा तपः

おお、貞淑な妻よ、彼女は自らの本性を全うすることを望んでいます。もしあなたの命によって許されるならば、彼女はその通りに苦行に励むことでしょう。

Verse 15

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा च ततस्सख्यौ तूष्णीमास्तां मुनीश्वर । नांगीचकार मेना सा तद्वाक्यं खिन्नमानसा

ブラフマーは言った。かく語り終えると、その二人の友は沈黙した、ああ最勝の聖仙よ。だが心を痛めたメーナーは、その言葉を受け入れなかった。

Verse 16

ततस्सा पार्वती प्राह स्वयमेवाथ मातरम् । करौ बद्ध्वा विनीतात्मा स्मृत्वा शिवपदांबुजम्

ついでパールヴァティーは自ら母に語りかけた。合掌し、心をへりくだらせて律し、主シヴァの蓮華の御足を念じてから言葉を発した。

Verse 17

पार्वत्युवाच । मातस्तप्तुं गमिष्यामि प्रातः प्राप्तुं महेश्वरम् । अनुजानीहि मां गंतुं तपसेऽद्य तपोवनम्

パールヴァティーは言った。「母上よ、私は苦行（タパス）を修して、明朝にはマヘーシュヴァラにまみえたいのです。どうか今日、苦行の森へ赴く許しをお与えください。」

Verse 18

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचः पुत्र्या मेना दुःख मुपागता । सोपाहूय तदा पुत्रीमुवाच विकला सती

ブラフマーは語った。娘の言葉を聞いて、メーナーは深い悲しみに沈んだ。そこで娘を近くに呼び寄せ、動揺する貞淑な母は彼女に語りかけた。

Verse 19

मेनोवाच । दुःखितासि शिवे पुत्री तपस्तप्तुं पुरा यदि । तपश्चर गृहेऽद्य त्वं न बहिर्गच्छ पार्वति

メーナーは言った。「おおシヴァよ、わが娘よ。もしお前が悲しみ、以前から苦行を志していたのなら、今日は家の中でタパスを行いなさい。外へ出てはなりません、パールヴァティーよ。」

Verse 20

कुत्र यासि तपः कर्तुं देवास्संति गृहे मम । तीर्थानि च समस्तानि क्षेत्राणि विविधानि च

「どこへ行って苦行（タパス）を行うのか。我が住処には神々が在し、そこには一切のティールタ（tīrtha）と種々の聖域クシェートラ（kṣetra）も備わっている。」

Verse 21

कर्तव्यो न हठः पुत्रि गंतव्यं न बहिः क्वचित् । साधितं किं त्वया पूर्वं पुनः किं साधयिष्यसि

「娘よ、強情になってはならぬ。どこへも外へ出てはならない。以前にお前は何を成し遂げたのか。今また、何を成し遂げようというのか。」

Verse 22

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसं तृतीये पार्वती पार्वतीतपोव नाम द्वाविंशोऽध्यायः

かくして『聖シヴァ・マハープラーナ』第二巻所収、『ルドラ・サンヒター』第三部「パールヴァティー・カーンダ」における「Pārvatītapova—パールヴァティーの苦行」と題する第二十二章は終わる。

Verse 23

स्त्रीणां तपोवनगतिर्न श्रुता कामनार्थिनी । तस्मात्त्वं पुत्रि मा कार्षीस्तपोर्थं गमनं प्रति

欲望に駆られる乙女が、タパスのために森の庵へ赴くとは聞かぬ。ゆえに娘よ、苦行のために去ろうと心を定めてはならぬ。

Verse 24

ब्रह्मोवाच । इत्येवं बहुधा पुत्री तन्मात्रा विनवारिता । संवेदे न सुखं किंचिद्विनाराध्य महेश्वरम्

「ブラフマーは言った。かくして母はさまざまに娘を制し、切に諭した。されど彼女は、マヘーシュヴァラ—マハーデーヴァ—を礼拝せぬかぎり、いささかの安楽も得なかった。」

Verse 25

तपोनिषिद्धा तपसे वनं गंतुं च मेनया । हेतुना तेन सोमेति नाम प्राप शिवा तदा

「メナーが、苦行（タパス）のために森へ赴こうとするシヴァー（パールヴァティー）を止めたとき、その理由ゆえに、彼女はその時『ソーマー』という名を得た。」

Verse 26

अथ तां दुखितां ज्ञात्वा मेना शैलप्रिया शिवाम् । निदेशं सा ददौ तस्याः पार्वत्यास्तपसे मुने

「ついでメナーは、山（ヒマーラヤ）に愛されるシヴァー（パールヴァティー）が悲嘆していると悟り、聖仙よ、パールヴァティーに教示を与え、シヴァを得るための苦行（タパス）へと導いた。」

Verse 27

मातुराज्ञां च संप्राप्य सुव्रता मुनिसत्तम । ततः स्वांते सुखं लेभे पार्वती स्मृतशंकरा

母の許しを得て、ああ最勝の聖仙よ、善き誓いを守るパールヴァティーは、心中にシャンカラを念じつつ、そののち自らの内奥に深い安らぎを得た。

Verse 28

मातरं पितरं साथ प्रणिपत्य मुदा शिवा । सखीभ्यां च शिवं स्मृत्वा तपस्तप्तुं समुद्गता

歓喜して、シヴァー（パールヴァティー）は母と父に礼拝し、二人の伴侶とともに主シヴァを念じつつ、苦行（タパス）を修めるために旅立った。

Verse 29

हित्वा मतान्यनेकानि वस्त्राणि विविधानि च । वल्कलानि धृतान्याशु मौंजीं बद्ध्वा तु शोभनाम्

さまざまな見解と多様な衣を捨て、彼女はたちまち樹皮衣をまとい、修行の規律の端正なる美のために、ムンジャ草の麗しき帯を結び締めた。

Verse 30

हित्वा हारं तथा चर्म्म मृगस्य परमं धृतम् । जगाम तपसे तत्र गंगावतरणं प्रति

花鬘を捨て、最上の鹿皮をまとい、ガンガー降下を成就せんと志して、彼はそこで苦行（タパス）を行うために赴いた。

Verse 31

शंभुना कुर्वता ध्यानं यत्र दग्धो मनोभवः । गंगावतरणो नाम प्रस्थो हिमवतस्स च

ヒマヴァトのその台地は「ガンガーヴァタラナ」—ガンガー降下の地—と呼ばれる。そこでは、シャンブが禅定に没していたとき、マノーバヴァ（カーマ、欲望の神）が焼き尽くされた。

Verse 32

हरशून्योऽथ ददृशे स प्रस्थो हिमभूभृतः । काल्या तत्रेत्य भोस्तात पार्वत्या जगदम्बया

そのとき、ヒマラヤの高原はハラ（シヴァ）を欠いているかのように見えた。そこにてカーリカーは「おお、いとしき者よ、ここなのです」と語り、宇宙の母パールヴァティーはその場を見つめ、状況に応じて応えた。

Verse 33

यत्र स्थित्वा पुरा शंभुस्तप्तवान्दुस्तरं तपः । तत्र क्षणं तु सा स्थित्वा बभूव विरहार्दिता

かつてシャンブ（シヴァ）が比類なき苛烈な苦行を修したその場所に立ち、彼女はほんのひととき留まった—するとたちまち、御方と離れている痛みによって胸を苛まれた。

Verse 34

हा हरेति शिवा तत्र रुदन्ती सा गिरेस्सुता । विललापातिदुःखार्ता चिन्ताशोकसमन्विता

その場で、シヴァー—山の娘ギリジャー—は「ハー！ ハリよ！」と叫びつつ泣き崩れた。激しい悲嘆に圧され、憂いと嘆きに満ちて慟哭した。

Verse 35

ततश्चिरेण सा मोहं धैर्य्या त्संस्तभ्य पार्वती । नियमायाऽभवत्तत्र दीक्षिता हिमवत्सुता

やがて久しい時を経て、パールヴァティーは勇気の堅固さによって迷妄を抑えた。そしてその地で、ヒマヴァーンの娘は修行のために灌頂を受け、シヴァを求めてニヤマ（規律ある誓戒）に入った。

Verse 36

तपश्चकार सा तत्र शृंगितीर्थे महोत्तमे । गौरीशिखर नामासीत्तत्तपःकरणाद्धि तत्

その地、最上に聖なるシュリンギー・ティールタにおいて、彼女は苦行（タパス）を修した。そのタパスの功徳により、その峰は「ガウリー・シカラ」と呼ばれるようになった。

Verse 37

सुंदराश्च द्रुमास्तत्र पवित्राश्शिवया मुने । आरोपिताः परीक्षार्थं तपसः फलभागिनः

おお聖仙よ、そこには美しく清めをもたらす樹々もあり、シヴァー（パールヴァティー）が試みとして植えたものであった。彼らもまた彼女のタパスの果報を分かち得た。

Verse 38

भूभिशुद्धिं ततः कृत्वा वेदीं निर्माय सुन्दरी । तथा तपस्समारब्धं मुनीनामपि दुष्करम्

それから彼女は地を清め、ヴェーディー（祭壇）を築いた。かくして麗しき女神は、偉大な聖仙にさえ困難なほどの厳しいタパスを開始した。

Verse 39

विगृह्य मनसा सर्वाणींद्रियाणि सहाशु सा । समुपस्थानिके तत्र चकार परमं तपः

心にて諸根を堅く制し、彼女は速やかにその聖なる礼拝の地へ赴き、そこで最高の苦行を修した。ひたすら一念に、主シヴァを得んと欲して。

Verse 40

ग्रीष्मे च परितो वह्निं प्रज्वलंतं दिवानिशम् । कृत्वा तस्थौ च तन्मध्ये सततं जपती मनुम

夏の熱にあって四方に火を焚き、昼夜燃え盛らせ、彼女はその中に立って聖なる真言を絶えず唱えた。主シヴァのため、不動のジャパに没入して。

Verse 41

सततं चैव वर्षासु स्थंडिले सुस्थिरासना । शिलापृष्ठे च संसिक्ता बभूव जलधारया

雨季にあっても彼女は裸地に堅固な坐を保ち、絶えず坐し続けた。岩の上でも落ちる水の流れに幾度も濡らされながら、なおその苦行は揺るがなかった。

Verse 42

शीते जलांतरे शश्वत्तस्थौ सा भक्तितत्परा । अनाहारातपत्तत्र नीहारे निशासु च

凍てつく寒さの中、彼女は水のただ中に常に立ち、バクティに全身全霊を捧げていた。そこで彼女は断食の苦行を行い、夜の霧もまた耐え忍んだ。

Verse 43

एवं तपः प्रकुर्वाणा पंचाक्षरजपे रता । दध्यौ शिवं शिवा तत्र सर्वकामफलप्रदम्

このように苦行に励み、五音節の真言のジャパに没頭して、シヴァー（パールヴァティー）はそこで主シヴァを観想した――正しき願いの果をことごとく授ける御方を。

Verse 44

स्वारोपिताच्छुभान्वृक्षान्सखीभिस्सिंचती मुदा । प्रत्यहं सावकाशे सा तत्रातिथ्यमकल्पयत्

喜びに満ちて、彼女は女友だちとともに、自ら植えた吉祥の樹々に水を注いだ。さらに日ごとに、暇のある時には、そこで来客のもてなしを整えた。

Verse 45

वातश्चैव तथा शीतवृष्टिश्च विविधा तथा । दुस्सहोऽपि तथा घर्म्मस्तया सेहे सुचित्तया

激しい風が吹き、さまざまな冷たい雨が降った。さらに耐え難い灼熱さえも、彼女は清らかで揺るがぬ心で耐え忍んだ。

Verse 46

दुःखं च विविधं तत्र गणितं न तयागतम् । केवलं मन आधाय शिवे सासीत्स्थिता मुने

そこにはさまざまな苦しみがあったが、彼女はそれを数え上げて心に留めなかった。ただシヴァにのみ心を据え、揺るがずにとどまった、聖仙よ。

Verse 47

प्रथमं फलभोगेन द्वितीयं पर्णभोजनैः । तपः प्रकुर्वती देवी क्रमान्निन्येऽमिताः समाः

まず女神パールヴァティーは果実を食して身を支え、次の段階では葉のみを口にした。かくして段階を追い、規律あるタパス（苦行）を絶えず修し、計り知れぬ歳月を過ごしつつ、全身全霊をもって至上の夫主（パティ）たる主シヴァの成就へと向けた。

Verse 48

ततः पर्णान्यपि शिवा निरस्य हिमवत्सुता । निराहाराभवद्देवी तपश्चरणसंरता

その後、ヒマヴァーンの娘シヴァーは、食としての葉さえも退けた。女神は完全な断食に入り、タパス（苦行）の実践に揺るぎなく没入し、主シヴァの成就をひたすらに願った。

Verse 49

आहारे त्यक्तपर्णाभूद्यस्माद्धिमवतः सुतः । तेन देवैरपर्णेति कथिता नामतः शिवा

ヒマヴァーンの娘は苦行の折、食として葉さえも捨て去った。ゆえに神々はシヴァー（パールヴァティー）を名により「アパルナー」――「葉なき者」と呼んだ。

Verse 50

एका पादस्थिता सासीच्छिवं संस्मृत्य पार्वती । पंचाक्षरं जपंती च मनुं तेपे तपो महत्

パールヴァティーは片足で立ち、シヴァを念じて心を没入させた。五音の真言「ナマハ・シヴァーヤ」を絶えず唱え、大いなる厳しい苦行を修した。

Verse 51

चीरवल्कलसंवीता जटासंघातधारिणी । शिवचिंतनसंसक्ता जिगाय तपसा मुनीम्

樹皮とぼろ布をまとい、結い固めたジャターの束を戴き、ただシヴァの観想に没して、苦行の力によって女仙をも凌駕した。

Verse 52

एवं तस्यास्तपस्यन्त्या चिंतयंत्या महेश्वरम् । त्रीणि वर्ष सहस्राणि जग्मुः काल्यास्तपोवने

このように、苦行を続けつつ常にマヘーシュヴァラを心に観じているうちに、カーリーの苦行林にて三千年が過ぎ去った。

Verse 53

षष्टिवर्षसहस्राणि यत्र तेपे तपो हरः । तत्र क्षणमथोषित्वा चिंतयामास सा शिवा

ハラが六万年の苦行を修したその地にて、シヴァー（パールヴァティー）はしばし留まり、やがて深き観想へと入った。

Verse 54

नियमस्थां महादेव किं मां जानासि नाधुना । येनाहं सुचिरं तेन नानुयाता तवोरता

パールヴァティーは言った。「おおマハーデーヴァよ、今なお、清き戒律（ニヤマ）に安住するこの私をお認めにならぬのですか。久しく苦行（タパス）を修してきたその同じ決意によって、私はあなたへの帰依の誓いから一度も離れませんでした。」

Verse 55

लोके वेदे च गिरिशो मुनिभिर्गीयते सदा । शंकरस्य हि सर्वज्ञस्सर्वात्मा सर्वदर्शनः

世においてもヴェーダにおいても、ギリーシャ（山の主）は聖仙たちにより常に讃歌される。まことにシャンカラは一切智—万有の内なる自己であり、その御眼はすべてを包み観る。

Verse 56

सर्वभूतिप्रदो देवस्सर्वभावानुभावनः । भक्ताभीष्टप्रदो नित्यं सर्वक्लेशनिवारणः

その神はあらゆる繁栄を授け、すべての在り方を円満に成就させる。帰依者の切なる願いを常に叶え、いかなる苦悩も必ず取り除かれる。

Verse 57

सर्वकामान्परित्यज्य यदि चाहं वृषध्वजे । अनुरक्ता तदा सोत्र संप्रसीदतु शंकरः

おお、牛の旗を掲げる主シヴァよ。もし我が一切の世俗の欲を捨て、真実にあなたへ帰依し奉るなら、常に吉祥なるシャンカラよ、ここ今この時に我に慈悲を垂れ給え。

Verse 58

यदि नारद तत्रोक्तमंत्रो जप्तश्शराक्षरः । सुभक्त्या विधिना नित्यं संप्रसीदतु शंकरः

ナーラダよ、かの地で説かれた真言を、定められた作法に従い、清らかな信愛をもって日々、音節ごとに誦持するならば、シャンカラは大いに歓び、恩寵を授け給う。

Verse 59

यदि भक्त्या शिवस्याहं निर्विकारा यथोदितम् । सर्वेश्वरस्य चात्यंतं संप्रसीदतु शंकरः

もしシヴァへの帰依によって、説かれたとおりに私が真に不変となったのなら、万有の主シャンカラよ、どうか深く満悦し、慈悲を垂れたまえ。

Verse 60

एवं चिंतयती नित्यं तेपे सा सुचिरं तपः । अधोमुखी निर्विकारा जटावल्कलधारिणी

かくして彼女は常にそのように思惟し、久しく苦行（タパス）を修した—面を伏せて内奥に向かい、境遇の変転にも動ぜず、ジャターの髪と樹皮の衣をまとい—解脱を授ける主シヴァへと、その修行を堅く捧げ続けた。

Verse 61

तथा तया तपस्तप्तं मुनीनामपि दुष्करम् । स्मृत्वा च पुरुषास्तत्र परमं विस्मयं गताः

かくして彼女の修したタパスは、聖仙ムニたちにさえ困難なほど苛烈であった。その苦行を思い起こし、人々はこの上ない驚嘆に打たれた。

Verse 62

तत्तपोदर्शनार्थं हि समाजग्मुश्च तेऽखिलाः । धन्यान्निजान्मन्यमाना जगदुश्चेति सम्मताः

まことに彼らは皆、その苦行（タパス）を拝するためにそこへ集い来た。自らの人々を福徳ある者とみなし、確信をもって「まさにそのとおりである」と世に告げ広めた。

Verse 63

महतां धर्म्मवृद्धेषु गमनं श्रेय उच्यते । प्रमाणं तपसो नास्ति मान्यो धर्म्मस्सदा बुधैः

大いなる者、すなわちダルマにおいて成長した人々に近づくことは、真の善と説かれる。苦行（タパス）には定まった尺度がないゆえ、ダルマは賢者により常に尊ばれる。

Verse 64

श्रुत्वा दृष्ट्वा तपोऽस्यास्तु किमन्यैः क्रियते तपः । अस्मात्तपोऽधिकं लोके न भूतं न भविष्यति

彼女の苦行を聞き、また目の当たりにしたなら、他の者がさらに苦行を行う必要がどこにあろうか。この世において、これを超える苦行はかつてなく、また未来にも決して現れない。

Verse 65

जल्पंत इति ते सर्वे सुप्रशस्य शिवातपः । जग्मुः स्वं धाम मुदिताः कठिनांगाश्च ये ह्यपि

かく互いに語り合い、彼らは皆、シヴァのために修された苦行を大いに讃えた。歓喜して各々の住処へと去り、厳しい修行で身が堅く鍛えられた者たちさえも同様であった。

Verse 66

अन्यच्छृणु महर्षे त्वं प्रभावं तपसोऽधुना । पार्वत्या जगदम्बायाः पराश्चर्य्यकरं महत्

おお大聖仙よ、いまさらに苦行の威力を聞き給え。宇宙の母パールヴァティーにおいて、それがいかに広大で、まことに驚異であったかを。

Verse 67

तदाश्रमगता ये च स्वभावेन विरोधिनः । तेप्यासंस्तत्प्रभावेण विरोधरहि तास्तदा

また、その庵に来た者たちは、たとえ本性として反抗に傾きやすくとも、その聖なる臨在の力によって、その時すべての敵意を離れた。

Verse 68

सिंहा गावश्च सततं रागादिदोषसंयुताः । तन्महिम्ना च ते तत्र नाबाधंत परस्परम्

獅子と牛とは、欲染などの過失に常に結ばれていながらも、御方の栄光の力により、そこでは互いに害をなさなかった。

Verse 69

अथान्ये च मुनिश्रेष्ठ मार्ज्जारा मूषकादयः । निसर्गाद्वैरिणो यत्र विक्रियंते स्म न क्वचित्

またその地では、ああ最勝の牟尼よ、猫や鼠などのほかの生きものも、本性としては敵同士でありながら、いかなる時も敵意や害をなす振る舞いを少しも現さなかった。

Verse 70

वृक्षाश्च सफलास्तत्र तृणानि विविधानि च । पुष्पाणि च विचित्राणि तत्रासन्मुनिसत्तम

ああ最勝の牟尼よ、そこには実を結ぶ樹々があり、さまざまな草が生い茂り、さらに妙なる色とりどりの花々も咲いていた。

Verse 71

तद्वनं च तदा सर्वं कैलासेनोपमान्वितम् । जातं च तपस्तस्यास्सिद्धिरूपमभूत्तदा

そのとき、その森のすべてはまさにカイラーサに比すべき姿となり、同時に、彼女のタパス（苦行）の果は、タパスを成就させる恩寵によって、シッディ（霊的成就）として顕れた。