Sarga 17

Verse 1

स रामो रथमास्थाय सम्प्रहृष्टसुहृज्जनः।पताकाध्वजसम्पन्नं महार्हागरुधूपितम्।।।।अपश्यन्नगरं श्रीमान्नानाजनसमाकुलम्।

かくしてラーマは戦車に乗り、友らは歓喜に満ちた。栄光ある御方は、旗と幡で飾られ、尊き伽羅（アガル）の薫香に包まれ、さまざまな人々であふれる都を眺めた。

Verse 2

स गृहैरभ्रसङ्काशैः पाण्डुरैरुपशोभितम्।।।।राजमार्गं ययौ रामो मध्येनागरुधूपितम्।

ラーマは王の大路の中央を進んだ。アガルの香が漂い、雲のように白い家々が道を美しく飾っていた。

Verse 3

चन्दनानां च मुख्यानामगरूणां च सञ्चयैः।।।।उत्तमानां च गन्धानां क्षौमकोशाम्बरस्य च।अविद्धाभिश्च मुक्ताभिरुत्तमैस्स्फाटिकैरपि।।।।शोभमानमसंबाधैस्तं राजपथमुत्तमम्।संवृतं विविधैःपुष्पैर्भक्ष्यैरुच्चावचैरपि।।।।

王の大路は、まことに壮麗で窮屈さなく、上等の白檀とアガル（沈香）が積まれ、最上の香料と白い絹の束が置かれていた。汚れなき真珠と優れた水晶の品々がきらめき、さまざまな花と多彩な供食が一面に散り敷かれていた。

Verse 4

चन्दनानां च मुख्यानामगरूणां च सञ्चयैः।।2.17.3।।उत्तमानां च गन्धानां क्षौमकोशाम्बरस्य च। अविद्धाभिश्च मुक्ताभिरुत्तमैस्स्फाटिकैरपि।।2.17.4।।शोभमानमसंबाधैस्तं राजपथमुत्तमम्। संवृतं विविधैःपुष्पैर्भक्ष्यैरुच्चावचैरपि।।2.17.5।।

ここでは連続の形で同じ描写が続く。王の大路は上等の白檀とアガル（沈香）、妙なる香と白絹に満ち、清らかな真珠と優れた水晶が輝き、さまざまな花と多様な供食で覆われていた。

Verse 5

चन्दनानां च मुख्यानामगरूणां च सञ्चयैः।।2.17.3।।उत्तमानां च गन्धानां क्षौमकोशाम्बरस्य च। अविद्धाभिश्च मुक्ताभिरुत्तमैस्स्फाटिकैरपि।।2.17.4।।शोभमानमसंबाधैस्तं राजपथमुत्तमम्। संवृतं विविधैःपुष्पैर्भक्ष्यैरुच्चावचैरपि।।2.17.5।।

この項も同じ合成本文を繰り返す。広々として壮麗な王の大路は香と上質の布に覆われ、真珠と水晶が輝き、花々とさまざまな供食が散り敷かれていた。

Verse 6

ददर्श तं राजपथं दिवि देवपथं यथा।दध्यक्षतहविर्लाजैर्धूपैरगरुचन्दनैः।।।।नानामाल्योपगंधैश्च सदाऽभ्यर्चितचत्वरम्।

彼はその王の大路を、天におけるデーヴァたちの道のように見た。辻々は常に礼拝され、凝乳、穀粒、供物、炒米、薫香、アガル（沈香）と白檀、さらに多くの花鬘と芳香によって飾られていた。

Verse 7

अशीर्वादान्बहून् शृण्वन्सुहृद्भिस्समुदीरितान्।।।।यथार्हं चापि सम्पूज्य सर्वानेव नरान्ययौ।

親しき人々が口々に述べる多くの祝福を聞き、しかるべくすべての人を敬って礼を尽くし、彼はさらに前へと進んだ。

Verse 8

पितामहैराचरितं तथैव प्रपितामहैः।।।।अद्योपादाय तं मार्गमभिषिक्तोऽनुपालय।

「今日、灌頂を受けて即位したのなら、祖父や曾祖父が歩んだその道をそのまま受け継ぎ、国を守り治めよ。」

Verse 9

यथास्म पोषिताः पित्रा यथा सर्वैः पितामहैः।।।।ततस्सुखतरं रामे वत्स्यामस्सति राजनि।

「あなたの父君とすべての祖先のもとで私たちが養われ守られてきたように、同じく——ラーマが王となれば——私たちはいっそう安らかに幸せに暮らせましょう。」

Verse 10

अलमद्य हि भुक्तेन परमार्थैरलं च नः।।।।यदि पश्याम निर्यान्तं रामं राज्ये प्रतिष्ठितम्।

「今日、我らには食も足りる——いや、人生の至上の目的さえ成就したと思える——ただ、王権に堅く据えられたラーマが、荘厳な行列となって出御されるのを拝することができるなら。」

Verse 11

अतो हि नः प्रियतरं नान्यत्किञ्चिद्भविष्यति।।।।यथाऽभिषेको रामस्य राज्येनामिततेजसः।

「ゆえに我らにとって、ラーマの王位への灌頂（かんじょう）ほど愛おしいものは他にない——量り知れぬ光輝を具えたラーマの。」

Verse 12

एताश्चान्याश्च सुहृदामुदासीनः कथाश्शुभाः।।।।आत्मसम्पूजनीश्शृण्वन्ययौ रामो महापथम्।

親しき人々が語るこれら、また他の吉祥なる言葉——自らを讃える言葉——を聞きつつも、ラーマは執着なく静かにして、大路を進み続けた。

Verse 13

न हि तस्मान्मनः कश्चिच्चक्षुषी वा नरोत्तमात्।।।।नर श्शक्नोत्यपाक्रष्टुमतिक्रान्तेऽपि राघवे।

ラ―ガヴァがすでに通り過ぎた後でさえ、誰ひとりとして、その最上の人から心を—ましてや眼差しを—引き離すことはできなかった。

Verse 14

यश्च रामं न पश्येत्तु यं च रामो न पश्यति।।।।निन्दित स्सर्वल्लोकेषु स्वात्माऽप्येनं विगर्हते।

ラーマを見ぬ者—あるいはラーマに見られぬ者—はあらゆる世において非難され、己が良心さえもその者を責め立てる。

Verse 15

सर्वेषु हि स धर्मात्मा वर्णानां कुरुते दयाम्।।।।चतुर्णां हि वयः स्थानां तेन ते तमनुव्रताः।

まことにその法にかなう魂の人は、すべてに慈悲を施した—四つのヴァルナにも、人生の四つの段階にも。ゆえに人々は彼に随順し、篤く帰依した。

Verse 16

चतुष्पथान्देवपथांश्चैत्यान्यायतनानि च।।।।प्रदक्षिणं परिहरन् जगाम नृपते स्सुतः।

王子は進みゆき、四つ辻や神々の道、聖なる記念標、祠を、右に置いて恭しく回りながら通り過ぎた。

Verse 17

स राजकुलमासाद्य मेघसङ्घोपमै श्शुभैः।।।।प्रासादशृङ्गैर्विविधैःकैलास शिखरोपमैः।आवारयद्भिर्गगनं विमानैरिव पाण्डुरैः।।।।वर्धमानगृहैश्चापि रत्नजालपरिष्कृतैः।तत्पृथिव्यां गृहवरं महेन्द्रसदनोपमम्।।।।राजपुत्रः पितुर्वेश्म प्रविवेश श्रिया ज्वलन्।

王宮に至ると、王子は栄光に輝きつつ父王の御殿へと入った—地上の最勝の邸宅、まるでインドラの宮殿のごとく。さまざまな楼閣の頂は吉祥にして淡く白く、雲の群れのように、カイラーサの峰のように、また白きヴィマーナが天空を覆うかのようであった。さらに広がる殿舎は宝石の格子で飾られ、天をも覆わんばかりであった。

Verse 18

स राजकुलमासाद्य मेघसङ्घोपमै श्शुभैः।।2.17.17।।प्रासादशृङ्गैर्विविधैःकैलास शिखरोपमैः। आवारयद्भिर्गगनं विमानैरिव पाण्डुरैः।।2.17.18।।वर्धमानगृहैश्चापि रत्नजालपरिष्कृतैः। तत्पृथिव्यां गृहवरं महेन्द्रसदनोपमम्।।2.17.19।।राजपुत्रः पितुर्वेश्म प्रविवेश श्रिया ज्वलन्।

ラーマは王家の御殿に至った。雲の群れにも、カイラーサの峰にも似た白き楼閣の頂は、白いヴィマーナが天空を覆うかのごとくそびえ、宝玉の網で荘厳された広間が増え広がっていた。その地上の勝れた宮殿はマヘーンドラの住まいに等しく、王子は栄光に輝きつつ父王の御殿へと入った。

Verse 19

स राजकुलमासाद्य मेघसङ्घोपमै श्शुभैः।।2.17.17।।प्रासादशृङ्गैर्विविधैःकैलास शिखरोपमैः। आवारयद्भिर्गगनं विमानैरिव पाण्डुरैः।।2.17.18।।वर्धमानगृहैश्चापि रत्नजालपरिष्कृतैः। तत्पृथिव्यां गृहवरं महेन्द्रसदनोपमम्।।2.17.19।।राजपुत्रः पितुर्वेश्म प्रविवेश श्रिया ज्वलन्।

その地上の宮殿はマヘーンドラの住まいに等しく、王子は栄光に輝きつつ父王の御殿へと入った。

Verse 20

स कक्ष्या धन्विभिर्गुप्तास्तिस्रोऽतिक्रम्य वाजिभिः।।।।पदातिरपरे कक्ष्ये द्वे जगाम नरोत्तमः।

すぐれた人なる彼は馬に乗って、弓を持つ守衛に護られた三つの中庭を越え、のちに下馬して、残る二つの中庭を徒歩で進んだ。

Verse 21

स सर्वा स्समतिक्रम्य कक्ष्या दशरथात्मजः।सन्निवर्त्य जनं सर्वं शुद्धान्तः पुरमभ्यगात्।।।।

ダシャラタの子ラーマはすべての宮殿の区画を越え、従者をことごとく退かせて、内奥の御殿――私的で清らかな内殿へと入った。

Verse 22

तस्मिन् प्रविष्टे पितुरन्तिकं तदा जन स्स सर्वो मुदितो नृपात्मजे।प्रतीक्षते तस्य पुनः स्म निर्गमं यथोदयं चन्द्रमसस्सरित्पतिः।।।।

王子が父王の御前に入ると、民はこぞって歓喜し、再びお出ましになるのを待った――それは、海が月の昇るのを待ち受けるようであった。