Adhyaya 93

Verse 1

कुंजल उवाच । किं विज्वल त्वया दृष्टमपूर्वं भ्रमता महीम् । आश्चर्येण समायुक्तं तन्मे कथय सुव्रत

クンジャラは言った。「おおヴィジュヴァラよ、地上を遍歴する中で、いまだかつてない驚異に満ちたものを何を見たのか。語ってくれ、すぐれた誓いを守る者よ。」

Verse 2

इतः प्रयासि कं देशमाहारार्थं तु सोद्यमी । यद्य दृष्टं त्वया चित्रं समाख्याहि सुतोत्तम

「ここからどの国へ、食を求めて勤しみつつ旅立つのか。もし奇しきものを見たなら語れ、最上の子よ。」

Verse 3

विज्वल उवाच । अस्ति मेरुगिरेः पृष्ठे आनंदं नाम काननम् । दिव्यवृक्षैः समाकीर्णंफ लपुष्पमयैः सदा

ヴィジュヴァラは言った。「メール山の背後の斜面に、アーナンダと名づけられた林がある。そこは常に天上の樹々に満ち、絶えず果実と花をたたえている。」

Verse 4

देववृंदैः समाकीर्णं मुनिसिद्धसमन्वितम् । अप्सरोभिः सुरूपाभिर्गंधर्वैः किन्नरोरगैः

そこは神々の群れで満ち、聖仙と成就者（シッダ）を伴い、さらに麗しきアプサラス、ガンダルヴァ、キンナラ、ナーガたちであふれていた。

Verse 5

वापीकूपतडागैश्च नदीप्रस्रवणैस्तथा । आनंदकाननं पुण्यं दिव्यभावैः प्रभासते

井戸や貯水池、池があり、また川と湧き流れる泉もあって、聖なる林「アーナンダカーナナ」は神妙なる臨在により、神光を帯びて輝きわたる。

Verse 6

विमानैः कोटिसंख्याभिर्हंसकुंदेंदुसन्निभैः । गीतकोलाहलैः रम्यैर्मेघध्वनिनिनादितम्

そこは雲の轟きのように鳴りひびき、無量の億に及ぶ天のヴィマーナが飾り立てられて、白鳥・クンダの花・月のごとく輝き、歌の祝祭のざわめきによっていよいよ麗しかった。

Verse 7

षट्पदानां निनादेन सर्वत्र मधुरायते । चंदनैश्चूतवृक्षैश्च चंपकैः पुष्पितैर्वृतम्

蜂の羽音によって、あまやかな響きがあまねく満ち、周囲には白檀の木、マンゴーの木、そして花咲くチャンパカの木々が取り巻いていた。

Verse 8

नानावृक्षैः प्रभात्येवमानंदवनमुत्तमम् । नानापक्षिनिनादेन बहुकोलाहलान्वितम्

かくして最上のアーナンダの林は、さまざまな樹々によって明るく輝き、また多くの鳥の声がこだまして、大いなるにぎわいに満ちていた。

Verse 9

एवमानंदनं दृष्टं मया तत्र सुशोभनम् । विमलं च सरस्तात शोभते सागरोपमम्

かくして私はそこで、まことに麗しく心を喜ばせるアーナンダを見た。いとしき者よ、汚れなき湖が海のように輝いていた。

Verse 10

संपूर्णं पुण्यतोयेन पद्मसौगंधिकैः शुभैः । जलजैस्तु समाकीर्णं हंसकारंडवान्वितम्

そこは聖なる水で満ち、吉祥にして芳香ある蓮華とサウガンディカに飾られ、水に生まれた花々が群れ、ハンサ（白鳥）とカーラṇḍヴァの鴨により荘厳されていた。

Verse 11

एवमासीत्सरस्तस्य सुमध्ये काननस्य हि । देवगंधर्वसंबाधैर्मुनिवृंदैरलंकृतम्

かくしてその森のまさに中央に、その池はあった。デーヴァとガンダルヴァが群れ集い、ムニの一団によって荘厳されていた。

Verse 12

किंनरोरगगंधर्वैश्चारणैश्च सुशोभते । तत्राश्चर्यं मया दृष्टं वक्तुं तात न शक्यते

そこはキンナラ、ナーガ、ガンダルヴァ、チャーラナによっていよいよ輝いていた。そこで私は驚異を見た—いとしき者よ、言葉では語り尽くせぬ。

Verse 13

विमानेनापि दिव्येन कलशैरुपशोभते । छत्रदंडपताकाभीराजमानेन सत्तम

徳ある者のうち最勝よ、さらにそこは神妙なるヴィマーナによって飾られ、カラシャの頂で美しく、天蓋・幢杖・旗幟により燦然と輝いていた。

Verse 14

सर्वभोगाविलेनापि गीयमानेथ किन्नरैः । गंधर्वैरप्सरोभिश्च शोभमानोथ सुव्रत

善き誓いを保つ者よ、彼はあらゆる享楽に囲まれながらも燦然と輝き、キンナラに讃歌を歌われ、ガンダルヴァとアプサラスによって飾られていた。

Verse 15

स्तूयमानो महासिद्धऋषिभिस्तत्त्ववेदिभिः । रूपेणाप्रतिमो लोके न दृष्टस्तादृशः क्वचित्

真理を知る大成就の聖仙たちに讃えられ、彼はこの世に比類なき姿であった。かかる者はどこにも、いまだ見られたことがない。

Verse 16

सर्वाभरणशोभांगो दिव्यमालाविशोभितः । महारत्नकृतामाला यस्योरसि विराजते

その四肢はあらゆる装身具により輝き、さらに天上の花鬘によって荘厳されていた。胸には大宝珠で作られた大いなる鬘がきらめいていた。

Verse 17

तत्समीपे स्थिता चैका नारी दृष्टा वरानना । हेमहारैश्च मुक्तानां वलयैः कंकणैर्युता

その近くに、ただ一人の女性が立っていた。麗しい顔立ちで、黄金の首飾りと真珠の飾り、さらに腕輪と手首の飾りを身に着けていた。

Verse 18

दिव्यवस्त्रैश्च गंधैश्च चंदनैश्चारुलेपनैः । स्तूयमानो गीयमानः पुरुषस्तत्र चागतः

天上の衣と芳香、白檀と麗しき塗香に飾られ、讃えられ歌われつつ、そのプルシャはそこへ到来した。

Verse 19

रतिरूपा वरारोहा पीनश्रोणिपयोधरा । सर्वाभरणशोभांगी तादृशी रूपसंपदा

彼女はまさにラティ（愛欲）の姿そのもの、優れた気品としなやかさを備え、豊かな腰と胸を持っていた。あらゆる装身具により四肢は輝き、それほどまでに美の宝蔵であった。

Verse 20

द्वावेतौ तौ मया दृष्टौ विमानेनापि चागतौ । रूपलावण्यमाधुर्यौ सर्वशोभासमाविलौ

わたしはその二人を見た。彼らはまた、天の車ヴィマーナに乗って来ていた。美と艶、甘やかな魅力に満ち、あらゆる輝きが四方に行き渡っていた。

Verse 21

समुत्तीर्णौ विमानात्तावागतौ सरसोन्तिके । स्नातौ तात महात्मानौ स्त्रीपुंसौ कमलेक्षणौ

二人はヴィマーナから降り、湖のほとりへと近づいた。そこで沐浴すると、愛しき者よ、偉大なる魂の女と男、蓮華の眼の二人が現れた。

Verse 22

प्रगृह्य तौ महाशस्त्रौ दंपती तु परस्परम् । तादृशौ च शवौ तत्र पतितौ सरसस्तटे

二人は大いなる武器を取り、夫婦は互いに打ち合った。そしてそのまま、湖の岸辺に二つの屍が倒れ落ちた。

Verse 23

प्रभासे ते तदा तौ तु स्त्रीपुंसौ कमलेक्षणौ । रूपेणापि महाभाग तादृशावेव तौ शवौ

その後プラバーサにおいて、蓮華の眼をもつ女と男の二人は、幸いなる者よ、姿かたちにおいてもなお同じで、まるでその二つの屍のままであった。

Verse 24

देवरूपोपमस्तात यथा पुंसस्तथा शवः । यथारूपं हि तस्यापि तादृशस्तत्र दृश्यते

愛しき者よ、その屍はまるでその男そのもののように見え、姿は神々の相にも比せられる。まことに、彼がいかなる容貌であったとしても、その同じ面影がそこに見える。

Verse 25

यथारूपं तु भार्यायास्तथा शवो द्वितीयकः । स्त्रीशवस्य तु यन्मांसं शस्त्रेणोत्कृत्य सा ततः

その死体は外見において妻と瓜二つであり、まさに第二の体であった。そして彼女は武器を用いて、その女の死体から肉を切り取った。

Verse 26

भक्षते तस्य मांसानि रक्ताप्लुतानि तानि तु । पुरुषो भक्षते तद्वच्छवमांसं समातुरः

彼は血にまみれたその肉片を食べた。同様に、極度の苦痛にある者は死体の肉を食らうものである。

Verse 27

क्षुधया पीड्यमानौ तौ भक्षेते पिशितं तयोः । यावत्तृप्तिं समायातौ तावन्मांसं प्रभक्षितम्

飢えに苦しめられ、二人はその肉を食べた。彼らは完全に満腹になるまで、その肉を貪り食った。

Verse 28

सरस्यथ जलं पीत्वा संजातौ सुखितौ पितः । कियत्कालं स्थितौ तत्र विमानेन गतौ पुनः

父よ、その後、湖の水を飲んで彼らは幸福になりました。しばらくそこに留まった後、彼らは再びヴィマナ（天の車）に乗って去っていきました。

Verse 29

अन्ये द्वे तु स्त्रियौ तात मया दृष्टे च तत्र वै । रूपसौभाग्यसंपन्ने ते स्त्रियौ चारुलक्षणे

しかし、愛する者よ、私はそこで他にも二人の女性を見ました。二人とも美しさと幸運に恵まれ、魅力的な特徴を備えていました。

Verse 30

ताभ्यां प्रभक्षितं मांसं यदा तात महावने । प्रहसेते तदा ते द्वे हास्यैरट्टाट्टकैःपुनः

愛しい者よ、大森林の中でその二人が肉を貪り食うとき、彼らは再び大声で笑い出し、耳障りな哄笑を上げるのです。

Verse 31

भक्षते च स्वमांसानि तावेतौ परिनित्यशः । कृत्वा स्नानादिकं मांसं पश्यतो मम तत्र हि

そしてその二人は、絶えず自分の肉を食べている。沐浴などの儀式を行った後、彼らはその肉を食べるのだ――私がそこで見ている前で、確かに。

Verse 32

अन्ये स्त्रियौ महाभाग रौद्रा कारसमन्विते । दंष्ट्राकरालवदने तत्रैवाति विभीषणे

幸運に恵まれし者よ、そこには他にも女たちがいた――気性は荒く、足かせで縛られ、その顔は突き出た恐ろしい牙で身の毛もよだつほどであり、見るも恐ろしい姿であった。

Verse 33

ऊचतुस्तौ तदा ते तु देहिदेहीति वै पुनः । एवं दृष्टं मया तात वसता वनसंनिधौ

その時、その二人は再び言った。「与えよ、与えよ！」と。愛しい者よ、私が森の近くに住んでいたとき、このようにしてそれを見たのだ。

Verse 34

नित्यमुत्कीर्य भक्ष्येते तौ द्वौ तु मांसमेव च । जायेते च सुसंपूर्णौ कायौ च शवयोः पुनः

来る日も来る日も、その二人は肉を引き裂き、食べ続ける。そしてまた、死体の二つの体は再び起き上がり、完全に元通りになるのである。

Verse 35

नित्यमुत्तीर्य तावेवं ते चाप्यन्ये च वै पितः । कुर्वंति सदृशीं चेष्टां पूर्वोक्तां मम पश्यतः

彼らは毎日水から上がり、その二人—さらに他の者たちも、父よ—先に述べられたとおり同じ所作を行い、私はそれを見守っていた。

Verse 36

एतदाश्चर्य संजातं दृष्टं तात मया तदा । भवता पृच्छितं तात दृष्टमाश्चर्यमेव च

いとしき者よ、その時わたしは、その驚くべき出来事が起こるのを目の当たりにした。あなたが問うことも、いとしき者よ—まことに見られたのは奇瑞であった。

Verse 37

मया ख्यातं तवाग्रे वै सर्वसंदेहकारणम् । कथयस्व प्रसादाच्च प्रीयमाणेन चेतसा

わたしはあなたの御前で、あらゆる疑いの根因を説き明かしました。いまはどうか御慈悲により、喜びと慈しみの心でさらにお語りください。

Verse 38

विमानेनागतो योसौ स्त्रिया सार्द्धं द्विजोत्तम । दिव्यरूपधरो यस्तु स कस्तु कमलेक्षणः

おお最勝の再生者よ、女とともに天のヴィマーナに乗って来た、神々しい姿を帯びるあの者は誰なのか。蓮華の眼の方よ、彼は何者か。

Verse 39

का च नारी महाभाग महामांसं प्रभक्षति । स कश्चाप्यागतस्तात सा चैवाभ्येत्य भक्षति

「いかなる女が、幸いなる者よ、これほど多くの肉をむさぼり食うのか。さらに、来たあの者は誰なのか、いとしき者よ—彼女もまた近づいて食している。」

Verse 40

प्रहसेते तदा ते द्वे स्त्रियौ तात वदस्व नः । ऊचतुस्तौ तथा चान्ये देहिदेहीति वा पुनः

そのとき二人の女は笑って言った。「尊き御方よ、わたしたちにお語りください。」同じく他の者たちも繰り返し、「与えよ、与えよ」と叫んだ。

Verse 41

तेद्वेत्वं मे समाचक्ष्व महाभीषणके स्त्रियौ । एतन्मे संशयं तात छेत्तुमर्हसि सुव्रत

あの二人の、まことに恐るべき女について私に語ってくれ。愛しき者よ、清らかな誓いを守る者よ、この疑いを断ち切ってほしい。

Verse 42

एवमुक्त्वा महाराज विरराम स चांडजः । एवं पृष्टस्तृतीयेन विज्वलेनात्मजेन सः

このように語り終えると、偉大なる王よ、その鳥は沈黙した。だが第三の子ヴィジュヴァラにこのように問われ、再び語り続けた。

Verse 43

प्रोवाच सर्वं वृत्तांतं च्यवनस्यापि शृण्वतः

彼は一切の顛末を語り尽くし、チヤヴァナはそれを聴いていた。

Verse 93

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थे च्यवनचरित्रे त्रिनवतितमोऽध्यायः

かくして『シュリー・パドマ・プラーナ』ブーミ・カンダにおける、ヴェーナの説話、聖なるグル・ティールタ、ならびにチヤヴァナの事績を語る第九十三章は終わる。