The Description of Mohinī’s Love Episode

Verse 1

वसिष्ठ उवाच । सोऽनुज्ञातो महीपालः प्रियाभिः प्रियकामुकः । प्रहर्षमतुलं लेभे धर्मांगदमुवाच ह ॥ १ ॥

ヴァシシュタは言った。かくして許しを得た王は、愛妃たちを慈しみその願いに心を寄せ、比類なき歓喜を得て、ついでダルマーングダに語りかけた。

Verse 2

एतां द्वीपवतीं पृथ्वीं परिपालय पुत्रक । कृत्वा दुष्टवधं त्वादावप्रमत्तः सदोद्यतः ॥ २ ॥

わが子よ、諸大陸を抱くこの大地を守り治めよ。まず悪しき者どもを討ち、常に怠らず警醒し、いつでも行動できるよう備えよ。

Verse 3

सदावसरसंयुक्तः सदाचारनिरीक्षकः । सदा चेतनसंयुक्तः सदा वाणिज्यवल्लभः ॥ ३ ॥

彼は常に時宜を得た機会に恵まれ、常に正しい行いを守護し、常に目覚めた意識と結ばれ、また常に交易と商いに愛される。

Verse 4

सदा भ्रमणशीलश्च सदा दानरतिर्भव । सदा कौटिल्यहीनश्च सदाचाररतः सदा ॥ ४ ॥

常に善き働きと行動に向かい、常に布施を喜べ。常に曲がった策を離れ、常に正しい行いに専心せよ。

Verse 5

अपरं श्रृणु मे पुत्र यत्कर्त्तव्यं त्वयाधुना । अविश्वासस्तु सर्वत्र भूमिपानां प्रशस्यते ॥ ५ ॥

さらに聞け、わが子よ、今おまえがなすべきことを。王たちにとっては、あらゆる場面で慎重さ――軽々しく信を置かぬこと――が称えられる。

Verse 6

कोषस्य च परिज्ञानं जनानां जनवल्लभ । रसवद्द्रव्यमाकर्षेः पुष्पेभ्य इव षट्पदः ॥ ६ ॥

民に愛される者よ、国庫と民のありさまをよく知れ。花から蜜を集める蜂のように、あらゆる資源から価値と精髄あるものを引き寄せよ。

Verse 7

त्वया पुत्रेण संप्राप्तं पुनरेवेह यौवनम् ॥ ७ ॥

おまえという息子によって、私はこの場で再び若さを得た。

Verse 8

इमामपूर्वां वररूपमोहिनीं संप्राप्य भार्यां द्विजराजवक्त्राम् । सुखेन संयोज्य च तेऽद्य भारं सप्तोदधिद्वीपभवं प्ररंस्ये ॥ ८ ॥

かつてなき妙なる美を備え、心を惑わす花嫁—その面は鳥の王のごとき—を得たゆえに、われは今日、七つの海と大陸より生じた重荷と汝とを易々と結び、ついで汝の誉れを宣べ讃えよう。

Verse 9

व्रीडाकरस्तात मनुष्यलोके समर्थपुत्रे सुरताभिकामी । भवेत्पिता चेद्ब्रलिभिश्च युक्तो जीर्णद्विजः श्वेतशिरोरुहश्च ॥ ९ ॥

いとしき者よ、人の世においては、たとえ有能な子らがあっても、年老いた二度生まれ（婆羅門）たる父が、皺深く白髪となりながらなお色欲を求めるのは恥である。

Verse 10

जीर्णोऽप्यजीर्णस्तव सौख्यवृद्धो वांछे इमां लोकवरां वरार्हाम् । संत्यज्य देवान्मम हेतुमागतामनंगबाणाभिहतां सुनेत्राम् ॥ १० ॥

われは老いたれど、老いぬがごとく覚ゆ。汝によりて我が歓びは増した。世において最勝にしてふさわしき乙女—スネートラー—を欲す。彼女はカーマの矢に射られ、その恋慕の因として我がもとに来たり、天つ神々さえ離れたのだ。

Verse 11

कामं रमिष्ये द्रुतकां चनाभां ह्येकांतशीलः परिपूर्णचेताः । भूत्वा तु गुप्तो वननिर्झरेषु रम्येषु दिव्येषु नदीतटेषु ॥ ११ ॥

心静まり満ち足り、独りを好むわれは、あの素早く黄金に輝く者と喜んで戯れよう。森の流れに身を潜め、川辺の麗しく神々しき場所に隠れ住みつつ。

Verse 12

इयं पुरंध्री मम जीविताधिका सुखेन धार्या त्रिदिवैकनारी । अस्यास्तु हेतोर्विबुधा विमूढा यथा रमायै धरणीशसंघाः ॥ १२ ॥

この愛しき妻は、わが命にも勝って尊い。たやすく慈しみ護るべきである。彼女は天界にただ一人、比類なき女だからだ。彼女のために、神々すら迷う—ラーマー（ラクシュミー）のために王たちの群れが惑うように。

Verse 13

तद्वाक्यमाकर्ण्य पितुः सुबुद्धिः प्रणम्य भक्त्या जननीसमेतम् । नृपोत्तमं तं नृपनन्दनोऽसौ दिदेश भोगार्थमनेकवित्तम् ॥ १३ ॥

父の言葉を聞くと、賢き王子は母と父の御前に、バクティ（信愛）をもって伏して礼拝した。ついで王の子は、その最上の王に、享楽と王者の安楽のための多くの財宝を備え与えた。

Verse 14

आज्ञाविधेयांस्तु पितुर्नियोज्य दासांश्च दासीश्च हिरण्यकंठीः । मत्स्यध्वजार्त्तस्य सुखाय पुत्रस्ततो महीरक्षणमाचचार ॥ १४ ॥

父の命に従う男女の従者を、黄金の飾りをもって任じ整えたのち、苦悩するマツヤドヴァジャの安楽のために、その子は大地護持の務めを行い始めた。

Verse 15

नृपैस्तुतो धर्मविभूषणोऽसौ समावृतो द्वीपवतीं समग्राम् । तस्येत्थमुर्वीं चरतश्च भूप न पापबुद्धिं कुरुते जनौघः ॥ १५ ॥

諸王に讃えられ、彼はダルマの飾りとして、諸大陸と国土を含む全地を巡り包み行く。おお王よ、彼がこのように世界を遍歴する間、民衆は罪の思いを起こさない。

Verse 16

न चापि वृक्षः फलपुष्पहीनो न क्षेत्रमासीद्यवशालिहीनम् । स्रवंति गावो घटपूरदुग्धं घृताधिकं शर्करवत्सुमिष्टम् ॥ १६ ॥

果実と花を欠く木はなく、麦や稲を欠く田もなかった。牛たちは壺を満たすほど乳をほとばしらせ、ギーに富み、砂糖を混ぜたかのように甘かった。

Verse 17

क्षीरं सुपेयं सकलार्तिनाशनं पापापहं पुष्टिविवर्धनं च । जनो न कश्चिद्विभवस्य गोप्ता भर्तुहिं भार्या न कटूक्तिवादिनी ॥ १७ ॥

乳は飲みやすく、あらゆる苦患を滅し、罪を払い、滋養を増す。されど財を真に守る者は誰もいない—夫の真の支えは、辛辣な言葉を吐かぬ妻である。

Verse 18

पुत्रो विनीतः पितृशासने रतो वधूः स्थिता हस्तपुटे च श्वश्रोः । द्विजोपदेशे हि जनो व्यवस्थितो वेदोक्तधर्माचरणाद्द्विजोत्तमाः ॥ १८ ॥

息子はよく鍛えられ、父の教えに喜んで従う。嫁は姑の前に合掌して立つ。人々は二度生まれ（ドヴィジャ）の導きに安住し、ヴェーダに説かれたダルマを実践することで、最上の二度生まれ（ブラーフマナ）が現れる。

Verse 19

न भुंजते माधववासरे जना न यांति शोषं भुविः निम्नगास्तु । संभुज्य माना नहि यांति संपदः संभोगयुक्तैरपि मानवैः क्षयम् ॥ १९ ॥

マーダヴァ（Mādhava）の日に人々が食を断てば、大地も川々も枯れない。しかるべき敬いと正しい行いを伴って享受される財は、世の楽しみに交わる人であっても滅びない。

Verse 20

विवृद्धिमायांति जलैरिवोर्द्ध्वं दूर्वातृणं शाद्वलतामुपैति । कृती च लोको ह्यभवत्समस्तो धर्मांगदे पालनसंप्रवृत्ते ॥ २० ॥

ドゥールヴァ草（dūrvā）は水を得れば上へ伸び、青々とした芝生となる。そのように万事は栄えた。ダルマーングダ（Dharmāṅgada）が守護と統治の務めを始めるや、世界全体は成就し、秩序正しく整った。

Verse 21

भुक्त्वा तु सौख्यानि च यांति मानवा हरेः पदं तद्दिनसेवनेन । द्वाराणि सध्वान्तनिशासु भूप गुप्तानि कुर्वंति न दस्यु भीताः ॥ २१ ॥

世の安楽を味わった後でさえ、人々はその聖なる日に奉仕することによって、ついにはハリの御住処に至る。王よ、闇の深い夜にも彼らは戸を固く閉ざさない。盗賊を恐れぬからである。

Verse 22

न चापि गोपेषु ददंति वृत्तिं स्वेच्छाचरा मंदिरमाव्रजंति । क्षीरं क्षरंत्यो घटवत्सुभूरिशो वत्सप्रियाः शांतिकराश्च गावः ॥ २२ ॥

彼女らは牛飼いに生計を頼ることさえなく、思うままに歩み、みずから寺院へと来る。壺に満ちるほど豊かな乳を注ぎ出すその牛たちは、子牛を愛するがゆえに、安寧と吉祥をもたらす因ともなる。

Verse 23

अकृष्टपच्या धरणी समस्ता प्ररूढसस्या किल लांगलं विना । मातुः पयोभिः शिशवः सुपुष्टा भर्तुः प्रयोगैः प्रमदाः सुपुष्टाः ॥ २३ ॥

世の言い伝えによれば、大地は耕さずとも—まさに鋤さえ用いずとも—穀物を実らせる。幼子は母の乳によってよく養われ、婦人は夫の働きによって十分に支えられる。

Verse 24

नृपैः सुगुप्तास्तु जनाः सुपुष्टाः सत्याभियुक्तो हि वृषः सुपुष्टः । एवंविधे धर्मरतिप्रधाने जने प्रवृत्ते हरिभक्तियुक्ते । संरक्ष्यमाणे हि नृपात्मजेन जगाम कालः सुखहे तुभूतः ॥ २४ ॥

王たちが民をよく守護すれば、人々は豊かに養われ、また真実に堅く繋がれているダルマの牡牛も力強くなる。かくのごとき社会—正法を喜び、ハリへのバクティに励む者が満ち—王子に守られているとき、時はただ幸福のためにあるかのように過ぎ去った。

Verse 25

निरामयो भूतिसमन्वितश्च सभूरिवर्षोत्सवकारकश्च । पृथ्वीपतिश्चातिविमोहितश्च विमोहिनीचेष्टितसौख्ययुक्तः ॥ २५ ॥

彼は病を離れ、繁栄に恵まれる。また豊かな雨と祭礼の歓びをもたらす因ともなる。さらに大地の王となるが、マーヤーの惑わしに深く迷い—その妖しくも眩惑する戯れに快楽を見いだす。

Verse 26

दिनं न जानाति न चापि रात्रिं मासं च पक्षं च स वत्सरं च । अतीव मुग्धः सुरतेन तस्या विरंचिपुत्र्याः शुभचेष्टितायाः ॥ २६ ॥

彼は昼も夜も、月も半月も、さらには年さえも分からなくなった。ヴィラーンチ（梵天ブラフマー）の娘で、艶やかな所作が吉祥にして愛らしく見える彼女との交わりに、あまりにも深く魅せられたのである。

Verse 27

विमोहिनीसंगमने नृपस्य बभूव शक्तिस्त्वधिका मनोजे । यथा यथा सेवत एव भूपस्तथा तथा वृद्धिमियर्ति वीर्यम् । पक्षेषु शुक्लेष्विव शीतभानुर्न क्षीयते संततसेवनेन ॥ २६ ॥

王がヴィモーヒニーと交わると、欲情における力はいよいよ増した。君主が味わえば味わうほど、その精気（ヴィーリヤ）はさらに伸びる。白分の月の月輪のように、絶えざる享楽によっても衰えない。

Verse 28

वृंदारकः पीतसुधारसो यथा संस्पृश्य संस्पृश्य पुनर्नवोऽसौ । पिबंस्तु पानं सुमनोहरं हि श्रृण्वंस्तु गीतं सुपदप्रयुक्तम् ॥ २७ ॥

甘露の精髄を味わった神が、それに幾度も触れてはたえず新たに甦るように、まことに心を喜ばせる一杯を飲む者も、よく選ばれた言葉で調えられた歌を聴く者も、心の清新さを幾度となく得る。

Verse 29

पश्यंश्च रूपं स नितंबिनीनां स्पृशन्स्पृशन्मोहिनिवक्त्रचंद्रम् । विमर्द्दमानस्तु करेण तुंगौ सुखेन पीनौ पिशितोपरूढौ ॥ २९ ॥

豊かな腰つきの女たちの美を見つめ、惑わす女の月のような顔に幾度も触れ、さらに手で、たやすく、肉づきよく整った高く満ちた乳房を愛撫した。

Verse 30

घनस्तनौ कांचनकुंभतुल्यौ प्रच्छादितौ हारविभूषणेन । वलित्रयं नातिविवर्द्धमानं मनोहरं लोमशराजिशोभम् ॥ ३० ॥

満ちた乳房は黄金の水壺二つのごとく、首飾りの飾りに覆われていた。腰の三つのひだは過度に目立たず、愛らしく、細やかな産毛の美しい筋によりいっそう映えていた。

Verse 31

स्तनस्य रूपं परितो विलोक्य दध्रे वरांग्याः शुभलोचनायाः । नहीदृशं चारुतरं नितांतं नितंबिनीनां मनसोऽभिरामम् ॥ ३१ ॥

手足の美しい、眼差しも麗しいその女の乳房の形をあらゆる方から見つめ、彼は驚嘆に打たれた。豊かな腰つきの女たちの中にも、これほどまでに美しく、心をすっかり魅了するものを見たことがなかった。

Verse 32

यादृग्विधं मोहिनमोहनार्थं विनिर्मितं यद्विधिना स्वरूपम् । मृगेंद्रशत्रोःकरसन्निकाशे जंघे विलोमे द्रुतकांचनाभे ॥ ३२ ॥

それは、配剤者（ヴィダーター）が、惑わす者モーヒニーさえ惑わせるために造り上げた姿であった。脛は獣の王の主の敵の前腕に似て、毛は逆に伏し、溶けた黄金のように輝いていた。

Verse 33

शशांककांतिर्द्दशनस्य पंक्तिर्निगूढगुल्फे जनमोहनार्थम् । आपादशीर्षं किल तत्स्वरूपं संपश्यतच्चारुविशालनेत्र्याः ॥ ३३ ॥

その歯並びは月の光のごとく輝き、足首は世を惑わすためか、やわらかに隠されていた。王は足より頭頂に至るまで、麗しき大きな瞳の乙女の全身の姿を見つめた。

Verse 34

मेने सुराणामधिकं हि राजा कृतार्थमात्मानमतीव हर्षात् । अहो सुतन्वी विपुलेक्षणेयं याचिष्यते यच्च तदेव देयम् ॥ ३४ ॥

大いなる歓喜に満たされ、王は自らを神々にも勝る成就者と思った。「ああ、この細腰で大きな瞳の麗人よ—彼女が求めるものは何であれ、それのみを授けるべきだ」と心に定めた。

Verse 35

अस्यास्तु रम्ये सुरते शुभाया दास्यामि चांते निजवित्तजातम् । सुदुर्लभं देयमदेयमन्यैर्दास्यामि चास्या यदि वाप्यदेयम् ॥ ३५ ॥

この吉祥にして甘美なる契りののち、我が財より生じたものを彼女に与えよう。きわめて稀なるものでも—他の者が与えるものでも与えぬものでも—たとえ常には与うべからざるものとて、彼女には授けよう。

Verse 36

यद्यप्यदेयं मम जीवितं हि याचिष्यते चेद्यदि हेमवर्णा । दास्यामि चेदं न विचारयिष्ये पुत्रं विना नास्ति नदेयमस्याः ॥ ३६ ॥

たとえ我が命そのものが本来与うべからざるものでも、黄金の輝きを帯びた彼女が求めるなら、ためらいなく差し出そう。彼女の子を除けば、彼女に与えぬものは何一つないのだから。

Verse 37

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे मोहिनीप्रणयवर्णनं नामैकोनविंशोऽध्यायः ॥ १९ ॥

かくして、聖典『ブリハン・ナーラディーヤ・プラーナ』後分（ウッタラ・バーガ）における「モーヒニーの恋愛譚の叙述」と名づけられた第十九章は終わる。