The Characteristics of Devotion to Hari

Verse 1

नारद उवाच । समाख्यातानि सर्वाणि योगाङ्गानि महामुने । इदानीमपि सर्वज्ञ यत्पृच्छामि तदुच्यताम् 1. ॥ १ ॥

ナーラダは言った。「おお大牟尼よ、ヨーガの諸支分はすべて説き明かされました。今また、全知の御方よ、私の問うところをお語りください。」

Verse 2

योगो भक्तिमतामेव सिध्यतीति त्वयोदितम् । यस्य तुष्यति सर्वेशस्तस्य भक्तिश्च शाश्वतम् ॥ २ ॥

あなたは、ヨーガはバクティを具えた者にのみ成就すると宣言された。万有の主が喜ばれる者のバクティは、永遠となる。

Verse 3

यथा तुष्यति सर्वेशो देवदेवो जनार्दनः । तन्ममाख्याहि सर्वज्ञ मुने कारुण्यवारिधे ॥ ३ ॥

教えてください、全知の牟尼よ、慈悲の大海よ。いかなる手段によって、万有の主にして神々の神ジャナールダナは喜ばれるのでしょうか。

Verse 4

सनक उवाच । नारायणं परं देवं सच्चिदानन्दविग्रहम् । भज सर्वात्मना विप्र यदि मुक्तिमभीप्ससि ॥ ४ ॥

サナカは言った。「ブラーフマナよ、もし解脱を望むなら、存在・意識・至福（サット・チット・アーナンダ）そのものの御姿をもつ至上神ナーラーヤナを、全身全霊で礼拝せよ。」

Verse 5

रिपवस्तं न हिंसन्ति न बाधन्ते ग्रहाश्च तम् । राक्षसाश्च न चेक्षन्ते नरं विष्णुपरायणम् ॥ ५ ॥

敵は彼を害することなく、諸惑星も彼を悩ませない。まして羅刹でさえ、ヴィシュヌに全的に帰依する人を、まともに見ることすらできない。

Verse 6

भक्तिर्दृढा भवेद्यस्य देवदेवे जनार्दने । श्रैयांसि तस्य सिध्यन्ति भक्तिमन्तोऽधिकास्ततः ॥ ६ ॥

神々の神ジャナールダナに対するバクティが堅固となる者には、より高き祝福と吉祥の成就がことごとく満ちる。まことに、信愛の人は他の者より勝れている。

Verse 7

पादौ तौ सफलौ पुंसां यौ विष्णुगृहगामिनौ । तौ करौ सफलौ ज्ञेयौ विष्णुपूजापरौ तु यौ ॥ ७ ॥

人の両足は、ヴィシュヌの御殿（寺院）へと向かうとき真に実りある。さらに、ヴィシュヌ礼拝に専心する両手もまた、実りあるものと知るべきである。

Verse 8

ते नेत्रे सुफले पुंसां पश्यतो ये जनार्दनम् । सा जिह्वा प्रोच्यते सद्भिर्हरिनामपरा तु या ॥ ८ ॥

人の両眼は、ジャナールダナを拝するなら真に実りある。また、善き人々が「真の舌」と称えるのは、ハリの御名に専心する舌である。

Verse 9

सत्यं सत्यं पुनः सत्यमुद्धृत्य भुजमुच्यते । तत्त्वं गुरुसमं नास्ति न देवः केशवात्परः ॥ ९ ॥

真実、真実、さらに真実——我は腕を掲げて高らかに宣言する。師（グル）に勝る真理はなく、ケーシャヴァ（ヴィシュヌ）に勝る神はない。

Verse 10

सत्यं वच्मि हितं वच्मि सारं वच्मि पुनःपुनः । असारेऽस्मिस्तु संसारे सत्यं हरिसमर्चनम् ॥ १० ॥

我は真実を語り、益あることを語り、要諦を幾度も告げる。この実体なき輪廻の世において、真の実在とはハリへの礼拝である。

Verse 11

संसारपाशं सुदृढं महामोहप्रदायकम् । हरिभक्तिकुठारेण च्छित्त्वात्यन्तसुखी भव ॥ ११ ॥

堅く結ばれ大いなる迷妄を生む輪廻の縄を、ハリへのバクティの斧で断ち切れ。そうして至上の歓喜に満たされよ。

Verse 12

तन्मनः संयुतं विष्णौ सा वाणी यत्परायणा । ते श्रोत्रे तत्कथासारपूरिते लोकवन्दिते ॥ १२ ॥

ヴィシュヌに結ばれた心は福なるかな。彼にのみ帰依する言葉は福なるかな。世に讃えられ、彼の聖なる物語の精髄で満たされたその耳もまた福なるかな。

Verse 13

आनन्दमक्षरं शून्यमवस्थात्रितयैरपि । आकाशमध्यगं देवं भज नारद सन्ततम् ॥ १३ ॥

常に礼拝せよ、ナーラダよ。歓喜そのものにして不滅、限界づける属性を離れた「空」であり、覚醒・夢・深睡の三状態にも触れられず、虚空のただ中に遍在の実在として住するその神を。

Verse 14

स्थानं न शक्यते यस्य स्वरूपं वा कदाचन । निर्देष्टुं मुनिशार्दूल द्र ष्टुं वाप्यकृतात्मभिः ॥ १४ ॥

賢者の中の虎よ、彼の住処も、さらには真の御姿さえも、決して正確に指し示すことはできない。内なる自己がまだ清められ成就していない者には、彼を見出すこともできぬ。

Verse 15

समस्तैः करणैर्युक्तो वर्त्ततेऽसौ यदा तदा । जाग्रदित्युच्यते सद्भिरन्तर्यामी सनातनः ॥ १५ ॥

永遠の内なる統御者（アンタリヤーミン）が、知覚と行為のあらゆる機能を具えて働くとき、賢者たちはその状態を「覚醒（ジャーグラト）」と呼ぶ。

Verse 16

यदान्तःकरणैर्युक्तः स्वेच्छया विचरत्यसौ । स्वपन्नित्युच्यते ह्यात्मा यदा स्वापविवर्जितः ॥ १६ ॥

内なる器官（心・知性・我執・記憶）と結びついたアートマンが、自らの意のままに動き回るとき、それはまことに「常に夢見る者」と呼ばれる。だが眠りを離れるとき、それは睡眠を超えたアートマンである。

Verse 17

न बाह्यकरणैर्युक्तो न चान्तः करणैस्तथा । अस्वरूपो यदात्मासौ पुण्यापुण्यविवर्जितः ॥ १७ ॥

そのアートマンは外の器官にも結びつかず、同様に内なる器官（心）にも結びつかない。アートマンがいかなる特定の形にも閉じ込められぬとき、功徳と罪過の双方を離れている。

Verse 18

सर्वोपाधिविनिर्मुक्तो ह्यानन्दो निर्गुणो विभुः । परब्रह्ममयो देवः सुषुप्त इति गीयते ॥ १८ ॥

あらゆるウパーディ（限定）を離れ、彼は歓喜そのもの—無属性にして遍満する。至上ブラフマンより成るその神聖なる実在は、「スシュプティ」（深い眠り）の境地として歌われる。

Verse 19

भावनामयमेतद्वै जगत्स्थावरजङ्गमम् । विद्युद्विलोलं विप्रेन्द्र भज तस्माज्जनार्दनम् ॥ १९ ॥

この世界のすべて—動くものも動かぬものも—まことに心の形成によって作られている。稲妻のひらめきのように定まらぬゆえ、婆羅門の中の最勝者よ、ゆえにジャナールダナ（Janārdana）を礼拝せよ。

Verse 20

अहिंसा सत्यमस्तेयं ब्रह्मचर्यापरिग्रहौ । वर्तन्ते यस्य तस्यैव तुष्यते जगतां पतिः ॥ २० ॥

アヒンサー（不害）、真実、不盗、ブラフマチャリヤ（清浄な節制）、そして無所有が堅く根づく者—その者にのみ、諸世界の主は満悦される。

Verse 21

सर्वभूतदयायुक्तो विप्रपूजा परायणः । तस्य तुष्टो जगन्नाथो मधुकैटभमर्दनः ॥ २१ ॥

一切の生きとし生けるものへの慈悲を具え、ブラーフマナを礼拝し敬うことに専心する者は、宇宙の主ジャガンナータ—マドゥとカイタバを討った御方—を歓喜させる。

Verse 22

सत्कथायां च रमते सत्कथां च करोति यः । सत्सङ्गो निरहङ्कारस्तस्य प्रीतो रमापतिः ॥ २२ ॥

聖なる語り（サットカター）を喜び、またそれを語らせる者、聖者の交わり（サットサンガ）に住し我慢を離れた者には、ラーマーパティ（ラクシュミーの主ヴィシュヌ）が喜悦される。

Verse 23

नामसङ्कीर्त्तनं विष्णोः क्षुत्तृट्प्रस्खलितादिषु । करोति सततं यस्तु तस्य प्रीतो ह्यधोक्षजः ॥ २३ ॥

飢えや渇き、つまずきなどの折であっても、常にヴィシュヌの御名をサンキールタンして唱える者には、感官を超えた主アドホークシャジャが喜ばれる。

Verse 24

या तु नारी पतिप्राणा पतिपूजापरायणा । तस्यास्तुष्टो जगन्नाथो ददाति स्वपदं मुने ॥ २४ ॥

しかし、夫を命そのものとし、夫への礼拝と奉仕にひたすら励む女性には、宇宙の主ジャガンナータが満悦し、牟尼よ、御自身の至上の住処を授け給う。

Verse 25

असूयारहिता ये तु ह्यहङ्कारविवर्जिताः । देवपूजापराश्चैव तेषां तुष्यति केशवः ॥ २५ ॥

嫉みなく、我慢を離れ、デーヴァたちへの礼拝に専心する者たちには、ケーシャヴァが喜ばれる。

Verse 26

तस्माच्छृणुष्व देवर्षे भजस्व सततं हरिम् । मा कुरुष्व ह्यहङ्कारं विद्युल्लोलश्रिया वृथा ॥ २६ ॥

それゆえ、神聖なる仙人よ、よく聞き、つねにハリ（主ヴィシュヌ）を礼拝せよ。我慢（我執）に溺れるな。世の栄えは稲妻のごとく移ろい、虚栄のために追い求めても空しい。

Verse 27

शरीरं मृत्युसंयुक्तं जीवनं चाति चञ्चलम् । राजादिभिर्धनं बाध्यं सम्पदः क्षणभङ्गुराः ॥ २७ ॥

この身は死と結びつき、命はきわめて移ろいやすい。財は王などに奪われ得て、あらゆる繁栄は一瞬にして砕け散る。

Verse 28

किं न पश्यसि देवर्षे ह्यायुषार्द्धं तु निद्र या । हतं च भोजनाद्यैश्च कियदायुः समाहृतम् ॥ २८ ॥

神なる見者よ、見えぬのか。寿命の半ばは眠りによって失われる。さらに飲食などの耽溺によっても奪われる—かくして、至高の目的のために集め得る命は、いかにわずかであろう。

Verse 29

कियदायुर्बालभावाद् वृद्धभावात्कियद् बृथा । कियद्विषयभोगैश्च कदा धर्मान्करिष्यति ॥ २९ ॥

幼少にどれほどの寿命が失われ、老年にどれほどが失われ、またどれほどが空しく浪費されるのか。さらに感官の対象を味わう享楽にどれほど費やされるのか—それでは、いつダルマを実践するのか。

Verse 30

बालभावे च वार्द्धक्ये न घटेताच्युतार्चनम् । वयस्येव ततो धर्मान्कुरु त्वमनहङ्कृतः ॥ ३० ॥

幼少と老年においては、アチュタ（ヴィシュヌ）への礼拝は十分には成り立ちにくい。ゆえに、若き時にこそ、我慢なくダルマの務めを行え。

Verse 31

मा विनाशं व्रज मुने मग्नः संसारगह्वरे । वपुर्विनाशनिलयमापदां परमं पदम् ॥ ३१ ॥

おお牟尼よ、たとえ輪廻（サンサーラ）の深い谷に沈んでいようとも、滅びへ赴いてはならぬ。この身は朽ちゆくものの住処であり、災厄の至高の座である。

Verse 32

शरीरं भोगनिलयं मलाद्यैः परिदूषितम् । किमर्थं शाश्वतधिया कुर्यात्पापं नरो वृथा ॥ ३२ ॥

この身は享楽の住処であり、汚れなどによってすっかり穢れている。永遠なるものを悟る知を備えた人が、なぜむなしく罪をなすのか。

Verse 33

असारभूते संसारे नानादुःखसमन्विते । विश्वासो नात्र कर्त्तव्यो निश्चितं मृत्युसङ्कुले ॥ ३३ ॥

実体なきこの輪廻は、さまざまな苦しみに満ちている。ここに少しも信を置いてはならぬ。まことに死がひしめいているからである。

Verse 34

तस्माच्छृणुष्व विप्रेन्द्र सत्यमेतद् ब्रवीम्यहम् । देहयोगनिवृत्यर्थं सद्य एव जनार्दनम् ॥ ३४ ॥

ゆえに、婆羅門の中の最勝者よ、聞け。これぞ真実として我は語る。身への繋縛をただちに退けたいなら、今すぐジャナールダナに帰依せよ。

Verse 35

मानं त्यक्त्वा तथा लोभं कामक्रोधविवर्जितः । भजस्व सततं विष्णुं मानुष्यमतिदुर्लभम् ॥ ३५ ॥

慢心を捨て、また貪りを捨てよ。欲と怒りを離れ、常にヴィシュヌを礼拝せよ。人として生まれることは、まことに得難い。

Verse 36

कोटिजन्मसहस्रेषु स्थावरादिषु सत्तम । सम्भ्रान्तस्य तु मानुष्यं कथञ्चित्परिलभ्यते ॥ ३६ ॥

おお最上の徳ある者よ、不動の生類などさまざまな生の形において、幾千—いや幾百万—の生を経たのちに、人としての生はかろうじて得られる。そしてそれは、法により心が揺り起こされ、霊性が目覚めた者にのみ授かる。

Verse 37

तत्रापि देवताबुद्धिर्दानबुद्धिश्च सत्तम । भोगबुद्धिस्तथा नॄणां जन्मान्तरतपः फलम् ॥ ३७ ॥

それでもなお、最上の徳ある者よ、人における神々を敬う心、布施（ダーナ）への志、そして享楽を求める傾き—これらはすべて、前生に修した苦行（タパス）の果である。

Verse 38

मानुष्यं दुर्लभं प्राप्य यो हरिं नार्चयेत्सकृत् । मूर्खः कोऽस्ति परस्तस्माज्जडबुद्धिरचेतनः ॥ ३८ ॥

稀有なる人身を得ながら、ハリ（Hari）をただ一度も礼拝しない者がいるなら、これ以上の愚者があろうか。鈍き心にして、分別を欠く者である。

Verse 39

दुर्लभं प्राप्य मानुष्यं नार्चयन्ति च ये हरिम् । तेषामतीव मूर्खाणां विवेकः कुत्र तिष्ठति ॥ ३९ ॥

稀有なる人身を得ながら、なおハリ（Hari）を礼拝しない者たち—かくも甚だ愚かな人々に、分別は一体どこに宿るのか。

Verse 40

आराधितो जगन्नाथो ददात्यभिमतं फलम् । कस्तं न पूजयेद्विप्र संसाराग्निप्रदीपितः ॥ ४० ॥

礼拝されしとき、宇宙の主ジャガンナータ（Jagannātha）は望む果報を授け給う。おおブラーフマナよ、輪廻（サンサーラ）の火に焼かれながら、誰が彼を礼拝せずにいられようか。

Verse 41

चण्डालोऽपि मुनिश्रेष्ठ विष्णुभक्तो द्विजाधिकः । विष्णुभक्तिविहीनश्च द्विजोऽपि श्वपचाधमः ॥ ४१ ॥

おお最勝の聖仙よ。たとえチャンダーラであっても、ヴィシュヌへのバクティを具えるなら二度生まれの者より勝る。だがヴィシュヌへのバクティなき二度生まれは、まことに犬を煮る者のごとき最下劣である。

Verse 42

तस्मात्कामादिकं त्यक्त्वा भजेत हरिमव्ययम् । यस्मिंस्तुष्टेऽखिलं तुष्येद्यतः सर्वगतो हरिः ॥ ४२ ॥

それゆえ、欲望などの過失を捨て、不滅なるハリを礼拝せよ。彼が満悦されれば一切も満たされる。ハリは遍くあまねく行き渡るゆえである。

Verse 43

यथा हस्तिपदे सर्वं पदमात्रं प्रलीयते । तथा चराचरं विश्वं विष्णावेव प्रलीयते ॥ ४३ ॥

象の足跡にあらゆる足跡が包まれるように、動くものと動かぬものから成る全宇宙も、ついにはただヴィシュヌのうちに帰入して溶け去る。

Verse 44

आकाशेन यथा व्याप्तं जगत्स्थावरजङ्गमम् । तथैव हरिणा व्याप्तं विश्वमेतच्चराचरम् ॥ ४४ ॥

虚空が不動と動の世界を遍く満たすように、この全宇宙—動くものも動かぬものも—は同じくハリによって遍満されている。

Verse 45

जन्मनो मरणं नॄणां जन्म वै मृत्युसाधनम् । उभे ते निकटे विद्धि तन्नाशो हरिसेवया ॥ ४५ ॥

人にとって、誕生の後には死があり、誕生そのものが死へと至らせる因である。両者はきわめて近くにあると知れ。その滅尽はハリ（ヴィシュヌ）への奉仕によって成就する。

Verse 46

ध्यातः स्मृतः पूजितो वा प्रणतो वा जनार्दनः । संसारपाशविच्छेदी कस्तं न प्रतिपूजयेत् ॥ ४६ ॥

観想し、想起し、供養し、あるいは礼拝してひれ伏すとしても――ジャナールダナはサンサーラの縛りを断ち切り給う。されば、誰がその御方を崇拝せずにいられようか。

Verse 47

यन्नामोच्चारणादेव महापातकनाशनम् । यं समभ्यर्च्य विप्रर्षे मोक्षभागी भवेन्नरः ॥ ४७ ॥

おお、婆羅門の聖仙のうち最勝なる者よ。御名を唱えるだけで大罪は滅し、彼を礼拝する者は解脱（モークシャ）に与る。

Verse 48

अहो चित्रमहो चित्रमहो चित्रमिदं द्विज । हरिनाम्नि स्थिते लोकः संसारे परिवर्त्तते ॥ ४८ ॥

ああ、驚くべきことよ、まことに驚くべきことよ、二度生まれし者よ。ハリの御名が在るところ、サンサーラの渦中にあってさえ世は変容する。

Verse 49

भूयो भूयोऽपि वक्ष्यामि सत्यमेतत्तपोधन । नीयमानो यमभटैरशक्तो धर्मसाधनैः ॥ ४९ ॥

我は幾度も幾度も告げよう。これは真実である、苦行の宝よ。ヤマの使者に引き立てられるとき、人はダルマの修行手段をなす力を失う。

Verse 50

यावन्नेन्द्रि यवैकल्यं यावद्व्याधिर्न बाधते । तावदेवार्चयेद्विष्णुं यदि मुक्तिमभीप्सति ॥ ५० ॥

感官がまだ衰えず、病がまだ悩ませぬうちに、もし真に解脱を願うなら、ためらわずヴィシュヌを礼拝すべきである。

Verse 51

मातुर्गर्भाद्विनिष्क्रान्तो यदा जन्तुस्तदैव हि । मृत्युः संनिहितो भूयात्तस्माद्धर्मपरो भवेत् ॥ ५१ ॥

母の胎より生まれ出たその瞬間から、死はすでに傍らにある。ゆえに人はダルマに専心すべきである。

Verse 52

अहो कष्टमहो कष्टमहोकष्टमिदं वपुः । विनश्वरं समाज्ञाय धर्मं नैवाचरत्ययम् ॥ ५२ ॥

ああ、なんと苦しく、なんと哀れなこの身よ！滅びゆくものと明らかに知りながら、人はなおダルマを実践しない。

Verse 53

सत्यं सत्यं पुनःसत्यमुद्धृत्य भुजमुच्यते । दम्भाचारं परित्यज्य वासुदेवं समर्चयेत् ॥ ५३ ॥

真実、真実、さらに真実――腕を高く掲げてこう宣言する。偽りの振る舞いを捨て、ヴァースデーヴァを至敬をもって礼拝せよ。

Verse 54

भूयो भूयो हितं वच्मि भुजमुद्धृत्य नारद । विष्णुः सर्वात्मना पूज्यस्त्याज्यासूया तथानृतम् ॥ ५४ ॥

われは幾度も真に益ある言葉を告げる――腕を掲げて強調しつつ、ナーラダよ。ヴィシュヌは身も心も尽くして礼拝すべし。嫉みと虚言を捨てよ。

Verse 55

क्रोधमूलो मनस्तापः क्रोधः संसारबन्धनम् । धर्मक्षयकरः क्रोधस्तस्मात्तं परिवर्जयेत् ॥ ५५ ॥

心の苦悩は怒りを根とし、怒りは輪廻（サンサーラ）の束縛である。怒りはダルマを損なう。ゆえにそれを徹底して捨て去れ。

Verse 56

काममूलमिदं जन्म कामः पापस्य कारणम् । यशःक्षयकरः कामस्तस्मात्तं परिवर्जयेत् ॥ ५६ ॥

この身を受ける生は欲に根ざす。欲は罪の因であり、また善き名声を損なう。ゆえにそれを捨て去るべきである。

Verse 57

समस्तदुःखजालानां मात्सर्यं कारणं स्मृतम् । नरकाणां साधनं च तस्मात्तदपि सन्त्यजेत् ॥ ५७ ॥

嫉み（マーツァリヤ）は、あらゆる苦の網の原因と説かれ、また地獄へ導く手段でもある。ゆえにそれも完全に捨て去るべきである。

Verse 58

मन एव मनुष्याणां कारणं बन्धमोक्षयोः । तस्मात्तदभिसंयोज्य परात्मनि सुखी भवेत् ॥ ५८ ॥

人の束縛と解脱の原因は、ただ心のみである。ゆえにその心を至上我（パラマートマン）に結び合わせれば、安楽を得る。

Verse 59

अहो धैर्यमहो धैर्यमहो धैर्यमहो नृणाम् । विष्णौ स्थिते जगन्नाथे न भजन्ति मदोद्धताः ॥ ५९ ॥

ああ、なんという大胆不敵—なんという大胆不敵—なんという大胆不敵さよ、人々は！宇宙の主ジャガンナータなるヴィシュヌが現にましますのに、慢心に酔う者は礼拝しない。

Verse 60

अनाराध्य जगन्नाथं सर्वधातारमच्युतम् । संसारसागरे मग्नाः कथं पारं प्रयान्ति हि ॥ ६० ॥

ジャガンナータ—不落のアチュタ、万有の保持者—を礼拝せずして、輪廻（サンサーラ）の海に沈む者が、いかでか彼岸に到ることができようか。

Verse 61

अच्युतानन्तगोविन्दनामोच्चारणभेषजात् । नश्यन्ति सकला रोगाः सत्यं सत्यं वदाम्यहम् ॥ ६१ ॥

アチュタ、アナンタ、ゴーヴィンダという御名を唱える妙薬によって、あらゆる病は滅び去る。これは真実—まことに真実—と我は宣言する。

Verse 62

नारायण जगन्नाथ वासुदेव जनार्दन । इतीरयन्ति ये नित्यं ते वै सर्वत्र वन्दिताः ॥ ६२ ॥

日々たえず「ナーラーヤナ、ジャガンナータ、ヴァースデーヴァ、ジャナールダナ」と御名を唱える者は、まことに至る所で敬われる。

Verse 63

अद्यापि च मुनिश्रेष्ठ ब्रह्माद्या अपि देवताः । यत्प्रभावं न जानन्ति तं याहि शरणं मुने ॥ ६३ ॥

今なお、ああ最勝の聖仙よ、梵天をはじめとする諸天でさえ、彼の御力を完全には知らない。ゆえに、聖者よ、彼に帰依せよ。

Verse 64

अहो मौर्ख्यमहो मौर्ख्यमहो मौर्ख्यं दुरात्मनाम् । हृत्पद्मसंस्थितं विष्णुं न विजानन्ति नारद ॥ ६४ ॥

ああ—なんという愚かさ、愚かさ、悪しき心の者らの徹底した愚かさよ！ヴィシュヌが心の蓮華に住まわれるのに、彼らはそれを悟らぬ、ナーラダよ。

Verse 65

शृणुष्व मुनिशार्दूल भूयो भूयो वदाम्यहम् । हरिः श्रद्धावतां तुष्येन्न धनैर्न च बान्धवैः ॥ ६५ ॥

聞け、聖仙の中の虎よ。われは繰り返し告げる。ハリは信を具する者に喜ばれ、財によってでも、（ただの）縁者やつながりによってでもない。

Verse 66

बन्धुमत्वं धनाढ्यत्वं पुत्रवत्त्वं च सत्तम । विष्णुभक्तिमतां नॄणां भवेज्जन्मनि जन्मनि ॥ ६६ ॥

おお、徳ある者の最上よ。ヴィシュヌにバクティを捧げる人々には、生まれ生まれに、親族の繁栄と大いなる富、そして子を授かる祝福が現れる。

Verse 67

पापमूलमयं देहः पापकर्मरतस्तथा । एतद्विदित्वा सततं पूजनीयो जनार्दनः ॥ ६७ ॥

この身は罪を根としており、人もまた罪の業に傾きやすい。これを悟って、ジャナールダナを常に礼拝すべきである。

Verse 68

पुत्रमित्रकलत्राद्या बहवः स्युश्च संपदः । हरिपूजारतानां तु भवन्त्येव न संशयः ॥ ६८ ॥

子、友、伴侶、そしてさまざまな繁栄は起こり得る。だがハリの礼拝に励む者には、それらは必ず現れる—疑いはない。

Verse 69

इहामुत्र सुखप्रेप्सुः पूजयेत्सततं हरिम् । इहामुत्रासुखप्रेप्सुः परनिन्दापरो भवेत् ॥ ६९ ॥

この世と来世の幸を求める者は、常にハリを礼拝すべきである。だが此処と彼処の苦を求める者は、他者をそしることに執着する。

Verse 70

धिग्जन्म भक्तिहीनानां देवदेवे जनार्दने । सत्पात्रदानशून्यं यत्तद्धनं धिक्पुनः पुनः ॥ ७० ॥

神々の神ジャナールダナへのバクティなき者の生は嘆かわしい。さらに、ふさわしき器へ布施として用いられぬ財は、幾度も幾度も嘆かわしい。

Verse 71

न नमेद्विष्णवे यस्य शरीरं कर्मभेदिने । पापानामाकरं तद्वै विज्ञेयं मुनिसत्तम ॥ ७१ ॥

業に応じて衆生を分かち定めるヴィシュヌに礼拝して頭を垂れぬ者は、ああ最勝の牟尼よ、まことに罪の鉱脈、罪の源と知るべきである。

Verse 72

सत्पात्रदानरहितं यद्द्र व्यं येन रक्षितम् । चौर्येण रक्षितमिव विद्धि लोकेषु निश्चितम् ॥ ७२ ॥

諸世界において確かに知れ。ふさわしい受け手（サットパートラ）に布施せず、ただ守り置かれた財は、盗みによって守られているのと同じである。

Verse 73

तडिल्लोलश्रिया मत्ताः क्षणभङ्गुरशालिनः । नाराधयन्ति विश्वेशं पशुपाशविमोचकम् ॥ ७३ ॥

稲妻のように揺らめく繁栄に酔い、刹那に滅びるはかなき富を誇る者たちは、宇宙の主—衆生を世俗の執着という縄から解き放つ解脱者—を礼拝しない。

Verse 74

सृष्टिस्तु विविधा प्रोक्ता देवासुरविभेदतः । हरिभक्तियुता दैवी तद्धीना ह्यासुरी महा ॥ ७४ ॥

創造は多様であり、天（デーヴァ）と阿修羅の別によって説かれる。ハリへのバクティを具えるものは神性であり、それを欠くものは大いなる阿修羅性である。

Verse 75

तस्माच्छृणुष्व विप्रेन्द्र हरिभक्तिपरायणाः । श्रेष्ठाः सर्वत्र विख्याता यतो भक्तिः सुदुर्लभा ॥ ७५ ॥

ゆえに、ああ最勝のバラモンよ、聞け。ハリへのバクティに全身全霊を捧げる者たちは最上であり、至る所で名高い。真のバクティはきわめて得難いからである。

Verse 76

असूयारहिता ये च विप्रत्राणपरायणाः । कामादिरहिता ये च तेषां तुष्यति केशवः ॥ ७६ ॥

嫉みなく、ブラーフマナを護ることに専心し、欲望などの煩悩を離れた者たちに、ケーシャヴァは歓喜される。

Verse 77

सम्मार्जनादिना ये तु विष्णुशुश्रूषणे रताः । सत्पात्रदाननिरताः प्रयान्ति परमं पदम् ॥ ७७ ॥

しかし、掃き清めなどの奉仕によって主ヴィシュヌに仕え、また相応しい受者に施しを捧げることに励む者は、至高の住処へと至る。

Verse 78

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे प्रथमपादे हरिभक्ति लक्षणं नामचतुस्त्रिंशोऽध्यायः ॥ ३४ ॥

かくして、『シュリー・ブリハン＝ナーラディーヤ・プラーナ』前分（プールヴァ・バーガ）第一パーダにおける「ハリへのバクティの相（しるし）」と題する第三十四章は終わる。