ऋषय ऊचुः । कथाया लक्षणं ब्रूहि गुणदोषान्सविस्तरान् । आर्षेयपौरुषेयाणां काव्यचिह्नपरीक्षणम् । कथं ज्ञेयं महाबुद्धे श्रोतुमिच्छामहे वयम्
ṛṣaya ūcuḥ | kathāyā lakṣaṇaṃ brūhi guṇadoṣānsavistarān | ārṣeyapauruṣeyāṇāṃ kāvyacihnaparīkṣaṇam | kathaṃ jñeyaṃ mahābuddhe śrotumicchāmahe vayam
ઋષિઓએ કહ્યું—કથાનું લક્ષણ કહો, તેના ગુણ-દોષ વિસ્તારે જણાવો; તેમજ આર્ષેય અને પૌરુષેય રચનાઓનું કાવ્યચિહ્નો દ્વારા પરીક્ષણ કેવી રીતે કરવું તે પણ કહો। હે મહાબુદ્ધિમાન, આ યથાર્થ રીતે કેવી રીતે જાણી શકાય? અમે સાંભળવા ઇચ્છીએ છીએ।
Ṛṣayaḥ (the sages)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Sūta
Scene: A semicircle of sages respectfully interrogates Sūta, palms joined, requesting a systematic method to evaluate sacred narratives and distinguish seer-origin from human composition.
Seek discernment (viveka) in sacred listening—knowing the marks of authentic, dharma-aligned narration.
The immediate verse frames a teaching within the Prabhāsa-kṣetra Māhātmya setting, but does not yet praise a specific sub-tīrtha.
None; the verse requests doctrinal criteria for evaluating sacred narratives.