Sukta 7

Mantra 1

मूर्धानं दिवो अरतिं पृथिव्या वैश्वानरमृत आ जातमग्निम् । कविं सम्राजमतिथिं जनानामासन्ना पात्रं जनयन्त देवाः ॥

દેવોએ સત્યમાંથી જન્મેલો વૈશ્વાનર અગ્નિ જન્માવ્યો—આકાશનું શિખર (મૂર્ધા), પૃથ્વીની ગતિનો માર્ગદર્શક. કવિ, સર્વરાજા, જનસમુદાયોનો અતિથિ—અમારા અંતરમાં યજ્ઞાર્પણ માટે નજીક અને તૈયાર પાત્ર—એને દેવોએ પ્રગટ કર્યો.

Mantra 2

नाभिं यज्ञानां सदनं रयीणां महामाहावमभि सं नवन्त । वैश्वानरं रथ्यमध्वराणां यज्ञस्य केतुं जनयन्त देवाः ॥

દેવોએ વૈશ્વાનરને યજ્ઞોનું નાભિ, સમૃદ્ધિઓનું સદન, મહાન આહ્વાન-ધ્વનિ તરીકે ગોઠવ્યો. અધ્વરોના રથપથ સમાન, યજ્ઞનો કેતુ—ધ્વજચિહ્ન, માર્ગદર્શક પ્રકાશ—એને દેવોએ જન્માવ્યો.

Mantra 3

त्वद्विप्रो जायते वाज्यग्ने त्वद्वीरासो अभिमातिषाहः । वैश्वानर त्वमस्मासु धेहि वसूनि राजन्त्स्पृहयाय्याणि ॥

હે અગ્નિ, તારા પરથી બળની સમૃદ્ધિ ધરાવતો વિપ્ર જન્મે છે; તારા પરથી શત્રુ-મતિને જીતનારા વીરબળો ઊભા થાય છે. હે વૈશ્વાનર, હે રાજન, અમારા અંદર ઇચ્છનીય વસુઓ સ્થાપ—એવા ખજાના, જેને ધારણ કરવા અમે તરસીએ છીએ.

Mantra 4

त्वां विश्वे अमृत जायमानं शिशुं न देवा अभि सं नवन्ते । तव क्रतुभिरमृतत्वमायन्वैश्वानर यत्पित्रोरदीदेः ॥

હે અમૃત (અગ્નિ), જન્મ લેતા તને સર્વ દેવો નવજાત શિશુની જેમ ચારે તરફથી ઘેરી લે છે. હે વૈશ્વાનર, તારા ક્રતુઓ—સંકલ્પશક્તિઓ—દ્વારા તેઓ અમૃતત્વને પામે છે, કારણ કે તું બે માતા-પિતાની વચ્ચે પ્રકાશિત થાય છે.

Mantra 5

वैश्वानर तव तानि व्रतानि महान्यग्ने नकिरा दधर्ष । यज्जायमानः पित्रोरुपस्थेऽविन्दः केतुं वयुनेष्वह्नाम् ॥

હે વૈશ્વાનર, હે અગ્નિ, તારા તે મહાન વ્રતો—વિધિઓ/નિયમો—એવા છે કે કોઈ પણ તેમને ભંગ કરી શકતું નથી. જ્યારે તું બે માતા-પિતાના ઉરસ્તળે જન્મે છે, ત્યારે દિવસોના સુવ્યવસ્થિત વ્યવહારો (વયુનેષુ)માં તું કેતુ—માર્ગદર્શક પ્રકાશ—ને શોધી લે છે.

Mantra 6

वैश्वानरस्य विमितानि चक्षसा सानूनि दिवो अमृतस्य केतुना । तस्येदु विश्वा भुवनाधि मूर्धनि वया इव रुरुहुः सप्त विस्रुहः ॥

દ્રષ્ટિ-દર્શન (ચક્ષસા) વડે વૈશ્વાનરના માટે સ્વર્ગના ઊંચા શિખરો માપીને ગોઠવાયા છે—અમૃતના કેતુ, દીપ્ત ધ્વજ દ્વારા. તેના જ મસ્તક પર સર્વ ભુવન સ્થિત છે; પાંખવાળી શક્તિઓની જેમ તેઓ ઊર્ધ્વે ઉઠે છે—સાત વિસ્રુહ, જુદા જુદા વહેતા પ્રવાહો, એક જ જ્વાળાના બહુ-કિરણ ગતિમાન રૂપો.

Mantra 7

वि यो रजांस्यमिमीत सुक्रतुर्वैश्वानरो वि दिवो रोचना कविः । परि यो विश्वा भुवनानि पप्रथेऽदब्धो गोपा अमृतस्य रक्षिता ॥

જે સુક્રતુ (જ્ઞાની શક્તિવાળો) વૈશ્વાનર કવિએ રજાંસિ—વિસ્તારો—માપી ગોઠવ્યા, અને દ્યૌના તેજસ્વી લોકોને વિશાળપણે ખુલ્લા કર્યા. જે સર્વ ભૂવનને ચારે તરફ વ્યાપે છે—અદબ્ધ ગોપા, અમૃતનો રક્ષિતા—તે આપણા અંદર સત્ત્ય-સત્તાનું રક્ષણ કરે છે.