HomeRamayanaBala KandaSarga 42Shloka 3
Previous Verse
Next Verse

Shloka 3

गङ्गावतरण-प्रार्थना

Bhagīratha’s Petition for the Descent of Gaṅgā

तस्मिन् राज्यं समावेश्य दिलीपे रघुनन्दन।हिमवच्छिखरे पुण्ये तपस्तेपे सुदारुणम्।।1.42.3।।

tasmin rājyaṁ samāveśya dilīpe raghunandana | himavacchikhare puṇye tapas tepe sudāruṇam ||1.42.3||

હે રઘુનંદન રામ! દિલીપને રાજ્ય સોંપીને અંશુમાન હિમવતના પવિત્ર શિખર પર અતિ કઠોર તપસ્યા કરવા લાગ્યો.

तस्मिन्in him/when he (Dilīpa)
तस्मिन्:
Adhikaraṇa (अधिकरण)
TypeNoun
Rootतद् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, सप्तमी-विभक्ति, एकवचन; अधिकरण (in him/when he)
राज्यम्the kingdom
राज्यम्:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootराज्य (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, द्वितीया-विभक्ति, एकवचन
समावेश्यhaving entrusted/vested
समावेश्य:
Kriyāviśeṣaṇa (क्रियाविशेषण)
TypeVerb
Rootसम् + आ + विश् (धातु)
Formक्त्वान्त-अव्ययकृदन्त (absolutive): ‘having entrusted/installed (in)’
दिलीपेin Dilīpa
दिलीपे:
Adhikaraṇa (अधिकरण)
TypeNoun
Rootदिलीप (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, सप्तमी-विभक्ति, एकवचन; अधिकरण (in Dilīpa)
रघुनन्दनO Raghunandana
रघुनन्दन:
Sambodhana (सम्बोधन)
TypeNoun
Rootरघु + नन्दन (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, सम्बोधन-प्रथमा, एकवचन
हिमवत्-शिखरेon Himavat’s peak
हिमवत्-शिखरे:
Adhikaraṇa (अधिकरण)
TypeNoun
Rootहिमवत् (प्रातिपदिक) + शिखर (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, सप्तमी-विभक्ति, एकवचन; षष्ठी-तत्पुरुषः (हिमवतः शिखरम्)
पुण्येholy
पुण्ये:
Adhikaraṇa (अधिकरण)
TypeAdjective
Rootपुण्य (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, सप्तमी-विभक्ति, एकवचन; विशेषणम् (शिखरे)
तपःausterity/penance
तपः:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootतपस् (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, द्वितीया-विभक्ति, एकवचन
तेपेperformed (austerities)
तेपे:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootतप् (धातु)
Formलिट्-लकार (Perfect), प्रथमपुरुष, एकवचन; आत्मनेपद
सुदारुणम्very severe
सुदारुणम्:
Karma (कर्म)
TypeAdjective
Rootसु + दारुण (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, द्वितीया-विभक्ति, एकवचन; विशेषणम् (तपः)

'The ashes of these eminent uncles of my grandfather, immersed by the waters of Ganga may ultimately go to heaven'.

A
Aṁśumān
D
Dilīpa
H
Himavat (Himalaya)

FAQs

Dharma balances worldly duty and spiritual discipline: a king ensures stable governance first, then pursues tapas for higher purposes.

The story explains how Aṁśumān, after securing succession through Dilīpa, undertakes harsh penance in the Himalayas.

Self-control and prioritization of duty—renunciation is undertaken responsibly, not by abandoning one’s obligations.