भूधरस्तेन चाख्यातो देविकातटसंस्थितः । वेदपादो यूपदंष्ट्रः क्रतुदन्तः स्रुचीमुखः
bhūdharastena cākhyāto devikātaṭasaṃsthitaḥ | vedapādo yūpadaṃṣṭraḥ kratudantaḥ srucīmukhaḥ
C’est pourquoi il est renommé Bhūdhara, demeurant sur la rive de Devikā : dont les pieds sont les Veda, dont les défenses sont les yūpa (pieux sacrificiels), dont les dents sont les kratu (rites), et dont la bouche est la srucī (cuiller d’offrande).
Sūta (deduced)
Tirtha: Devikā-taṭa Bhūdhara
Type: ghat
Listener: Pilgrim-inquirer/ṛṣis (frame implied)
Scene: Bhūdhara/Vārāha stands by Devikā; his body is visualized as a Vedic sacrifice: Vedas as feet, yūpas as tusks, rites as teeth, ladle as mouth—ritual objects subtly embedded into anatomy.
The deity is envisioned as the very body of yajña—Vedic revelation and sacrificial order are portrayed as living, sacred reality.
Bhūdhara at Devikā-taṭa in Prabhāsakṣetra.
Implicitly extols yajña-dharma through symbolism; no step-by-step rite is given in this verse.