नन्दीश्वरप्रसादेन अणिमादिगुणैर्युतः । तं दृष्ट्वा तु नरः सद्यो विपापः संप्रजायते
nandīśvaraprasādena aṇimādiguṇairyutaḥ | taṃ dṛṣṭvā tu naraḥ sadyo vipāpaḥ saṃprajāyate
Par la grâce de Nandīśvara, ce sanctuaire est pourvu de pouvoirs, à commencer par l’aṇimā. Mais l’homme qui le voit devient aussitôt délivré du péché.
Īśvara (Śiva) (contextual continuation)
Tirtha: Śāṇḍilyeśvara
Type: kshetra
Listener: Devī (address implied by surrounding verses; here not explicitly ‘priye’ but continues the same address)
Scene: The shrine radiates subtle yogic ‘siddhi’ symbolism—miniature cosmic motifs—while Nandīśvara’s presence (as Nandī) sanctifies the space; a pilgrim beholds it and is shown shedding dark ‘pāpa’ aura instantly.
Grace (prasāda) and darśana are emphasized as purifying forces, surpassing mere worldly attainments like siddhis.
Śāṇḍilyeśvara (the liṅga/shrine) in Prabhāsa Kṣetra, associated with Nandīśvara’s grace.
Darśana (visiting/seeing the shrine) is the operative act; siddhi language is descriptive, not prescriptive.