देवो ह्यसौ परं ब्रह्म सदाऽनिर्विण्णमानसः । मायाशक्तिस्त्वमेतस्य सर्गस्थित्यन्तकारिणः
devo hyasau paraṃ brahma sadā'nirviṇṇamānasaḥ | māyāśaktistvametasya sargasthityantakāriṇaḥ
En vérité, il est le Dieu, le Brahman suprême, dont l’esprit ne se lasse jamais. Et toi, tu es sa Māyā-Śakti, la puissance par laquelle s’accomplissent création, maintien et dissolution.
Nārada
Tirtha: Dvārakā (doctrinal praise within māhātmya)
Type: kshetra
Listener: Devī
Scene: A symbolic tableau: Kṛṣṇa as serene supreme light (para-brahman) above; Devī as radiant śakti beside/within that light, emanating three streams labeled creation, preservation, dissolution; Nārada as teacher-sage indicating the cosmic diagram.
It teaches divine non-duality-in-function: the Supreme Brahman acts through Śakti, and cosmic processes unfold through that inseparable power.
Dvārakā’s Māhātmya is elevated by grounding its narrative in high theology—Brahman, Śakti, and cosmic governance tied to Kṛṣṇa’s presence.
None; the verse is primarily philosophical/theological.