शास्त्रार्थावेदिनः सर्वे वेदस्मृतिविवर्जिताः । शुनकेषु च ये जाता विप्रा ध्यानपरायणाः
śāstrārthāvedinaḥ sarve vedasmṛtivivarjitāḥ | śunakeṣu ca ye jātā viprā dhyānaparāyaṇāḥ
Tous connaissent le sens des śāstras, mais sont dépourvus de Veda et de Smṛti. Et les brāhmanes nés parmi les Śunakas sont voués au dhyāna, la méditation sacrée.
Unspecified (contextual narrator within Dharmāraṇyakhaṇḍa)
Scene: Two groups contrasted: disputants holding palm-leaf manuscripts, gesturing in debate yet with an aura of disconnection from Veda-Smṛti; beside them, Śunaka-born brāhmaṇas seated in meditation under trees, serene and inwardly luminous.
Textual cleverness alone is insufficient; true dharma is rooted in Veda-Smṛti and deepened by meditation.
No tīrtha is specified in this verse.
No external ritual is prescribed; dhyāna (meditation) is praised as a sustained discipline.