अहर्न्निशं श्रुतेर्जाप्याच्छौचाचारनिषेवणात । अद्रोहवत्या बुद्ध्या च पूर्वजन्म म्मरेद्द्विजः
aharnniśaṃ śruterjāpyācchaucācāraniṣevaṇāta | adrohavatyā buddhyā ca pūrvajanma mmareddvijaḥ
Jour et nuit, par la récitation de la śruti révélée, par la pratique de la pureté et de la juste conduite, et avec un esprit sans malveillance, le dvija peut se souvenir des traces d’une naissance antérieure.
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Scene: A dvija engaged in night-and-day recitation beside a lamp, with alternating sun/moon motifs; his mind depicted as clear mirror, with faint visionary scenes of a previous life appearing like a dream-vision.
Spiritual clarity arises from disciplined recitation, purity, and non-malice—refining consciousness to deeper remembrance.
No tīrtha is explicitly mentioned in this verse.
Continuous śruti-japa along with śauca and sadācāra is prescribed as a sādhana.