कर्त्ता सकलपुण्यानां दाता सकलसंपदाम् । जेता सपत्नवृंदानां भक्तः शिवमुकुन्दयोः
karttā sakalapuṇyānāṃ dātā sakalasaṃpadām | jetā sapatnavṛṃdānāṃ bhaktaḥ śivamukundayoḥ
Il accomplissait toute œuvre méritoire, dispensait toute prospérité ; vainqueur des troupes ennemies, il était dévot de Śiva et de Mukunda (Viṣṇu).
Unknown (narrative voice within Brahmottarakhaṇḍa; likely the main narrator)
Scene: The king offers gifts to supplicants and priests; behind him appear paired icons—Śiva with trident and Mukunda with conch/discus—signifying Hari-Hara devotion; defeated enemies lay down arms, indicating righteous victory.
True greatness blends righteous action and generosity with inclusive devotion—honoring both Śiva and Viṣṇu.
No particular tīrtha is referenced; the focus is on virtues and devotion.
Dāna (generous giving) and puṇya-karma (meritorious deeds) are praised as royal and spiritual duties.