लक्ष्मीश्च गोमये नित्यं पवित्रा सर्वमङ्गला । गोमयालेपनं तस्मात्कर्तव्यं पाण्डुनन्दन
lakṣmīśca gomaye nityaṃ pavitrā sarvamaṅgalā | gomayālepanaṃ tasmātkartavyaṃ pāṇḍunandana
Lakṣmī demeure sans cesse dans la bouse de vache, pure et source de toute auspiciosité. C’est pourquoi, ô fils de Pāṇḍu, il convient d’en enduire (en crépi) pour la purification.
Śrī Mārkaṇḍeya (addressing Yudhiṣṭhira)
Tirtha: Go-padārtha (Gomaya) as pavitra-dravya
Type: kshetra
Listener: Yudhiṣṭhira (Pāṇḍunandana)
Scene: A clean courtyard being plastered with fresh gomaya; a subtle iconographic presence of Lakṣmī (lotus, golden aura) indicating her nitya-nivāsa; a sage instructs Yudhiṣṭhira.
Auspiciousness is cultivated through purity: honoring the cow’s sanctified substances is framed as a dharmic means to invite Lakṣmī and wellbeing.
No single tīrtha is named; the teaching supports household and tīrtha-like purity practices within the Revā Khaṇḍa’s dharmic ethos.
Gomayālepana—smearing/plastering with cow-dung as a purification and auspiciousness rite.