ज्वालास्ततस्तस्य मुखात्सुघोराः सविस्फुलिङ्गा बहुलाः सधूमाः । अनेकरूपा ज्वलनप्रकाशाः प्रदीपयन्तीव दिशोऽखिलाश्च
jvālāstatastasya mukhātsughorāḥ savisphuliṅgā bahulāḥ sadhūmāḥ | anekarūpā jvalanaprakāśāḥ pradīpayantīva diśo'khilāśca
Alors, de sa bouche jaillirent des flammes d’une horreur extrême—nombreuses, fumantes et pleines d’étincelles—aux formes multiples et à l’éclat du feu, comme si elles illuminaient toutes les directions.
Deductive: Purāṇic narrator
Scene: From Rudra’s mouth erupt innumerable dreadful flames—smoky, spark-filled, multi-formed—spreading outward as if they light every direction of the cosmos.
Divine energy can purify and dissolve the cosmos; it warns against adharma and affirms the awe-inspiring majesty of Śiva/Rudra.
No specific tirtha is referenced in this verse.
None is stated in this verse.