आसीदिदं तमोभूतमप्रज्ञातमलक्षणम् । अप्रतर्क्यमविज्ञेयं प्रसुप्तमिव सर्वतः
āsīdidaṃ tamobhūtamaprajñātamalakṣaṇam | apratarkyamavijñeyaṃ prasuptamiva sarvataḥ
Au commencement, tout ceci n’était que ténèbres : non manifesté, sans signes discernables ; au-delà du raisonnement et inconnaissable, comme endormi de toutes parts.
Mārkaṇḍeya
Listener: Yudhiṣṭhira
Scene: A cosmogonic void: the universe as featureless darkness, unknowable and beyond reasoning, like a sleeping expanse before awakening into form.
Creation is portrayed as emergence from the unmanifest; spiritual knowledge likewise awakens from ignorance (tamas).
None directly; this is a cosmological setup within the Ravi-tīrtha chapter.
None.