Hanūmaccarita
The Account of Hanumān
इत्थं कृत्वा भूतशुद्धिं क्रियार्हो मर्त्यः शुद्धो जायते ह्येव सद्यः । पूजां कर्तुं जप्यकर्मापि पश्चादेवं ध्यायेद्ब्रह्महत्यादिशुद्ध्यै ॥ ४३ ॥
itthaṃ kṛtvā bhūtaśuddhiṃ kriyārho martyaḥ śuddho jāyate hyeva sadyaḥ | pūjāṃ kartuṃ japyakarmāpi paścādevaṃ dhyāyedbrahmahatyādiśuddhyai || 43 ||
Ainsi, après avoir accompli la bhūta-śuddhi, le mortel est aussitôt purifié et devient apte aux actes rituels. Ensuite, pour accomplir le culte et aussi le japa, il doit méditer de cette même manière, afin d’être purifié même de fautes telles que la brahma-hatyā (le meurtre d’un brāhmaṇa) et autres semblables.
Sanatkumara (in instruction to Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It teaches that inner purification (bhūta-śuddhi) is the immediate prerequisite for becoming ritually and spiritually fit, making worship and japa effective even when one seeks cleansing from heavy karmic impurities.
It frames bhakti-practices like pūjā and mantra-japa as grounded in purity of body–mind; devotional acts become properly aligned when preceded by disciplined purification and focused meditation.
Ritual procedure and mantra-practice (a prayoga-oriented, Vedāṅga-adjacent discipline) are emphasized: bhūta-śuddhi prepares the practitioner for correct japa and pūjā, functioning as a technical prerequisite within Vedic-style ritual conduct.