Hanūmaccarita
The Account of Hanumān
तत्कन्या वा क्षालितांगा धौतपादास्सुवाससः । मधुर्पिगमनिर्यासमसांद्रमगुरूद्भवम् ॥ १६७ ॥
tatkanyā vā kṣālitāṃgā dhautapādāssuvāsasaḥ | madhurpigamaniryāsamasāṃdramagurūdbhavam || 167 ||
Alors, cette jeune fille (ou femme), après s’être baignée—les membres lavés, les pieds purifiés et vêtue d’habits propres—doit s’oindre d’un parfum résineux à la senteur douce, léger et non épais, issu de l’agaru (bois d’aloès).
Narada (in dialogue tradition with Sanatkumara lineage; instructional passage)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It emphasizes śauca (purity) and auspicious preparation—clean body, clean dress, and sattvic fragrance—as a prerequisite for sacred acts, aligning the practitioner’s outer conduct with inner reverence.
By prescribing respectful, clean, and pleasing preparation before worship, it frames bhakti as attentive service (sevā) expressed through disciplined bodily and sensory conduct.
Ritual procedure and śauca discipline are highlighted—practical rules of preparation used in worship and observances, including standards for cleanliness, clothing, and appropriate aromatic substances.