The Explanation of Sandhyā and Related Daily Observances
Saṅdhyā-ādi Nitya-karma-Vidhi
श्यामरङ्गां चतुर्हस्तां शङ्खचक्रलसत्कराम् । गदापद्मधारां देवीं सूर्यासनकृताश्रयाम् ॥ ७३ ॥
śyāmaraṅgāṃ caturhastāṃ śaṅkhacakralasatkarām | gadāpadmadhārāṃ devīṃ sūryāsanakṛtāśrayām || 73 ||
Qu’on médite sur la Déesse, au teint sombre et aux quatre bras ; dont les mains brillent de la conque et du disque ; portant la massue et le lotus, et siégeant sur un trône solaire.
Narada (instructional narration within a technical/ritual context)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It gives a precise dhyāna (meditative iconography) of the Devī—color, number of arms, emblems, and seat—so the worshipper’s mind becomes steady and one-pointed before mantra and ritual proceed.
Bhakti here is expressed as contemplative remembrance: visualizing the deity’s form and attributes (āyudha and āsana) nurtures reverence and intimate devotion, making worship heartfelt rather than merely procedural.
It reflects ritual-technical practice used in mantra-śāstra and kalpa-style procedure: a dhyāna-śloka that standardizes visualization prior to japa and pūjā, ensuring correct form (rūpa) and focused recitation.