Dharmānukathana
Narration of Dharma
तस्य पुण्यं प्रसङ्ख्यातुं नोत्सहेऽब्दशतैरपि । अखण्डदीपं यः कुर्याद्विष्णोर्वा शङ्करस्य च ॥ १३४ ॥
tasya puṇyaṃ prasaṅkhyātuṃ notsahe'bdaśatairapi | akhaṇḍadīpaṃ yaḥ kuryādviṣṇorvā śaṅkarasya ca || 134 ||
Je ne puis dénombrer son mérite, fût-ce en des centaines d’années : celui de qui établit une lampe ininterrompue pour Viṣṇu, ou aussi pour Śaṅkara.
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It declares that the spiritual merit of establishing an unbroken lamp (akhaṇḍadīpa) in devotion is immeasurable, emphasizing bhakti expressed through sustained, reverent worship.
Bhakti here is shown as steady, continuous remembrance and service—symbolized by a lamp kept continuously for Viṣṇu (and also Śaṅkara), indicating unwavering devotion rather than occasional ritual.
Ritual application (kalpa/ācāra in practice) is implied: maintaining an akhaṇḍadīpa as a regulated devotional observance (vrata-like discipline) with attention to continuity and sanctity of worship.