Adhyaya 152: Praise of the Sacred Geography of Mathurā

Verse 1

अथ मथुरातीर्थ प्रशंसा ॥ सूत उवाच ॥ श्रुत्वा देवस्य माहात्म्यं लोहर्गलनिवासिनः ॥ त्रैलोक्यनाथाधिपतेर्विस्मयं परमं गता ॥

Sūta dijo: Al oír la grandeza del Señor que mora en Lohārgala, quedaron colmados del más alto asombro ante el Soberano, Señor de los tres mundos.

Verse 2

धरन्युवाच ॥ पद्मपत्र विशालाक्ष लोकनाथ जगत्पते ॥ त्वत्प्रसादाच्च देवेश श्रुतं शास्त्रं महौजसम् ॥

La Tierra dijo: Oh de ojos amplios como hojas de loto, Señor del mundo y protector de los seres: por tu gracia, oh Señor de los dioses, he escuchado la poderosa enseñanza del śāstra.

Verse 3

तव शिष्या च दासी च त्वामहं शरणङ्गता ॥ जगद्धाता जगज्ज्योतिर्जगत्प्रभुरतन्द्रितः ॥

Soy a la vez tu discípula y tu sierva; a ti he acudido en busca de refugio. Tú eres el sustentador del mundo, la luz del mundo, el Señor del mundo siempre vigilante.

Verse 4

तव सम्भावनाद्देव जातास्मि कनकोज्ज्वला ॥ अलङ्कृता च शस्ता च सर्वशास्त्रेण मानद ॥

Por tu mirada honrosa, oh Señor, me he vuelto resplandeciente como el oro; he sido adornada y hecha digna por todas las enseñanzas de los śāstras, oh dador de honor.

Verse 5

जगद्धातुर्जगच्छास्त्रकृते न हि परिश्रमः ॥ त्वय्यायत्तं जगत्सर्वं यच्च किंचित्प्रवर्त्तते ॥

Para el sustentador del mundo no hay fatiga en componer la enseñanza para el mundo; de ti depende el universo entero y todo cuanto llega a ponerse en acción.

Verse 6

इति कृत्वा च मे देव त्वाह्लादो हृदि वर्त्तते ॥ लोहर्गलात् परं श्रेष्ठं गुह्यं परमदुर्लभम् ॥

Habiendo hablado así, oh Señor, un gozo acerca de Ti permanece en mi corazón. Más allá de Lohārgala hay algo aún más excelente: secreto y sumamente difícil de obtener.

Verse 7

तीर्थं तद्वद कल्याणं तीर्थानामुत्तमोत्तमम् ॥ यदस्ति दुर्लभं तीर्थं तत्त्वं कथय मे प्रभो ॥

Háblame de ese tīrtha auspicioso, el mejor de los mejores entre los lugares de peregrinación. Sea cual sea el tīrtha raro, explícame su verdad, oh Señor.

Verse 8

श्रीवराह उवाच ॥ न विद्यते च पाताले नान्तरिक्षे न मानुषे ॥ समानं मथुराया हि प्रियं मम वसुन्धरे ॥

Śrī Varāha dijo: Ni en Pātāla, ni en el espacio intermedio, ni entre los reinos humanos existe algo igual a Mathurā; pues Mathurā me es querida, oh Tierra.

Verse 9

सूत उवाच ॥ तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य प्रियं च वसुधा तदा ॥ प्रणम्य शिरसा देवी वराहं पुनरब्रवीत् ॥

Sūta dijo: Al oír sus palabras, Vasudhā se alegró entonces. Inclinando la cabeza, la diosa habló de nuevo a Varāha.

Verse 10

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु कार्त्स्न्येन वसुधे कथ्यमानं मयानघे ॥ मथुरेति च विख्यातं तस्मान्नास्ति परं मम ॥

Śrī Varāha dijo: Escucha por completo, oh Vasudhā, oh inmaculada, lo que yo declaro. El lugar célebre como «Mathurā»: más allá de eso, nada es más alto para mí.

Verse 11

सा रम्या च सुशस्ता च जन्मभूमिस्तथा मम ॥ शृणु देवि यथा स्तौमि मथुरां पापहारिणीम्

Ella es encantadora y muy alabada; en verdad, es mi propia tierra natal. Escucha, oh Diosa, mientras ensalzo a Mathurā, la que elimina el demérito.

Verse 12

तत्र वासी नरो याति मोक्षं नास्त्यत्र संशयः ॥ महामाघ्यां प्रयागे तु यत्फलं लभते नरः

El hombre que mora allí alcanza la liberación; de ello no hay duda. Y cualquier fruto que obtiene una persona en Prayāga durante la gran observancia de Māgha—

Verse 13

तत्फलं लभते देवि मथुरायां दिने दिने ॥ पूर्णे वर्षसहस्रं तु वाराणस्यां तु यत्फलम्

Ese mismo fruto, oh Diosa, se obtiene en Mathurā día tras día. Y el fruto que se alcanza en Vārāṇasī sólo después de un pleno millar de años—

Verse 14

तत्फलं लभते देवि मथुरायां क्षणेन हि ॥ कार्त्तिक्यां चैव यत्पुण्यं पुष्करे तु वसुन्धरे

Ese fruto, oh Diosa, se obtiene en Mathurā en un instante. Y cualquier mérito (puṇya) que se acumula en Puṣkara en el mes de Kārttika, oh Tierra—

Verse 15

तत्फलं लभते देवि मथुरायां जितेन्द्रियः ॥ मथुरां तु परित्यज्य योऽन्यत्र कुरुते रतिम्

Ese fruto, oh Diosa, lo alcanza en Mathurā quien ha dominado los sentidos. Pero aquel que, abandonando Mathurā, dirige su apego hacia otra parte—

Verse 16

मूढो भ्रमति संसारे मोहितो मम मायया ॥ यः शृणोति वरारोहे माथुरं मम मण्डलम्

Engañado por mi māyā, el necio vaga en el saṃsāra. Pero quienquiera que escuche, oh de hermosas caderas, acerca de mi sagrado ámbito de Mathurā—

Verse 17

अन्येनोच्चारितं शश्वत्सोऽपि पापैः प्रमुच्यते ॥ पृथिव्यां यानि तीर्थानि आसमुद्रं सरांसि च

Aunque otro lo recite continuamente, él también queda liberado de los deméritos. Cualesquiera que sean los tīrtha de la tierra y los lagos hasta el océano—

Verse 18

मथुरायां प्रयान्त्यत्र सुप्ते चैव जनार्दने ॥ मथुरामण्डलं प्राप्य श्राद्धं कृत्वा यथाविधि

Ellos vienen aquí a Mathurā, incluso cuando Janārdana está en reposo. Habiendo alcanzado el ámbito de Mathurā y realizado el śrāddha según la norma—

Verse 19

तेऽपि यान्ति परां सिद्धिं मत्प्रसादान्न संशयः ॥ कुब्जाम्रके सौकरवे मथुरायां विशेषतः

Ellos también alcanzan la suprema siddhi; por mi gracia no hay duda. Especialmente en Mathurā, en Kubjāmraka y en Saukarava—

Verse 20

विना सांख्येन योगेन मत्प्रसादान्न संशयः ॥ मथुरायां महापुर्यां ये वसन्ति शुचिव्रताः

Aun sin Sāṃkhya ni Yoga, por mi gracia no hay duda. Quienes habitan en la gran ciudad de Mathurā, observando votos puros—

Verse 21

बलिभिक्षाप्रदातारो देवास्ते नरविग्रहाः ॥ भविष्यामि वरारोहे द्वापरे युगसंस्थिते

Esos dioses, dadores de ofrendas y limosnas, aparecerán con forma humana. Oh de bellas caderas, yo me manifestaré en la era de Dvāpara cuando ese yuga quede establecido.

Verse 22

ययातिभूपवंशाच्च क्षत्रियः कुलवर्द्धनः ॥ भविष्यामि वरारोहे मथुरायां न संशयः

Y también, de la estirpe del rey Yayāti, como un kṣatriya que engrandece el linaje—oh de bellas caderas—yo naceré/me manifestaré en Mathurā, sin duda.

Verse 23

मूर्तिं चतुर्विधां कृत्वा स्थास्यामि ऋषिभिः स्तुतः ॥ वत्सराणां शतं तत्र युद्धेषु कृतनिश्चयः

Habiendo formado una encarnación cuádruple, permaneceré allí, alabado por los ṛṣis; y durante cien años allí, firme en mi determinación en las batallas.

Verse 24

एका चन्दनसङ्काशा द्वितीया कनकप्रभा ॥ अशोकसदृशा चान्या अन्या चोत्पलसन्निभा

Una es como el sándalo; la segunda resplandece como el oro. Otra es semejante al aśoka, y otra es comparable a un loto azul.

Verse 25

तत्र गुह्यानि नामानि भविष्यन्ति मम प्रिये ॥ पुण्यानि च पवित्राणि संसारच्छेदनानि च

Allí, oh amada, mis nombres serán secretos; y serán meritorios y purificadores, y también (se dice que) cortan el saṃsāra, el ciclo de la existencia mundana.

Verse 26

यत्राहं पातयिष्यामि द्वात्रिंशत्तु वसुन्धरे ॥ दैत्यान्घोरान्महाभागे कंसादीन् धर्मदूषकान्

Allí abatiré, oh Tierra, a treinta y dos terribles Daityas, oh afortunada, comenzando por Kaṃsa, corruptores del dharma.

Verse 27

यमुना यत्र सुवहा नित्यं सन्निहिता ध्रुवम् ॥ वैवस्वतसुता रम्या यमुना यत्र विश्रुता

Donde el Yamunā fluye con buen curso, siempre presente en verdad; donde el Yamunā, la hermosa hija de Vaivasvata (Yama), es célebre.

Verse 28

यमुना विश्रुता देवि नात्र कार्या विचारणा ॥ तत्र तीर्थानि गुह्यानि भविष्यन्ति ममानघे

La Yamunā es célebre, oh diosa; aquí no hay necesidad de deliberación. Allí, oh inmaculada, habrá tīrthas secretos que serán míos (asociados a mí).

Verse 29

येषु स्नाने नरो देवि मम लोके महीयते ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मपरायणः

Al bañarse en esos lugares, oh diosa, el hombre es honrado en mi mundo; y luego, si aquí entrega sus alientos vitales, dedicado a mis actos y ritos, alcanza ese estado.

Verse 30

न जायते स मर्त्येषु जायते च चतुर्भुजः ॥ अविमुक्ते नरः स्नातो मुक्तिं प्राप्नोत्यसंशयम्

No vuelve a nacer entre los mortales; y allí se manifiesta el de Cuatro Brazos. Quien se baña en Avimukta alcanza la liberación, sin duda.

Verse 31

तथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥ विश्रान्तिसंज्ञकं नाम तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् ॥

Y quien aquí entrega el aliento vital va a mi mundo. Este es el tīrtha llamado Viśrānti, célebre en los tres mundos.

Verse 32

यस्मिन्स्नातो नरो देवि मम लोकं प्रपद्यते ॥ सर्वतीर्थेषु यत्स्नानं सर्वतीर्थेषु यत्फलम् ॥

Oh Diosa, el hombre que se baña allí alcanza mi mundo. Cualquier baño prescrito en todos los tīrthas, y cualquier fruto obtenido en todos los tīrthas—

Verse 33

तत्फलं लभते देवि दृष्ट्वा देवं गतश्रमः ॥ न च यज्ञैर्न तपसा न ध्यानैर्न च संयमैः ॥

Ese fruto, oh Diosa, lo obtiene quien, con el cansancio disipado, contempla a la Deidad. Y no (tan fácilmente) mediante sacrificios, ni austeridades, ni meditaciones, ni disciplinas de autocontrol—

Verse 34

तत्फलं लभते स्नातो यथा विश्रान्तिसंज्ञके ॥ कालत्रयं तु वसुधे यः पश्यति गतश्रमः ॥

Ese fruto lo obtiene quien se baña, tal como (se obtiene) en el lugar llamado Viśrānti. Y, oh Tierra, quien—con el cansancio disipado—contempla el triple tiempo (pasado, presente y futuro)…

Verse 35

कृत्वा प्रदक्षिणे द्वे तु विष्णुलोकं स गच्छति ॥ अस्ति चान्यत्परं गुह्यं सर्वसंसारमोक्षणम् ॥

Habiendo realizado dos pradakṣiṇās (circunvalaciones reverentes), va al mundo de Viṣṇu. Y hay además otro secreto más alto: la liberación de todo el ciclo del saṃsāra.

Verse 36

यस्मिन्स्नातो नरो देवि मम लोकं प्रपद्यते ॥ प्रयागं नाम तीर्थं तु देवानामपि दुर्लभम् ॥

Oh Diosa, el hombre que se baña allí alcanza mi mundo. Es el tīrtha llamado Prayāga, difícil de obtener incluso para los dioses.

Verse 37

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोके स गच्छति ॥ तथा कनखलं नाम तीर्थं गुह्यं परं मम ॥

Ahora, quien aquí abandona el aliento vital va a mi mundo. Asimismo, está el tīrtha llamado Kanakhala, mi lugar sagrado supremo y secreto.

Verse 38

स्नानमात्रेण तत्रापि नाकपृष्ठे स मोदते ॥ अस्ति क्षेत्रं परं गुह्यं तिन्दुकं नाम नामतः ॥

Incluso con sólo bañarse allí, él se regocija en la cumbre del cielo. Hay también una región sagrada, más alta y secreta, llamada Tinduka.

Verse 39

तस्मिन्स्नातो नरो देवि मम लोके महीयते ॥ अस्मिंस्तीर्थे पुरा वृत्तं तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥

Oh Diosa, el hombre que se baña en ese lugar es honrado en mi mundo. En este tīrtha ocurrió algo en tiempos antiguos: escúchalo, oh Tierra.

Verse 40

पाञ्चालविषये देवि काम्पिल्यं च पुरोत्तमम् ॥ धनधान्यसमायुक्तं ब्रह्मदत्तेन पालितम् ॥

En la región de los Pāñcālas, oh Diosa, estaba Kāmpilya, una ciudad excelente, provista de riqueza y grano, y gobernada por Brahmadatta.

Verse 41

तस्मिंस्तु वसते देवि तिन्दुको नाम नापितः॥ तस्मिंस्तु वसतस्तस्य नापितस्य पुरोत्तमे॥

Oh Diosa, mientras él vivía allí, un barbero llamado Tinduka residía en aquella ciudad excelsa; y allí, mientras moraba ese barbero…

Verse 42

कालेन महता तस्य कुटुम्बं च क्षयं गतम्॥ क्षीणे कुटुम्बे तु तदा सुभृशं दुःखपीडितः॥

Con el paso de mucho tiempo, su hogar también cayó en la ruina. Cuando la familia se hubo menguado, entonces quedó intensamente oprimido por el dolor.

Verse 43

सर्वसङ्गं परित्यज्य सोऽगच्छन्मथुरां तदा॥ ब्राह्मणावसथे सोऽपि वसमानो वसुन्धरे॥

Abandonando todo apego, entonces se dirigió a Mathurā. Oh Tierra, él también vivió allí, alojándose en una morada vinculada a los brāhmaṇas.

Verse 44

तस्य कर्मशतं कृत्वा स्नात्वैव यमुनां नदीम्॥ नित्यं स यमुनां स्नाति चिरकालं दृढव्रतः॥

Tras realizar cien actos de servicio y deber ritual, se bañó en el río Yamunā. Firme en su voto, se bañaba diariamente en la Yamunā durante largo tiempo.

Verse 45

ततः कालेन महता पञ्चत्वं समुपागतः॥ स च तीर्थप्रभावेण जातोऽसौ ब्राह्मणोत्तमः॥

Luego, tras mucho tiempo, llegó a la muerte. Y por la eficacia de aquel tīrtha, nació como un excelso brāhmaṇa.

Verse 46

तत्तीर्थस्य प्रभावेण जाता मुक्तिः सुदुर्लभा॥ ततः परं सूर्यतीर्थं सर्वपापप्रमोचनम्॥

Por el poder de aquel tīrtha se obtuvo la liberación, tan difícil de alcanzar. Después viene Sūryatīrtha, el lugar que se dice que absuelve de todos los pecados.

Verse 47

विरोचनेन बलिना सूर्यस्त्वाराधितः पुरा॥ भ्रष्टराज्येन हि तथा धनकामेन सुन्दरि॥

Antaño, Sūrya fue adorado por Bali, el hijo de Virocana. Oh hermosa, habiendo perdido su reino y deseando riquezas, emprendió ese culto.

Verse 48

ऊर्ध्वबाहुर्निराहारस्तताप परमं तपः॥ साग्रं संवत्सरं देवि ततः काममवाप्तवान्॥

Con los brazos en alto y sin alimento, practicó una austeridad suprema. Durante un año entero, oh Diosa, y entonces obtuvo lo que deseaba.

Verse 49

तस्य प्रसन्नो भगवान् द्युमणिः प्रत्यभाषत॥ किं कारणं बले ब्रूहि तपस्यसि महत्तपः॥

Complacido con él, el bienaventurado Dyumaṇi (el Sol) le habló: «Dime, oh Bali, ¿por qué causa practicas tan gran austeridad?»

Verse 50

बलिरुवाच॥ भ्रष्टराज्योऽस्मि देवेश पाताले निवसाम्यहम्॥ वित्तेनापि विहीनस्य कुटुम्बभरणं कृतः॥

Bali dijo: «Oh Señor de los dioses, he sido despojado de mi reino; habito en Pātāla. Aun falto de riquezas, he debido sostener a mi familia.»

Verse 51

मुकुटात्तस्य वै सूर्यॊ ददौ चिन्तामणिं ततः ॥ चिन्तामणिं समासाद्य पातालमगमद्बलिः ॥

Desde su corona, Sūrya en verdad otorgó la Cintāmaṇi, la joya que concede los deseos. Al obtener la Cintāmaṇi, Bali descendió a Pātāla.

Verse 52

तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नातः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ तत्राथ मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥

El hombre que se baña en ese vado sagrado queda liberado de todos los pecados. Y si allí entrega su aliento vital, va a mi mundo.

Verse 53

आदित्याहनि संक्रान्तौ ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः ॥ तस्मिन्स्नातो नरो देवि राजसूयफलं लभेत् ॥

En domingo, en la saṃkrānti (ingreso solar) y en los eclipses de la luna o del sol—si alguien se baña allí, oh Diosa, obtiene el fruto del sacrificio Rājasūya.

Verse 54

ध्रुवेण यत्र सन्तप्तं स्वेच्छया परमं तपः ॥ तत्र वै स्नानमात्रेण ध्रुवलोके महीयते ॥

Donde Dhruva, por su propia determinación, practicó la suprema austeridad—allí, en verdad, con solo bañarse uno es honrado en el mundo de Dhruva.

Verse 55

पितॄंस्तारयते सर्वं पितृपक्षे विशेषतः ॥ दक्षिणे ध्रुवतीर्थस्य तीर्थराजं प्रकीर्तितम् ॥

Libera a todos los antepasados, especialmente durante Pitṛpakṣa, la quincena dedicada a los ancestros. Al sur de Dhruva-tīrtha se proclama el ‘rey de los lugares de peregrinación’.

Verse 56

तस्मिन् स्नाते नरो देवि मम लोकं प्रपद्यते ॥ तद्दक्षिणे महादेवि ऋषितीर्थं परं मम ॥

Cuando una persona se baña allí, oh Diosa, alcanza mi mundo. Al sur de ese lugar, oh Gran Diosa, está mi supremo Ṛṣi-tīrtha.

Verse 57

तत्र स्नातो नरो देवि ऋषिलोकं प्रपद्यते ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोके महीयते ॥

Quien se baña allí, oh Diosa, alcanza el mundo de los ṛṣis. Y si allí abandona su aliento vital, es honrado en mi mundo.

Verse 58

दक्षिणे ऋषितीर्थस्य मोक्षतीर्थं परं मम ॥ तत्र वै स्नानमात्रेण मोक्षमेव प्रपद्यते ॥

Al sur del Ṛṣi-tīrtha está mi supremo Mokṣa-tīrtha. Allí, en verdad, con solo bañarse se alcanza la liberación misma.

Verse 59

तत्र वै कोटितीर्थं हि देवानामपि दुर्लभम् ॥ तत्र स्नानेन दानेन मम लोके महीयते ॥

Allí, en verdad, está el Koṭi-tīrtha, difícil de obtener incluso para los dioses. Allí, mediante el baño y la dádiva (dāna), uno es honrado en mi mundo.

Verse 60

कोटितीर्थे नरः स्नात्वा सन्तर्प्य पितृदेवताः ॥ तारिताः पितरस्तेन तथैव प्रपितामहाः ॥

En el Koṭi-tīrtha, tras bañarse y satisfacer con ofrendas a las deidades ancestrales, por ese acto sus padres quedan liberados, y asimismo los padres de sus abuelos.

Verse 61

कोटितीर्थे नरः स्नात्वा ब्रह्मलोके महीयते ॥ तत्रैव वायुतीर्थं तु पितॄणामपि दुर्लभम् ॥

Tras bañarse en Koṭitīrtha, una persona es honrada en el mundo de Brahmā. Allí mismo está Vāyutīrtha, un vado sagrado que se dice difícil de alcanzar incluso para los pitṛs (antepasados).

Verse 62

पिण्डदानात्तु तत्रैव पितृलोके स गच्छति ॥ गया पिण्डप्रदानेन यत्फलं लभते नरः ॥ तत्फलं लभते देवि ज्येष्ठे दानान्न संशयः ॥

Por ofrecer piṇḍas allí mismo, él va al mundo de los antepasados. Cualquier fruto que un hombre obtiene al ofrecer piṇḍas en Gayā, ese mismo fruto, oh Diosa, se alcanza en Jyeṣṭha mediante la dádiva (dāna); de ello no hay duda.

Verse 63

द्वादशैतानि तीर्थानि देवानां दुर्लभानि च ॥ स्नानं दानं जपं होमं सहस्रगुणितं भवेत् ॥

Se dice que estos doce tīrthas son difíciles de alcanzar incluso para los dioses. El baño ritual, la dádiva, la recitación (japa) y la ofrenda al fuego (homa) realizados allí se multiplican por mil.

Verse 64

पृथिव्युवाच ॥ पुष्करं नैमिषं चैव पुरीं वाराणसीं तथा ॥ एतान् हित्वा महाभाग मथुरां किं प्रशंसति ॥

Dijo Pṛthivī: «Puṣkara, Naimiṣa y también la ciudad de Vārāṇasī; dejando todo eso, oh afortunado e ilustre, ¿por qué se alaba a Mathurā?»

Verse 65

तृप्तिं प्रयान्ति पितरो यावत्स्थित्यग्रजन्मनः ॥ ये वसन्ति महाभागे मथुरामितरे जनाः ॥

Los antepasados alcanzan satisfacción mientras perdure el primero de los nacidos (el ancestro primordial), cuando otras personas residen en Mathurā, oh noble señor.

Verse 66

गङ्गां प्राप्य प्रयागे या वेणीति प्रथिता भुवि ॥ गङ्गाशतगुणा पुण्या माठुरे मम मण्डले ॥

Aquel cauce que, al llegar a Prayāga, es célebre en la tierra como la Veṇī—en mi región de Mathurā se declara cien veces más meritorio que el Gaṅgā.

Verse 67

यस्मिन् स्नातो नरो देवि अग्निष्टोमफलं लभेत् ॥ इन्द्रलोकं समासाद्य नरोऽसौ देवि मोदते ॥

Bañándose allí, oh Diosa, una persona obtiene el fruto del rito Agniṣṭoma; al alcanzar el mundo de Indra, esa persona, oh Diosa, se regocija.

Verse 68

तस्मिन् वरगृहे देवि ब्राह्मणो योगिनां वरः ॥ जातिस्मरो महाप्राज्ञो विष्णुभक्तो वसुन्धरे ॥

En esa morada excelente, oh Diosa, hay un brāhmaṇa—el mejor entre los yoguis—que recuerda nacimientos pasados, es de gran inteligencia y es devoto de Viṣṇu, oh Tierra.

Verse 69

तत्राथ मुञ्चते प्राणान् मम लोके महीयते ॥ ध्रुवतीर्थे तु वसुधे यः श्राद्धं कुरुते नरः ॥

Entonces, al abandonar allí el aliento vital, uno es honrado en mi mundo. Y en Dhruva-tīrtha, oh Tierra, la persona que realiza el śrāddha…

Verse 70

येषां स्मरणमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ तीर्थानां चैव माहात्म्यं श्रुत्वा कामानवाप्नुयात् ॥

Con cuyo solo recuerdo uno queda liberado de todos los pecados; y, habiendo oído la grandeza de los lugares de vado sagrado, puede obtener los fines deseados.