Adhyaya 45

Verse 1

। सूत उवाच । तत्रैवास्ति द्विजश्रेष्ठाः सुपुण्यं पुष्करत्रयम् । यत्र पूर्वं तपस्तप्तमानर्ताधिपभूभुजा

Dijo Sūta: Oh, los mejores entre los dos veces nacidos, allí mismo existe la tríada de estanques de Puṣkara, sumamente meritoria, donde antaño el rey de Ānarta practicó austeridades (tapas).

Verse 2

यस्तत्र कार्तिके मासि कृत्तिकास्थे निशाकरे । मध्याह्ने कुरुते स्नानं स गच्छति परां गतिम्

Quien allí, en el mes de Kārttika, cuando la luna está en Kṛttikā, se baña al mediodía—alcanza el estado supremo.

Verse 3

ऋषय ऊचुः । कथं तत्र समायातं सुपुण्यं पुष्करत्रयम् । कस्मिन्स्थाने च विज्ञेयं कैश्चिह्नैर्वद सूतज

Dijeron los sabios: “¿Cómo llegó allí la tríada de estanques de Puṣkara, tan excelsamente santa? ¿En qué lugar debe reconocerse, y por qué señales? Dínoslo, oh hijo de Sūta.”

Verse 4

सूत उवाच । अहं वः कीर्तयिष्यामि यैश्चिह्नैः पुष्करत्रयम् । प्राग्दृष्टं मुनिना तत्र विश्वामित्रेण धीमता

Dijo Sūta: “Os proclamaré las señales por las que puede reconocerse la tríada de estanques de Puṣkara. Antaño, allí la vio el sabio muni Viśvāmitra.”

Verse 5

पुरा निवसतस्तस्य विश्वामित्रस्य सन्मुनेः । संप्राप्ता कार्तिकी पुण्या कृत्तिकायोगसंयुता

En otro tiempo, mientras el noble sabio Viśvāmitra moraba allí, llegó la santa ocasión de Kārttikī, acompañada por la auspiciosa conjunción de Kṛttikā.

Verse 6

सर्वतीर्थमयं क्षेत्रं तद्विज्ञाय तपोनिधिः । ततश्च चिन्तयामास स्वचित्ते गाधिनन्दनः

Al saber que esta región sagrada estaba impregnada de la esencia de todos los tīrtha, el tesoro de austeridad—el hijo de Gādhi—reflexionó entonces en su propio corazón.

Verse 7

अद्येयं कार्तिकी पुण्या कृत्तिकायोगसंयुता । यस्यां स्नाने नरैः श्रेयः प्राप्यते पुष्करोदके । आद्यं तु पुष्करं दूरे न गन्तुं शक्यतेऽधुना

Hoy es la sagrada Kārttikī, unida a la conjunción de Kṛttikā; al bañarse en las aguas de Puṣkara en este día, los hombres alcanzan mérito y bien espiritual. Pero el Puṣkara primordial está lejos, y ahora no es posible ir allí.

Verse 8

तस्मादत्र स्थितं यच्च तस्मिन्स्नानं करोम्यहम् । स एवं निश्चयं कृत्वा श्रद्धापूतेन चेतसा

Por eso, me bañaré en lo que está presente aquí. Habiendo tomado tal determinación, lo hizo con la mente purificada por la fe.

Verse 9

ततश्चान्वेषयामास पुष्कराणि समंततः । बहुत्वात्तत्र तीर्थानां निश्चयं नान्वपद्यत

Entonces comenzó a buscar por todas partes los Puṣkaras; pero, por la multitud de lugares sagrados de baño que había allí, no pudo llegar a una decisión definida.

Verse 10

दृष्ट्वादृष्ट्वा जलस्थानं स्नानं चक्रे ततः परम् । स तदा श्रममापन्नो भ्रममाण इतस्ततः

Viendo un lugar de agua tras otro, siguió realizando baños una y otra vez. Luego, vagando de aquí para allá, quedó vencido por el cansancio.

Verse 12

वृक्षमूलं समाश्रित्य निविष्टश्च क्षितौ ततः । तुष्टावाथ शुचिर्भूत्वा श्रद्धया च त्रिपुष्करम् । मध्यमाद्योजनं स्वर्गः कनिष्ठादर्ध योजनम् । ज्येष्ठकुण्डात्पुनः ख्यातो हस्तप्रायः शुभात्मभिः

Entonces, refugiándose al pie de un árbol, se sentó en el suelo. Hecho puro, alabó con fe al Triple Puṣkara. Desde el Puṣkara Medio, se dice que el camino al cielo es de un yojana; desde el Menor, de medio yojana; y desde el Estanque Mayor, es célebre entre los virtuosos que está a apenas un palmo de distancia.

Verse 13

पावयंति हि तीर्थानि स्नानदानादसंशयम् । पुष्करालोकनादेव नरः पापात्प्रमु च्यते

En verdad, los tīrtha purifican sin duda mediante el baño sagrado y la dádiva caritativa; pero con solo contemplar a Puṣkara mismo, el hombre queda liberado del pecado.

Verse 14

पुष्करारण्यमाश्रित्य शाकमूलफलैरपि । एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता

Acogiéndose al bosque de Puṣkara, aunque se alimente a un brāhmaṇa solo con verduras, raíces y frutos—cuando allí se sacia a un solo brāhmaṇa, es como si se hubiera alimentado a un crore.

Verse 15

पुष्करे दुष्करं स्नानं पुष्करे दुष्करं तपः । पुष्करे दुष्करो वासः सर्वं पुष्करदुष्करम्

En Puṣkara, el baño sagrado es arduo; en Puṣkara, la austeridad (tapas) es ardua; en Puṣkara, incluso morar es arduo: todo en Puṣkara es difícil (y por ello de gran mérito).

Verse 16

कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे पुष्करे स्नाति यो नरः । स क्षणान्मुच्यते पापादाजन्ममरणोद्भवात्

Quien se bañe en Puṣkara en el mes de Kārttika, cuando ocurre la conjunción de Kṛttikā—queda liberado al instante de los pecados acumulados por el ciclo de nacimientos y muertes.

Verse 17

ज्येष्ठे प्रातश्च मध्याह्ने मध्यमे स्नाति यो नरः । कनिष्ठेऽस्तमिते भानौ सकृत्स्वर्गमवाप्नुयात्

Si una persona se baña en el Puṣkara Mayor por la mañana, en el Puṣkara Medio al mediodía y en el Puṣkara Menor cuando el sol se ha puesto—con hacerlo una sola vez alcanza el cielo.

Verse 18

तावत्तिष्ठति देहेषु पातकं सर्वदेहिनाम् । यावन्न पौष्करैस्तोयैः स्नानं वै कुर्वते नराः

Mientras los hombres no se bañen verdaderamente con las aguas sagradas de Puṣkara, el pecado permanece en los cuerpos de todos los seres encarnados.

Verse 19

दिवाकरकरैः स्पृष्टं तमो यद्वत्प्रणश्यति । पुष्करोदकसंस्पर्शाच्छीघ्रं गच्छति पातकम्

Así como la oscuridad se desvanece al ser tocada por los rayos del sol, así el pecado se aleja pronto por el contacto con las aguas de Puṣkara.

Verse 20

ब्रह्महत्यादिकं पापं कृत्वापि पुरुषो भुवि । कार्तिक्यां पुष्करे स्नात्वा निर्दोषत्वं प्रपद्यते

Aun el hombre en la tierra que haya cometido pecados como el brahmanicidio alcanza la inocencia al bañarse en Puṣkara durante el mes de Kārttika.

Verse 21

किं दानैः किं व्रतैर्होमैः किं यज्ञैर्वहुविस्तरैः । कार्तिक्यां पुष्करे स्नानैः सर्वेषां लभ्यते फलम्

¿Qué necesidad hay de limosnas, votos, ofrendas al fuego o sacrificios extensos? Al bañarse en Puṣkara en Kārttika se obtiene el fruto de todo ello.

Verse 22

यद्येषा भारती सत्या मया सम्यमुदीरिता । तन्मे स्याद्दर्शनं शीघ्रं सद्यः पुष्करसंभवम्

Si estas palabras mías, pronunciadas con dominio de mí mismo, son verdaderas, que pronto reciba la visión de Aquel que nace de Puṣkara, incluso hoy mismo.

Verse 23

एवं तस्य ब्रुवाणस्य विश्वामित्रस्य धीमतः । अशरीराऽभवद्वाणी गगनाद्द्विजसत्तमाः

Cuando el sabio Viśvāmitra hablaba así, surgió del cielo una voz incorpórea—oh el mejor de los dos veces nacidos.

Verse 24

विश्वामित्र मुनिश्रेष्ठ सदा मे गगने स्थितिः । मुक्त्वैकां कार्तिकीं चैव कृत्तिकायोगसंयुताम्

«Oh Viśvāmitra, el mejor de los sabios, mi morada está siempre en los cielos—salvo en aquella única ocasión de Kārttikī, unida a la constelación Kṛttikā».

Verse 25

तदत्र दिवसे वासो मम भूमितले ध्रुवम् । अस्मिन्नेव वने पुण्ये तत्त्वं स्नानं समाचर

«Por ello, en ese día es segura mi morada sobre la tierra. En este mismo bosque sagrado, realiza el baño ritual conforme al verdadero rito.»

Verse 26

विश्वामित्र उवाच । सर्वेषामेव तीर्थानां श्रूयते च समाश्रयः । तत्कथं वेद्मि तीर्थेश त्वामत्रैव व्यवस्थितम्

Viśvāmitra dijo: «Se oye que tú eres el refugio común de todos los tīrtha. Entonces, ¿cómo he de saber, oh Señor de los Tīrtha, que estás establecido precisamente aquí?»

Verse 27

तदोत्थिता पुनर्वाणी तारा गगनगोचरा । विश्वामित्रं मुनिश्रेष्ठं हर्षयंती द्विजोत्तमाः

Entonces la voz se alzó de nuevo—como una estrella que recorre el cielo—deleitando a Viśvāmitra, el mejor de los sabios, oh el más excelso de los dos veces nacidos.

Verse 28

नातिदूरे वनादस्मादत्र संति जलाशयाः । तेषामेकतमे पद्मं विद्यतेऽधोमुखं स्थितम्

No lejos de este bosque hay cuerpos de agua. En uno de ellos se halla un loto, erguido, con el rostro vuelto hacia abajo.

Verse 29

ऊर्ध्ववक्त्रं द्वितीये च तिर्यग्वक्त्रं तृतीयके । तत्रोर्ध्वास्यैः सरोजैश्च विज्ञेयं ज्येष्ठपुष्करम्

En el segundo estanque el loto mira hacia arriba, y en el tercero mira de lado. Allí, por los lotos de rostro elevado, debe reconocerse el Puṣkara Jyeṣṭha, el Mayor.

Verse 30

पार्श्ववक्त्रैर्द्विजश्रेष्ठ मध्यमं परिकीर्तितम् । अधोवक्त्रैस्तथा ज्ञेयं कनिष्ठं पुष्करं क्षितौ

Oh excelso entre los nacidos dos veces, el Puṣkara señalado por lotos de rostro lateral es proclamado como el Puṣkara Medio (Madhyama). Y aquel marcado por lotos de rostro vuelto hacia abajo debe conocerse en la tierra como el Puṣkara Menor (Kaniṣṭha).

Verse 31

एतैश्चिह्नैर्मुनिश्रेष्ठ ज्ञात्वा स्नानं समाचर । तच्छ्रुत्वा स मुनिस्तूर्णं समुत्थाय ययौ ततः

Oh el mejor de los sabios, tras reconocer el tīrtha por estas señales, realiza el baño sagrado. Al oírlo, aquel sabio se levantó al instante y partió hacia ese lugar.

Verse 32

तादृशैः कमलैस्तत्र संस्थितास्ते जलाशयाः । तान्दृष्ट्वा श्रद्धयोपेतः कृत्वा स्नानं यथाक्रमम्

Allí, aquellos estanques estaban engalanados con lotos de esa misma clase. Al verlos, colmado de fe, realizó el baño ritual en el debido orden.

Verse 33

ततश्च विधिना सम्यक्चकारपितृतर्पणम्

Después, conforme al rito prescrito, realizó debidamente el pitṛ-tarpaṇa, las libaciones sagradas para la satisfacción de los antepasados.

Verse 34

ततः शाकैश्च मूलैश्च नीवारैः फलसंयुतैः । चकार विधिना श्राद्धं तत्रैव द्विजसत्तमाः

Luego, con verduras de hoja, raíces y arroz silvestre nīvāra, junto con frutos, los más excelsos de los dos veces nacidos celebraron allí mismo el Śrāddha según el rito prescrito.

Verse 35

तत्र तस्यैव तीरस्थो वीक्षांचक्रे समाहितः । कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे चिह्नदर्शनलालसः

Allí, de pie en aquella misma ribera, permaneció vigilante con la mente recogida, anhelando contemplar el signo sagrado cuando, en el mes de Kārttika, llegara la conjunción de Kṛttikā.

Verse 36

ब्राह्मणा ऊचुः । कीदृशं जायते चिह्नं कार्तिक्यां ज्येष्ठपुष्करे । संप्राप्ते कृत्तिकायोगे सर्वं तत्र वदाशु नः

Dijeron los brahmanes: «¿Qué clase de signo sagrado aparece en Jyeṣṭha Puṣkara en el mes de Kārttika? Cuando llegue la conjunción de Kṛttikā, dinos pronto todo lo que allí acontece».

Verse 37

सूत उवाच । कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यदा गच्छति चंद्रमाः । तदा निष्क्रामति श्रेष्ठं कमलं जलमध्यतः

Dijo Sūta: «En Kārttika, cuando se produce la conjunción de Kṛttikā y la Luna entra en esa disposición, entonces emerge del centro de las aguas un loto excelentísimo».

Verse 38

तन्मध्येंऽगुष्ठमात्रस्तु पुरुषो दृश्यते जनैः । सुस्नातैः श्रद्धयोपेतैस्ततस्तीर्थफलं लभेत्

En el mismo centro, la gente contempla a un Purusha sagrado del tamaño de un pulgar. Por ello, quienes se bañan debidamente y están colmados de fe obtienen el fruto pleno de ese tirtha santo.

Verse 39

एतस्मात्कारणात्स्नात्वा विश्वामित्रो महामुनिः । तच्चिह्नं वीक्षयामास महद्यत्नं समाश्रितः

Por esta misma razón, el gran sabio Viśvāmitra, tras bañarse, se esforzó con gran empeño por contemplar aquel signo sagrado.

Verse 40

तस्यैवं वीक्षमाणस्य विश्वामित्रस्य धीमतः । आनर्ताधिपतिस्तत्र प्राप्तो राजा बृहद्बलः

Mientras el sabio Viśvāmitra contemplaba así, llegó allí el rey Bṛhadbala, soberano de Ānarta.

Verse 41

अत्यंतं मृगयाश्रांतो हत्वा मृगगणान्बहून् । ऋक्षांश्चैव वराहांश्च सारंगानथ संबरान्

El rey, exhausto por la caza, tras abatir muchas manadas de ciervos, y también osos, jabalíes, antílopes sāraṅga y ciervos śambara, prosiguió.

Verse 42

सिंहान्व्याघ्रान्वृकांश्चैव हिंसानारण्यचारिणः । तथान्यानपि मध्याह्ने तेन मार्गेण संगतः

Por aquel camino, al mediodía, se topó con leones, tigres y lobos—fieras feroces que vagan por la espesura—y con otras criaturas también.

Verse 43

अथापश्यद्द्रुमोपांते विश्वामित्रं मुनीश्वरम् । उपविष्टं कृतस्नानं वीक्षमाणं जलाशयम्

Entonces, al pie de un árbol, vio a Viśvāmitra—señor entre los sabios—sentado tras el baño ritual, contemplando el estanque de aguas sagradas.

Verse 44

ततस्तं प्रणिपत्योच्चैरवतीर्य तुरंगमात् । श्रमार्त्तः सलिले तस्मिन्प्रविवेश नृपोत्तमः

Luego, postrándose ante él con profunda reverencia y desmontando del caballo, el mejor de los reyes—vencido por el cansancio—entró en aquellas aguas.

Verse 45

एतस्मिन्नंतरे तोयात्कमलं तद्विनिर्गतम् । सहस्रपत्रसंजुष्टं द्वादशार्कसमप्रभम्

En ese mismo instante, de aquellas aguas surgió un loto, ornado con mil pétalos, resplandeciente como doce soles.

Verse 46

तद्दृष्ट्वा स महीपालः पद्ममत्यद्भुतं महत् । जग्राह कौतुकाविष्टः स्वयं सव्येन पाणिना

Al ver aquel loto inmenso y prodigioso, el rey—poseído por la curiosidad—lo tomó él mismo con la mano izquierda.

Verse 47

स्पृष्टमात्रे ततस्तस्मिन्कमले द्विजसत्तमाः । उत्थितः सुमहाञ्छब्दो विश्वं येन प्रपूरितम्

¡Oh, el mejor de los nacidos dos veces! Apenas fue tocado aquel loto, se alzó un sonido inmenso que colmó el mundo entero.

Verse 48

तं शब्दं स महीपालः श्रुत्वा मूर्छामुपाविशत् । पतितश्च जले तस्मिन्पद्मं चादर्शनं गतम्

Al oír aquel sonido, el rey Mahīpāla cayó desvanecido; y al desplomarse en esas aguas, el loto desapareció de la vista.

Verse 49

ततः कृच्छ्रेण महता कर्षितः सलिलाद्बहिः । सेवकैर्दुःखशोकार्त्तैर्हाहेति प्रतिजल्पकैः

Luego, con grandísima dificultad, sus servidores lo arrastraron fuera del agua, afligidos por pena y angustia, clamando: «¡Ay! ¡Ay!»

Verse 50

ततस्तीरं समासाद्य कृच्छ्रात्प्राप्याथ चेतनाम् । यावद्वीक्षयति स्वांगं तावत्कुष्ठं समागतम्

Después, alcanzando la orilla con dificultad, recobró poco a poco el sentido. Pero en cuanto miró sus propios miembros, la lepra ya había caído sobre él.

Verse 51

ततो विषादमापन्नो दृष्ट्वा तादृङ्निजं वपुः । शीर्णघ्राणांघ्रिहस्तं च घर्घरस्वरसंयुतम्

Al ver su propio cuerpo vuelto así, cayó en la desesperación: su nariz, pies y manos se consumían, y su voz se tornó áspera y ronca.

Verse 52

अथ गत्वा मुनेः पार्श्वे विश्वामित्रस्य भूमिपः । उवाच वचनं दीनं बाष्पगद्गदया गिरा

Entonces el rey fue junto al sabio Viśvāmitra y pronunció palabras lastimeras, con la voz entrecortada y temblorosa por las lágrimas.

Verse 53

भगवन्पश्य मे जातं यादृशं वपुरेव हि । अकस्मादेव मग्नस्य सलिलेऽत्र विगर्हितम्

¡Oh Bendito, mira en qué se ha convertido mi cuerpo! Pues al sumergirme en esta agua, de repente me he vuelto deforme y condenado.

Verse 54

तत्किं पानीयदोषो वा किं वा भूमेर्मुनी श्वर । येनेदृक्सहसा यातं विकृतिं मे शरीरकम्

¿Se debe esto a algún defecto en el agua o en la tierra misma, oh señor de los sabios, por lo cual mi cuerpo ha caído tan repentinamente en tal distorsión?

Verse 55

विश्वामित्र उवाच । सावित्रं पद्ममेवैतद्यत्स्पृष्टं भूपते त्वया । उच्छिष्टेन रविर्मध्ये स्वयं यस्य व्यवस्थितः

Viśvāmitra dijo: 'Oh rey, lo que tocaste fue ciertamente el loto Sāvitra. En él reside el Sol mismo al mediodía; sin embargo, lo tocaste en estado de impureza.'

Verse 56

यदा स्यात्कृत्तिकायोगः कार्तिके मासि पार्थिव । शशांकस्य तदा चैतज्जायते पौष्करे जले

Oh rey, cuando ocurre la conjunción de Kṛttikā en el mes de Kārtika, en el momento conectado con la Luna, este loto surge en las aguas de Puṣkara.

Verse 57

तदिदं पुष्करं ज्येष्ठं भवान्यत्र श्रमातुरः । प्रविष्टः कार्तिकी चाद्य कृत्तिकायोगसंयुता

Este es Puṣkara, el más importante; y tú, fatigado por el esfuerzo, entraste aquí. Hoy es Kārtikī, y está unido a la conjunción Kṛttikā.

Verse 58

एतद्वीक्ष्य नरो ह्यत्र स्नानं कुर्याज्जलाशये । श्रद्धया परया युक्तः स गच्छति परां गतिम्

Al contemplar esto, el hombre debe bañarse aquí en el estanque. Dotado de fe suprema, alcanza el estado más alto.

Verse 59

उच्छिष्टेन त्वया राजन्हरणाय हि केवलम् । एतत्सरोरुहं स्पृष्टं तेनेदृक्संस्थितं फलम्

Oh rey, tocaste este loto estando en estado de impureza y sólo con la intención de llevártelo. Por eso ha sobrevenido tal resultado.

Verse 60

बृहद्बल उवाच । कथं मे स्यान्मुनिश्रेष्ठ कुष्ठव्याधिपरिक्षयः । तपसा नियमेनापि व्रतेनापि कृतेन वै

Dijo Bṛhadbala: «Oh el mejor de los sabios, ¿cómo podrá extinguirse por completo mi lepra y mi enfermedad: por austeridad, por disciplinas, o por un voto cumplido debidamente?»

Verse 61

विश्वामित्र उवाच । आराधय सहस्रांशुमस्मिन्क्षेत्रे महीपते । ततः प्राप्स्यसि संसिद्धिं कुष्ठनाशसमुद्भवाम्

Viśvāmitra dijo: «Oh rey, adora a Sahasrāṃśu, el Sol de mil rayos, en este campo sagrado; entonces alcanzarás la segura realización que surge como destrucción de la lepra.»

Verse 62

तच्छ्रुत्वा स मुनेर्वाक्यं भूमिपालो बृहद्बलः । तत्क्षणात्स्थापयामास सूर्यस्य प्रतिमां तदा

Al oír las palabras del sabio, el rey Bṛhadbala, en ese mismo instante, estableció entonces una imagen de Sūrya.

Verse 63

अर्चयामास विधिवत्पुष्पधूपानुलेपनैः । श्रद्धया परया युक्तो रविवारे विशेषतः

Lo adoró conforme al rito debido, con flores, incienso y unción perfumada; colmado de fe suprema, especialmente en los domingos.

Verse 64

उपवासपरो भूत्वा रक्तचन्दनसंयुतैः । पूजयन्रक्तपुष्पैश्च श्रद्धया परया युतः

Observando el ayuno, y usando pasta de sándalo rojo, lo veneró también con flores rojas, firme en una fe suprema.

Verse 65

ततः संवत्सरस्यांते स बभूव महीपतिः । कुष्ठ व्याधि विनिर्मुक्तो द्वादशार्कसमप्रभः

Luego, al cabo de un año, aquel rey quedó libre de lepra y de toda dolencia, resplandeciendo con un fulgor igual al de doce soles.

Verse 66

ततः स्वं राज्यमासाद्य भुक्त्वा भोगाननेकशः । देहांते दिननाथस्य संप्राप्तो मंदिरं तथा

Después, recobrando su propio reino y gozando de muchos deleites regios, al fin de su vida alcanzó la morada—el templo-mundo—de Dinnanātha, el Señor Sol.

Verse 67

सूत उवाच । एवं तत्र द्विजश्रेष्ठा विश्वामित्रेण धीमता । प्रकटं सर्वलोकस्य विहितं पुष्करत्रयम्

Dijo Sūta: «Así, oh mejores de los brahmanes, allí—por obra del sabio Viśvāmitra—se manifestó claramente y quedó establecido para todos los mundos el Puṣkara-traya, los tres Puṣkaras».

Verse 68

यस्तत्र कार्तिके मासे कार्त्तिक्यां कृत्तिकासु च । प्रकरोति नरः स्नानं ब्रह्मलोकं स गच्छति

Quienquiera que, en ese lugar, se bañe en el mes de Kārttika—en la luna llena de Kārttikī y bajo la mansión lunar Kṛttikā—ese hombre va a Brahmaloka.

Verse 69

तथा यो भास्करं पश्येद्बृहद्वलप्रतिष्ठितम् । वत्सरं रविवारेण यावत्कृत्वा क्षणं नरः । स मुच्यते नरो रोगैर्यदि स्याद्रोगसंयुतः

Asimismo, quien contemple a Bhāskara (el Sol) consagrado por Bṛhadbala—si lo hace en domingo durante un año, aunque sea por un instante—queda libre de enfermedades, si estuviera aquejado.

Verse 70

नीरोगो वा नरः सद्यो लभते मनसेप्सितम् । निष्कामो मोक्षमाप्नोति प्रसादात्तीक्ष्णदीधितेः

Por la gracia del Señor de rayos agudos (Tīkṣṇadīdhiti) de este tīrtha, el hombre queda libre de enfermedad y pronto obtiene lo que anhela en su corazón; y quien está sin deseo alcanza la liberación (mokṣa).

Verse 71

कार्त्तिक्यां कृत्तिकायोगे वृषोत्सर्गं करोति यः । पुष्करेषु सुपुण्येषु सोऽश्वमेधफलं लभेत्

Quien, en el mes de Kārttika, cuando prevalece la conjunción de Kṛttikā, realiza el vṛṣotsarga (liberación ritual de un toro) en los santísimos Puṣkaras, obtiene el fruto del sacrificio Aśvamedha.

Verse 72

एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येकोपि गयां व्रजेत् । यजेत वाऽश्वमेधेन नीलं वा वृषमुत्सृजेत्

Deben desearse muchos hijos varones: pues si siquiera uno de ellos va a Gayā; o si uno realiza el sacrificio Aśvamedha; o si uno libera un toro de tono azulado (vṛṣotsarga).

Verse 73

एकतः सर्वतीर्थानि सर्वदानानि चैकतः । एकतस्तु वृषोत्सर्गः कार्तिक्यां पुष्करेषु च

De un lado están todos los lugares santos y, de un lado, todas las dádivas; pero del otro lado está un solo acto: el vṛṣotsarga—la liberación del toro—cuando se realiza en Kārttika, en Puṣkara.

Verse 74

यश्चैतच्छुणुयान्नित्यं पठेद्वा श्रद्धयान्वितः । संप्राप्य सर्वकामान्वै ब्रह्मलोके महीयते

Quien lo escuche a diario, o lo recite con fe, alcanza todos los deseos y es honrado en el mundo de Brahmā.