Adhyaya 22

Mantra 1

तेजो॑ऽसि शु॒क्रम॒मृत॑मायु॒ष्पा आयु॑र्मे पाहि । दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्या॒मा द॑दे

Tú eres esplendor, brillante e inmortal, dador de vida; protege mi vida. Bajo el impulso del dios Savitṛ te tomo: con los brazos de los Aśvins, con las manos de Pūṣan te recibo.

Mantra 2

इ॒माम॑गृभ्णन् रश॒नामृ॒तस्य॒ पूर्व॒ आयु॑षि वि॒दथे॑षु क॒व्या । सा नो॑ अ॒स्मिन्त्सु॒त आ ब॑भूव ऋ॒तस्य॒ साम॑न्त्स॒रमा॒रप॑न्ती

Esta cuerda de Ṛta (el Orden) la tomaron antaño los inspirados, en tiempos antiguos, en la primera edad, en las asambleas sagradas dignas de himnos. Que ella venga a nosotros en este nuestro prensado: Saramā, sigilosa, trayendo el canto de Ṛta.

Mantra 3

अ॒भि॒धा अ॑सि॒ भुव॑नमसि य॒न्ताऽसि॑ ध॒र्ता । स त्वम॒ग्निं वै॑श्वान॒रᳪ सप्र॑थसं गच्छ॒ स्वाहा॑कृतः

Tú eres cobertura; tú eres mundo; tú eres guía, sostén. Así, hecho con « Svāhā », ve hacia Agni Vaiśvānara, el de vasta expansión.

Mantra 4

स्व॒गा त्वा॑ दे॒वेभ्य॑ः प्र॒जाप॑तये॒ ब्रह्म॒न्नश्वं॑ भ॒न्त्स्यामि॑ दे॒वेभ्य॑ः प्र॒जाप॑तये॒ तेन॑ राध्यासम् । तं ब॑धान दे॒वेभ्य॑ः प्र॒जाप॑तये॒ तेन॑ राध्नुहि

¡Que vaya de modo auspicioso! A ti — para los dioses, para Prajāpati, oh Brahmán — al caballo lo ataré para los dioses, para Prajāpati; por ello, que yo alcance el éxito. Átalo — para los dioses, para Prajāpati; por ello, cumple (el rito) con logro.

Mantra 5

प्र॒जाप॑तये त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मीन्द्रा॒ग्निभ्यां॑ त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि वा॒यवे॑ त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि॒ विश्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्यो॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि॒ सर्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्यो॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि । यो अर्व॑न्तं॒ जिघा॑ᳪसति॒ तम॒भ्य॒मीति॒ वरु॑णः| प॒रो मर्त॑: प॒रः श्वा

Para Prajāpati te rocío, a ti, el acepto; para Indra y Agni te rocío, a ti, el acepto; para Vāyu te rocío, a ti, el acepto; para los Todos-los-Dioses te rocío, a ti, el acepto; para todos los dioses te rocío, a ti, el acepto. Quien pretende matar al corcel, a ese lo acomete Varuṇa; lejos esté el mortal, lejos el perro.

Mantra 6

अ॒ग्नये॒ स्वाहा॒ सोमा॑य॒ स्वाहा॒ ऽपां मोदा॑य॒ स्वाहा॑ सवि॒त्रे स्वाहा॑ वा॒यवे॒ स्वाहा॒ विष्ण॑वे॒ स्वाहेन्द्रा॑य॒ स्वाहा॒ बृह॒स्पत॑ये॒ स्वाहा॑ मि॒त्राय॒ स्वाहा॒ वरु॑णाय॒ स्वाहा॑

A Agni: svāhā. A Soma: svāhā. Para el deleite de las Aguas: svāhā. A Savitṛ: svāhā. A Vāyu: svāhā. A Viṣṇu: svāhā. A Indra: svāhā. A Bṛhaspati: svāhā. A Mitra: svāhā. A Varuṇa: svāhā.

Mantra 7

हि॒ङ्का॒राय॒ स्वाहा॒ हिङ्कृ॑ताय॒ स्वाहा॒ क्रन्द॑ते॒ स्वाहा॑ ऽवक्र॒न्दाय॒ स्वाहा॒ प्रोथ॑ते॒ स्वाहा॑ प्रप्रो॒थाय॒ स्वाहा॑ ग॒न्धाय॒ स्वाहा॑ घ्रा॒ताय॒ स्वाहा॒ निवि॑ष्टाय॒ स्वाहोप॑विष्टाय॒ स्वाहा॒ सन्दि॑ताय॒ स्वाहा॒ वल्ग॑ते॒ स्वाहा ऽऽसी॑नाय॒ स्वाहा॑ शया॑नाय॒ स्वाहा॒ स्वप॑ते॒ स्वाहा॒ जाग्र॑ते॒ स्वाहा॒ कूज॑ते॒ स्वाहा॒ प्रबु॑द्धाय॒ स्वाहा॑ वि॒जृम्भ॑माणाय॒ स्वाहा॒ विचृ॑ताय॒ स्वाहा॒ सᳪहा॑नाय॒ स्वाहोप॑स्थिताय॒ स्वाहाऽऽय॑नाय॒ स्वाहा॒ प्राय॑णाय॒ स्वाहा॑

Al hiṅkāra — svāhā. Al acto de hiṅkāra — svāhā. Al clamor — svāhā. Al contra‑clamor — svāhā. Al resoplido — svāhā. Al resoplido repetido — svāhā. Al aroma — svāhā. Al oler — svāhā. Al sentarse — svāhā. Al sentarse cerca — svāhā. Al estar atado (sujeto) — svāhā. Al saltar — svāhā. Al estar sentado — svāhā. Al estar acostado — svāhā. Al dormir — svāhā. Al velar — svāhā. Al emitir sonido (arrullar) — svāhā. Al estar despierto — svāhā. Al estirarse (bostezar) — svāhā. Al moverse — svāhā. Al reunirse — svāhā. Al presentarse (ponerse junto) — svāhā. A la partida — svāhā. Al emprender el camino — svāhā.

Mantra 8

य॒ते स्वाहा॒ धाव॑ते॒ स्वाहो॑द्द्रा॒वाय॒ स्वाहोद्द्रु॑ताय॒ स्वाहा॑ शूका॒राय॒ स्वाहा॒ शूकृ॑ताय॒ स्वाहा॒ निष॑ण्णाय॒ स्वाहोत्थि॑ताय॒ स्वाहा॑ ज॒वाय॒ स्वाहा॒ बला॑य॒ स्वाहा॑ वि॒वर्त॑मानाय॒ स्वाहा॒ विवृ॑त्ताय॒ स्वाहा॑ विधून्वा॒नाय॒ स्वाहा॒ विधू॑ताय॒ स्वाहा॒ शुश्रू॑षमाणाय॒ स्वाहा॑ शृण्व॒ते स्वाहेक्ष॑माणाय॒ स्वाहे॑क्षि॒ताय॒ स्वाहा॒ वी॒क्षिताय॒ स्वाहा॑ निमे॒षाय॒ स्वाहा॒ यदत्ति॒ तस्मै॒ स्वाहा॒ यत् पिब॑ति॒ तस्मै॒ स्वाहा॒ यन्मूत्रं॑ क॒रोति॒ तस्मै॒ स्वाहा॑ कुर्व॒ते स्वाहा॑ कृ॒ताय॒ स्वाहा॑

Al que se esfuerza — svāhā. Al que corre — svāhā. Al que se incorpora de un salto — svāhā. Al que se ha incorporado — svāhā. Al śūkkāra (resoplido) — svāhā. Al que ha resoplado — svāhā. Al que se sienta — svāhā. Al que se levanta — svāhā. A la rapidez — svāhā. A la fuerza — svāhā. Al que gira — svāhā. Al que ha girado — svāhā. Al que sacude — svāhā. Al que ha sacudido — svāhā. Al que desea escuchar (atento al oír) — svāhā. Al que oye — svāhā. Al que mira — svāhā. Al que ha mirado — svāhā. A lo visto — svāhā. Al parpadeo — svāhā. A lo que come — a eso svāhā. A lo que bebe — a eso svāhā. A lo que orina — a eso svāhā. Al que hace — svāhā. A lo hecho — svāhā.

Mantra 9

तत्स॑वि॒तुर्वरे॑ण्यं॒ भर्गो॑ दे॒वस्य॑ धीमहि । धियो॒ यो न॑: प्रचो॒दया॑त्

Meditamos el resplandor adorable de Savitṛ, el dios; que él impulse nuestros pensamientos.

Mantra 10

हिर॑ण्यपाणिमू॒तये॑ सवि॒तार॒मुप॑ ह्वये । स चेत्ता॑ दे॒वता॑ प॒दम्

Para auxilio invoco aquí a Savitṛ de mano dorada; él es el sabio ordenador, la morada divina.

Mantra 11

दे॒वस्य॒ चेत॑तो म॒हीं प्र स॑वि॒तुर्ह॑वामहे । सु॒म॒तिᳪ स॒त्यरा॑धसम्

Invocamos con fervor la gran gracia de Savitṛ, el dios, el sabio; (concédenos) también el buen pensamiento, cuya generosidad es verdadera e inagotable.

Mantra 12

सु॒ष्टु॒तिᳪ सु॑मती॒वृधो॑ रा॒तिᳪ स॑वि॒तुरी॑महे । प्र दे॒वाय॑ मती॒विदे॑

De Savitṛ buscamos el don que acrecienta el buen pensamiento: la alabanza bien compuesta; la presentamos al dios, conocedor de la intención.

Mantra 13

रा॒तिᳪ सत्प॑तिं म॒हे स॑वि॒तार॒मुप॑ ह्वये । आ॒स॒वं दे॒ववी॑तये

Por el gran don llamo cerca a Savitṛ, señor de los buenos; para el impulso, para el goce de los dioses.

Mantra 14

दे॒वस्य॑ सवि॒तुर्म॒तिमा॑स॒वं वि॒श्वदे॑व्यम् । धि॒या भगं॑ मनामहे

Con pensamiento sagrado contemplamos el designio y el impulso del dios Savitṛ, lo que es de todos los Dioses; y meditamos en Bhaga, el Dispensador de la porción.

Mantra 15

अ॒ग्निᳪ स्तोमे॑न बोधय समिधा॒नो अम॑र्त्यम् । ह॒व्या दे॒वेषु॑ नो दधत्

Despierta a Agni con alabanza, al Inmortal que se enciende; y que coloque nuestras oblaciones entre los Dioses.

Mantra 16

स ह॑व्य॒वाडम॑र्त्य उ॒शिग्दू॒तश्चनो॑हितः । अ॒ग्निर्धि॒या समृ॑ण्वति

Ese portador inmortal de las ofrendas, ardiente, mensajero dispuesto para nuestro bien—Agni, por el pensamiento sagrado, cumple la obra.

Mantra 17

अ॒ग्निं दू॒तं पु॒रो द॑धे हव्य॒वाह॒मुप॑ ब्रुवे । दे॒वाँ२ आ सा॑दयादि॒ह

A Agni, el mensajero, lo pongo al frente; al portador de las oblaciones lo invoco con reverencia: que aquí haga sentar a los dioses.

Mantra 18

अजी॑जनो॒ हि प॑वमान॒ सूर्यं॑ वि॒धारे॒ शक्म॑ना॒ पय॑: । गोजी॑रया॒ रᳪह॑माण॒: पुर॑न्ध्या

Pues tú, oh Pavamāna, has engendrado el Sol para el sustento, con poder, y la bebida nutritiva; avanzando impetuoso con velocidad que conquista vacas, generoso en el otorgar.

Mantra 19

वि॒भूर्मा॒त्रा प्र॒भूः पि॒त्राऽश्वो॑ऽसि॒ हयो॒ऽस्यत्यो॑ऽसि॒ मयो॒ऽस्यर्वा॑ऽसि॒ सप्ति॑रसि वा॒ज्य॒सि॒ वृषा॑ऽसि नृ॒मणा॑ असि । ययु॒र्नामा॑ऽसि॒ शिशु॒र्नामा॑स्यादि॒त्यानां॒ पत्वाऽन्वि॑हि॒ देवा॑ आशापाला ए॒तं दे॒वेभ्योऽश्वं॒ मेधा॑य॒ प्रोक्षि॑तᳪ रक्षते॒ह रन्ति॑ रि॒ह र॑मतामि॒ह धृति॑रि॒ह स्वधृ॑ति॒: स्वाहा॑

Omnipresente en la medida, preeminente por el Padre, eres un Caballo; eres un corcel, un veloz corredor; eres el que alegra, eres el rápido; eres Sapti, eres el que gana el premio, eres el Toro, eres el que deleita a los hombres. «Yayu» es tu nombre; «Śiśu» es tu nombre. Habiendo alzado el vuelo, sigue a los Ādityas. Oh dioses, guardianes de la esperanza: a este caballo, rociado para la Medhā, para los dioses — protegedlo. Aquí haya deleite; aquí haya gozo; aquí firmeza; aquí auto-firmeza. Svāhā.

Mantra 20

काय॒ स्वाहा॒ कस्मै॒ स्वाहा॑ कत॒मस्मै॒ स्वाहा॒ स्वाहा॒ऽऽधिमाधी॑ताय॒ स्वाहा॒ मन॑: प्र॒जाप॑तये॒ स्वाहा॑ चि॒त्तं विज्ञा॑ता॒यादि॑त्यै॒ स्वाहा ऽदि॑त्यै मह्यै॒ स्वाहा ऽदि॑त्यै सुमृडी॒कायै॒ स्वाहा॒ सर॑स्वत्यै॒ स्वाहा॒ सर॑स्वत्यै पाव॒कायै॒ स्वाहा॒ सर॑स्वत्यै बृहत्यै॒ स्वाहा॑ पू॒ष्णे स्वाहा॑ पू॒ष्णे प्र॑प॒थ्या॒य॒ स्वाहा॑ पू॒ष्णे न॒रन्धि॑षाय॒ स्वाहा॒ त्वष्ट्रे॒ स्वाहा॒ त्वष्ट्रे॑ तु॒रीपा॑य॒ स्वाहा॒ त्वष्ट्रे॑ पुरु॒रूपा॑य॒ स्वाहा॒ विष्ण॑वे॒ स्वाहा॒ विष्ण॑वे निभूय॒पाय॒ स्वाहा॒ विष्ण॑वे शिपिवि॒ष्टाय॒ स्वाहा॑

«¿A quién? Svāhā. ¿A quién? Svāhā. ¿A cuál de ellos? Svāhā. Svāhā para quien ha estudiado debidamente (el Veda). Svāhā al Manas, a Prajāpati. Svāhā al Citta, al Conocedor, a Āditya. Svāhā a Āditya el Grande; svāhā a Āditya el Benigno. Svāhā a Sarasvatī; svāhā a Sarasvatī la Purificadora; svāhā a Sarasvatī la Grande. Svāhā a Pūṣan; svāhā a Pūṣan, señor de los caminos; svāhā a Pūṣan, dador de paso seguro. Svāhā a Tvaṣṭar; svāhā a Tvaṣṭar Turīpa; svāhā a Tvaṣṭar de múltiples formas. Svāhā a Viṣṇu; svāhā a Viṣṇu Nibhūyapa; svāhā a Viṣṇu Śipiviṣṭa.»

Mantra 21

विश्वो॑ दे॒वस्य॑ ने॒तुर्मर्तो॑ वुरीत स॒ख्यम् । विश्वो॑ रा॒य इ॑षुध्यति द्यु॒म्नं वृ॑णीत पु॒ष्यसे॒ स्वाहा॑

«Todo mortal elige la amistad del dios que guía; cada cual busca la riqueza y elige la gloria para su prosperidad. Svāhā.»

Mantra 22

आ ब्रह्म॑न् ब्राह्म॒णो ब्र॑ह्मवर्च॒सी जा॑यता॒मा रा॒ष्ट्रे रा॑ज॒न्यः शूर॑ इष॒व्योऽतिव्या॒धी म॑हार॒थो जा॑यतां॒ दोग्ध्री॑ धे॒नुर्वोढा॑न॒ड्वाना॒शुः सप्ति॒: पुर॑न्धि॒र्योषा॑ जि॒ष्णू र॑थे॒ष्ठाः स॒भेयो॒ युवास्य यज॑मानस्य वी॒रो जा॑यतां॒ निका॒मे-नि॑कामे नः प॒र्जन्यो॑ वर्षतु॒ फल॑वत्यो न॒ ओष॑धयः पच्यन्तां योगक्षे॒मो न॑: कल्पताम्

«¡Oh Brahman! Que nazca un Brāhmaṇa, rico en brahmavarcasa (resplandor sagrado); en el reino que nazca un Rājanya: un héroe, diestro en flechas, tirador que hiere a distancia, gran guerrero de carro. Que tengamos una vaca lechera, un buey de tiro, un corcel veloz; una esposa generosa, una mujer; un combatiente de carro victorioso, firme en la formación de carros; un joven apto para la asamblea: que al sacrificante le nazca un varón, un héroe. En cada deseo, y de nuevo en cada deseo, que Parjanya nos haga llover; que maduren para nosotros hierbas medicinales fecundas; que se disponga para nosotros el yoga-kṣema: bienestar y resguardo.»

Mantra 23

प्रा॒णाय॒ स्वाहा॑ ऽपा॒नाय॒ स्वाहा॑ व्या॒नाय॒ स्वाहा॒ चक्षु॑षे॒ स्वाहा॒ श्रोत्रा॑य॒ स्वाहा॑ वा॒चे स्वाहा॒ मन॑से॒ स्वाहा॑

Svāhā al Prāṇa (aliento inspirante); svāhā al Apāna (aliento descendente); svāhā al Vyāna (aliento que todo lo permea); svāhā al Ojo; svāhā al Oído; svāhā a la Palabra; svāhā a la Mente (Manas).

Mantra 24

प्राच्यै॑ दि॒शे स्वाहा॒ ऽर्वाच्यै॑ दि॒शे स्वाहा॒ दक्षि॑णायै दि॒शे स्वाहा॒ ऽर्वाच्यै॑ दि॒शे स्वाहा॑ प्र॒तीच्यै॑ दि॒शे स्वाहा॒ ऽर्वाच्यै॑ दि॒शे स्वाहोदी॑च्यै दि॒शे स्वाहा॒ ऽर्वाच्यै॑ दि॒शे स्वाहो॒र्ध्वायै॑ दि॒शे स्वाहा॒ ऽर्वाच्यै॑ दि॒शे स्वाहा ऽवा॑च्यै दि॒शे स्वाहा॒ ऽर्वाच्यै॑ दि॒शे स्वाहा॑

A la dirección del Este: svāhā; a la dirección hacia acá: svāhā. A la dirección del Sur: svāhā; a la dirección hacia acá: svāhā. A la dirección del Oeste: svāhā; a la dirección hacia acá: svāhā. A la dirección del Norte: svāhā; a la dirección hacia acá: svāhā. A la dirección de arriba: svāhā; a la dirección hacia acá: svāhā. A la dirección de abajo: svāhā; a la dirección hacia acá: svāhā.

Mantra 25

अ॒द्भ्यः स्वाहा॑ वा॒र्भ्यः स्वाहो॑द॒काय॒ स्वाहा॒ तिष्ठ॑न्तीभ्य॒: स्वाहा॒ स्रव॑न्तीभ्य॒: स्वाहा॒ स्यन्द॑मानाभ्य॒: स्वाहा॒ कूप्या॑भ्य॒: स्वाहा॒ सूद्या॑भ्य॒: स्वाहा॒ धार्या॑भ्य॒: स्वाहा॑ ऽर्ण॒वाय॒ स्वाहा॑ समु॒द्राय॒ स्वाहा॑ सरि॒राय॒ स्वाहा॑

A las Aguas (adbhyaḥ) — svāhā; a las formas acuosas (vārbhyaḥ) — svāhā; al Agua (udakāya) — svāhā. A las aguas que permanecen en reposo (tiṣṭhantībhyaḥ) — svāhā; a las aguas que fluyen (sravantībhyaḥ) — svāhā; a las aguas que rezuman, gotean (syandamānābhyaḥ) — svāhā. A las aguas de pozo (kūpyābhyaḥ) — svāhā; a las aguas extraídas/levantadas (sūdyābhyaḥ) — svāhā; a las aguas llevadas o conducidas (dhāryābhyaḥ) — svāhā. Al océano (arṇavāya) — svāhā; al mar (samudrāya) — svāhā; a la corriente de las aguas (sarirāya) — svāhā.

Mantra 26

वाता॑य॒ स्वाहा॑ धू॒माय॒ स्वाहा॒ ऽभ्राय॒ स्वाहा॑ मे॒घाय॒ स्वाहा॑ वि॒द्योत॑मानाय॒ स्वाहा॑ स्त॒नय॑ते॒ स्वाहा॑ ऽव॒स्फूर्ज॑ते॒ स्वाहा॒ वर्ष॑ते॒ स्वाहा॑ ऽव॒वर्ष॑ते॒ स्वाहो॒ग्रं वर्ष॑ते॒ स्वाहा॑ शी॒घ्रं वर्ष॑ते॒ स्वाहो॑द्गृह्ण॒ते स्वाहोद्गृ॑हीताय॒ स्वाहा॑ प्रुष्ण॒ते स्वाहा॑ शीकाय॒ते स्वाहा॒ प्रुष्वा॑भ्य॒: स्वाहा॑ ह्रा॒दुनी॑भ्य॒: स्वाहा॑ नीहा॒राय॒ स्वाहा॑

Al Viento (vātāya) — svāhā; al Humo (dhūmāya) — svāhā; a la Nube (abhrāya) — svāhā; a la Nube de lluvia (meghāya) — svāhā. Al relampagueo (vidyotamānāya) — svāhā; al trueno (stanayate) — svāhā; al estruendo que retumba (avasphūrjate) — svāhā. A la lluvia (varṣate) — svāhā; al aguacero que se derrama (avavarṣate) — svāhā; a la lluvia impetuosa (ugraṃ varṣate) — svāhā; a la lluvia rápida y repentina (śīghraṃ varṣate) — svāhā. A lo que recoge y alza (udgṛhṇate) — svāhā; a lo recogido/alzado (udgṛhītāya) — svāhā. A la llovizna (pruṣṇate) — svāhā; al chispeo fino (śīkāyate) — svāhā. A las gotitas de llovizna (pruṣvābhyaḥ) — svāhā; a las lagunas/estanques (hrādunībhyaḥ) — svāhā; a la niebla (nīhārāya) — svāhā.

Mantra 27

अ॒ग्नये॒ स्वाहा॒ सोमा॑य॒ स्वाहेन्द्रा॑य॒ स्वाहा॑ पृथिव्यै॒ स्वाहा॒ ऽन्तरि॑क्षाय॒ स्वाहा॑ दि॒वे स्वाहा॑ दि॒ग्भ्यः स्वाहा ऽऽशा॑भ्य॒: स्वाहो॒र्व्यै॒ दि॒शे स्वाहा॒ ऽर्वाच्यै॑ दि॒शे स्वाहा॑

A Agni — svāhā; a Soma — svāhā; a Indra — svāhā. A la Tierra (pṛthivyai) — svāhā; al Espacio intermedio, la Atmósfera (antarikṣāya) — svāhā; al Cielo (dive) — svāhā. A las Direcciones (digbhyaḥ) — svāhā; a las Regiones (āśābhyaḥ) — svāhā; a la Dirección amplia, a la vasta extensión (urvyai diśe) — svāhā; a la Dirección vuelta hacia aquí (arvācyai diśe) — svāhā.

Mantra 28

नक्ष॑त्रेभ्य॒: स्वाहा॑ नक्ष॒त्रिये॑भ्य॒: स्वाहा॑ ऽहोरा॒त्रेभ्य॒: स्वाहा॑ ऽर्धमा॒सेभ्य॒: स्वाहा॒ मासे॑भ्य॒: स्वाहा॑ ऋ॒तुभ्य॒: स्वाहा॑ ऽऽर्त॒वेभ्य॒: स्वाहा॑ संवत्स॒राय॒ स्वाहा॒ द्यावा॑पृथि॒वीभ्या॒ᳪ स्वाहा॑ च॒न्द्राय॒ स्वाहा॒ सूर्या॑य॒ स्वाहा॑ र॒श्मिभ्य॒: स्वाहा॒ वसु॑भ्य॒: स्वाहा॑ रु॒द्रेभ्य॒: स्वाहा॑ ऽऽदि॒त्येभ्य॒: स्वाहा॑ म॒रुद्भ्य॒: स्वाहा॒ विश्वे॑भ्यो दे॒वेभ्य॒: स्वाहा॒ मूले॑भ्य॒: स्वाहा॒ शाखा॑भ्य॒: स्वाहा॒ वन॒स्पति॑भ्य॒: स्वाहा॒ पुष्पे॑भ्य॒: स्वाहा॒ फले॑भ्य॒: स्वाहौष॑धीभ्य॒: स्वाहा॑

Svāhā a las constelaciones; Svāhā a las potencias estelares. Svāhā a los días y a las noches; Svāhā a las quincenas; Svāhā a los meses; Svāhā a las estaciones; Svāhā a las potencias estacionales; Svāhā al año. Svāhā al Cielo y a la Tierra; Svāhā a la Luna; Svāhā al Sol; Svāhā a los rayos; Svāhā a los Vasus; Svāhā a los Rudras; Svāhā a los Ādityas; Svāhā a los Maruts; Svāhā a todos los dioses. Svāhā a las raíces; Svāhā a las ramas; Svāhā a los señores del bosque (árboles); Svāhā a las flores; Svāhā a los frutos; Svāhā a las hierbas medicinales (oṣadhi).

Mantra 29

पृ॒थि॒व्यै स्वाहा॒ ऽन्तरि॑क्षाय॒ स्वाहा॑ दि॒वे स्वाहा॒ सूर्या॑य॒ स्वाहा॑ च॒न्द्राय॒ स्वाहा॒ नक्ष॑त्रेभ्य॒: स्वाहा॒ ऽद्भ्यः स्वाहौ॑षधीभ्य॒: स्वाहा॒ वन॒स्पति॑भ्य॒: स्वाहा॑ परिप्ल॒वेभ्य॒: स्वाहा॑ चराच॒रेभ्य॒: स्वाहा॑ सरीसृ॒पेभ्य॒: स्वाहा॑

A la Tierra (Pṛthivī), svāhā; al Espacio intermedio (Antarikṣa), svāhā; al Cielo (Dyaus), svāhā; al Sol (Sūrya), svāhā; a la Luna (Candra), svāhā; a las constelaciones (Nakṣatra), svāhā; a las Aguas, svāhā; a las Plantas, svāhā; a los Señores del bosque, svāhā; a los que van a la deriva, svāhā; a lo que se mueve y a lo que no se mueve, svāhā; a los reptantes, svāhā.

Mantra 30

अस॑वे॒ स्वाहा॒ वस॑वे॒ स्वाहा॑ वि॒भुवे॒ स्वाहा॒ विव॑स्वते॒ स्वाहा॑ गण॒श्रिये॒ स्वाहा॑ ग॒णप॑तये॒ स्वाहा॑ ऽभि॒भुवे॒ स्वाहा ऽधि॑पतये॒ स्वाहा॑ शू॒षाय॒ स्वाहा॑ सᳪस॒र्पाय॒ स्वाहा॑ च॒न्द्राय॒ स्वाहा॒ ज्योति॑षे॒ स्वाहा॑ मलिम्लु॒चाय॒ स्वाहा॒ दिवा॑ प॒तय॑ते॒ स्वाहा॑

Svāhā a Asave (el Impulso vital); svāhā a los Vasus; svāhā a Vibhū (el Omnipenetrante); svāhā a Vivasvat; svāhā a Gaṇa-Śrī (la Gloria de la hueste); svāhā a Gaṇapati (el Señor de la hueste); svāhā a Abhibhū (el Dominador); svāhā a Adhipati (el Soberano); svāhā a Śūṣā (la Fuerza); svāhā a Saṃsarpa (el avance reptante); svāhā a Candra (la Luna); svāhā a Jyotis (la Luz); svāhā a Malimluca; svāhā a Divā-patiyate (el Señor del día).

Mantra 31

मध॑वे॒ स्वाहा॒ माध॑वाय॒ स्वाहा॑ शु॒क्राय॒ स्वाहा॒ शुच॑ये॒ स्वाहा॒ नभ॑से॒ स्वाहा॑ नभ॒स्या॒य॒ स्वाहे॒षाय॒ स्वाहो॒र्जाय॒ स्वाहा॒ सह॑से॒ स्वाहा॑ सह॒स्या॒य॒ स्वाहा॒ तप॑से॒ स्वाहा॑ तप॒स्या॒य॒ स्वाहा॑ ऽᳪहसस्प॒तये॒ स्वाहा॑

Svāhā a Madhu; svāhā a Mādhava; svāhā a Śukra (el Brillante); svāhā a Śuci (el Puro); svāhā a Nabhas (el cielo nublado); svāhā a Nābhasya (lo perteneciente a Nabhas); svāhā a Iṣā (el refrigerio); svāhā a Ūrj (la fuerza sustentadora); svāhā a Sahas (el poder); svāhā a Sahasya (el Poderoso); svāhā a Tapas (el ardor/ascetismo); svāhā a Tapasya (el Ardiente); svāhā a Aṃhasaspati (el Señor de la aflicción).

Mantra 32

वाजा॑य॒ स्वाहा॑ प्रस॒वाय॒ स्वाहा॑ ऽपि॒जाय॒ स्वाहा॒ क्रत॑वे॒ स्वाहा॒ स्व: स्वाहा॑ मू॒र्ध्ने स्वाहा॑ व्यश्नु॒विने॒ स्वाहा ऽन्त्या॑य॒ स्वाहा ऽन्त्या॑य भौव॒नाय॒ स्वाहा॒ भुव॑नस्य॒ पत॑ये॒ स्वाहा ऽधि॑पतये॒ स्वाहा॑ प्र॒जाप॑तये॒ स्वाहा॑

Svāhā a Vāja (la fuerza y el premio); svāhā a Prasava (la impulsión); svāhā a Apijā (el acrecentamiento, el nuevo nacer); svāhā a Kratu (la voluntad con propósito); svāhā a Svaḥ (el mundo celeste); svāhā a Mūrdhan (la Cabeza); svāhā a Vyaśnuvin (el Omnipenetrante); svāhā a Antya (lo Último, la Consumación); svāhā a Antya Bhauvana (lo Último: el ámbito terrenal del devenir); svāhā a Bhuvanasya Pati (el Señor del mundo); svāhā a Adhipati (el Soberano); svāhā a Prajāpati.

Mantra 33

आयु॑र्य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॑ प्रा॒णो य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॑ ऽपा॒नो य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॑ व्या॒नो य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहो॑दा॒नो य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॑ समा॒नो य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॒ चक्षु॑र्य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॒ श्रोत्रं॑ य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॒ वाग्य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॒ मनो॑ य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॒ ऽऽत्मा य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॑ ब्र॒ह्मा य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॒ ज्योति॑र्य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॒ स्व॒र्य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॑ पृ॒ष्ठं य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॑ य॒ज्ञो y॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॑

Que la vida quede debidamente ordenada por el sacrificio — svāhā. Que el aliento inspiratorio (prāṇa) quede debidamente ordenado por el sacrificio — svāhā. Que el aliento espiratorio (apāna) quede debidamente ordenado por el sacrificio — svāhā. Que el aliento que se difunde (vyāna) quede debidamente ordenado por el sacrificio — svāhā. Que el aliento ascendente (udāna) quede debidamente ordenado por el sacrificio — svāhā. Que el aliento equilibrador (samāna) quede debidamente ordenado por el sacrificio — svāhā. Que la vista (el ojo) quede debidamente ordenada por el sacrificio — svāhā. Que el oído quede debidamente ordenado por el sacrificio — svāhā. Que la palabra quede debidamente ordenada por el sacrificio — svāhā. Que la mente (manas) quede debidamente ordenada por el sacrificio — svāhā. Que el Ātman quede debidamente ordenado por el sacrificio — svāhā. Que el Brahman quede debidamente ordenado por el sacrificio — svāhā. Que la luz (jyotis) quede debidamente ordenada por el sacrificio — svāhā. Que lo celeste (svar) quede debidamente ordenado por el sacrificio — svāhā. Que la espalda/la columna quede debidamente ordenada por el sacrificio — svāhā. Que el sacrificio quede debidamente ordenado por el sacrificio — svāhā.

Mantra 34

एक॑स्मै॒ स्वाहा॒ द्वाभ्या॒ᳪ स्वाहा॑ श॒ताय॒ स्वाहैक॑शताय॒ स्वाहा॒ व्यु॒ष्ट्यै॒ स्वाहा॑ स्व॒र्गाय॒ स्वाहा॑

Al Uno — svāhā. A los Dos — svāhā. Al Cien — svāhā. Al Ciento‑uno — svāhā. A la Aurora — svāhā. Al Cielo, Svarga — svāhā.