Adhyaya 13

Mantra 1

मयि॑ गृह्णा॒म्यग्रे॑ अ॒ग्निᳪ रा॒यस्पोषा॑य सुप्रजा॒स्त्वाय॑ सु॒वीर्या॑य । मामु॑ दे॒वता॑: सचन्ताम्

En mí, al comienzo, tomo a Agni: para el fomento de la riqueza, para obtener buena descendencia, para alcanzar excelente vigor varonil. Que las deidades, además, se unan a mí.

Mantra 2

अ॒पां पृ॒ष्ठम॑सि॒ योनि॑र॒ग्नेः स॑मु॒द्रम॒भित॒: पिन्व॑मानम् । वर्ध॑मानो म॒हाँ२ आ च॒ पुष्क॑रे दि॒वो मात्र॑या वरि॒म्णा प्र॑थस्व

Tú eres la superficie de las aguas, el seno de Agni, el océano que se hincha por todas partes. Creciendo, oh Grande, extiéndete también en el loto: por la medida del cielo, por la amplitud del espacio.

Mantra 3

ब्रह्म॑ जज्ञा॒नं प्र॑थ॒मं पु॒रस्ता॒द्वि सी॑म॒तः सु॒रुचो॑ वे॒न आ॑वः । स बु॒ध्न्या॒ उप॒मा अ॑स्य वि॒ष्ठाः स॒तश्च॒ योनि॒मस॑तश्च॒ वि व॑:

Brahman, nacido primero al comienzo, el refulgente Vena lo ha revelado desde el confín. Sus moradas son los cimientos profundos; ha manifestado el seno de lo existente y de lo no existente.

Mantra 4

हि॒र॒ण्य॒ग॒र्भः सम॑वर्त॒ताग्रे॑ भू॒तस्य॑ जा॒तः पति॒रेक॑ आसीत् । स दा॑धार पृथि॒वीं द्यामु॒तेमां कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

El Germen de Oro (Hiraṇyagarbha) surgió al comienzo; nacido, fue el único señor de todo lo que ha llegado a ser. Él sostuvo esta tierra y aquel cielo: ¿a qué dios ofreceremos veneración con la oblación?

Mantra 5

द्र॒प्सश्च॑स्कन्द पृथि॒वीमनु॒ द्यामि॒मं च॒ योनि॒मनु॒ यश्च॒ पूर्व॑: । स॒मा॒नं योनि॒मनु॑ स॒ञ्चर॑न्तं द्र॒प्सं जु॑हो॒म्यनु॑ स॒प्त होत्रा॑:

La gota (drapsa) saltó a lo largo de la tierra, a lo largo de aquel cielo, a lo largo de este seno, y de lo que fue desde antiguo. Recorriendo el mismo seno, esa gota ofrezco en sacrificio, siguiendo a los siete hotṛ.

Mantra 6

नमो॑ऽस्तु स॒र्पेभ्यो॒ ये के च॑ पृथि॒वीमनु॑ । ये अ॒न्तरि॑क्षे॒ ये दि॒वि तेभ्य॑: स॒र्पेभ्यो॒ नम॑:

Sea reverencia a las Serpientes — cualesquiera que sean, las que se desplazan por la tierra; y las que están en el espacio intermedio, y las que están en el cielo: a esas Serpientes, reverencia.

Mantra 7

या इष॑वो यातु॒धाना॑नां॒ ये वा॒ वन॒स्पतीँ॒१ रनु॑ । ये वा॑व॒टेषु॒ शेर॑ते॒ तेभ्य॑: स॒र्पेभ्यो॒ नम॑:

Esos dardos de los Yātudhānas, y esas (serpientes) que siguen a lo largo de los árboles, y las que yacen en hoyos: a esas serpientes, reverencia.

Mantra 8

ये वा॒मी रो॑च॒ने दि॒वो ये वा॒ सूर्य॑स्य र॒श्मिषु॑ । येषा॑म॒प्सु सद॑स्कृ॒तं तेभ्य॑: स॒र्पेभ्यो॒ नम॑:

Ya sean esas (serpientes) en la luminosa región del cielo, o en los rayos del Sol, o aquellas cuya morada está dispuesta en las aguas: a esas serpientes, reverencia.

Mantra 9

कृ॒णु॒ष्व पाज॒: प्रसि॑तिं॒ न पृ॒थ्वीं या॒हि राजे॒वाम॑वाँ॒२ इभे॑न । तृ॒ष्वीमनु॒ प्रसि॑तिं द्रूणा॒नोऽस्ता॑सि॒ विध्य॑ र॒क्षस॒स्तपि॑ष्ठैः

Despliega tu poder; avanza, por así decir, a través de la tierra; ve como un rey, fuerte, con el elefante. Siguiendo tu ímpetu ardiente, arremetiendo, eres un arquero: atraviesa a los Rakṣas con tus (flechas) más abrasadoras.

Mantra 10

तव॑ भ्र॒मास॑ आशु॒या प॑त॒न्त्यनु॑स्पृश धृष॒ता शोशु॑चानः । तपू॑ᳪष्यग्ने जु॒ह्वा॒ पत॒ङ्गानस॑न्दितो॒ वि सृ॑ज॒ विष्व॑गु॒ल्काः

Tus rápidos torbellinos se lanzan; audaz, llameante, pasa rozando. Abrasa, oh Agni, con el cucharón sacrificial a los Patangas voladores; sin ataduras, arroja por todas partes tus tizones de fuego.

Mantra 11

प्रति॒ स्पशो॒ वि सृ॑ज॒ तूर्णि॑तमो॒ भवा॑ पा॒युर्वि॒शो अ॒स्या अद॑ब्धः । यो नो॑ दू॒रे अ॒घश॑ᳪसो॒ यो अन्त्यग्ने॒ मा कि॑ष्टे॒ व्यथि॒रा द॑धर्षीत्

Rechaza a los espías, dispérsalos; sé el más veloz; sé el protector infalible de este pueblo. Quien desde lejos nos desea el mal, o quien está cerca —oh Agni—, que ninguno que pretenda inquietarnos se atreva a acometerte.

Mantra 12

उद॑ग्ने तिष्ठ॒ प्रत्या त॑नुष्व॒ न्यमित्राँ॑२ ओषतात्तिग्महेते । यो नो॒ अरा॑तिᳪ समिधान च॒क्रे नी॒चा तं ध॑क्ष्यत॒सं न शुष्क॑म्

Levántate, oh Agni; extiéndete contra ellos; derriba a los enemigos, tú de arma de filo agudo. Quien, cuando estás encendido, nos obra mala voluntad, a ese, abatido, lo quemarás como se quema el leño seco.

Mantra 13

ऊ॒र्ध्वो भ॑व॒ प्रति॑ वि॒ध्याध्य॒स्मदा॒विष्कृ॑णुष्व॒ दैव्या॑न्यग्ने । अव॑ स्थि॒रा त॑नुहि यातु॒जूनां॑ जा॒मिमजा॑मिं॒ प्र मृ॑णीहि॒ शत्रू॑न् । अ॒ग्नेष्ट्वा॒ तेज॑सा सादयामि

Mantente erguido; hiere en respuesta; sobre nosotros haz manifiestos los poderes divinos, oh Agni. Derriba las huestes firmes de los hechiceros; aplasta a los enemigos, pariente o extraño. Oh Agni, habiéndote venerado, con tu resplandor te asiento firmemente (en tu sede).

Mantra 14

अ॒ग्निर्मू॒र्धा दि॒वः क॒कुत्पति॑: पृथि॒व्या अ॒यम् । अ॒पाᳪ रेता॑ᳪसि जिन्वति । इन्द्र॑स्य॒ त्वौज॑सा सादयामि

Agni es la cabeza del cielo, el señor de la alta cresta del mundo, este mismo (fuego) de la tierra; él vivifica las semillas de las aguas. Con el poder de Indra te hago quedar firmemente asentado.

Mantra 15

भुवो॑ य॒ज्ञस्य॒ रज॑सश्च ने॒ता यत्रा॑ नि॒युद्भि॒: सच॑से शि॒वाभि॑: । दि॒वि मू॒र्धानं॑ दधिषे स्व॒र्षां जि॒ह्वाम॑ग्ने चकृषे हव्य॒वाह॑म्

Tú eres el guía del sacrificio, de la tierra y de la región intermedia, con lo cual te desplazas unido a yuntas auspiciosas. En el cielo estableces la cabeza; la lengua que alcanza Svah (svàr) la has formado, oh Agni, como portador de las oblaciones (havyavāh).

Mantra 16

ध्रु॒वाऽसि॑ ध॒रुणाऽऽस्तृ॑ता वि॒श्वक॑र्मणा । मा त्वा॑ समु॒द्र उद्व॑धी॒न्मा सु॑प॒र्णोऽव्य॑थमाना पृथि॒वीं दृ॑ᳪह

Tú eres la Firme, un sostén bien extendido por Viśvakarman. Que el Océano no te alce; que el de bellas alas no te afloje, sin daño: haz firme a la Tierra.

Mantra 17

प्र॒जाप॑तिष्ट्वा सादयत्व॒पां पृ॒ष्ठे स॑मु॒द्रस्येम॑न् । व्यच॑स्वतीं॒ प्रथ॑स्वतीं॒ प्रथ॑स्व पृथि॒व्य॒सि

Que Prajāpati te haga asentarte aquí, sobre el lomo de las Aguas, en este Océano. Tú que te extiendes ampliamente, tú que te ensanchas — extiéndete: tú eres la Tierra.

Mantra 18

भूर॑सि॒ भूमि॑र॒स्यदि॑तिरसि वि॒श्वधा॑या॒ विश्व॑स्य॒ भुव॑नस्य ध॒र्त्री । पृ॒थि॒वीं य॑च्छ पृथि॒वीं दृ॑ᳪह पृथि॒वीं मा हि॑ᳪसीः

Tú eres Bhūr; tú eres la Tierra; tú eres Aditi, sostén universal, portadora de todo ser. Sostén la Tierra; afirma la Tierra; no dañes la Tierra.

Mantra 19

विश्व॑स्मै प्रा॒णाया॑पा॒नाय॑ व्या॒नायो॑दा॒नाय॑ प्रति॒ष्ठायै॑ च॒रित्रा॑य । अ॒ग्निष्ट्वा॒ऽभि पा॑तु म॒ह्या स्व॒स्त्या छ॒र्दिषा॒ शन्त॑मेन॒ तया॑ दे॒वत॑याऽङ्गिर॒स्वद् ध्रु॒वा सी॑द

Para el Todo — para prāṇa y apāna, para vyāna y udāna, para el firme asentamiento y para el curso ordenado: que Agni te guarde por todas partes con poderoso bienestar, con el más benigno amparo. Con esa deidad, semejante a los Aṅgiras, siéntate firme, inamovible.

Mantra 20

काण्डा॑त्काण्डात्प्र॒रोह॑न्ती॒ परु॑षः परुष॒स्परि॑ । ए॒वा नो॑ दूर्वे॒ प्र त॑नु स॒हस्रे॑ण श॒तेन॑ च

De tallo en tallo brotando, de nudo en nudo extendiéndote — así, oh Dūrvā, extiéndete para nosotros con mil, sí, con cien (brotes).

Mantra 21

या श॒तेन॑ प्रत॒नोषि॑ स॒हस्रे॑ण वि॒रोह॑सि । तस्या॑स्ते देवीष्टके वि॒धेम॑ ह॒विषा॑ व॒यम्

Tú que con cien te extiendes y con mil brotas hacia lo alto,—a ti, oh Iṣṭakā divina, de su (del altar) sustancia, cumpliremos el rito debido con la oblación.

Mantra 22

यास्ते॑ अग्ने॒ सूर्ये॒ रुचो॒ दिव॑मात॒न्वन्ति॑ र॒श्मिभि॑: । ताभि॑र्नो अ॒द्य सर्वा॑भी रु॒चे जना॑य नस्कृधि

Oh Agni, esos resplandores tuyos en el Sol, que con sus rayos extienden el cielo,—con todos ellos, aun hoy, haznos partícipes del brillo; haz que engendremos y alcancemos el resplandor.

Mantra 23

या वो॑ दे॒वाः सूर्ये॒ रुचो॒ गोष्वश्वे॑षु॒ या रुच॑: । इन्द्रा॑ग्नी॒ ताभि॒: सर्वा॑भी॒ रुचं॑ नो धत्त बृहस्पते

Qué resplandores son vuestros, oh Dioses, en el Sol, qué resplandores en las vacas y en los caballos,—oh Indra y Agni, con todos esos resplandores otorgadnos resplandor, oh Bṛhaspati.

Mantra 24

वि॒राड्ज्योति॑रधारयत्स्व॒राड्ज्योति॑रधारयत् । प्र॒जाप॑तिष्ट्वा सादयतु पृ॒ष्ठे पृ॑थि॒व्या ज्योति॑ष्मतीम् । विश्व॑स्मै प्रा॒णाया॑पा॒नाय॑ व्या॒नाय॒ विश्वं॒ ज्योति॑र्यच्छ । अ॒ग्निष्टेऽधि॑पति॒स्तया॑ दे॒वत॑याऽङ्गिर॒स्वद् ध्रु॒वा सी॑द

La Luz soberana sostuvo (a ti); la Luz autónoma sostuvo (a ti). Que Prajāpati te haga sentar sobre el lomo de la Tierra, dotada de luz. Al Prāṇa, al Apāna y al Vyāna universales, concédeles la luz universal. Agni es tu señor: con esa deidad, a la manera de los Aṅgiras, siéntate firme, inmóvil.

Mantra 25

मधु॑श्च॒ माध॑वश्च॒ वास॑न्तिकावृ॒तू अ॒ग्नेर॑न्तः श्ले॒षो॒ऽसि॒ कल्पे॑तां॒ द्यावा॑पृथि॒वी कल्प॑न्ता॒माप॒ ओष॑धय॒: कल्प॑न्ताम॒ग्नय॒: पृथ॒ङ्नम॒ ज्यैष्ठ्या॑य॒ सव्र॑ताः । ये अ॒ग्नय॒: सम॑नसोऽन्त॒रा द्यावा॑पृथि॒वी इ॒मे | वास॑न्तिकावृ॒तू अ॑भि॒कल्प॑माना॒ इन्द्र॑मिव दे॒वा अ॑भि॒संवि॑शन्तु॒ तया॑ दे॒वत॑याऽङ्गिर॒स्वद् ध्रु॒वे सी॑दतम्

Madhu y Mādhava, las dos estaciones de primavera: tú eres la articulación interior de Agni. Que Cielo y Tierra queden debidamente ajustados; que las Aguas queden ajustadas; que las Plantas queden ajustadas; que los Fuegos queden ajustados. Reverencia aparte al Más-antiguo, a los de un mismo voto. Esos Fuegos, de una sola mente, que están aquí entre Cielo y Tierra: que entren, siendo dispuestos como las estaciones de primavera, como los dioses entran junto a Indra. Con esa divinidad, oh vástago de los Aṅgiras, asentaos firmes en lo Inmutable.

Mantra 26

अषा॑ढाऽसि॒ सह॑माना॒ सह॒स्वारा॑ती॒ः सह॑स्व पृतनाय॒तः । स॒हस्र॑वीर्याऽसि॒ सा मा॑ जिन्व

Inconquistable eres tú, firme, resistente; vence las fuerzas hostiles, vence al agresor en la batalla. De mil poderes eres tú: fortaléceme.

Mantra 27

मधु॒ वाता॑ ऋताय॒ते मधु॑ क्षरन्ति॒ सिन्ध॑वः । माध्वी॑र्नः स॒न्त्वोष॑धीः

Dulces sean los vientos para quien camina en el ṛta; dulces fluyan los ríos; melíferas sean para nosotros las plantas.

Mantra 28

मधु॒ नक्त॑मु॒तोषसो॒ मधु॑म॒त्पार्थि॑व॒ᳪ रज॑: । मधु॒ द्यौर॑स्तु नः पि॒ता

Dulce sea la noche y también las auroras; melosa sea la región terrenal; dulce sea para nosotros el Cielo, nuestro Padre.

Mantra 29

मधु॑मान्नो॒ वन॒स्पति॒र्मधु॑माँ२ अस्तु॒ सूर्य॑: । माध्वी॒र्गावो॑ भवन्तु नः

Sea para nosotros melífero el señor del bosque; melífero sea el Sol. Melíferas sean para nosotros las vacas.

Mantra 30

अ॒पां गम्भ॑न्त्सीद॒ मा त्वा॒ सूर्यो॒ऽभि ता॑प्सी॒न्माऽग्निर्वै॑श्वान॒रः । अच्छि॑न्नपत्राः प्र॒जा अ॑नु॒वीक्ष॒स्वानु॑ त्वा दि॒व्या वृष्टि॑: सचताम्

En la hondura de las aguas establécete; que el Sol no te abrase, ni Agni Vaiśvānara. Con el follaje intacto, contempla la progenie; y que la lluvia celeste te acompañe.

Mantra 31

त्रीन्त्स॑मु॒द्रान्त्सम॑सृपत् स्व॒र्गान॒पां पति॑र्वृष॒भ इष्ट॑कानाम् । पुरी॑षं॒ वसा॑नः सुकृ॒तस्य॑ लो॒के तत्र॑ गच्छ॒ यत्र॒ पूर्वे॒ परे॑ताः

Él, reuniéndose, se derramó sobre los tres océanos hacia las regiones celestes — Señor de las aguas, Toro de los ladrillos del altar (iṣṭakā). Revestido de purīṣa, la tierra de relleno, en el mundo del mérito (sukṛta) — ve allí donde han partido los antiguos, los que se fueron (paretāḥ).

Mantra 32

म॒ही द्यौः पृ॑थि॒वी च॑ न इ॒मं य॒ज्ञं मि॑मिक्षताम् । पि॒पृ॒तां नो॒ भरी॑मभिः

Que el poderoso Cielo y la Tierra, juntos, hagan prosperar para nosotros este sacrificio; que nos colmen de apoyos sustentadores.

Mantra 33

विष्णो॒: कर्मा॑णि पश्यत॒ यतो॑ व्र॒तानि॑ पस्प॒शे । इन्द्र॑स्य॒ युज्य॒: सखा॑

Contemplad las obras de Viṣṇu: desde donde ha mirado las observancias sagradas (vrata) — compañero de Indra, uncido (yujya) para la obra.

Mantra 34

ध्रु॒वाऽसि॑ ध॒रुणे॒तो ज॑ज्ञे प्रथ॒ममे॒भ्यो योनि॑भ्यो॒ अधि॑ जा॒तवे॑दा: । स गा॑य॒त्र्या त्रि॒ष्टुभा॑ऽनु॒ष्टुभा॑ च दे॒वेभ्यो॑ ह॒व्यं व॑हतु प्रजा॒नन्

Tú eres firme; como sostén, de aquí nació Jātavedas, el primero de estos vientres, desde lo alto. Que él, conocedor, con Gāyatrī, Triṣṭubh y Anuṣṭubh, lleve la oblación a los dioses.

Mantra 35

इ॒षे रा॒ये र॑मस्व॒ सह॑से द्यु॒म्न ऊ॒र्जे अप॑त्याय । स॒म्राड॑सि स्व॒राड॑सि सारस्व॒तौ त्वोत्सौ॒ प्राव॑ताम्

Para el sustento, para la riqueza, regocíjate; para el poder, para el esplendor, para la fuerza, para la descendencia. Tú eres Samrāṭ, tú eres Svarāṭ: que las dos fuentes de Sarasvatī te protejan y te hagan prosperar.

Mantra 36

अग्ने॑ यु॒क्ष्वा हि ये तवाश्वा॑सो देव सा॒धव॑: । अरं॒ वह॑न्ति म॒न्यवे॑

Oh Agni, unce: pues esos caballos tuyos, oh dios, buenos y aptos, llevan debidamente hacia delante al ardor impelente — Manyu.

Mantra 37

यु॒क्ष्वा हि दे॑व॒हूत॑माँ२ अश्वाँ॑२ अग्ने र॒थीरि॑व । नि होता॑ पू॒र्व्यः स॑दः

Unce en verdad, oh Agni, tus caballos, los más invocados por los dioses, como un auriga; siéntate, Hotṛ primordial, en el asiento del Sadas.

Mantra 38

स॒म्यक् स्र॑वन्ति स॒रितो॒ न धेना॑ अ॒न्तर्हृ॒दा मन॑सा पू॒यमा॑नाः । घृ॒तस्य॒ धारा॑ अ॒भि चा॑कशीमि हिर॒ण्ययो॑ वेत॒सो मध्ये॑ अ॒ग्नेः

Rectamente fluyen, como ríos, como vacas lecheras, purificados por la mente en el corazón interior. Las corrientes de ghee las contemplo firmemente —doradas— en medio del junco, en el seno de Agni.

Mantra 39

ऋ॒चे त्वा॑ रु॒चे त्वा॑ भा॒से त्वा॒ ज्योति॑षे त्वा । अभू॑दि॒दं विश्व॑स्य॒ भुव॑नस्य॒ वाजि॑नम॒ग्नेर्वै॑श्वान॒रस्य॑ च

Para la Ṛc te tomo; para el esplendor te tomo; para la radiancia te tomo; para la luz te tomo. Esto ha llegado a ser la fuerza vigorosa de todo el ser del mundo — también de Agni Vaiśvānara.

Mantra 40

अ॒ग्निर्ज्योति॑षा॒ ज्योति॑ष्मान् रु॒क्मो वर्च॑सा॒ वर्च॑स्वान् । स॒ह॒स्र॒दा अ॑सि स॒हस्रा॑य त्वा

Agni, por la luz, es luminoso; como el oro, por el brillo, es brillante. Tú eres dador de mil; para el mil (aumento) te tomo, te establezco.

Mantra 41

आ॒दि॒त्यं गर्भं॒ पय॑सा॒ सम॑ङ्धि स॒हस्र॑स्य प्रति॒मां वि॒श्वरू॑पम् । परि॑ वृङ्धि॒ हर॑सा॒ माऽभि म॑ᳪस्थाः श॒तायु॑षं कृणुहि ची॒यमा॑नः

Unta con leche el embrión de Āditya, la imagen de mil, de forma universal. Rodéalo con ardor resplandeciente; no me oprimas. Mientras eres edificado, hazlo de duración de cien años.

Mantra 42

वात॑स्य जू॒तिं वरु॑णस्य॒ नाभि॒मश्वं॑ जज्ञा॒नᳪ स॑रि॒रस्य॒ मध्ये॑ । शिशुं॑ न॒दीना॒ᳪ ह॒रि॒मद्रि॑बुध्न॒मग्ने॒ मा हि॑ᳪसीः पर॒मे व्यो॑मन्

El ímpetu del Vāta, el ombligo de Varuṇa: un caballo nacido en medio del cuerpo; como un niño de los ríos, de color dorado, asentado en la roca: oh Agni, no lo hieras en el cielo supremo.

Mantra 43

अज॑स्र॒मिन्दु॑मरु॒षं भु॑र॒ण्युम॒ग्निमी॑डे पू॒र्वचि॑त्तिं॒ नमो॑भिः । स पर्व॑भिरृतु॒शः कल्प॑मानो॒ गां मा हि॑ᳪसी॒रदि॑तिं वि॒राज॑म्

Incesante, brillante, rojizo, de rápido curso — a Agni, de mente antigua, lo venero con reverencias. Mientras se ensambla, miembro a miembro, ajustándose según las estaciones, no hieras a la Vaca: Aditi, la de amplio señorío.

Mantra 44

वरू॑त्रीं॒ त्वष्टु॒र्वरु॑णस्य॒ नाभि॒मविं॑ जज्ञा॒नाᳪ रज॑स॒: पर॑स्मात् । म॒हीᳪ सा॑ह॒स्रीमसु॑रस्य मा॒यामग्ने॒ मा हि॑ᳪसीः पर॒मे व्यो॑मन्

La forma protectora de Tvaṣṭṛ, el ombligo de Varuṇa: una oveja parida desde más allá de la región; la gran Māyā del Asura, mil veces poderosa: oh Agni, no la hieras en el cielo supremo.

Mantra 45

यो अ॒ग्निर॒ग्नेरध्यजा॑यत॒ शोका॑त्पृथि॒व्या उ॒त वा॑ दि॒वस्परि॑ । येन॑ प्र॒जा वि॒श्वक॑र्मा ज॒जान॒ तम॑ग्ने॒ हेड॒: परि॑ ते वृणक्तु

Aquel Agni que nació de Agni — del ardor abrasador, de la tierra, o de nuevo de los ámbitos del cielo—, por quien Viśvakarman engendró a las criaturas: que ese, oh Agni, aparte de ti la cólera dañina.

Mantra 46

चि॒त्रं दे॒वाना॒मुद॑गा॒दनी॑कं॒ चक्षु॑र्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्या॒ग्नेः । आऽप्रा॒ द्यावा॑पृथि॒वी अ॒न्तरि॑क्ष॒ᳪ सूर्य॑ आ॒त्मा जग॑तस्त॒स्थुष॑श्च

El rostro resplandeciente de los dioses se ha alzado en lo alto: el ojo de Mitra, de Varuṇa y de Agni. Ha colmado el cielo, la tierra y el espacio intermedio; el Sol es el Atman mismo de todo lo que se mueve y de lo que permanece.

Mantra 47

इ॒मं मा हि॑ᳪसीर्द्वि॒पादं॑ प॒शुᳪ स॑हस्रा॒क्षो मेधा॑य ची॒यमा॑नः । म॒युं प॒शुं मेध॑मग्ने जुषस्व॒ तेन॑ चिन्वा॒नस्त॒न्वो नि षी॑द । म॒युं ते॒ शुगृ॑च्छतु॒ यं द्वि॒ष्मस्तं ते॒ शुगृ॑च्छतु

No dañes a esta víctima de dos pies, oh de mil ojos, mientras eres construido para el poder sagrado (medhā). Acepta, oh Agni, al animal mayu, apto para el sacrificio; con él, mientras te edificamos, siéntate dentro de nuestro cuerpo. Que el mayu se lleve tu ardor dañino; a quien odiamos, sobre él caiga tu ardor dañino.

Mantra 48

इ॒मं मा हि॑ᳪसी॒रेक॑शफं प॒शुं क॑निक्र॒दं वा॒जिनं॒ वाजि॑नेषु । गौ॒रमा॑र॒ण्यमनु॑ ते दिशामि॒ तेन॑ चिन्वा॒नस्त॒न्वो नि षी॑द । गौ॒रं ते॒ शुगृ॑च्छतु॒ यं द्वि॒ष्मस्तं ते॒ शुगृ॑च्छतु

No dañes a esta víctima de un solo casco: el corcel relinchante, victorioso entre los fuertes. El gaura del bosque te lo asigno; con él, mientras te edificamos, siéntate dentro de nuestro cuerpo. Que el gaura se lleve tu ardor dañino; a quien odiamos, sobre él caiga tu ardor dañino.

Mantra 49

इ॒मᳪ सा॑ह॒स्रᳪ श॒तधा॑र॒मुत्सं॑ व्य॒च्यमा॑नᳪ सरि॒रस्य॒ मध्ये॑ । घृ॒तं दुहा॑ना॒मदि॑तिं॒ जना॒याग्ने॒ मा हि॑ᳪसीः पर॒मे व्यो॑मन् । ग॒व॒यमा॑र॒ण्यमनु॑ ते दिशामि॒ तेन॑ चिन्वा॒नस्त॒न्वो नि षी॑द । ग॒व॒यं ते॒ शुगृ॑च्छतु॒ यं द्वि॒ष्मस्तं ते॒ शुगृ॑च्छतु

No hieras este manantial mil veces, de cien corrientes, que se expande en medio del cuerpo: Aditi para los hombres, que ordeña el ghee. Oh Agni, no lo hieras en el cielo supremo. El gavaya salvaje del bosque te lo asigno; con él, mientras te edificamos, siéntate dentro de nuestro cuerpo. Que el gavaya se lleve tu daño; a quien odiamos, hacia él que se lleve tu daño.

Mantra 50

इ॒ममू॑र्णा॒युं वरु॑णस्य॒ नाभिं॒ त्वचं॑ पशू॒नां द्वि॒पदां॒ चतु॑ष्पदाम् । त्वष्टु॑: प्र॒जानां॑ प्रथ॒मं ज॒नित्र॒मग्ने॒ मा हि॑ᳪसीः पर॒मे व्यो॑मन् । उष्ट्र॑मार॒ण्यमनु॑ ते दिशामि॒ तेन॑ चिन्वा॒नस्त॒वो नि षी॑द । उष्ट्रं॑ ते॒ शुगृ॑च्छतु॒ यं द्वि॒ष्मस्तं ते॒ शुगृ॑च्छतु

No hieras a este lanudo: el ombligo de Varuṇa, la piel de las bestias, de los bípedos y de los cuadrúpedos; el primer engendrador de las criaturas de Tvaṣṭṛ. Oh Agni, no lo hieras en el cielo supremo. El camello salvaje te lo asigno; con él, mientras te edificamos, siéntate dentro de nuestro cuerpo. Que el camello se lleve tu daño; a quien odiamos, hacia él que se lleve tu daño.

Mantra 51

अ॒जो ह्य॒ग्नेरज॑निष्ट॒ शोका॒त्सो अ॑पश्यज्जनि॒तार॒मग्रे॑ । तेन॑ दे॒वा दे॒वता॒मग्र॑मायँ॒स्तेन॒ रोह॑माय॒न्नुप॒ मेध्या॑सः । श॒र॒भमा॑र॒ण्यमनु॑ ते दिशामि॒ तेन॑ चिन्वा॒नस्त॒न्वो नि षी॑द । श॒र॒भं ते॒ शुगृ॑च्छतु॒ यं द्वि॒ष्मस्तं ते॒ शुगृ॑च्छतु

No nacido, en verdad, de Agni fue engendrado — de ardiente aflicción; y al comienzo vio al Engendrador. Con ello los dioses fueron hacia la divinidad más excelsa; con ello los consagrados se acercaron al ascenso. Un Śarabha salvaje, del bosque, te asigno tras de ti: con él, mientras edifica su cuerpo, siéntate firmemente. Que el Śarabha te traiga la agudeza (śug); que esa agudeza alcance a aquel a quien odiamos — que lo alcance.

Mantra 52

त्वं य॑विष्ठ दा॒शुषो॒ नॄँ: पा॑हि शृणु॒धी गिर॑: । रक्षा॑ तो॒कमु॒त त्मना॑

Tú, oh el más joven, protege a los hombres del oferente; escucha las palabras. Guarda la descendencia — sí, con tu propio ser.

Mantra 53

अ॒पां त्वेम॑न्त्सादयाम्य॒पां त्वोद्म॑न्त्सादयाम्य॒पां त्वा॒ भस्म॑न्त्सादयाम्य॒पां त्वा॒ ज्योति॑षि सादयाम्य॒पां त्वाऽय॑ने सादयाम्यर्ण॒वे त्वा॒ सद॑ने सादयामि समु॒द्रे त्वा॒ सद॑ने सादयामि सरि॒रे त्वा॒ सद॑ने सादयाम्य॒पां त्वा॒ क्षये॑ सादयाम्य॒पां त्वा॒ सधि॑षि सादयाम्य॒पां त्वा॒ सद॑ने सादयाम्य॒पां त्वा॑ स॒धस्थे॑ सादयाम्य॒पां त्वा॒ योनौ॑ सादयाम्य॒पां त्वा॒ पुरी॑षे सादयाम्य॒पां त्वा॒ पाथ॑सि सादयामि गाय॒त्रेण॑ त्वा॒ छन्द॑सा सादयामि॒ त्रै॑ष्टुभेन त्वा॒ छन्द॑सा सादयामि॒ जाग॑तेन त्वा॒ छन्द॑सा सादया॒म्यानु॑ष्टुभेन त्वा॒ छन्द॑सा सादयामि॒ पाङ्क्ते॑न त्वा॒ छन्द॑सा सादयामि

En las aguas te hago asentarte; en la hinchazón de las aguas te hago asentarte; en la ceniza de las aguas te hago asentarte; en la luz de las aguas te hago asentarte; en el curso de las aguas te hago asentarte. En la crecida te hago asentarte, en un asiento; en el océano te hago asentarte, en un asiento; en el mar te hago asentarte, en un asiento; en el remolino te hago asentarte, en un asiento. En la morada de las aguas te hago asentarte; en el sostén de las aguas te hago asentarte; en el asiento de las aguas te hago asentarte; en el fundamento de las aguas te hago asentarte; en el seno de las aguas te hago asentarte; en el limo de las aguas te hago asentarte; en la senda de las aguas te hago asentarte. Con el metro Gāyatrī te hago asentarte; con el metro Triṣṭubh te hago asentarte; con el metro Jagatī te hago asentarte; con el metro Anuṣṭubh te hago asentarte; con el metro Paṅkti te hago asentarte.

Mantra 54

अ॒यं पु॒रो भुव॒स्तस्य॑ प्रा॒णो भौ॑वाय॒नो व॑स॒न्तः प्रा॑णाय॒नो गा॑य॒त्री वा॑स॒न्ती गा॑य॒त्र्यै गा॑य॒त्रं गा॑य॒त्रादु॑पा॒ᳪशुरु॑पा॒ᳪशोस्त्रि॒वृत् त्रि॒वृतो॑ रथन्त॒रं वसि॑ष्ठ॒ ऋषि॑: प्र॒जाप॑तिगृहीतया॒ त्वया॑ प्रा॒णं गृ॑ह्णामि प्र॒जाभ्य॑:

Ésta es la parte delantera, «Bhuvas»; su aliento es el Bhauvāyana; la primavera es el curso del aliento; la Gāyatrī es en verdad la primavera; para la Gāyatrī es el Gāyatra; del Gāyatra procede el Upāṃśu; del Upāṃśu el Trivṛt; del Trivṛt el Rathantara. Vasiṣṭha es el vidente (ṛṣi). Contigo, tomada por Prajāpati, tomo el aliento para la descendencia.

Mantra 55

अ॒यं द॑क्षि॒णा वि॒श्वक॑र्मा॒ तस्य॒ मनो॑ वैश्वकर्म॒णं ग्री॒ष्मो मा॑न॒सस्त्रिष्टुब्ग्रै॒ष्मी॑ त्रि॒ष्टुभ॑: स्वा॒रᳪ स्वा॒राद॑न्तर्या॒मो॒ऽन्तर्या॒मात्प॑ञ्चद॒शः प॑ञ्चद॒शाद् बृ॒हद् भ॒रद्वा॑ज॒ ऋषि॑: प्र॒जाप॑तिगृहीतया॒ त्वया॒ मनो॑ गृह्णामि प्र॒जाभ्य॑:

Éste es el lado derecho, Viśvakarman; su mente es la de Viśvakarman; el verano es de la mente; la Triṣṭubh es el verano; de la Triṣṭubh procede el Svāra; del Svāra el Antaryāma; del Antaryāma el Pañcadaśa; del Pañcadaśa el Bṛhat. Bharadvāja es el vidente (ṛṣi). Contigo, tomada por Prajāpati, tomo la mente para la descendencia.

Mantra 56

अ॒यं प॒श्चाद्वि॒श्वव्य॑चा॒तस्य॒ चक्षु॑र्वैश्वव्यच॒सं व॒र्षाश्चाक्षु॑ष्यो जग॑ती वा॒र्षी जग॑त्या॒ ऋक्स॑म॒मृक्स॑माच्छु॒क्रः शु॒क्रात्स॑प्तद॒शः स॑प्तद॒शाद्वै॑रू॒पं ज॒मद॑ग्नि॒रृषि॑: प्र॒जाप॑तिगृहीतया॒ त्वया॒ चक्षु॑र्गृह्णामि प्र॒जाभ्य॑:

Éste, en la parte trasera (occidente), es el Omnipenetrante; su ojo es el del Omnipenetrante. Las lluvias son del ojo; la Jagatī es el metro lluvioso. De la Jagatī proceden el Ṛk y el Sāman en concordia; del Ṛk y el Sāman en concordia procede el Luminoso; del Luminoso el Diecisiete; del Diecisiete el Vairūpa. Jamadagni es el vidente (ṛṣi). Contigo, tomada por Prajāpati, tomo el ojo para la descendencia.

Mantra 57

इ॒दमु॑त्त॒रात् स्व॒स्तस्य॒ श्रोत्र॑ᳪ सौ॒वᳪ श॒रच्छ्रौ॒त्र्य॒नु॒ष्टुप् शा॑र॒द्य॒नु॒ष्टुभ॑ ऐ॒डमै॒डान्म॒न्थी म॒न्थिन॑ एकवि॒ᳪश ए॑कविᳪशाद्वै॑रा॒जं वि॒श्वामि॑त्र॒ ऋषि॑: प्र॒जाप॑तिगृहीतया॒ त्वया॒ श्रोत्रं॑ गृह्णामि प्र॒जाभ्य॑:

Esto, desde el norte, es el Cielo; su Oído es el celeste. El otoño pertenece al oído; Anuṣṭubh es el (metro) otoñal. De Anuṣṭubh procede la Aiḍa; de la Aiḍa el Manthin; del Manthin el «Veintiuno»; del «Veintiuno» el Vairāja. Viśvāmitra es el vidente. Contigo, apresada por Prajāpati, tomo el oído para la descendencia.

Mantra 58

इ॒यमु॒परि॑ म॒तिस्तस्यै॒ वाङ्मा॒त्या हे॑म॒न्तो वा॒च्यः प॒ङ्क्तिर्है॑म॒न्ती प॒ङ्क्त्यै नि॒धन॑वन्नि॒धन॑वत आग्रय॒ण आ॑ग्रय॒णात् त्रि॑णवत्रयस्त्रि॒ᳪशौ त्रि॑णवत्रयस्त्रि॒ᳪशाभ्या॑ᳪ शाक्वररैव॒ते वि॒श्वक॑र्म॒ ऋषि॑: प्र॒जाप॑तिगृहीतया॒ त्वया॒ वाचं॑ गृह्णामि प्र॒जाभ्यो॑ लो॒कं ता इन्द्र॑म्

Esto, arriba, es el Pensamiento; su habla es la enunciación medida. El invierno pertenece al habla; Paṅkti es el (metro) invernal. Para Paṅkti está el (canto) portador de nidhana; del portador de nidhana procede el Āgrayaṇa; del Āgrayaṇa, los «Treinta y nueve» y «Treinta y tres»; de los «Treinta y nueve» y «Treinta y tres», Śakvara y Raivata. Viśvakarman es el vidente. Contigo, apresada por Prajāpati, tomo el habla para los seres; (y) el mundo para ellos, para Indra.