Adhyaya 48
Kapitel 48 berichtet von einer lokalen Heiligtumstradition im Prabhāsa-kṣetra: Īśvara unterweist Devī über einen Liṅga, den Śukra (Bhārgava) errichtet hat, nahe einem westlichen Bezugspunkt namens Vibhūtīśvara. Der Text betont seine Kraft als pāpa-haraṇa—das Entfernen sittlicher Verunreinigungen—durch darśana (andächtiges Schauen) und sparśa (ehrfürchtiges Berühren). Erinnert wird daran, wie Śukra die saṃjīvanī-vidyā durch Rudras Einfluss und strenge tapas erlangte. In einer Episode wird Śukra von Śaṃbhu zu göttlichem Zweck verschlungen; selbst im Innern der Gottheit setzt er seine Askese fort, bis Mahādeva zufrieden ist und ihn freigibt—eine Ursprungserklärung für Name und Heiligkeit des Ortes. Darauf folgen Vorschriften: den Liṅga mit gefestigtem Geist verehren, japa des Mṛtyuñjaya-Mantras bis zur Zahl eines lakh vollziehen, pañcāmṛta-abhiṣeka darbringen und pūjā mit duftenden Blumen ausführen. Verheißen werden Schutz vor Todesfurcht, Befreiung von Sünden, Erfüllung gewünschter Ziele sowie siddhi-ähnliche Wohlergehen (aiśvarya/maṇimā u.a.), abhängig von beständiger Hingabe.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं शुक्रप्रतिष्ठितम् । सर्वपापहरं देवि विभूतीश्वरपश्चिमे
Īśvara sprach: Dann, o große Göttin, soll man zum Liṅga gehen, das von Śukra errichtet wurde. O Göttin, es tilgt alle Sünden und liegt westlich von Vibhūtīśvara.
Verse 2
नातिदूरे स्थितं तत्र स्वयं शुक्रेण निर्मितम् । यत्र संजीवनीं प्राप्तो विद्यां रुद्रप्रभावतः
Nicht weit von dort steht das Heiligtum, das Śukra selbst errichtete—dort erlangte er durch Rudras Macht das lebenswiederherstellende Wissen namens Saṃjīvanī.
Verse 3
संतप्य तु महाघोरं तपोवर्षसहस्रकम् । संप्रसाद्य विरूपाक्षं योऽवाप ग्रहतां सुधीः
Nachdem er tausend Jahre lang äußerst furchtbare Askesen vollbracht und Virūpākṣa (Śiva) erfreut hatte, erlangte jener Weise den Rang eines Graha, eines Planetenherrn.
Verse 4
ग्रस्तेन शंभुना येन देवकार्यार्थसिद्धये । तत्रोदरगतेनैव तपस्तप्तं सुदुष्करम्
Zur Erfüllung des Anliegens der Götter wurde er von Śambhu verschlungen; und selbst im Innern (im Bauch Śivas) übte er dort äußerst schwer zu vollbringende Askese.
Verse 5
वर्षाणामयुतं साग्रं तुष्टिं नीतो महेश्वरः । निष्कासितस्ततः शीघ्रं शुक्र मार्गेण शंभुना
Nach etwas mehr als zehntausend Jahren wurde Maheśvara zufriedengestellt; daraufhin vertrieb Śambhu ihn rasch auf dem mit Śukra verbundenen Pfad.
Verse 6
ततः शुक्रेति नामाभूद्भार्गवस्य महात्मनः । तदाराधयते लिंगं यः कृत्वा निश्चलं मनः
Daraufhin wurde der große Bhārgava unter dem Namen „Śukra“ bekannt. Wer, den Geist unbeweglich machend, jenen Liṅga (den er errichtete) verehrt, vollzieht wahrhaft seine Propitiation.
Verse 7
मृत्युंजयं जपेल्लक्षं स समीहितमाप्नुयात्
Wer das Mṛtyuṃjaya-Mantra hunderttausendmal rezitiert, erlangt das ersehnte Ziel.
Verse 8
तं दृष्ट्वा त्वथवा स्पृष्ट्वा जन्मादिमरणान्तकात् । मुच्यते पातकान्मृत्योः प्रसादात्तस्य भामिनि
O Strahlende, schon durch bloßes Schauen oder gar Berühren jenes (Liṅga/Gottheit) wird der Mensch — vom Beginn der Geburt bis zum Ende des Todes — von Sünden und sogar vom Tod selbst befreit, durch die Gnade jenes Herrn.
Verse 9
मृतसंजीवनार्थं यदैश्वर्यमणिमादिकम् । प्राप्नुयान्नात्र संदेहो यस्य भक्तिः सुनिश्चला
Zum Wiederbeleben der Toten oder zum Erlangen herrscherlicher Kräfte wie aṇimā und dergleichen: Wer eine völlig unerschütterliche Bhakti besitzt, erlangt sie — daran besteht kein Zweifel.
Verse 10
पंचामृतेन संस्नाप्य देवं शुकप्रतिष्ठितम् । सुगन्धपुष्पैः संपूज्य शौक्रीं पीडां स नाप्नुयात्
Wer die von Śuka eingesetzte Gottheit mit pañcāmṛta badet und sie mit duftenden Blumen verehrt, erleidet nicht das mit Śukra verbundene Leiden.
Verse 11
इति सर्वं समासेन माहात्म्यं शुक्रदैवतम् । कथितं तव सुश्रोणि श्रुतं पापभयापहम्
So, o du Schönhüftige, habe ich dir in Kürze die ganze Herrlichkeit der Gottheit Śukra verkündet; schon das bloße Hören vertreibt Sünde und Furcht.
Verse 48
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शुक्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशोध्यायः
So endet das achtundvierzigste Kapitel, genannt „Beschreibung der Herrlichkeit Śukreśvaras“, im Prabhāsa-Khaṇḍa—innerhalb der Prabhāsakṣetra-Māhātmya—des ehrwürdigen Skanda-Mahāpurāṇa, in der Ekāśītisāhasrī-Saṃhitā.