Adhyaya 180

Verse 1

ऋषय ऊचुः । अत्यद्भुतमिदं सूत यत्त्वया समुदाहृतम् । ब्रह्मणा यत्कृतो यज्ञस्तत्र क्षेत्रे महात्मना

Die Weisen sprachen: „O Sūta, höchst wunderbar ist, was du verkündet hast—wie der großherzige Brahmā dort, in jenem heiligen Gebiet, ein Opfer darbrachte.“

Verse 2

अग्निष्टोमादयो यज्ञा ये वर्तन्ते धरातले । यष्टव्यस्तेषु यज्ञेषु स एव हि सुरेश्वरः

Agniṣṭoma und die anderen Opfer, die auf Erden vollzogen werden—unter diesen Yajñas ist es wahrlich eben jener Herr der Götter, der sie selbst darbringen soll.

Verse 3

तेनैव यजता तत्र को हीष्टः प्रब्रवीहि नः । ऋत्विजः के स्थितास्तत्र यैस्तत्कर्म मखोद्भवम् । तत्प्रत्यक्षे कृतं सर्वमेतन्नः कौतुकं परम्

Als er dort selbst das Opfer vollzog, welche Gottheit wurde vor allem verehrt? Sagt es uns. Welche ṛtvij-Priester standen dort, durch die jenes Opferwerk, aus dem makha (yajña) hervorgegangen, ausgeführt wurde? All dies geschah vor ihren eigenen Augen; das ist unser größtes Staunen.

Verse 4

का चैव दक्षिणा दत्ता तेन तेषां द्विजन्मनाम् । कोऽध्वर्युर्विहितस्तत्र येन तद्यजनं कृतम्

Und welche dakṣiṇā, die Opfergabe als Entlohnung, gab er jenen zweimal Geborenen? Und wer wurde dort als Adhvaryu eingesetzt, durch den jenes Opfer ordnungsgemäß vollzogen wurde?

Verse 5

को होता कश्च वाऽग्नीध्रः को ब्रह्मा तत्र संस्थितः । उद्गाता कः स्थितस्तत्र ह्याचार्यो यज्ञकर्मणि

Wer war der Hotṛ, und wer der Agnīdhra? Wer saß dort als Brahmā, der überwachende Priester? Und wer stand dort als Udgātṛ—ja, wer war der ācārya im Opfervollzug?

Verse 6

सूत उवाच । अहं वः कीर्तयिष्यामि सर्वं यज्ञस्य संभवम् । वृत्तांतं यच्च तत्रस्थ माश्चर्यं द्विजपुंगवाः

Sūta sprach: „O Beste unter den zweimal Geborenen, ich werde euch den ganzen Ursprung und Verlauf jenes Opfers verkünden und auch den Bericht über das wunderbare Geschehen, das sich dort ereignete.“

Verse 7

ये सदस्याः स्थितास्तत्र ऋत्विजश्च द्विजोत्तमाः । दक्षिणा याः प्रदत्ताश्च तेभ्यस्तेन महात्मना

Jenen Mitgliedern der Opferversammlung, die dort anwesend waren—den amtierenden ṛtvij-Priestern und den Besten unter den Zweimalgeborenen—gab der Großherzige die dakṣiṇā, die dargebrachten Opfergaben, die ihnen zugedacht waren.

Verse 8

यजता देवदेवेन ब्रह्मणाऽमिततेजसा । यज्ञकामं चतुर्वक्त्रं ज्ञात्वा देवः शतक्रतुः

Als der Gott der Götter, Brahmā von unermesslichem Glanz, das yajña vollzog—da er erkannte, dass der Viergesichtige das Opfer zur Vollendung bringen wollte—wurde Indra, der Herr der hundert Riten (Śatakratu), dessen gewahr und handelte.

Verse 9

सर्वैः सुरगणैः सार्धं साहाय्यार्थमुपागतः । तथा च भगवाञ्छंभुः सर्वदेवगणैः सह

Er kam zusammen mit allen Scharen der Götter, um Beistand zu leisten. Ebenso erschien auch der Erhabene Śambhu (Śiva), begleitet von der gesamten Gemeinschaft der Gottheiten.

Verse 10

तान्दृष्ट्वाऽभ्यागतान्ब्रह्मा मर्त्यधर्मसमाश्रितान् । प्रोवाच विनयोपेतः कृतांजलिपुटः स्थितः

Als Brahmā sie herankommen sah—und die höfliche Sitte annahm, wie sie unter Sterblichen gilt—sprach er demütig, dastehend mit in Ehrfurcht gefalteten Händen.

Verse 11

स्वागतं वः सुरश्रेष्ठाः प्रसादः क्रियतां मम । निविश्यतां यथान्यायं स्थानेषु रुचिरेषु च

Seid willkommen, o Beste unter den Göttern; erweist mir eure Gnade. Setzt euch nach rechter Ordnung auf die anmutigen Plätze, die bereitet sind.

Verse 12

धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यद्यूयं स्वयमागताः । मंत्राहूता यथा कृच्छ्रात्सर्वसत्रेषु गच्छथ

Selig bin ich; begnadet bin ich, da ihr aus eigenem Antrieb gekommen seid. Bei anderen großen Opfersitzungen aber geht ihr nur, wenn ihr durch Mantras gerufen werdet, und selbst dann mit Mühe.

Verse 13

देवा ऊचुः । येन यच्चात्र कर्तव्यं तच्छीघ्रं वद पद्मज । यज्ञे तव महाभाग तस्य तत्त्वं समादिश

Die Götter sprachen: „O Padmaja, Lotusgeborener, sage uns schnell, was hier zu tun ist und von wem jede Pflicht zu vollbringen ist. O Hochbegnadeter, weise uns in die wahre Methode und das Grundprinzip deines Opfers ein.“

Verse 14

ब्रह्मोवाच । विश्वकर्मन्द्रुतं गच्छ यज्ञमण्डपसिद्धये । पत्नीशालां ततश्चैव यज्ञवेदीस्तथैव च

Brahmā sprach: „O Viśvakarman, geh unverzüglich, damit der Opferpavillon ordnungsgemäß vollendet werde. Danach errichte die Halle für die Gattin des Opferherrn und ebenso die Opferaltäre.“

Verse 15

कुण्डानि चैव सर्वाणि यथास्थानेषु कारय । यज्ञपात्राणि सर्वाणि ग्रहाश्च चमसास्तथा

„Lass alle Feuergruben (Kuṇḍas) an ihren rechten Stellen anlegen. Und bereite alle Opfergefäße vor—auch die Grahas und die Schöpfkellen (Camasas).“

Verse 16

यूपाश्च यत्प्रमाणेन कर्तव्याः सचषालकाः । पचनार्थं तथा गर्ताः कर्तव्या यत्प्रमाणतः

„Die Opferpfähle (Yūpas) sollen nach den vorgeschriebenen Maßen gefertigt werden, samt ihren Beschlägen. Ebenso sollen Gruben zum Kochen nach dem rechten Maßstab angelegt werden.“

Verse 17

इष्टिकानां सहस्राणि दश चाष्टशतानि च । कर्तव्यानि त्वया शीघ्रं चयनानीति सत्वरम्

Zehntausend Ziegel, und dazu noch achthundert mehr, sollst du eilends fertigen—bereite sie sogleich für das Setzen des Opferaltars.

Verse 18

तथा हिरण्मयश्चापि पुरुषः कार्य एव हि । तथेत्युक्ता ततस्त्वष्टा शीघ्राच्छीघ्रतरं ययौ

Und auch ein goldenes Menschenbild soll gefertigt werden. So angesprochen, erwiderte Tvaṣṭṛ, der göttliche Werkmeister: „So sei es“, und eilte mit größter Schnelligkeit davon.

Verse 19

ततस्तु पद्मजः प्राह देवाचार्यं बृह स्पतिम् । बृहस्पते त्वमानीहि यज्ञार्हानृत्विजोऽखिलान्

Darauf sprach der Lotosgeborene (Brahmā) zu Bṛhaspati, dem Lehrer der Götter: „O Bṛhaspati, bringe alle ṛtvij, die opferwürdigen Priester, hierher für dieses Opfer.“

Verse 20

यावत्षोडशसंख्याश्च नान्यस्यैतद्धि युज्यते । त्वया शक्र सदा कार्या शुश्रूषा च द्विजन्मनाम्

„Sechzehn sollen es an der Zahl sein; denn keine andere Ordnung ziemt sich. Und du, o Śakra (Indra), sollst den Dvija, den Zweimalgeborenen, stets mit aufmerksamer Hingabe dienen.“

Verse 21

हस्तपादावमर्द्दश्च श्रांतानां पृष्ठमर्द्दनम् । धनाध्यक्ष त्वया देया दक्षिणा कालसंभवा

„Reibe ihnen Hände und Füße und massiere den Rücken der Ermatteten. Und du, o Verwalter des Reichtums, sollst zur rechten Zeit die Dakṣiṇā, das Opferhonorar, darreichen.“

Verse 22

सुवस्त्राणि हिरण्यं च तथान्यद्वापि वांछितम् । त्वया विष्णो सदा कार्यं कृत्याकृत्यपरीक्षणम्

Gewähre feine Gewänder und Gold, und auch alles andere, was begehrt wird. Und du, o Viṣṇu, sollst stets prüfen, was zu tun ist und was nicht zu tun ist.

Verse 23

युक्तं कृतमथो नैव सावधानेन सर्वदा । लोकपालाश्च ये सर्वे रक्षंतु सकला दिशः । भूतप्रेतपिशाचानां प्रवेशं राक्षसोद्भवम्

Nichts werde ungehörig getan; seid allezeit wachsam. Und mögen alle Lokapālas, die Hüter der Welten, jede Himmelsrichtung schützen und den Eintritt von Bhūtas, Pretas und Piśācas—aus rākṣasischer Macht hervorgegangen—verwehren.

Verse 24

यो यं कामयते कामं किंचिद्वस्त्रं धनं च वा । विचार्य तस्य तद्देयं सर्वयज्ञाधिपेन तु

Welchen Wunsch auch immer jemand begehrt—sei es ein Gewand oder Reichtum—nach rechter Erwägung soll dies ihm vom Herrn gewährt werden, der über alle Opferhandlungen waltet.

Verse 25

आदित्या वसवो रुद्रा विश्वेदेवा मरुद्गणाः । भवंतु परिवेष्टारो भोक्तुकामजनस्य च

Mögen die Ādityas, Vasus, Rudras, die Viśvedevas und die Scharen der Maruts als Begleiter und Diener für die Menschen stehen, die gekommen sind, um (von der heiligen Opfergabe) zu kosten.

Verse 26

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो विश्वकर्मा त्वरान्वितः । अब्रवीत्पंकजभवं संसिद्धो यज्ञमण्डपः

Inzwischen kam Viśvakarmā eilends herbei und sprach zum Lotosgeborenen (Brahmā): „Der Opferpavillon ist vollständig bereitet.“

Verse 27

सर्वमन्यत्समादिष्टं यत्त्वयोक्तं चतुर्मुख

Alles Übrige, o Viergesichtiger, ist ebenfalls so geordnet worden, wie du es angewiesen hast.

Verse 28

ततो बृहस्पतिः प्राह समभ्येत्य पितामहम् । समानीता मया देव ब्राह्मणा यज्ञकर्मणि

Darauf trat Bṛhaspati zu Pitāmaha (Brahmā) und sprach: „O Herr, ich habe die Brāhmaṇas für das Werk des Yajña herbeigebracht.“

Verse 29

विप्राः षोडशसंख्याश्च ऋत्विक्कर्मणि योजय । स्वयं परीक्ष्य देवेश यज्ञकर्मप्रसिद्धये

„Setze die Brāhmaṇas — sechzehn an der Zahl — zu den Pflichten der ṛtvij (Opferpriester) ein; und prüfe sie selbst, o Herr der Götter, damit das Werk des Yajña erfolgreich vollendet werde.“

Verse 30

ततो ब्रह्मा स्वयं दृष्ट्वा तान्परीक्ष्य प्रयत्नतः । ऋत्विक्त्वे च नियोज्याथ ततश्चक्रे तदर्हणम्

Da schaute Brahmā sie selbst an und prüfte sie sorgfältig; nachdem er sie als ṛtvij eingesetzt hatte, vollzog er sodann die gebührenden Ehrenriten für sie.

Verse 31

ऋषय ऊचुः । ऋत्विजां चैव सर्वेषां सूत नामानि कीर्तय । येन यो विहितस्तत्र पदार्थः सूत तं वद

Die Weisen sprachen: „O Sūta, nenne die Namen aller ṛtvij; und sage uns, o Sūta, welche Rolle und welche besondere Aufgabe dort jedem einzelnen zugewiesen wurde.“

Verse 32

सूत उवाच । भृगुर्हौत्रे ततस्तेन वृतो ब्राह्मणसत्तमाः । मैत्रावरुणसंज्ञस्तु तथैव च्यवनो मुनिः

Sūta sprach: „Für das Amt des Hotṛ wurde Bhṛgu erwählt, der Beste unter den Brāhmaṇas. Und für die Aufgabe des Maitrāvaruṇa wurde ebenso der Weise Cyavana eingesetzt.“

Verse 33

अच्छावाको मरीचिश्च ग्रावस्तुद्गालवो मुनिः । पुलस्त्यश्च तथा ऽध्वर्युः प्रस्थातात्रिश्च संस्थितः

„Marīci diente als Acchāvāka; der Weise Gālava als Grāvastut; Pulastya als Adhvaryu; und Atri wurde als Prasthātṛ eingesetzt.“

Verse 34

तत्र रैभ्यो मुनिर्नेष्टा तत्रोन्नेता सनातनः । ब्रह्मा च नारदो गर्गो ब्राह्मणाच्छंसिरेव च

Dort diente der Weise Raibhya als Neṣṭṛ-Priester, und dort wirkte Sanātana als Unnetṛ. Brahmā selbst war zugegen, zusammen mit Nārada und Garga, ebenso auch der Brāhmaṇācchaṃsin-Priester; sie waren anwesend und eingesetzt.

Verse 35

आग्नीध्रश्च भरद्वाजो होता पाराशरस्तथा । तथैव तत्र क्षेत्रे च उद्गाता गोभिलो मुनिः

„Bharadvāja diente als Āgnīdhra; und ebenso war Pārāśara der Hotṛ. Auf jenem heiligen Feld wurde der Weise Gobhila zum Udgātṛ.“

Verse 36

तथैव कौथुमो जज्ञे प्रस्तौता यज्ञकर्मणि । शांडिल्यः प्रतिहर्त्ता च सुब्रह्मण्यस्तथांगिराः

„Ebenso wurde Kauthuma im Opferwerk zum Prastotṛ; Śāṇḍilya war der Pratihartṛ; und Aṅgiras diente ebenfalls als Subrahmaṇya-Priester.“

Verse 37

तस्य यज्ञस्य सिद्ध्यर्थमित्येते षोडशर्त्विजः । वस्त्राभरणशोभाढ्या विनयेन कृताश्च ते

Zum erfolgreichen Vollzug jenes Yajña wurden diese sechzehn ṛtvij so eingesetzt—glänzend in feinen Gewändern und Schmuck, und erfüllt von demütiger, disziplinierter Zucht.

Verse 38

ततः कृत्वा स्वयं ब्रह्मा सर्वेषामर्हणक्रियाम् । गृह्योक्तेन विधानेन ततः प्रोवाच सादरम्

Darauf vollzog Brahmā selbst für sie alle die Ehrenriten nach der in der Gṛhya‑Überlieferung gelehrten Vorschrift; und danach sprach er sie mit ehrfürchtigem Ernst an.

Verse 39

एषोऽह शरणं प्राप्तो युष्माकं द्विजसत्तमाः । अनुगृह्णीत मां सर्वे दीक्षायै यज्ञकर्मणः

«Zu euch habe ich Zuflucht genommen, o Beste der Dvija, der Zweimalgeborenen. Seid mir alle gnädig, damit ich die Dīkṣā, die Weihe für das Werk dieses Yajña, empfange.»

Verse 180

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे ब्रह्मयज्ञोपाख्याने यज्ञमण्ड पप्राप्तब्राह्मणसत्कारपूर्वकर्त्विगादिस्थानयोजनापूर्वकाध्वरकर्मारंभोनामाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः

So endet das hundertachtzigste Kapitel—im Brahma‑yajña‑Abschnitt des Śrī Skanda‑Mahāpurāṇa, in der Saṃhitā von einundachtzigtausend Versen, im sechsten Buch, dem Nāgara‑Khaṇḍa—welches die ehrerbietige Bewirtung der am Opferpavillon eingetroffenen Brāhmaṇas, die Zuweisung von Sitzen und Ämtern für die ṛtvij und andere sowie den Beginn des Opfer‑Ritus schildert.