Sukta 46

Mantra 1

हयो न विद्वाँ अयुजि स्वयं धुरि तां वहामि प्रतरणीमवस्युवम् । नास्या वश्मि विमुचं नावृतं पुनर्विद्वान्पथः पुरएत ऋजु नेषति ॥

Wie ein kundiges Ross schirre ich mich selbst an das Joch; ich trage sie voran — die sieghafte Kraft, die nach Beistand verlangt. Ich begehre weder ihre Loslösung noch ihr Zurückweichen; der Kundige, der vorausgeht, führt wieder gerade auf den Wegen.

Mantra 2

अग्न इन्द्र वरुण मित्र देवाः शर्धः प्र यन्त मारुतोत विष्णो । उभा नासत्या रुद्रो अध ग्नाः पूषा भगः सरस्वती जुषन्त ॥

Agni, Indra, Varuṇa, Mitra – die Götter; die Schar der Maruts und auch Viṣṇu: mögen sie hervortreten. Die beiden Nāsatyas, Rudra und die göttlichen Mächte; Pūṣan, Bhaga, Sarasvatī – mögen sie an uns und an unserer Opfergabe Gefallen finden.

Mantra 3

इन्द्राग्नी मित्रावरुणादितिं स्वः पृथिवीं द्यां मरुतः पर्वताँ अपः । हुवे विष्णुं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं भगं नु शंसं सवितारमूतये ॥

Ich rufe Indra und Agni, Mitra und Varuṇa, Aditi, die lichte Welt; Erde und Himmel, die Maruts, die Berge, die Wasser. Ich rufe Viṣṇu, Pūṣan, Brahmaṇaspati, Bhaga, und das heilige Lobwort, und Savitṛ zur Hilfe.

Mantra 5

उत त्यन्नो मारुतं शर्ध आ गमद्दिविक्षयं यजतं बर्हिरासदे । बृहस्पतिः शर्म पूषोत नो यमद्वरूथ्यं वरुणो मित्रो अर्यमा ॥

Und möge jene Schar der Maruts zu uns kommen, in den lichten Höhen wohnend, opferwürdig, um sich auf den heiligen Sitz, auf das Barhis, zu setzen. Bṛhaspati bringe uns Frieden; auch Pūṣan leite uns; und Varuṇa, Mitra und Aryaman mögen schützende Weite gewähren – eine sichere Zuflucht auf dem Weg.

Mantra 6

उत त्ये नः पर्वतासः सुशस्तयः सुदीतयो नद्यस्त्रामणे भुवन् । भगो विभक्ता शवसावसा गमदुरुव्यचा अदितिः श्रोतु मे हवम् ॥

Und mögen jene festen Mächte — die Berge, wohlgepriesen, und die hell strömenden Flüsse — uns zu Rettern werden, zum Schutz. Möge Bhaga, der Austeiler der Gaben, mit Kraft und Beistand kommen; möge die weithin schreitende Aditi meinen Ruf hören und uns die ungebrochene Freiheit auftun.

Mantra 7

देवानां पत्नीरुशतीरवन्तु नः प्रावन्तु नस्तुजये वाजसातये । याः पार्थिवासो या अपामपि व्रते ता नो देवीः सुहवाः शर्म यच्छत ॥

Mögen uns die Göttinnen, die Gemahlinnen der Götter, glühend in ihrer Gunst, behüten; mögen sie uns voranführen zum Ansturm der Schlacht und zum Gewinn der Fülle an Kraft. Ob sie der Erde sind oder den Wassern und ihrem Gelübde (vrata) angehören — mögen jene leicht anzurufenden Göttinnen uns Frieden und sicheren Schutz gewähren.

Mantra 8

उत ग्ना व्यन्तु देवपत्नीरिन्द्राण्यग्नाय्यश्विनी राट् । आ रोदसी वरुणानी शृणोतु व्यन्तु देवीर्य ऋतुर्जनीनाम् ॥

Und mögen die göttlichen Frauen, die Gemahlinnen der Götter, zu ihrem lichten Wirken erwachen — Indrāṇī, Agnāyī, die Aśvinī, die königliche Macht. Möge Varuṇānī uns hören, zusammen mit Himmel und Erde. Mögen die Göttinnen in der rechten Zeit in Bewegung treten — im wahren Rhythmus von Geburten und Werdungen.