Sarga 29

Verse 1

समीक्ष्य विमलं व्योम गतविद्युद्वलाहकम्।सारसाकुलसङ्घुष्टं रम्यज्योत्स्नानुलेपनम्।।समृद्धार्थं च सुग्रीवं मन्दधर्मार्थसङ्ग्रहम्।अत्यर्थमसतां मार्गमेकान्तगतमानसम्।।निर्वृत्तकार्यं सिद्धार्थं प्रमदाभिरतं सदा।प्राप्तवन्तमभिप्रेतान्सर्वानेव मनोरथान्।।स्वां च पत्नीमभिप्रेतां तारां चापि समीप्सिताम्।विहरन्तमहोरात्रं कृतार्थं विगतज्वरम्।।क्रीडन्तमिव देवेशं नन्दनेऽप्सरसां गणैः।मन्त्रिषु न्यस्तकार्यं च मन्त्रिणामनवेक्षकम्।।उत्सन्नराज्यसन्देशं कामवृत्तमवस्थितम्।निश्चितार्थोऽर्थतत्त्वज्ञः कालधर्मविशेषवित्।।प्रसाद्य वाक्यैर्मधुरैर्हेतुमद्भिर्मनोरमैः।वाक्यविद्वाक्य तत्त्वज्ञं हरीशं मारुतात्मजः।।हितं तत्त्वं च पथ्यं च सामधर्मार्थनीतिमत्।प्रणयप्रीतिसंयुक्तं विश्वासकृतनिश्चयम्।हरीश्वरमुपागम्य हनूमान्वाक्यमब्रवीत्।।

Als Hanuman den Himmel klar sah—frei von Blitz und Wolken—vom Ruf der Reiher erfüllt und sanft mit lieblichem Mondschein wie mit Salbe bestrichen, betrachtete er Sugriva: wohlhabend, doch nachlässig im Erwerb von Dharma und Artha; allzu sehr den Wegen der Unwürdigen zugewandt, den Geist auf heimliche Genüsse gerichtet. Sein Werk war vollbracht, sein Ziel erreicht, alle ersehnten Wünsche waren ihm zuteil geworden; und stets war er den Frauen ergeben—Tag und Nacht vergnügt mit seinen eigenen Gemahlinnen und mit Tara, nach der er verlangte—sorglos, ohne Fieber der Unruhe. Wie Indra, der im Nandana-Hain unter Scharen von Apsaras spielt, so spielte er weiter, hatte die Geschäfte den Ministern anvertraut und achtete doch nicht auf sie, vernachlässigte die Botschaften des Reiches und verharrte in sinnlicher Lebensweise. Da trat Hanuman—fest entschlossen, kundig der Grundsätze der Staatskunst und die Pflichten der Zeit erkennend—zum Herrn der Affen. Um sein Vertrauen zu gewinnen, erfreute er ihn mit süßen, vernünftigen und anmutigen Worten und sprach, was heilsam, wahr und zuträglich ist, im Einklang mit Beschwichtigung, Rechtschaffenheit und guter Regierungskunst—Worte voller Zuneigung und Wohlwollen.

Verse 2

समीक्ष्य विमलं व्योम गतविद्युद्वलाहकम्।सारसाकुलसङ्घुष्टं रम्यज्योत्स्नानुलेपनम्4.29.1।।समृद्धार्थं च सुग्रीवं मन्दधर्मार्थसङ्ग्रहम्।अत्यर्थमसतां मार्गमेकान्तगतमानसम्4.29.2।।निर्वृत्तकार्यं सिद्धार्थं प्रमदाभिरतं सदा।प्राप्तवन्तमभिप्रेतान्सर्वानेव मनोरथान्4.29.3।।स्वां च पत्नीमभिप्रेतां तारां चापि समीप्सिताम्।विहरन्तमहोरात्रं कृतार्थं विगतज्वरम्4.29.4।।क्रीडन्तमिव देवेशं नन्दनेऽप्सरसां गणैः।मन्त्रिषु न्यस्तकार्यं च मन्त्रिणामनवेक्षकम्4.29.5।।उत्सन्नराज्यसन्देशं कामवृत्तमवस्थितम्।निश्चितार्थोऽर्थतत्त्वज्ञः कालधर्मविशेषवित्4.29.6।।प्रसाद्य वाक्यैर्मधुरैर्हेतुमद्भिर्मनोरमैः।वाक्यविद्वाक्य तत्त्वज्ञं हरीशं मारुतात्मजः4.29.7।।हितं तत्त्वं च पथ्यं च सामधर्मार्थनीतिमत्।प्रणयप्रीतिसंयुक्तं विश्वासकृतनिश्चयम्।हरीश्वरमुपागम्य हनूमान्वाक्यमब्रवीत्4.29.8।।

Er sah Sugrīva — nunmehr wohlhabend — nachlässig werden im Streben nach Dharma und rechtmäßigem Gewinn; sein Geist war einseitig dem Genuss zugewandt, und er folgte allzu sehr dem Weg der Zügellosen.

Verse 3

समीक्ष्य विमलं व्योम गतविद्युद्वलाहकम्।सारसाकुलसङ्घुष्टं रम्यज्योत्स्नानुलेपनम्4.29.1।।समृद्धार्थं च सुग्रीवं मन्दधर्मार्थसङ्ग्रहम्।अत्यर्थमसतां मार्गमेकान्तगतमानसम्4.29.2।।निर्वृत्तकार्यं सिद्धार्थं प्रमदाभिरतं सदा।प्राप्तवन्तमभिप्रेतान्सर्वानेव मनोरथान्4.29.3।।स्वां च पत्नीमभिप्रेतां तारां चापि समीप्सिताम्।विहरन्तमहोरात्रं कृतार्थं विगतज्वरम्4.29.4।।क्रीडन्तमिव देवेशं नन्दनेऽप्सरसां गणैः।मन्त्रिषु न्यस्तकार्यं च मन्त्रिणामनवेक्षकम्4.29.5।।उत्सन्नराज्यसन्देशं कामवृत्तमवस्थितम्।निश्चितार्थोऽर्थतत्त्वज्ञः कालधर्मविशेषवित्4.29.6।।प्रसाद्य वाक्यैर्मधुरैर्हेतुमद्भिर्मनोरमैः।वाक्यविद्वाक्य तत्त्वज्ञं हरीशं मारुतात्मजः4.29.7।।हितं तत्त्वं च पथ्यं च सामधर्मार्थनीतिमत्।प्रणयप्रीतिसंयुक्तं विश्वासकृतनिश्चयम्।हरीश्वरमुपागम्य हनूमान्वाक्यमब्रवीत्4.29.8।।

Als Hanumān den makellosen Himmel sah—frei von Gewitterwolken und Blitzen—erfüllt vom Ruf der Kraniche und wie mit lieblichem Mondlicht gesalbt, betrachtete er Sugrīva. Obwohl im Wohlstand, war dieser in der Pflege von Dharma und Herrschaft nachlässig geworden; sein Geist war dem Genuss zugewandt. Da seine Aufgaben vollendet und seine Wünsche erfüllt waren, verbrachte er Tag und Nacht im Vergnügen mit Frauen—mit seinen eigenen Gemahlinnen und auch mit Tārā—sorglos und ohne Fieber der Unruhe, wie Indra, der in Nandana mit Scharen von Apsarās spielt. Die Geschäfte hatte er den Ministern überlassen und beaufsichtigte sie nicht. Da trat Hanumān, Sohn des Marut, fest in der Verantwortung, kundig der Grundsätze der Staatskunst und der besonderen Pflicht des rechten Zeitpunktes, redegewandt, zum Herrn der Affen. Entschlossen, im Vertrauen zu sprechen, wandte er sich an Sugrīva mit Worten, süß und doch begründet, liebevoll und doch wahr: heilsam, sachlich, zuträglich und geleitet von versöhnender Politik im Einklang mit Dharma und Artha.

Verse 4

समीक्ष्य विमलं व्योम गतविद्युद्वलाहकम्।सारसाकुलसङ्घुष्टं रम्यज्योत्स्नानुलेपनम्4.29.1।।समृद्धार्थं च सुग्रीवं मन्दधर्मार्थसङ्ग्रहम्।अत्यर्थमसतां मार्गमेकान्तगतमानसम्4.29.2।।निर्वृत्तकार्यं सिद्धार्थं प्रमदाभिरतं सदा।प्राप्तवन्तमभिप्रेतान्सर्वानेव मनोरथान्4.29.3।।स्वां च पत्नीमभिप्रेतां तारां चापि समीप्सिताम्।विहरन्तमहोरात्रं कृतार्थं विगतज्वरम्4.29.4।।क्रीडन्तमिव देवेशं नन्दनेऽप्सरसां गणैः।मन्त्रिषु न्यस्तकार्यं च मन्त्रिणामनवेक्षकम्4.29.5।।उत्सन्नराज्यसन्देशं कामवृत्तमवस्थितम्।निश्चितार्थोऽर्थतत्त्वज्ञः कालधर्मविशेषवित्4.29.6।।प्रसाद्य वाक्यैर्मधुरैर्हेतुमद्भिर्मनोरमैः।वाक्यविद्वाक्य तत्त्वज्ञं हरीशं मारुतात्मजः4.29.7।।हितं तत्त्वं च पथ्यं च सामधर्मार्थनीतिमत्।प्रणयप्रीतिसंयुक्तं विश्वासकृतनिश्चयम्।हरीश्वरमुपागम्य हनूमान्वाक्यमब्रवीत्4.29.8।।

Er sah Sugrīva Tag und Nacht umherstreifen, erfüllt und frei von Sorge, sich ergötzend an der Gesellschaft der begehrten Frauen — seiner eigenen Gemahlin und auch Tārā, nach der er verlangte.

Verse 5

[Hanuman awakens Sugriva from slumber -- advises to initiate the search Vaidehi.]समीक्ष्य विमलं व्योम गतविद्युद्वलाहकम्।सारसाकुलसङ्घुष्टं रम्यज्योत्स्नानुलेपनम्4.29.1।।समृद्धार्थं च सुग्रीवं मन्दधर्मार्थसङ्ग्रहम्।अत्यर्थमसतां मार्गमेकान्तगतमानसम्4.29.2।।निर्वृत्तकार्यं सिद्धार्थं प्रमदाभिरतं सदा।प्राप्तवन्तमभिप्रेतान्सर्वानेव मनोरथान्4.29.3।।स्वां च पत्नीमभिप्रेतां तारां चापि समीप्सिताम्।विहरन्तमहोरात्रं कृतार्थं विगतज्वरम्4.29.4।।क्रीडन्तमिव देवेशं नन्दनेऽप्सरसां गणैः।मन्त्रिषु न्यस्तकार्यं च मन्त्रिणामनवेक्षकम्4.29.5।।उत्सन्नराज्यसन्देशं कामवृत्तमवस्थितम्।निश्चितार्थोऽर्थतत्त्वज्ञः कालधर्मविशेषवित्4.29.6।।प्रसाद्य वाक्यैर्मधुरैर्हेतुमद्भिर्मनोरमैः।वाक्यविद्वाक्य तत्त्वज्ञं हरीशं मारुतात्मजः4.29.7।।हितं तत्त्वं च पथ्यं च सामधर्मार्थनीतिमत्।प्रणयप्रीतिसंयुक्तं विश्वासकृतनिश्चयम्।हरीश्वरमुपागम्य हनूमान्वाक्यमब्रवीत्4.29.8।।

Er sah Sugrīva, wie er im Nandana-Garten unter Scharen von Apsaras spielte, gleich dem Herrn der Devas; die Geschäfte hatte er zwar seinen Ministern anvertraut, doch überwachte er diese Ratgeber überhaupt nicht.

Verse 6

समीक्ष्य विमलं व्योम गतविद्युद्वलाहकम्।सारसाकुलसङ्घुष्टं रम्यज्योत्स्नानुलेपनम्4.29.1।।समृद्धार्थं च सुग्रीवं मन्दधर्मार्थसङ्ग्रहम्।अत्यर्थमसतां मार्गमेकान्तगतमानसम्4.29.2।।निर्वृत्तकार्यं सिद्धार्थं प्रमदाभिरतं सदा।प्राप्तवन्तमभिप्रेतान्सर्वानेव मनोरथान्4.29.3।।स्वां च पत्नीमभिप्रेतां तारां चापि समीप्सिताम्।विहरन्तमहोरात्रं कृतार्थं विगतज्वरम्4.29.4।।क्रीडन्तमिव देवेशं नन्दनेऽप्सरसां गणैः।मन्त्रिषु न्यस्तकार्यं च मन्त्रिणामनवेक्षकम्4.29.5।।उत्सन्नराज्यसन्देशं कामवृत्तमवस्थितम्।निश्चितार्थोऽर्थतत्त्वज्ञः कालधर्मविशेषवित्4.29.6।।प्रसाद्य वाक्यैर्मधुरैर्हेतुमद्भिर्मनोरमैः।वाक्यविद्वाक्य तत्त्वज्ञं हरीशं मारुतात्मजः4.29.7।।हितं तत्त्वं च पथ्यं च सामधर्मार्थनीतिमत्।प्रणयप्रीतिसंयुक्तं विश्वासकृतनिश्चयम्।हरीश्वरमुपागम्य हनूमान्वाक्यमब्रवीत्4.29.8।।

Er sah Sugrīva, ganz den Sinnenfreuden hingegeben, sodass die Angelegenheiten und Botschaften des Reiches vernachlässigt wurden. Doch Hanūmān—fest im Entschluss, kundig der wahren Staatskunst und wissend um die Pflichten der rechten Zeit—fasste den Plan zu handeln.

Verse 7

समीक्ष्य विमलं व्योम गतविद्युद्वलाहकम्।सारसाकुलसङ्घुष्टं रम्यज्योत्स्नानुलेपनम्4.29.1।।समृद्धार्थं च सुग्रीवं मन्दधर्मार्थसङ्ग्रहम्।अत्यर्थमसतां मार्गमेकान्तगतमानसम्4.29.2।।निर्वृत्तकार्यं सिद्धार्थं प्रमदाभिरतं सदा।प्राप्तवन्तमभिप्रेतान्सर्वानेव मनोरथान्4.29.3।।स्वां च पत्नीमभिप्रेतां तारां चापि समीप्सिताम्।विहरन्तमहोरात्रं कृतार्थं विगतज्वरम्4.29.4।।क्रीडन्तमिव देवेशं नन्दनेऽप्सरसां गणैः।मन्त्रिषु न्यस्तकार्यं च मन्त्रिणामनवेक्षकम्4.29.5।।उत्सन्नराज्यसन्देशं कामवृत्तमवस्थितम्।निश्चितार्थोऽर्थतत्त्वज्ञः कालधर्मविशेषवित्4.29.6।।प्रसाद्य वाक्यैर्मधुरैर्हेतुमद्भिर्मनोरमैः।वाक्यविद्वाक्य तत्त्वज्ञं हरीशं मारुतात्मजः4.29.7।।हितं तत्त्वं च पथ्यं च सामधर्मार्थनीतिमत्।प्रणयप्रीतिसंयुक्तं विश्वासकृतनिश्चयम्।हरीश्वरमुपागम्य हनूमान्वाक्यमब्रवीत्4.29.8।।

Hanūmān, der Sohn des Windgottes, gewann den Affenkönig zunächst mit süßen, begründeten und anmutigen Worten und trat dann an den Herrn der Vānara heran, der selbst redekundig war und den wahren Sinn der Worte verstand.

Verse 8

समीक्ष्य विमलं व्योम गतविद्युद्वलाहकम्।सारसाकुलसङ्घुष्टं रम्यज्योत्स्नानुलेपनम्4.29.1।।समृद्धार्थं च सुग्रीवं मन्दधर्मार्थसङ्ग्रहम्।अत्यर्थमसतां मार्गमेकान्तगतमानसम्4.29.2।।निर्वृत्तकार्यं सिद्धार्थं प्रमदाभिरतं सदा।प्राप्तवन्तमभिप्रेतान्सर्वानेव मनोरथान्4.29.3।।स्वां च पत्नीमभिप्रेतां तारां चापि समीप्सिताम्।विहरन्तमहोरात्रं कृतार्थं विगतज्वरम्4.29.4।।क्रीडन्तमिव देवेशं नन्दनेऽप्सरसां गणैः।मन्त्रिषु न्यस्तकार्यं च मन्त्रिणामनवेक्षकम्4.29.5।।उत्सन्नराज्यसन्देशं कामवृत्तमवस्थितम्।निश्चितार्थोऽर्थतत्त्वज्ञः कालधर्मविशेषवित्4.29.6।।प्रसाद्य वाक्यैर्मधुरैर्हेतुमद्भिर्मनोरमैः।वाक्यविद्वाक्य तत्त्वज्ञं हरीशं मारुतात्मजः4.29.7।।हितं तत्त्वं च पथ्यं च सामधर्मार्थनीतिमत्।प्रणयप्रीतिसंयुक्तं विश्वासकृतनिश्चयम्।हरीश्वरमुपागम्य हनूमान्वाक्यमब्रवीत्4.29.8।।

Als Hanūmān zu Sugrīva, dem Herrn der Vānara, trat, sprach er Worte, die heilsam, wahr und zuträglich waren—getragen von Versöhnung und den Grundsätzen von Dharma und rechter Staatskunst; mit Zuneigung und Wohlwollen gesprochen, entschlossen, im Vertrauen zu reden.

Verse 9

राज्यं प्राप्तं यशश्चैव कौली श्रीरभिवर्धिता।मित्राणां सङ्ग्रहश्शेषस्तं भवान्कर्तुमर्हति।।

„Du hast das Reich erlangt und Ruhm gewonnen, und der Glanz und Wohlstand deines Geschlechts ist gewachsen. Was noch bleibt, ist, die Verbündeten zu sammeln und ihre Gesinnung zu festigen—das solltest du nun tun.“

Verse 10

यो हि मित्रेषु कालज्ञस्सततं साधु वर्तते।।तस्य राज्यं च कीर्तिश्च प्रतापश्चाभि वर्धते।

Bei dem Herrscher, der die rechte Zeit erkennt und seinen Verbündeten stets rechtschaffen begegnet, wachsen Herrschaft, Ruhm und Glanz beständig.

Verse 11

यस्य कोशश्च दण्डश्च मित्राण्यात्मा च भूमिप।।समवेतानि सर्वाणि स राज्यं महदश्नुते।

O König: Wer Schatz, Strafgewalt, Verbündete und sogar die eigene Person in rechtem Gleichmaß und Einklang vereint, der erlangt ein großes Reich.

Verse 12

तद्भवान्वृत्तसम्पन्नः स्थितः पथि निरत्यये।।मित्रार्थमभिनीतार्थं यथावत्कर्तुमर्हति।

Darum sollst du, der du mit rechter Lebensführung begabt und fest auf dem makellosen Pfad gegründet bist, in gebührender Weise—wie es sich ziemt—den Schritt vollziehen, der dem Wohl deines Verbündeten dient.

Verse 13

सन्त्यज्य सर्वकर्माणि मित्रार्थे योऽनुवर्तते।।सम्भ्रमाद्धि कृतोत्साहस्सोऽनर्थैर्नावरुध्यते।

Wer alle anderen Anliegen beiseitelegt und mit eifrigem Mut der Sache des Verbündeten folgt, wird von Widerwärtigkeiten nicht aufgehalten.

Verse 14

यस्तु कालव्यतीतेषु मित्रकार्येषु वर्तते।।स कृत्वा महतोऽप्यर्थान्न मित्रार्थेन युज्यते।

Wer jedoch die Angelegenheit des Freundes erst angeht, nachdem die rechte Zeit verstrichen ist, erreicht—selbst bei später großer Anstrengung—den Zweck des Verbündeten nicht wirklich.

Verse 15

यदिदं मित्रकार्यं वीर नोमित्रकार्यमरिन्दम ।।क्रियतां राघवस्यैतद्वैदेह्याः परिमार्गणम्।तदिदं वीर कार्यं ते कालातीतमरिन्दम ।।

O Held, Bezwinger der Feinde: Dies ist das Werk unseres Verbündeten. Vollbringe Rāghavas Auftrag—suche Vaidehī. O Zermalmer der Feinde, diese Pflicht ist dir bereits überfällig.

Verse 16

यदिदं मित्रकार्यं वीर नोमित्रकार्यमरिन्दम 4.29.15।।क्रियतां राघवस्यैतद्वैदेह्याः परिमार्गणम्।तदिदं वीर कार्यं ते कालातीतमरिन्दम 4.29.16।।

O Held, Bezwinger der Feinde: Dies ist das Werk unseres Verbündeten. Vollbringe Rāghavas Auftrag—suche Vaidehī. O Zermalmer der Feinde, diese Pflicht ist dir bereits überfällig.

Verse 17

न च कालमतीतं ते निवेदयति कालवित्।त्वरमाणोऽपि सन्प्राज्ञस्तव राजन्वशानुगः।।

Und ein Weiser, der die Zeit versteht, wird dir nicht einmal melden, dass die rechte Frist überschritten ist, selbst wenn er eilt; denn, o König, er bleibt deiner Autorität unterworfen.

Verse 18

कुलस्य हेतुः स्फीतस्य दीर्घबन्धुश्च राघवः।अप्रमेयप्रभावश्च स्वयं चाप्रतिमो गुणैः।।

Rāghava ist die Ursache für Wohlstand und Bestand deines Geschlechts und wird ein dauerhafter Verbündeter sein; seine Macht ist unermeßlich, und an Tugenden ist er ohnegleichen.

Verse 19

तस्य त्वं कुरु वै कार्यं पूर्वं तेन कृतं तव।हरीश्वर कपिश्रेष्ठानाज्ञापयितुमर्हसि।।

Darum vollbringe sein Werk, wie er einst das deine vollbrachte. O Herr der Vānara-Heere, es ziemt dir, die Besten der Affen zu befehlen.

Verse 20

न हि तावद्भवेत्कालो व्यतीतश्चोदनादृते।चोदितस्य हि कार्यस्य भवेत्कालव्यतिक्रमः।।

Zeit gilt wahrlich nicht als «versäumt», solange das Werk aus eigenem Antrieb ergriffen wird; doch wenn eine Aufgabe erst nach Anstoß getan wird, dann ist es ein wirkliches Überschreiten von Zeit und Pflicht.

Verse 21

अकर्तुरपि कार्यस्य भवान्कर्ता हरीश्वरकिं पुनः प्रतिकर्तुस्ते राज्येन च धनेन च।।

O Herr der Affen, du würdest selbst dem helfen, der dir nicht geholfen hat; wie viel mehr musst du dann — da Reich und Reichtum dir nun gesichert sind — dem vergelten, der um deinetwillen handelte.

Verse 22

शक्तिमानपिविक्रान्तो वानरर्क्षगणेश्वर।कर्तुं दाशरथेः प्रीतिमाज्ञायां किन्न सज्जसे।।

O Herr der Scharen von Affen und Bären, obgleich du mächtig und kühn bist—warum rüstest du deinen Befehl nicht, damit Daśarathas Sohn zufrieden werde?

Verse 23

कामं खलु शरैश्शक्तस्सुरासुरमहोरगान्।वशे दाशरथिः कर्तुं त्वत्प्रतिज्ञां हि काङ्क्षते।।

Wahrlich, Daśarathas Sohn vermag mit seinen Pfeilen Götter, Asuras und gewaltige Schlangen zu bezwingen; dennoch verlangt er nach deinem gegebenen Versprechen, nach deiner zugesagten Hilfe.

Verse 24

प्राणत्यागाविशङ्केन कृतं तेन तवप्रियम्।तस्य मार्गाम वैदेहीं पृथिव्यामपि चाम्बरे।।

Ohne Zögern, selbst unter Gefahr des Lebens, tat er, was dir lieb war; darum lasst uns seine Vaidehī suchen—auf Erden oder selbst am Himmel.

Verse 25

देवदानव गन्धर्वा नसुरास्समरुद्गणाः।न च यक्षा भयं तस्य कुर्युः किमुत राक्षसाः।।

Weder Götter noch Dānavas noch Gandharvas, noch Asuras samt den Scharen der Maruts, ja nicht einmal Yakṣas könnten ihm Furcht einflößen—wie viel weniger die Rākṣasas.

Verse 26

तदेवं शक्तियुक्तस्य पूर्वं प्रियकृतस्तव।रामस्यार्हसि पिङ्गेश कर्तुं सर्वात्मना प्रियम्।।

Darum, o Piṅgeśa: Da Rāma zuvor mit all seiner Kraft tat, was dir lieb war, ziemt es dir nun, mit deinem ganzen Wesen zu tun, was Rāma lieb ist.

Verse 27

नाधस्तादवनौ नाप्सु गतिर्नोपरि चाम्बरे।कस्यचित्सज्जतेऽस्माकं कपीश्वर तवाज्ञया।।

O Herr der Affen, auf deinen Befehl ist uns kein Bereich unzugänglich—weder unter der Erde, noch auf der Erde, noch in den Wassern, ja nicht einmal hoch oben am Himmel.

Verse 28

तदाज्ञापय कः किं ते कुतो वापि व्यवस्यतु।हरयोऽह्यप्रधृष्यास्ते सन्ति कोट्यग्रतोऽनघ।।

Darum, o Makelloser, erteile deinen Befehl: wer soll was tun und von wo aufbrechen. Deine Affen, unbezwingbar, stehen bereit in einer Zahl, die ein Krore übersteigt.

Verse 29

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा काले साधु निवेदनम्।सुग्रीवस्सत्त्वसम्पन्नश्चकार मतिमुत्तमाम्।।

Als er jene Worte hörte—guten Rat, zur rechten Zeit vorgetragen—fasste Sugrīva, reich an Kraft und Pflichtbewusstsein, den besten Entschluss.

Verse 30

स सन्दिदेशाभिमतं नीलं नित्यकृतोद्यमम्।दिक्षु सर्वासु सर्वेषां सैन्यानामुपसङ्ग्रहे।।

Nachdem er sich entschlossen hatte, entsandte er Nīla—seinen vertrauten Günstling, stets tatkräftig—um aus allen Himmelsrichtungen die Affenheere zu sammeln.

Verse 31

यथा सेना समग्रा मे यूथपालाश्च सर्वशः।समागच्छन्त्यसङ्गेन सेनाग्राणि तथा कुरु।।

Sorge dafür, dass mein ganzes Heer samt den Führern aller Trupps sich hier ohne Verwirrung versammelt; und ordne die Vorhut in rechter Reihenfolge, o Befehlshaber.

Verse 32

ये त्वन्तपालाः प्लवगाश्शीघ्रगा व्यवसायिनः।समानयन्तु ते सैन्यं त्वरिताश्शासनान्मम।।स्वयं चानन्तरं सैन्यं भवानेवानुपश्यतु।

Die Grenzwächter unter den Vanaras, schnell und entschlossen, sollen auf meinen Befehl unverzüglich ihre Truppen herbeiführen; und du selbst — ja, du allein — sollst die folgende Aufstellung persönlich überwachen.

Verse 33

त्रिपञ्चरात्रादूर्ध्वं यः प्राप्नुयान्नेह वानरः।तस्य प्राणान्तिको दण्डो नात्र कार्या विचारणा4.29.33।।

Jeder Vanara, der nach Ablauf von drei oder fünf Nächten hier eintrifft, soll bis hin zur Todesstrafe bestraft werden; darüber gibt es keine Erwägung.

Verse 34

हरींश्च वृद्धानुपयातु साङ्गदोभवान्ममाज्ञामधिकृत्य निश्चिताम्।इति व्यवस्थां हरिपुङ्गवेश्वरोविधाय वेश्म प्रविवेश वीर्यवान्।।

Und du sollst zusammen mit Aṅgada zu den älteren Vanaras gehen und meinen fest gefassten Befehl überbringen. Nachdem der tapfere Herr der vorzüglichsten Affen so die Ordnung festgesetzt hatte, trat er in seine Wohnstatt ein.