दक्षयज्ञध्वंसः—वीरभद्रप्रेषणं, देवविष्ण्वोः पराजयः, पुनरनुग्रहः
निहत्य गदया विष्णुं ताडयामास मूर्धनि ततश्चोरसि तं देवं लीलयैव रणाजिरे
nihatya gadayā viṣṇuṃ tāḍayāmāsa mūrdhani tataścorasi taṃ devaṃ līlayaiva raṇājire
গদাৰে বিষ্ণুক নিপাত কৰি সি তেওঁৰ মূৰ্ধনত আঘাত কৰিলে; তাৰ পিছত ৰণাঙ্গনত লীলামাত্ৰে সেই দেৱৰ বক্ষতেও প্ৰহাৰ কৰিলে। ইয়াৰ দ্বাৰা পুরাণে সূচায়—দেৱতাসকলেও পতি শিৱৰ ইচ্ছাধীন, আৰু পশু অনুগ্ৰহ উদয় নোহোৱালৈকে পাশবন্ধনে আবদ্ধ।
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)